Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 21
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Lefky
Legacy Member
ditKennaah zei:
ik denk dat gals en mark gewoon niet meer 100% op elkaar afgestemd zijn
die mens wilt profiteren van zijn oude dag, na een lang leven vol werk etc
glas moet er nog aan beginnen!
die barst nog van de energie en wil de wereld zien
ik denk eerlijk gezegd nie da je da nog bij mark gaat vinden
Re@V0r
Legacy Member
als ik het zo lees lijkt het mij ni dat je nog echt gelukkig bent in je relatie en meer bepaald in de situatie waarin ze verkeert glashelder...
de situatie was nu wel niet helemaal hetzelfde, maar met mijn ex zat ik ook in dergelijke situatie: zij bekeek alles negatief en ik begon dat steeds meer beu te geraken... erover babbelen hielp ook niet, want dan draaide zij dus ook alles naar mij toe zodat ik zogezegd de slechte was
ik heb het dan op een gegeven moment ook alles wat op mijn lever lag gezegd en haar voor een ultimatum gesteld om er iets aan te doen
1-2 weken later zat daar nog steeds geen beterschap in dus heb ik voor mezelf de knoop dan maar doorgehakt
ik kan er best inkomen dat je Mark graag ziet, maar als je niet meer gelukkig bent in je relatie en er geen zicht op beterschap is ... wat is het nut er dan nog van?
naar het einde toe was ik zodanig leeg en lusteloos geworden in die relatie
en vanaf ik die knoop doorgehakt had, kwam die energie eigenlijk vanzelf terug
gewoon omdat die enorme last van mijn rug/schouders gevallen was
de situatie was nu wel niet helemaal hetzelfde, maar met mijn ex zat ik ook in dergelijke situatie: zij bekeek alles negatief en ik begon dat steeds meer beu te geraken... erover babbelen hielp ook niet, want dan draaide zij dus ook alles naar mij toe zodat ik zogezegd de slechte was
ik heb het dan op een gegeven moment ook alles wat op mijn lever lag gezegd en haar voor een ultimatum gesteld om er iets aan te doen
1-2 weken later zat daar nog steeds geen beterschap in dus heb ik voor mezelf de knoop dan maar doorgehakt
ik kan er best inkomen dat je Mark graag ziet, maar als je niet meer gelukkig bent in je relatie en er geen zicht op beterschap is ... wat is het nut er dan nog van?
naar het einde toe was ik zodanig leeg en lusteloos geworden in die relatie
en vanaf ik die knoop doorgehakt had, kwam die energie eigenlijk vanzelf terug
gewoon omdat die enorme last van mijn rug/schouders gevallen was
Black
Legacy Member
glashelder zei:...
De reden ook dat Lorims post misschien érgens wel op slaat, is ook omdat het gewoon zo simpel is om het op te lossen... Pak mij dan gewoon mee naar die domme kerstmarkt, ga dan eens naar The Hobbit met mij? Voilà, ik ben gelukkig. Maar nee, het is te koud, er is geen parking, het is slecht weer, hij is moe, hij heeft geen goesting, "anders volgende keer" en we zitten weer 3 maand aan een stuk thuis. Dus het IS zo gemakkelijk op te lossen, waarom doet hij het dan niet? Hij gaat dan dus serieus onze ganse relatie op het spel zetten omdat hij geen goesting heeft om naar de kerstmarkt te gaan?
Omdat de relatie waarschijnlijk voor hem niet zo veel betekent (of nog betekent) als voor u...
Ik vind het ook enorm vreemd dat ge niet meer afspreekt met vrienden en zowaar heel uw leven in functie staat van Mark. Moest het nu iemand zijn die u zo goed zou behandelen en u als het belangrijkste in zijn leven zet zou ik er enigzins nog kunnen inkomen. Maar dat allemaal doen, uw jeugd bijna opgeven, voor iemand die niet eens met u meer wil dan de Quick en tv kijken?
