Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 22

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Heb je een lief?

  • Neen, ik wil momenteel niemand in mijn leven.

    Stemmen: 39 7,9%

  • Ja, ik ben samen met iemand van hetzelfde geslacht.

    Stemmen: 15 3,0%

  • Neen, maar ik ben op zoek.

    Stemmen: 74 14,9%

  • Neen, ik heb nog nooit een lief gehad.

    Stemmen: 45 9,1%

  • Ja, ik ben samen met iemand van het andere geslacht.

    Stemmen: 240 48,5%

  • Neen, maar ik heb er wel een gehad.

    Stemmen: 55 11,1%

  • Neen, maar ik ben wel verliefd.

    Stemmen: 27 5,5%
  • Totaal aantal stemmers
    495
  • Opiniepeiling gesloten.
e

eyo03

Legacy Member
Stimpy zei:
Zeker, ik ben nu meer als een jaar vrijgezel na 3j samengewoond te hebben met een fantastische vrouw, waar ik echt mezelf kon zijn en ge wist gewoon da ze u door dik en dun zou steunen enal, enfin, kan er geen slecht woord over zeggen.
Maar door bepaalde zaken dan toch uiteen gegaan (mijn beslissing). Enfin, moeilijkste moment van mijn leven, kan ik eerlijk zeggen, en er aan terug denken kan nog wel emoties oproepen van "hoe heb ik het gekund om haar zo hard te kwetsen" etc.. maar ik zag geen uitweg.

Ik zou dus iemand moeten hebben die datzelfde gevoel kan geven van elkaar aanvoelen en uzelf kunnen zijn en samen een beetje 't zelfde doel voor ogen. Maar ik ben een beetje bang dat ik met iemand iets zou beginnen en dat het weer zou mislopen en dan zijt ge weer terug bij af. Enfin ja .. niet veel zin in nog veel probeerselkes :) met mijn bijna 28 jaar mag de juiste toch stillekesaan op't toneel verschijnen :unsure:

Dusja, de pijn is minder, maar uw ervaring met die persoon zal altijd wel een stukje van uw leven zijn denk ik :)

Aard van de breuk zal ook een grote rol spelen.
Klik om te vergroten...

Ik denk niet dat je beseft hoe blij ik ben dit te lezen.
Begrijp me niet verkeerd,ik vind het heel erg voor je maar hoe jij jouw situatie/verleden beschrijft is 100% hetzelfde hoe ik me momenteel voel.
In mijn omgeving is praktisch iedereen gaan samenwonen en sommige beginnen zelfs al aan kindjes wat ik heel prettig voor ze vind maar als het steekt soms,onbewust en ongewild.

De reden van onze breuk waren te grote cultuurverschillen en totaal geen acceptatie van beide families.
Feit dat je eigenlijk gewoon samen wilt zijn en dat voor altijd maar dat je dat onmogelijk wordt gemaalt maakt het verwerken natuurlijk niet eenvoudiger.Achteraf gezien heel dom van ons want we wisten verdomd goed waar we aan begonnen.
En zoals jij jouw ex beschrijft was die van mij ook.Iemand bij wie je jezelf kunt zijn,iemand die er altijd voor je is,je steunt no matter what.

En wat mijn leeftijd betreft en ik volg je daarin op de voet,voel ik precies hetzelfde.
Ik vrees dus ook dat het verleden altijd wel een stukje van je toekomst zal bepalen.
H

HelpYouFall

Legacy Member
f33db4ck zei:
Nee, kbedoel, voel je je 28 jaar oud. Niet in de zin van dat 28 jaar 'oud' is :p
Klik om te vergroten...

