Gonzo zei:
Ik denk dat ik volwassen (geworden) ben
De shit die ik tegenwoordig kan tolereren en relativeren, dingen vanuit een ander perspectief bekijken, etc... Nie normaal.
Al nen andere kant ben ik bang dat ik teveel relativeer, tot op de grens waar het gevaarlijk wordt
P.S. Van 't weekend ne halven dag single geweest :ironic:
Ik heb echt een vreemde vriendin.
Oudejaarsavond was vrij klote. Zeg maar direct fameus klote. Wij waren in Tsjechië, en we zaten aan tafel met een paar andere mensen waaronder nog 1 madam die al een paar jaar met ons meekomt om daar nieuwjaar te vieren. Op een bepaald moment gaat die mof met een kameraad van mij efkes een luchtje happen, dus ik blijf binnen met dat meiske zitten en ik vraag hoe het komt dat ze hier dit jaar alleen is, aangezien ze normaal altijd haar vriend bijhad.
Begint ze haar verhaal te vertellen (in het Nederlands) over bedrog en leugens met haar ondertussen-ex en ongeveer halverwege komt mijn madam terug aan tafel zitten. Wij doen efkes voort in het NLD omdat dat nu al zo begonnen was en omdat het op zich wel een 1 to 1 gesprek was om mee te beginnen. Op die moment begint mijn madam dan haar GSM te nemen en daar de hele tijd op te prullen om haar ongenoegen te tonen. Ik zie dat wel maar van dat kinds gedrag is echt geen goede manier om aandacht te krijgen van mij. Ik blijf vriendelijk maar ik ga ze ook niet over haar bolleke wrijven en overladen met kusjes wanneer ze de aso uithangt.
Tegen dat we in de tent zijn waar we nieuwjaar zouden vieren is de temperatuur al dusdanig onder het vriespunt gezakt en begint ze echt kut te doen. Ik neem ze mee naar buiten voor een gesprek. Daar een GANS drama van ~3u. Daar komt dus echt gemene shit uit als ze lastig is, die meent daar allemaal gene zak van en het is goed dat ik veel kan verdragen want ik denk dat ge wel persoonlijkheid nodig hebt om sommige van die zaken naast u neer te leggen (genre "ik had een veel betere band met mijn ex als met u, ge zijt mij kwijt, ik heb spijt van elk moment dat we samen hebben doorgebracht"). Grootste deel van oudejaar was dus al naar de zak maar uiteindelijk besluiten we om het terug bij te leggen. Tsjechische feestvierders hadden er wel plezier in.
Maar goed, we gaan terug naar binnen, ik kom daar toe en ik zie een prachtig zicht: al mijn kameraden staan ladderzat op het podium met Tsjechische billies zonder t-shirts en met tribal tattoos te verbroederen en schraal te dansen. Ik word spontaan terug vrolijk en vraag wie er allemaal een pint wilt. Ik kan niet alles dragen en vraag wie er effe meekomt naar de toog om te helpen dragen. Wie stelt zich vrijwilliger? Juist ja, dat meiske waar ik aan tafel mee was aan het praten.
Goed, ik stel mij daar zelfs geen vragen bij op dat moment - het is ook gewoon maar wat pinten halen aan de toog - dus ik vertrek, wij staan aan de toog en ineens tikt mijn vriendin mij op mijn schouders. Ik draai mij om en ze heeft een groene glimlach op haar gezicht en uit de woorden "hebt gij nu helemaal niks geleerd uit onze discussie net?". Ik zeg "jawel, dat we vanaf nu op een normale manier tegen elkaar gaan zeggen als er iets tegensteekt en dat we geen drama meer gaan maken over niks". Ik kan bezwaarlijk toestemming aan haar gaan vragen of het oké is om pinten te gaan halen aan de toog met iemand, dat ze daar kwaad om zou kunnen worden is überhaupt niet eens in mij opgekomen.
Zit zij daar van haar tak te maken dat ik van de gelegenheid gebruik heb gemaakt om stiekem weg te glippen met dat ander meiske om er even privé tegen te kunnen praten. Euh, nee. Ik ging gewoon pinten halen. Ik had gewoon 2 extra handen nodig, meer niet. Op dat punt was mijn geduld ook wel echt op en ik vond haar redenering ook retebelachelijk dus ik zei dat ik daar echt geen ruzie over ging maken en dat ze gerust ruzie mag zoeken met iemand maar dat ik vanavond niet meer meespeel. Ik loop, volbeladen met pinten, terug naar het podium en deel ze uit.
Maar ja, en dan hé? Echt amuseren kunt ge ook niet meer, ruziemaken had ik weinig goesting meer in. Dus ik stond daar maar wat van mijn pintje te drinken, mijn vriendin 2 meter verderop, mij recht in de ogen kijkend terwijl ze vaal glimlacht om mij uit te dagen. Echt een pot vergif. Op die moment was ik het echt beu en ben ik er op afgestapt en heb ik in haar gezicht gebruld dat het eerste dat ik morgenvroeg doe is ze stante pede terug in Duitsland afsmijten tegen mach 7. Wie mij kent weet dat ik ten eerste al nooit lastig word op niemand, en schreeuwen behoort al helemaal niet tot mijn woordenboek, en ik verschoot zelf ook van hoe hevig mijn reactie was
*
Enfin ja, het lachen was daar in elk geval wel mee opgelost want ze liep huilend weg. Ik mijn zatte maat aangesproken om er achteraan te gaan omdat ik geen goesting had om ze ergens in een of ander donkere steeg in een random Tsjechisch dorp te gaan zoeken, en zelf kon ik ook niet gaan want ik was klaar om ze tegen de muur te plakken, op de niet-zo-aangename manier.
Thuisgekomen hebben we lang gepraat over hoe het zit met het hele naar Belgie komen-verhaal enzo en ik heb gezegd dat ik dat op dit moment niet zie zitten gelijk het er nu uitziet. Dan begint het wenen, daar kan ik al helemààl niet tegen dus dan pakt ge ze vast, ze reageert daar dan terug op en voor ge het weet zijt ge met andere zaken bezig en lijken de ruzies ineens niet meer zo belangrijk.
Dat is dus de situatieschets.
Ondertussen is alles weer een pak beter en is ze weer poeslief. We waren nu net wel wat aan het praten over hoe giftig dat ze kan doen als ze kwaad is, en dan zegt ze ineens dat ze het echt ontzettend cool vond dat ik zo was uitgevlogen tegen haar, dat niemand dat al ooit gedaan had.*
Zo'n dingen ga ik dus nooit snappen hé. Wat is daar nu cool aan? Ik ken genoeg verhalen van vrouwen die gewoon drama maken omdat ze dat interessant vinden. Zit ik nu opgescheept met iemand die gewoon graag af en toe op haar plaats gezet wordt? Zijn hier nog van die vrouwen? Wat scheelt er met jullie?
(zelfs als het gewoon als grap bedoeld is.)