Vrij triestig, ben er zeker van dat er vele kerels wel blij zouden zijn met iemand als u en uw moeite wel zouden appreciëren
+ glas: weet ge nog dat ge mij de raad had gegeven toch eens met mn vriendin te spreken of het gedaan te maken, want het moest van 2 kanten komen, etc
Wel, lees uw posts en raad en pas die eens op uzelf toe, ge zult wel tot een schoon conclusie komen dan
glashelder
Legacy Member
Even een algemene reactie want anders moet ik 400 mensen quoten 
Ik weet zelf ook niet goed wat er mij nog doet volhouden. Behalve dan dat mijn gevoel nog goed zit. Ik wil het niet uitmaken, ik wil gewoon dat het goed gaat tussen ons. Ik wil niet zonder hem, ik wil mét hem, maar dan wel op een wat leukere manier en wat meer water bij de wijn (ik zou zeggen van beide kanten, maar 'k geloof dat mijn water praktisch op is, ondertussen). Misschien ben ik ongelofelijk naïef om te denken dat het misschien wel weer beter wordt, als ik hem maar ergens kan motiveren of overtuigen om wat meer te investeren.
Tegelijk kan ik ook niet ontkennen dat ik er óók mijn aandeel in heb. Ik heb al gezegd dat ik heel erg introvert ben en ik vond het eigenlijk heel lang prima zo. Lekker op het gemak, niet te veel moeten en gewoon leuk samen zijn. Maar nu begint het toch een beetje te kriebelen om weer iets leuks te gaan doen en dan vind ik het niet zo leuk dat hij dat blijkbaar niet ziet zitten. Misschien had ik al eerder aan de bel moeten trekken, misschien heb ik er mij ook te snel bij neergelegd, misschien heb ik het ook te lang laten aanmodderen, want voor ons allebei was het wel gemakkelijk. En nee, dat is geen schuldgevoel dat hij mij aangepraat heeft, dat is gewoon realistisch kijken naar mijn eigen aandeel. Want er zijn wél momenten geweest in het voorbije jaar dat we aan het twijfelen waren om iets te gaan doen (ok, dat was meestal eens een specialer restaurant proberen of naar de sauna/parenclub, dus ook niet echt de dingen waar ik op dit moment naar verlang) en dat ik uiteindelijk zei van "goh nee, 't is te laat, ik ben moe, geen goesting,..." Want routine is voor mij óók gemakkelijk. Dus misschien heb ik het iets te vaak afgekaatst en heeft hij nu óók geen zin meer, zoals ik die keren geen zin had. Misschien heb ik hem lui gemaakt
Nog enkele specifieke reacties of vragen die aan mij gericht waren...
In zijn huis is het eigenlijk hetzelfde. Hij doet heel veel kleine dingetjes: naar de bank gaan, om boodschappen gaan, aan zijn badkamer werken (overigens is hij daar al zo lang aan bezig omdat hij dat leuk vindt, hij heeft zo verschillende projectjes, voor hem is dat een soort hobby), boodschapjes doen.
Nu ik er zo over nadenk zit hij misschien ook gewoon in het algemeen in een sleur. Het is ook niet dat hij verder zoveel heeft te doen hé. Maar, een lichtpuntje is wel dat hij zo langzamerhand begint rond te kijken om opnieuw te gaan werken. Hij heeft al een beetje rondgevraagd en er zijn verschillende bedrijfjes waar hij eventueel terecht zou kunnen. Nu, dat is ook maar pas voor in april of zo, want begin februari moet hij een laatste operatie hebben aan zijn voet (de laatste vijzen eruit halen of afvijlen). Maar ik vind het wel fijn dat hij daar mee bezig is, het is iets nieuws en dat is goed, denk ik. We zijn dan bijvoorbeeld aan het praten over de jobs die hij aangeboden krijgt, het loon, waar het precies is,... 't Is eens iets totaal anders en dat is goed. Het zou goed zijn om hem ook weer eens bézig te zien.
Maar het grote probleem dat zich op dat moment stelde is dat hij mij ofwel niet serieus neemt (door sarcastisch te doen, of er een beetje mee zitten lachen, onnozel doen), ofwel dat hij mij wél serieus neemt maar dan direct in de tegenaanval gaat ("ah, dus je wil eigenlijk dat het altijd jouw goesting is?"). Zo kan ik gewoon echt niet een normaal gesprek hebben hoor. Ik probeer dan maar om hem serieus te krijgen of om mijn standpunt duidelijk uit te leggen, maar als er niet geluisterd wordt of alles wordt als een persoonlijke aanval opgenomen, dan is er ook maar zoveel dat ik kan doen... Die gesprekken zijn dus niet echt productief geweest.
Vrienden van op school zijn veeleer kennissen (waarmee ik nooit iets doe buiten school), en de paar goeie vrienden die ik heb zie ik eigenlijk superweinig. En wederom: daar heb ik het zelf naar gemaakt, door gewoon zelf zo introvert te zijn en het 99% van de tijd prima te vinden dat ik gewoon thuis op mijn gemak zit. Geen gedoe, geen gezaag en het was allemaal goed. Alleen als ik dan wél eens iets wil doen, is er niemand.
Hij heeft graag de touwtjes in handen en meestal vind ik dat wel prima (weeral, gemakszucht), maar in dit geval is het allemaal wat minder tof. Want nu wil ik iets doen, en hij niet.
Ik weet zelf ook niet goed wat er mij nog doet volhouden. Behalve dan dat mijn gevoel nog goed zit. Ik wil het niet uitmaken, ik wil gewoon dat het goed gaat tussen ons. Ik wil niet zonder hem, ik wil mét hem, maar dan wel op een wat leukere manier en wat meer water bij de wijn (ik zou zeggen van beide kanten, maar 'k geloof dat mijn water praktisch op is, ondertussen). Misschien ben ik ongelofelijk naïef om te denken dat het misschien wel weer beter wordt, als ik hem maar ergens kan motiveren of overtuigen om wat meer te investeren.
Tegelijk kan ik ook niet ontkennen dat ik er óók mijn aandeel in heb. Ik heb al gezegd dat ik heel erg introvert ben en ik vond het eigenlijk heel lang prima zo. Lekker op het gemak, niet te veel moeten en gewoon leuk samen zijn. Maar nu begint het toch een beetje te kriebelen om weer iets leuks te gaan doen en dan vind ik het niet zo leuk dat hij dat blijkbaar niet ziet zitten. Misschien had ik al eerder aan de bel moeten trekken, misschien heb ik er mij ook te snel bij neergelegd, misschien heb ik het ook te lang laten aanmodderen, want voor ons allebei was het wel gemakkelijk. En nee, dat is geen schuldgevoel dat hij mij aangepraat heeft, dat is gewoon realistisch kijken naar mijn eigen aandeel. Want er zijn wél momenten geweest in het voorbije jaar dat we aan het twijfelen waren om iets te gaan doen (ok, dat was meestal eens een specialer restaurant proberen of naar de sauna/parenclub, dus ook niet echt de dingen waar ik op dit moment naar verlang) en dat ik uiteindelijk zei van "goh nee, 't is te laat, ik ben moe, geen goesting,..." Want routine is voor mij óók gemakkelijk. Dus misschien heb ik het iets te vaak afgekaatst en heeft hij nu óók geen zin meer, zoals ik die keren geen zin had. Misschien heb ik hem lui gemaakt
Nog enkele specifieke reacties of vragen die aan mij gericht waren...
Nee, ik geloof niet dat hij verder nog veel onderneemt met andere mensen, eigenlijk. Soms eens met zijn dochter en de kleinkindjes naar bijvoorbeeld een winkelcentrum of tuincentrum, en sowieso minstens één keer per week naar zijn ouders in Gent. Zijn papa zit in het rusthuis dus dan gaat hij daar op bezoek, en met zijn mama doet hij dan boodschappen en eventueel iets gaan eten, en verder daar nog een beetje werken in de tuin of in het huis.zipke zei:Ge zegt trouwens ook ergens dat ge twijfelt of hij misschien gewoon niets met u wilt doen. Doet hij dan dingen met andere mensen? Gaat hij daar wel mee op stap? Jammer dat hij niet gewoon de simpele dingen met u wil doen, ik vind dat ook net zo zalig, naar de supermarkt of de Ikea of zo
In zijn huis is het eigenlijk hetzelfde. Hij doet heel veel kleine dingetjes: naar de bank gaan, om boodschappen gaan, aan zijn badkamer werken (overigens is hij daar al zo lang aan bezig omdat hij dat leuk vindt, hij heeft zo verschillende projectjes, voor hem is dat een soort hobby), boodschapjes doen.
