Ik zie dus quasi nooit lelijke mensen

Kben wel niet doorsnee op zo dingen.
Ik stap eigenlijk niet op mensen af om ze te versieren of zo, wel om ze te leren kennen en daarbij weet ik dat ik evengoed dan op mensen afstap die zogezegd minder knap worden bevonden door mensen. Soms uit lichte interesse in iets dat ze gezegd of gedaan hebben, of dat ze naar mij keken op een manier of soms gewoon random omdat ik plotseling zin heb om grappig te zijn en met iemand wil gaan praten. Dat kan echt zeer leuk zijn. Soms ben ik zo super spontaan en zelfs soms impulsief, dat is echt zeer raar, en leuk
De dingen die mij echt aantrekken in mensen zijn meestal hun gedragingen of hun expressies en dat zijn dan meer uitingen van hun cognitie (in de algemene interpretatie ervan). Maar dat is maar oppervlakkig. Als ze mij dan op een of andere manieren kunnen raken in ideeën en waarden en mij kunnen doen voelen alsof ik aanvaard/ok ben zoals ik echt ben, dan ga ik eigenlijk pas echt aangetrokken worden en dan maakt er nog maar weinig uit en al zeker hun uiterlijk niet. Ik zou die dan het knapste vinden dat ge u kunt inbeelden.
Uiterlijk is gewoon overrated.
En trouwens, die gedragingen en uitingen van hun cognitie betekent niet zelfvertrouwen. Zelfvertrouwen is ook overrated vind ik