Wel ja, aparte rekeningen is goed en wel in 't begin, maar als je eenmaal serieus bent, eventueel getrouwd en en er kindjes zijn... Dan is dat toch alleen maar moeilijk? Stel bijvoorbeeld dat één van de twee parttime werkt om voor de kindjes te kunnen zorgen, als die dan de helft van alle gemeenschappelijke rekeningen moet betalen én nog eens apart de eigen dingen, dan heeft die helemaal niks meer over?
Allez, ik kan mij echt niet voorstellen als je 25 jaar getrouwd bent of zo, dat je dan moet beginnen uitvogelen wat voor wie is. Maar misschien is het omdat er hier thuis echt weinig of niks gescheiden is qua financiën. Als er één iets wil, wordt daar wel voor gespaard maar dat is niet specifiek van de één of de ander zijn rekening. Soms worden er dan zelfs dingen verkocht op 2dehands en zo (oude meubels of zo), die zijn dan ook gemeenschappelijk aangekocht maar het geld dat ze daarmee krijgen, dient dan wel voor de aankoop van de één z'n grilletjes
Bij Mark en ik is het eigenlijk Mark die alles betaalt
Maar ja, die is ook een kléin beetje rijker dan ik ben
En hij zou het niet eens aanvaarden als ik iets zou betalen. Hij heeft het al moeilijk als ik een verjaardagscadeau koop voor hem of zo, dan zit hij aan te dringen hoeveel het was en of hij het niet moet terugbetalen of een deel ervan
Dus ja, als ik dan eens iets wil betalen als we iets gaan eten, dan is het direct van "doe eens niet zo raar?", haha.
In vorige relaties was het trouwens altijd 50/50 hoor, min of meer. Beetje zoals hier al gezegd geweest is, de één betaalt eens wat meer en de volgende keer betaalt de ander wat meer. Dat het met Mark nu zo is, ligt dus echt wel aan deze specifieke situatie (voor ze me hier écht beginnen te verdenken van golddiggerij
).
Ze moeten ook wel niet overdrijven natuurlijk, anders krijgen ze de Al Swearengen treatment :naughty:
ad: