Jondros
Legacy Member
Djezes.
Ik ben al enkele maanden samen met mijn vriendin. Het is een tof, goed en mooi meisje. Maar ze heeft 1 nadeel, ze kan soms volledig in elkaar knallen en ruzie maken over de domste dingen. Dat gebeurt vooral als ze afscheid neemt van mij nadat we een dagje ofzo bij elkaar zijn geweest, dat afscheid nemen kan ze eigenlijk gewoon niet. Terwijl ik haar wel om de paar dagen en elk weekend zie. Noem het een over-attached girlfriend, maar dan enkel als we afscheid nemen. Ik heb haar dat natuurlijk al vele keren gezegd, mijn geduld raakte de laatste tijd hierover op. Als ik bijvoorbeeld tegen 00u30 bij haar thuis weg wil gaan om de dag erna te gaan werken vindt ze dit echt erg dat ik weg loop etc. Hetzelfde als zij bij mij weg gaat, ze vindt dat ik haar "buiten gooi" etc terwijl ik gewoon afscheid wil nemen en in mijn bed kruipen. Meestal is het al middernacht gepasseerd maar wil zij persé nog een kwartier, een half uur, een uur, 2uren (!) bij mij liggen knuffelen. Ik kom er ziek van.
Deze avond was het weer zo ver. Ze is gisteravond bij mij blijven slapen, vandaag is er familie gekomen, zijn we wat gaan wandelen en iets gaan drinken en zijn we naar de cinema geweest. Dan zijn we nog wat gaan drinken en zei ze dat ze erna ging vertrekken. Alles super gezellig en leuk de hele dag. Thuisgekomen bij mij neemt ze haar gerief tesamen en staat op het punt te vertrekken. Opeens legt ze zich toch in mijn bed en wil ze nog efkes knuffelen. Ik had er eigenlijk absoluut geen zin meer in maar wist dat ze anders weer zou boos worden en heb me dan opgeofferd. Dat was rond 23u30. Tegen 00u heb ik het gehad en wil in mijn bed kruipen. zij vindt dat absoluut niet kunnen en wil nog wat bij mij blijven. Ik zeg ok en leg dan maar de tv wat aan terwijl ze tegen mij aan kan liggen. Tegen 00u30 vraag ik dan hoe het zit en zegt zij dat ik haar met rust moet laten. Ik lig in mijn eigen bed, ik wil gaan slapen en zij zegt mij dat ik moet zwijgen. Ik vraag haar dat ze dan maar vertrekt als ze me toch niet wil horen maar dat ging er aan geen kanten in. Ik heb haar dan maar een half uur alleen in mijn bed laten "afkoelen". Om 01u kom ik terug en wil ze nog steeds niet zeggen wat er zogezegd scheelt (weer totaal niks maargoed) en weigert weg te gaan. Uiteindelijk na serieus mij opjagen begint ze zelfs te janken. Ik heb al meerdere pogingen ondernomen om haar lief te vragen weg te gaan, haar al 110 knuffels gegeven om te kunnen vertrekken maar ze wil maar niet weg. Uit mijn eigen kamer terwijl ik verdomme morgen moet werken! Ik heb uiteindelijk de lakens eraf getrokken en uiteindelijk viel haar frank om onze relatie te redden dat ze misschien toch maar beter normaal kon beginnen doen. Ze is dan al huilend en jankend vertrokken en komt er blijkbaar op neer dat het dan nog mijn schuld is. Godverdomme zeg.
Het is een superschoon meiske, slim, lief, attent alles wa ge wilt in een goe meiske eigenlijk maar kan ze zo verdomd achterlijk doen bij het vertrekken!
Ze weet zelf wel dat ze slecht is in afscheid nemen maar toch blijft ze het doen. Ik kom er ziek van, om het minste te zeggen.