Dat is het net, ik weet niet wat dat inhoudt, 'je 28 jaar oud voelen' :)
Ik ben wel veranderd sinds ik 20 ben als mens, maar of ik een normale of atypische 28-jarige ben, geen enkel idee hehe
E

Ebel

Legacy Member
eyo03 zei:
Ik denk niet dat je beseft hoe blij ik ben dit te lezen.
Begrijp me niet verkeerd,ik vind het heel erg voor je maar hoe jij jouw situatie/verleden beschrijft is 100% hetzelfde hoe ik me momenteel voel.
In mijn omgeving is praktisch iedereen gaan samenwonen en sommige beginnen zelfs al aan kindjes wat ik heel prettig voor ze vind maar als het steekt soms,onbewust en ongewild.

De reden van onze breuk waren te grote cultuurverschillen en totaal geen acceptatie van beide families.
Feit dat je eigenlijk gewoon samen wilt zijn en dat voor altijd maar dat je dat onmogelijk wordt gemaalt maakt het verwerken natuurlijk niet eenvoudiger.Achteraf gezien heel dom van ons want we wisten verdomd goed waar we aan begonnen.
En zoals jij jouw ex beschrijft was die van mij ook.Iemand bij wie je jezelf kunt zijn,iemand die er altijd voor je is,je steunt no matter what.

En wat mijn leeftijd betreft en ik volg je daarin op de voet,voel ik precies hetzelfde.
Ik vrees dus ook dat het verleden altijd wel een stukje van je toekomst zal bepalen.
Klik om te vergroten...


Heb dat nooit goed gesnapt. Op welke manier kan dit je liefde eigenlijk tegenhouden? je bent toch in een relatie met je vriend, niet met je schoonfamilie? Ok het zal niet echt leuk zijn, maar ik veronderstel dat je toch al 20+ bent. Alleen wonen lijkt me dan een goede oplossing.
k

kil911ler

Legacy Member
Algorithm zei:
en ik sla ook toenaderingen af, maar niet met het excuus dat ik niet meer gekwetst wil worden. gewoon omdat ik het effe gezien heb, en lekker egoïstisch wil zijn, zonder aan iemand verantwoording te moeten afleggen.
Klik om te vergroten...

Herkenbaar hier. Heb zoveel andere dingen aan mijn hoofd, dat ik geen zin heb om daar iemand aan toe te voegen :p

Lief hebben kan leuk zijn, maar de goesting om bv een relatie te onderhouden is er totaal niet. Beetje van "fuck it all, laat me gewoon doen wat ik wil doen" :p
f

f33db4ck

Legacy Member
HelpYouFall zei:
Dat is het net, ik weet niet wat dat inhoudt, 'je 28 jaar oud voelen' :)
Ik ben wel veranderd sinds ik 20 ben als mens, maar of ik een normale of atypische 28-jarige ben, geen enkel idee hehe
Klik om te vergroten...

Heb hetzelfde gevoel.

Ebel zei:
Heb dat nooit goed gesnapt. Op welke manier kan dit je liefde eigenlijk tegenhouden? je bent toch in een relatie met je vriend, niet met je schoonfamilie? Ok het zal niet echt leuk zijn, maar ik veronderstel dat je toch al 20+ bent. Alleen wonen lijkt me dan een goede oplossing.
Klik om te vergroten...

In de films en boeken mss niet, maar in de realiteit wegen meestal dergelijke zaken zwaar door. Ik geef je volkomen gelijk dat ze niet naar haar familie moet omkijken en de liefde moet volgen... maar it's just not that simple :).

In bv Arabische / Turkse of w/e kringen hoor je dat toch soms dat de familie ze achtervolgen en doden (om maar even extreem te gaan :p )... gwn omdat ze voor de liefde gekozen hebben.

Het is allsbehalve een zwart/wit onderwerp en het is moeilijk om te zeggen het is DIT of DAT.
T

TooChé

Legacy Member
Relatie van 2 jaar met wat ik dacht de liefde van mn leven te zijn, is geëindigd een 5tal jaar geleden ondertussen, ook omwille van cultuurverschillen. (Stinkend rijk vs. gewoontjes)
Als die haar familie op alle mogelijke manieren u het leven zuur maakt als koppel, kunt ge daar jammergenoeg niet onderuit.

Enfin, dit terzijde, over Eyo's situatie. Ik moet toegeven dat ik nog niemand ben tegengekomen die haar kon overtreffen ...
e

eyo03

Legacy Member
Algorithm zei:
das echt imo gewoon het grootste bullshit excuus ever. ik kom zelf uit een relatie van meer als 5 jaar (is ondertussen wel al half jaartje geleden.), en ik sla ook toenaderingen af, maar niet met het excuus dat ik niet meer gekwetst wil worden. gewoon omdat ik het effe gezien heb, en lekker egoïstisch wil zijn, zonder aan iemand verantwoording te moeten afleggen.

als ge ni gekwetst wilt worden moet ge nooit meer iets beginne me iemand denk ik dan :)

leef me passie, ni me u verstand.
Klik om te vergroten...

Leuk voor je dat je dat zo snel naast je kon leggen en dat het verwerken je zo gemakkelijk afging maar niet iedereen is zoals jij.
6 maanden doen om een relatie van 5 jaar is knap,weinig mensen die je dat nadoen.
Ik wou wel dat ik op dit gebied (verwerken etc) iets sterker was want kben echt zo'n emotionele tuttebel.

@Saphira.
Ik ben het volledig met je eens over je nuchtere en realistische visie over dit alles en ja,het vertrouwen moet beetje bij beetje terugkomen.
Het is alleen soms zo moeilijk,maar in mijn geval misschien nog wa te vroeg.

@Ebel.
Het is iets ingewikkelder dan dat.
In ons geval serieus ingewikkeld en moeilijk te bevatten voor buitenstaanders.
e

eyo03

Legacy Member
TooChé zei:
Relatie van 2 jaar met wat ik dacht de liefde van mn leven te zijn, is geëindigd een 5tal jaar geleden ondertussen, ook omwille van cultuurverschillen. (Stinkend rijk vs. gewoontjes)
Als die haar familie op alle mogelijke manieren u het leven zuur maakt als koppel, kunt ge daar jammergenoeg niet onderuit.

Enfin, dit terzijde, over Eyo's situatie. Ik moet toegeven dat ik nog niemand ben tegengekomen die haar kon overtreffen ...
Klik om te vergroten...

Niet alleen zijn familie deed moeilijk, ook de mijne.
Rijkdom had er in ons geval niets me te maken.
f

f33db4ck

Legacy Member
TooChé zei:
Enfin, dit terzijde, over Eyo's situatie. Ik moet toegeven dat ik nog niemand ben tegengekomen die haar kon overtreffen ...
Klik om te vergroten...

Den Gizmo666 stories blijven toch onovertroffen voor mij :D
B

Booka Shade

Legacy Member
eyo03 zei:
Niet alleen zijn familie deed moeilijk, ook de mijne.
Rijkdom had er in ons geval niets me te maken.
Klik om te vergroten...

Wat een kinderachtige situatie moet dat dan niet geweest zijn bij jullie families. Ge zijt nu 27 verdomme, het is uw leven en daar heeft uw familie niks meer aan te veranderen. Tenzij ge zo het meisje zijt dat enorm vasthangt aan haar familie, zou ik ook niet bij kunnen samenleven..


Sent from my iPhone using Tapatalk
N

Nesjamag

Legacy Member
eyo03 zei:
Nu ik hier toch ben kan ik gelijk een vraag/situatie stellen waar ik vaak mee bezig ben.
Wie heeft er ooi na een (helse en pijnlijke) breuk na een 4 jaar duurende relatie alsnog de liefde van haar of zijn leven tegengekomen?
Ja ik weet dat de meeste leden in dit hoekje wellicht nog niet zo veel ervaring hebben of miss net aan een serieuze realtie zijn begonnen maar kd8 kga het toch maar ne keer proberen.:D

Kan beter mijn eigen advies in acht nemen (:sop:) en het verloop van dit soort dingen aan het lot overlaten maar ik vraag me da soms echt dus af he.
Ik bedoel 4 jaar is niet niks en de pijn slijt wel na een bepaalde tijd maar de schrik voor herhaling zit bij de deze der serieus in.
Uit vrees sluit je je af van veel zaken en sla je elke toenadering door soms een heel leuke en lieve man,automatisch af.
Het vertrouwen in het andere geslacht daalt op dit gebied tot ver beneden het vriespunt.
Is dit een normale reactie of toch niet?
Herkenbaar voor iemand?
Klik om te vergroten...

Mijn grootste vrees :p Mensen die al bij voorbaat gaan terugdeinzen omdat ze schrik hebben om vertrouwen te geven en gekwetst te worden.
Ik denk dat veel mensen zo een schrik hebben en zich gaan terugtrekken, zelfs zonder dat ze al lange termijn relaties gehad hebben. Vertrouwen geven in het algemeen is niet makkelijk voor mensen. Kan mij wel inbeelden dat eens je echt dat vertrouwen gegeven hebt en het is misgelopen voor gelijk welke reden, dat het extra moeilijk is.
Zoiets heeft tijd nodig, voor iedereen. Mss voor de een wat meer dan de ander, maar denk dat voor niemand echt makkelijk is. Ik denk wel dat het niet slecht is om actief vertrouwen te geven. Ik zou daar ook open en eerlijk over communiceren als je iemand ontmoet. Een deftig/eerbaar iemand zal daar zeker open naar luisteren. Je zou dan ook direct weten of je met iemand te maken hebt die vatbaar is voor communicatie en of die te vertrouwen is :p
e

eyo03

Legacy Member
Booka Shade zei:
Wat een kinderachtige situatie moet dat dan niet geweest zijn bij jullie families. Ge zijt nu 27 verdomme, het is uw leven en daar heeft uw familie niks meer aan te veranderen. Tenzij ge zo het meisje zijt dat enorm vasthangt aan haar familie, zou ik ook niet bij kunnen samenleven..


Sent from my iPhone using Tapatalk
Klik om te vergroten...

Nu wel,maar toen nog niet he druifje.:ironic:
Heeft niets met vasthangen te maken en eerlijk gezegd denk ik niet dat je in staat bent om dit soort uitspraken te doen als je niet weet wat er zich heeft afgespeeld.
Het ging toch net iets verder dan alleen druk uitoefenen.Als samenzijn je op alle mogelijke manier onmogelijk wordt gemaakt,geef je er na een tijdje zelf de brui aan,Dat trek je emotioneel niet.
Zoals Touchéé eerder zei,je overleeft dit als koppel niet.

En gelukkig heeft niemand gevraagd om met mij samen te leven,toch?


@Nesjamag.
Ik denk niet dat je je bewust gaat terugtrekken van iets waar je nog nooit een negatieve ervaring mee hebt gehad.Tenzij het gewoon aard van je karakter is en je dat dus bij veel zaken hebt.
Mijn probleem is dat ik iets te snel mijn vertrouwen geef,ben te naïef en dat bij praktisch alles wat ik doe en zeg.
Veel mensen maken daar misbruik van en dus op gebied van liefde en relaties is het nu bij mij zover gekomen dat ik alles en iedereen blokkeer.
e

eyo03

Legacy Member
Eigenlijk zouden we gewoon ons eigen clubje moeten vormen.Alleen voor 25 plussers bestemd.
The Oldies@9lives ofzo.Een beetje cool aankleden enzeuu...
S

Stimpy

Legacy Member
ik vind 25 jaar nog jong
kzou eerder de '85 en ouder generatie zeggen, die zaten hier nog in de tijd van 't geelzwarte forum :tongue:
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan