Archief - Heb jij een lief: The sequel deel 13

etii0 zei:

Niet echt letterlijk, maar figuurlijk denk ik, die maanden. Gewoon, het is toch gewoon not done voor zowel vrouwen als mannen (vind ik) om van in de ene relatie in de andere te stappen. Het getuigt van weinig respect voor wat je hebt gehad. En als je de gelukkige bent om de nieuwe partner te zijn van die persoon, weet je nooit of hij/zij dat bij jou ook zal lappen.

Klik om te vergroten...

True. En ik denk dat je dan ook nogal naïef moet zijn om te denken dat ze het bij zijn/haar nieuwe partner niet zou doen. Meestal zijn dat toch gewoon mensen die gewoon niet kunnen alleen zijn, teveel gewoon zijn om altijd iemand te hebben. Snap ook niet goed waarom je zomaar van de ene in de andere relatie zou willen stappen, als je altijd zo te werk gaat heb je toch geen idee van wat je écht zoekt bij iemand ?

Binnenkort een jaar en vier maanden met iemand van het andere geslacht. Nu, ik zit er al even mee in mijn kop om er een einde aan te maken. We zijn zo ontzettend verschillend wat betreft smaak en karakter. Toch mis ik haar al heel snel en vind ik haar affectie ontzettend belangrijk.

We genieten dus heel veel van bij elkaar te zijn, maar toch mis ik vaak iets essentieel en voelt het soms geforceerd aan. Net doordat we zo verschillend zijn, krijg ik soms het gevoel gevangen te zitten en in een situatie te zijn waarin ik mijn gedrag moet aanpassen om niet met haar te botsen in plaats van 100% mezelf te kunnen zijn. Ik mis dan ook wel vaak dat gevoel van getolereerd te worden en ja zelfs aanbeden te worden wanneer ik 100% mezelf ben.

Ik weet dat relaties vaak een kwestie zijn van nemen en geven en dat het ideale niet makkelijk te vinden is, maar ik ben nog maar 22. Heb dus helemaal nog geen zin om in een uitzichtloze situatie te verkeren. Het probleem is dat ik nog heel veel om haar geef en weet dat ze niet het ideale partner is die ik in gedachte heb, maar dat ik het niet over mijn hart krijg om er een einde aan te maken. Heb ook nog geen ervaring in het stopzetten van een relatie. Daarvoor ben ik altijd degene geweest die 'gedumpt' werd.

Is het volgens jullie een kwestie van de knoop durven doorhakken of is het feit dat ik het er zo moeilijk mee heb eerder een teken van dat ik nog steeds van haar hou en er dus in feite nog niet echt een geldige reden is om er een einde aan te maken? Is het verder proberen de moeite waard of verlengt dat volgens jullie enkel de miserie en maakt dat het erna nog moeilijker om ervan af te stappen?

Arifiene zei:

En dan spreek ik nog ni over de rebound .

Klik om te vergroten...

Is dat dan zo'n sterk fenomeen?

$p@rDa zei:

Ej trolle, wij willen nu wel weten wat ge gelezen hebt he maatje... So start typing biatch!!

Klik om te vergroten...

id rather not

Walden zei:

Tekst

Klik om te vergroten...

Heb je er al met haar over gepraat? