joske007
Legacy Member
Ik ga hier ook even mijn huidige situatie neerpennen.
Ik heb een vrij hecht vriendengroepje, met een man of 5, en eigenlijk maar 1 meisje (toevallig ook de zus van 1 vd gasten), vorig jaar heb ik dan gevoelens gekregen, die niet bepaald wederzijds waren. Paar zatte smsen naar gestuurd (blame you booze), zij had dan een lief, met als gevolg dat het contact semi verbroken werd langs mijn kant, omdat ik het eigenlijk niet aankon.
Bon, uiteindelijk daar wel over geraakt, en nu sinds een maand of 3-4 terug wat frequenter dingen beginnen doen met heel de bende, en hoe kan het ook anders, de laatste week begin ik weer gevoelens te krijgen ... (t'moest ma ni zo'n toffe zijn) Maar ik heb daar helemaal geen zin in, ik wil effectief gewoon vrienden blijven, dus terug wat contact verbreken kan ik ook niet aan, maar tegelijkertijd kan ik het ook niet aan om zo vaak in haar buurt te zijn.
Dus, kort gevraagd, hoe krijg ik geen gevoelens ?
Ik wil gewoon in haar buurt kunnen zijn zonder heel de tijd een ambetant gevoel te hebben in mijzelf, wetende dat het toch niks wordt.
Sorry voor de zinsconstructies van kust-me-gat, maar ik krijg het niet deftig uitgelegd, maar ik denk dat het wel ongeveer duidelijk is.
Ik heb een vrij hecht vriendengroepje, met een man of 5, en eigenlijk maar 1 meisje (toevallig ook de zus van 1 vd gasten), vorig jaar heb ik dan gevoelens gekregen, die niet bepaald wederzijds waren. Paar zatte smsen naar gestuurd (blame you booze), zij had dan een lief, met als gevolg dat het contact semi verbroken werd langs mijn kant, omdat ik het eigenlijk niet aankon.
Bon, uiteindelijk daar wel over geraakt, en nu sinds een maand of 3-4 terug wat frequenter dingen beginnen doen met heel de bende, en hoe kan het ook anders, de laatste week begin ik weer gevoelens te krijgen ... (t'moest ma ni zo'n toffe zijn) Maar ik heb daar helemaal geen zin in, ik wil effectief gewoon vrienden blijven, dus terug wat contact verbreken kan ik ook niet aan, maar tegelijkertijd kan ik het ook niet aan om zo vaak in haar buurt te zijn.
Dus, kort gevraagd, hoe krijg ik geen gevoelens ?
Ik wil gewoon in haar buurt kunnen zijn zonder heel de tijd een ambetant gevoel te hebben in mijzelf, wetende dat het toch niks wordt. Sorry voor de zinsconstructies van kust-me-gat, maar ik krijg het niet deftig uitgelegd, maar ik denk dat het wel ongeveer duidelijk is.
. Da ebt uiteindelijk wel weg. Ook maanden met een crush gezeten, maar nooit iets mee gedaan, wel over gepraat met vrienden, maar niet meer dan dat. Altijd rationeel gebleven omdat het toch nooit kon lukken, was er eerst wat kapot van, dan minder, en nu voel ik er niks meer voor.
.