Ik ben al enkele maanden samen met mijn vriendin. Het is een tof, goed en mooi meisje. Maar ze heeft 1 nadeel, ze kan soms volledig in elkaar knallen en ruzie maken over de domste dingen. Dat gebeurt vooral als ze afscheid neemt van mij nadat we een dagje ofzo bij elkaar zijn geweest, dat afscheid nemen kan ze eigenlijk gewoon niet. Terwijl ik haar wel om de paar dagen en elk weekend zie. Noem het een over-attached girlfriend, maar dan enkel als we afscheid nemen. Ik heb haar dat natuurlijk al vele keren gezegd, mijn geduld raakte de laatste tijd hierover op. Als ik bijvoorbeeld tegen 00u30 bij haar thuis weg wil gaan om de dag erna te gaan werken vindt ze dit echt erg dat ik weg loop etc. Hetzelfde als zij bij mij weg gaat, ze vindt dat ik haar "buiten gooi" etc terwijl ik gewoon afscheid wil nemen en in mijn bed kruipen. Meestal is het al middernacht gepasseerd maar wil zij persé nog een kwartier, een half uur, een uur, 2uren (!) bij mij liggen knuffelen. Ik kom er ziek van.
Deze avond was het weer zo ver. Ze is gisteravond bij mij blijven slapen, vandaag is er familie gekomen, zijn we wat gaan wandelen en iets gaan drinken en zijn we naar de cinema geweest. Dan zijn we nog wat gaan drinken en zei ze dat ze erna ging vertrekken. Alles super gezellig en leuk de hele dag. Thuisgekomen bij mij neemt ze haar gerief tesamen en staat op het punt te vertrekken. Opeens legt ze zich toch in mijn bed en wil ze nog efkes knuffelen. Ik had er eigenlijk absoluut geen zin meer in maar wist dat ze anders weer zou boos worden en heb me dan opgeofferd. Dat was rond 23u30. Tegen 00u heb ik het gehad en wil in mijn bed kruipen. zij vindt dat absoluut niet kunnen en wil nog wat bij mij blijven. Ik zeg ok en leg dan maar de tv wat aan terwijl ze tegen mij aan kan liggen. Tegen 00u30 vraag ik dan hoe het zit en zegt zij dat ik haar met rust moet laten. Ik lig in mijn eigen bed, ik wil gaan slapen en zij zegt mij dat ik moet zwijgen. Ik vraag haar dat ze dan maar vertrekt als ze me toch niet wil horen maar dat ging er aan geen kanten in. Ik heb haar dan maar een half uur alleen in mijn bed laten "afkoelen". Om 01u kom ik terug en wil ze nog steeds niet zeggen wat er zogezegd scheelt (weer totaal niks maargoed) en weigert weg te gaan. Uiteindelijk na serieus mij opjagen begint ze zelfs te janken. Ik heb al meerdere pogingen ondernomen om haar lief te vragen weg te gaan, haar al 110 knuffels gegeven om te kunnen vertrekken maar ze wil maar niet weg. Uit mijn eigen kamer terwijl ik verdomme morgen moet werken! Ik heb uiteindelijk de lakens eraf getrokken en uiteindelijk viel haar frank om onze relatie te redden dat ze misschien toch maar beter normaal kon beginnen doen. Ze is dan al huilend en jankend vertrokken en komt er blijkbaar op neer dat het dan nog mijn schuld is. Godverdomme zeg.
Het is een superschoon meiske, slim, lief, attent alles wa ge wilt in een goe meiske eigenlijk maar kan ze zo verdomd achterlijk doen bij het vertrekken!
Ze weet zelf wel dat ze slecht is in afscheid nemen maar toch blijft ze het doen. Ik kom er ziek van, om het minste te zeggen.
ad:
Maar ze is geen prinsesje hé, alsjeblieft zeg.
Maar dat lijkt me meer iets dat je met een groepje vrienden doet voor de gezelligheid (wat iets anders is dan elke dag een joint roken, lijkt me niet dat je dat dan elke dag voor de gezelligheid doet met een hoop vrienden). Maar 'k zeg het, ik ken daar niet zo heel veel van.
Terwijl ik vroeger in de jeugdvereniging de enige leider was die niet rookte (dus heb vaak in bedoempte koten gezeten). Het helpt wel als je zegt dat je een sigaret in twee doet als ze je een willen aanbieden. Dan vragen ze het geen tweede keer 