Nu ik er zo over nadenk zit hij misschien ook gewoon in het algemeen in een sleur. Het is ook niet dat hij verder zoveel heeft te doen hé. Maar, een lichtpuntje is wel dat hij zo langzamerhand begint rond te kijken om opnieuw te gaan werken. Hij heeft al een beetje rondgevraagd en er zijn verschillende bedrijfjes waar hij eventueel terecht zou kunnen. Nu, dat is ook maar pas voor in april of zo, want begin februari moet hij een laatste operatie hebben aan zijn voet (de laatste vijzen eruit halen of afvijlen). Maar ik vind het wel fijn dat hij daar mee bezig is, het is iets nieuws en dat is goed, denk ik. We zijn dan bijvoorbeeld aan het praten over de jobs die hij aangeboden krijgt, het loon, waar het precies is,... 't Is eens iets totaal anders en dat is goed. Het zou goed zijn om hem ook weer eens bézig te zien.
Goh, niet in exact dezelfde bewoordingen, maar 'k heb dat toch ongeveer geprobeerd. Ik had er op voorhand met een vriend al eens over gepraat en daar kwamen eigenlijk heel duidelijke dingen naar voor (onder andere dat ik mij gekwetst voel omdat ik zoveel investeer in die relatie, en hij voor mijn gevoel veel minder, dat ik graag zou hebben dat hij gewoon een beetje meer moeite doet,...). Maar hoe meer ik er over praat, hoe meer ik soms ook tot nieuwe inzichten kom, dus ik zal niet alles wat hier staat echt gezegd hebben, denk ik. Wel bepaalde delen.Iemand zei:
Maar het grote probleem dat zich op dat moment stelde is dat hij mij ofwel niet serieus neemt (door sarcastisch te doen, of er een beetje mee zitten lachen, onnozel doen), ofwel dat hij mij wél serieus neemt maar dan direct in de tegenaanval gaat ("ah, dus je wil eigenlijk dat het altijd jouw goesting is?"). Zo kan ik gewoon echt niet een normaal gesprek hebben hoor. Ik probeer dan maar om hem serieus te krijgen of om mijn standpunt duidelijk uit te leggen, maar als er niet geluisterd wordt of alles wordt als een persoonlijke aanval opgenomen, dan is er ook maar zoveel dat ik kan doen... Die gesprekken zijn dus niet echt productief geweest.
Wel, ja. Ik heb ook tegen hem gezegd dat ik graag naar The Hobbit wil gaan met hem omdat ik anders niet weet met wie ik moet gaanilgonwe zei:
Vrienden van op school zijn veeleer kennissen (waarmee ik nooit iets doe buiten school), en de paar goeie vrienden die ik heb zie ik eigenlijk superweinig. En wederom: daar heb ik het zelf naar gemaakt, door gewoon zelf zo introvert te zijn en het 99% van de tijd prima te vinden dat ik gewoon thuis op mijn gemak zit. Geen gedoe, geen gezaag en het was allemaal goed. Alleen als ik dan wél eens iets wil doen, is er niemand.Hij houdt dus absoluut niet van verrassingen. Als ik hem zeg dat ik een reis heb geboekt voor volgende week, schiet hij in een acute paniekaanval denk ikilgonwe zei:
Hij heeft graag de touwtjes in handen en meestal vind ik dat wel prima (weeral, gemakszucht), maar in dit geval is het allemaal wat minder tof. Want nu wil ik iets doen, en hij niet.Preske
Legacy Member
glashelder zei:Wel, ja. Ik heb ook tegen hem gezegd dat ik graag naar The Hobbit wil gaan met hem omdat ik anders niet weet met wie ik moet gaan
Met enkele mensen van 9lives gaan?
Lorim
Legacy Member
Iemand zei:
Auw man, in uw situatie is dat echt wel nog pijnlijker. Hopelijk is ze eerlijk..
Ben ook bevriend gebleven met mijn ex (en dat ging verrassend goed), maar we dachten allebei wel dat dat voorbij zou zijn vanaf dat één van ons een lief had, en nu is het dus zo ver. Heb gewoon nog nooit in deze situatie gezeten dus heb het er moeilijker mee dan ik dacht. Maar we zijn nog maar enkel dagen verder, komt sowieso wel goed dus
. Ik ben ook helemaal geen bleiter, maar dit is zoiets waarvan ik zelf altijd wel dacht "dat mensen zich daar maar over heen moeten zetten", de relatie is toch al lang voorbij. Maar ge moet alles ne keer meemaken e kinxton zei:
Idem. Ik wil echt niet terug een relatie met haar, maar ik ben haar altijd graag blijven zien (nooit haatgevoelens gehad omdat geen van ons 2 ooit echt iets fout heeft gedaan). Ben ook altijd geïnteresseerd gebleven in haar leven tot nu enzo, dus nu is het raar dat echt alles wegvalt en ze zo goed als volledig uit mijn leven gaat verdwijnen.
Iemand
Legacy Member
Mja, het is haar leven he.. Ze doet wat ze wil he. Dat houdt natuurlijk niet in dat ik daar mijn gedacht niet over heb. ^^Lorim zei:Auw man, in uw situatie is dat echt wel nog pijnlijker. Hopelijk is ze eerlijk..
Ben ook bevriend gebleven met mijn ex (en dat ging verrassend goed), maar we dachten allebei wel dat dat voorbij zou zijn vanaf dat één van ons een lief had, en nu is het dus zo ver. Heb gewoon nog nooit in deze situatie gezeten dus heb het er moeilijker mee dan ik dacht. Maar we zijn nog maar enkel dagen verder, komt sowieso wel goed dus
Een van de redenen waarom we uit elkaar zijn is omdat ze niet volwassen genoeg is voor de relatie die ik zoek, zegt ze. 23 jaar en afgestudeerd. Wanneer begint het dan wel vraag ik me af.
Zou ook wel zuur zijn mocht ze na die woorden binnen 2 maand iemand nieuw hebben.
Extacy
Legacy Member
Iemand zei:Mja, het is haar leven he.. Ze doet wat ze wil he. Dat houdt natuurlijk niet in dat ik daar mijn gedacht niet over heb. ^^
Een van de redenen waarom we uit elkaar zijn is omdat ze niet volwassen genoeg is voor de relatie die ik zoek, zegt ze. 23 jaar en afgestudeerd. Wanneer begint het dan wel vraag ik me af.
Zou ook wel zuur zijn mocht ze na die woorden binnen 2 maand iemand nieuw hebben.
Bij mij is het zo: tijdens ons relatie was mijn vorige vriendin vaak nogal terughoudend als het rond uitgaan ging. Vaak dat ik bij haar ging gaan eten, chillen om dan haar proberen mee te krijgen nog iets te gaan drinken, maar dan vaak dat ik alleen vertrok van bij haar op kot om dan zonder haar uit te gaan. Vaak ook in het weekend dat ik liever haar zou meenemen met mijn of haar vrienden om iets samen te doen, maar dat zij liever samen met haar gezin en ik erbij iets deed (toeggegeven, haar gezin is za-lig, zelden zo een warme familie gezien). Ook nooit een probleem van gemaakt, ik liet haar zoals zij wou, maar toch vond ik het af en toe jammer.
Tis nu ongeveer 2 maand gedaan (na 3 jaar denk ik) en ik hoor dat ze plots wel vaker uitgaat, in studentenclub is gegaan, enzovoort. Ik zie dan ook plots massa's foto's van haar met andere gasten. Doet toch ook wel ergens pijn, tis alsof ze door mij haar niet 'kon' amuseren en nu plots alle remmen lossmijt. Te begrijpen want ik zal wel een zekere leegte achterlaten die ze wil vullen ma bon. We zien wel, ik mis ze zeker in de zin dat ik schrik heb niet meer zo iemand tegen te komen die ik even aantrekkelijk vind als haar én waar ik dezelfde klik met heb, we zaten op echt massa's veel vlakken op dezelfde. Langs de andere kant ben ik ook wel zeker dat er meisjes rondlopen die nog beter bij mij passen dan haar. Juist ze nog tegenkomen! :applause:
Extacy
Legacy Member
kinxton zei:Bij mij hetzelfde, maar dan ik die 'terughoudend' was. Ze accepteerde dat ook, maar we zijn daarvoor nu niet uit elkaar gegaan ook. Ik heb haar gedumpt omwille van vele redenen, dat terzijde nu, maar toen ik ook begon uit te gaan was ze echt versteld, en dan natuurlijk stikjaloers...
