Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 22
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Lakigigar
Legacy Member
Weet je waar ik enorm veel last heb in de liefde, en mede waarschijnlijk ook de hoofdreden is waarom ik nog altijd vrijgezel ben. Als ik verliefd wordt, dan ben ik gewoon geobsedeerd verliefd. Dat is gewoon irritant, en je kan er zelf niet aan doen. Ik ben al verliefd vanaf mijn 3e kleuter, nadien meerdere keren (kort) verliefd geweest. Soms geobsederd, en soms al wat langer Nouja, waarschijnlijk was dat ook wel onschuldige liefde. Ik herinner me nog dat ik liefdesbrief al maakte in't 1ste leerjaar, en daar kreegk er dan van terug, en dan mocht ik naar haar verjaardagsfeestje .. 
. Nu wel geen contact meer, maar ze woont ook aan de andere kant van de provincie. 1 meisje was ik in het vierde leerjaar op. Dat meisje moest gewoon iedere speeltijd naar de WC's vluchten. Achteraf wel lachen maarja, ... . Ik was ook niet van de snuggerste die tijd. Het is trouwens een meisje waar ik nu best goed mee overeenkom, ondanks alles. Ook TV-persoonlijkheden passeerden de revue: de 2e oudste van de Dalton Sisters, of in mijn vroege middelbaar Emily Voe, en ook Hanneke uit Familie. Met die laatste is het me wel gelukt om er in contact mee te komen. Nu gebeurt dat (gelukkig) wel niet meer. Ben uiteindelijk op een stuk of 40 mensen verliefd geweest tot nu toe. Maar de grote obsessies bleven zeldzamer. Echt duidelijk zijn de obsessies van een stuk of 3 mensen. Het meisje op mijn school met een oogverblindende schoonheid maar waar ik niets durfde tegen te zeggen (2 jaar op verliefd geweest, ook hier het gevoel dat dit zeker terug kan komen, en dat ik ze moet proberen vermijden), het meisje dat ik op vakantie zag, daar wel initiatief genomen, maarja ze woont in Limburg, en gebruikt geen GSM of facebook (maand of 5 verliefd geweest, zou zeker nog kunnen terugkomen mocht ze moeite doen). Het meisje op de bus dat zo mysterieus was, maar zo teruggetrokken was dat ik er ook niets tegen zei (maand of 5 van gehad, zou ook terug kunnen komen mocht ze iets opgewekter zijn en opener) of laatst het meisje uit mijn klas met het perfecte uiterlijk en innerlijk, maar o zoveel aandacht vroeg, en daar misbruik van maakte. Die heeft me dan verwijderd van facebook, en nu lig ik er mee in ruzie, en toch blijf ik verliefd. Ik wou dat ik haar kon vergeten, maar het lukt en mag niet. (ze zit in mijn klas).
Nouja, er is wel een meisje dat enorm veel moeite doet om me binnen te halen (waar ik eens mee gekust heb tegen mijn zin vorig jaar september -> toen ze een relatie had met iemand anders dan nog). Ze heeft nu een lief, maar ze doet echt irritant op de chat. Ik zeg haar altijd dat ik bezig ben, maar dan zegt ze: "Ga je gta san andreas spelen in mijn huis, we gaan dan tegen elkaar", of "mag ik dan ook eens meegaan op chase". Ze zegt dan ik heb genoeg verstand over onweer. Terwijl ze in BSO zit, en ik zelf wel beter weet. Ik heb ze weer voor de zoveelste keer geblokkeerd, maar ik weet dat dat geen optie is, want dan valt ze me weer via sms lastig. Ik haat ze gewoon.
Iemand tips om die obsessies te vermijden of ermee om te gaan, en om dat meisje uit mijn klas te vermijden om haar zo te kunnen vergeten? Ik heb alles al geprobeerd. Vooraleer ik succes in de liefde zal kunnen hebben, zal ik eerst met die obsessie moeten kunnen leren omgaan. Stalken zou ik ook durven doen, gelukkig heb ik dat verstand wel (iets wat ik 6 jaar geleden bvb niet had), maar als je mij dus zou laten doen zou ik stalken tot de dood. Gelukkig heb ik dat onder controle, maar de obsessie gaat wel zo ver, dat ze op de bureaubladachtergrond en de achtergrond van mijn Playstation staat, dat ik iedere nacht over haar droom (soms zelfs meerdere keren, of nachtmerries over haar, ik overdag me amper kan concentreren op school (-> niet dat het zo erg is, ik kan met een kwartier leren toch met gemak 65 procent halen in totaal, ben alleen vaak niet in orde met taken en heb de f*ck school mentaliteit hierdoor, en vooral kijken naar die persoon want dat doet zo'n deugd, en dat geeft een echt supergevoel. Je bent even van de wereld, en je voelt je gewoon ongenaakbaar, maar als ze weg is dan heb je het gevoel dat er niemand is, dat je niets bent, en ben je down.). Misschien is het een psychische stoornis, maar op het internet vind ik hier amper iets over. Ik heb wel het gevoel als ik al die meisjes van vroeger tegenkom (zeker de recente van een paar jaar geleden), dat de verliefdheid weer in één twee drie kan aanwakkeren. Ik heb eventueel al gedacht aan pillen ? Anti-depressiva desnoods.