'k Heb m'n sleur al gehad, nu wil ik me echt amuseren in 't leven. Alleen leuke mensen vinden die dat ook willen
Zagen op het einde ons relatie ook als een sleur, terwijl ik er veel aan deed om daar verandering in te brengen en zij vrij weinig. Vandaar dat ik echt verschoten ben dat ze nu zelf die stappen onderneemt om uit de sleur te komen, terwijl ik die al lang wou nemen samen met haar. Anyway op die manier ben ik ook uit die sleur en moet ik er geen energie meer insteken!
zipke
Legacy Member
Lorim zei:korte pijn
Da wel! Vooral omdat ik het totaal niet had zien aankomen dat er iemand nieuw zou zijn.. Dan stelt ge u wel snel vragen ze.. Een week en half later is die al me iemand, "officieel" op Facebook (wat bij sommige toch een major step is). Hoe lang was da dan al bezig? Was er al iets toen wij nog samen waren? ...... En de molen vol hersenspinsels vertrekt
Iemand zei:
Trouwens Iemand, ik ken het gevoel dat ge up-to-date wordt gehouden van uw ex haar leven.. "Ey hoe is het"? - Ja cv wel, met u? - "Jep hier ook, heb iemand nieuw, wilt ge een foto zien?"
Eeeeuhmmmmm,............
NEE???????!!!!!!!!!!!!
gumball4000
Legacy Member
glashelder zei:Wel, ja. Ik heb ook tegen hem gezegd dat ik graag naar The Hobbit wil gaan met hem omdat ik anders niet weet met wie ik moet gaan
Ow, dacht dat ik de enige was in deze situatie van school/vrienden.
Dus toch niet zo abnormaal da ge mense vant school nooit buiten school ziet en goeie vrienden amper ziet (<1x/maand).
Oké da laatste is wss ook doordat al mn goeie vrienden en ikzelf een lief hebben, waardoor we meer ons ding doen wss..
Ow God, binnen 8 dagen een hatelijke periode..cadeautjes ontvangen.
Das echt een moment waar ik van zou moeten genieten, maar het lukt me niet. En iets van de vriendin ontvangen is al helemaal een hel! Niet dat het geen leuke cadeautjes zijn hé..maar ik heb heel mn leven voor alles moeten werken (gwn zo'n opvoeding gekregen), waardoor ik niet weet hoe te reageren als ik zaken krijg..
Ook als we naar de cinema gaan/iets eten ed. en de vriendin wil betalen, benk daar tegen. Gewoon omdak voor alles heb moeten werken in mn leven; Gsm/Gsm abo/school/kleding 90%/naft/...
zipke
Legacy Member
Nu ook niet overdrijven hè mannen, 't is niet dat ze in de meest afschuwelijke relatie ooit zit waar ze enkel mag strijken en meneer zijn pantoffels en krant moet komen brengen..
Maar ik dat het wel eens tijd wordt om uw relatie te evalueren en het misschien eens van een ander standpunt te bekijken. Want uiteindelijk leef je wel maar één keer (#yolo) En zoals al vermeld, het is altijd eenvoudiger vanaf de zijlijn, maar ik denk dat je zelf weet dat je niet kan ontkennen dat er wat serieus fout zit. Zeker eens overwegen of het het allemaal wel waard is. Uiteraard is het wat beangstigend dat je misschien weer "alleen" zou vallen, zeker als je dan niet veel vrienden dicht bij jou hebt, maar dat mag je zeker niet tegenhouden, want je klinkt vlot genoeg om daar verandering in te brengen!
En hier zijn trouwens ook genoeg 9lives potentiële kandidaten..
Maar ik dat het wel eens tijd wordt om uw relatie te evalueren en het misschien eens van een ander standpunt te bekijken. Want uiteindelijk leef je wel maar één keer
(#yolo) En zoals al vermeld, het is altijd eenvoudiger vanaf de zijlijn, maar ik denk dat je zelf weet dat je niet kan ontkennen dat er wat serieus fout zit. Zeker eens overwegen of het het allemaal wel waard is. Uiteraard is het wat beangstigend dat je misschien weer "alleen" zou vallen, zeker als je dan niet veel vrienden dicht bij jou hebt, maar dat mag je zeker niet tegenhouden, want je klinkt vlot genoeg om daar verandering in te brengen!En hier zijn trouwens ook genoeg 9lives potentiële kandidaten..
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.