. Nu wel geen contact meer, maar ze woont ook aan de andere kant van de provincie. 1 meisje was ik in het vierde leerjaar op. Dat meisje moest gewoon iedere speeltijd naar de WC's vluchten. Achteraf wel lachen maarja, ... . Ik was ook niet van de snuggerste die tijd. Het is trouwens een meisje waar ik nu best goed mee overeenkom, ondanks alles. Ook TV-persoonlijkheden passeerden de revue: de 2e oudste van de Dalton Sisters, of in mijn vroege middelbaar Emily Voe, en ook Hanneke uit Familie. Met die laatste is het me wel gelukt om er in contact mee te komen. Nu gebeurt dat (gelukkig) wel niet meer. Ben uiteindelijk op een stuk of 40 mensen verliefd geweest tot nu toe. Maar de grote obsessies bleven zeldzamer. Echt duidelijk zijn de obsessies van een stuk of 3 mensen. Het meisje op mijn school met een oogverblindende schoonheid maar waar ik niets durfde tegen te zeggen (2 jaar op verliefd geweest, ook hier het gevoel dat dit zeker terug kan komen, en dat ik ze moet proberen vermijden), het meisje dat ik op vakantie zag, daar wel initiatief genomen, maarja ze woont in Limburg, en gebruikt geen GSM of facebook (maand of 5 verliefd geweest, zou zeker nog kunnen terugkomen mocht ze moeite doen). Het meisje op de bus dat zo mysterieus was, maar zo teruggetrokken was dat ik er ook niets tegen zei (maand of 5 van gehad, zou ook terug kunnen komen mocht ze iets opgewekter zijn en opener) of laatst het meisje uit mijn klas met het perfecte uiterlijk en innerlijk, maar o zoveel aandacht vroeg, en daar misbruik van maakte. Die heeft me dan verwijderd van facebook, en nu lig ik er mee in ruzie, en toch blijf ik verliefd. Ik wou dat ik haar kon vergeten, maar het lukt en mag niet. (ze zit in mijn klas).Nouja, er is wel een meisje dat enorm veel moeite doet om me binnen te halen (waar ik eens mee gekust heb tegen mijn zin vorig jaar september -> toen ze een relatie had met iemand anders dan nog). Ze heeft nu een lief, maar ze doet echt irritant op de chat. Ik zeg haar altijd dat ik bezig ben, maar dan zegt ze: "Ga je gta san andreas spelen in mijn huis, we gaan dan tegen elkaar", of "mag ik dan ook eens meegaan op chase". Ze zegt dan ik heb genoeg verstand over onweer. Terwijl ze in BSO zit, en ik zelf wel beter weet. Ik heb ze weer voor de zoveelste keer geblokkeerd, maar ik weet dat dat geen optie is, want dan valt ze me weer via sms lastig. Ik haat ze gewoon.
Iemand tips om die obsessies te vermijden of ermee om te gaan, en om dat meisje uit mijn klas te vermijden om haar zo te kunnen vergeten? Ik heb alles al geprobeerd. Vooraleer ik succes in de liefde zal kunnen hebben, zal ik eerst met die obsessie moeten kunnen leren omgaan. Stalken zou ik ook durven doen, gelukkig heb ik dat verstand wel (iets wat ik 6 jaar geleden bvb niet had), maar als je mij dus zou laten doen zou ik stalken tot de dood. Gelukkig heb ik dat onder controle, maar de obsessie gaat wel zo ver, dat ze op de bureaubladachtergrond en de achtergrond van mijn Playstation staat, dat ik iedere nacht over haar droom (soms zelfs meerdere keren, of nachtmerries over haar, ik overdag me amper kan concentreren op school (-> niet dat het zo erg is, ik kan met een kwartier leren toch met gemak 65 procent halen in totaal, ben alleen vaak niet in orde met taken en heb de f*ck school mentaliteit hierdoor, en vooral kijken naar die persoon want dat doet zo'n deugd, en dat geeft een echt supergevoel. Je bent even van de wereld, en je voelt je gewoon ongenaakbaar, maar als ze weg is dan heb je het gevoel dat er niemand is, dat je niets bent, en ben je down.). Misschien is het een psychische stoornis, maar op het internet vind ik hier amper iets over. Ik heb wel het gevoel als ik al die meisjes van vroeger tegenkom (zeker de recente van een paar jaar geleden), dat de verliefdheid weer in één twee drie kan aanwakkeren. Ik heb eventueel al gedacht aan pillen ? Anti-depressiva desnoods.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.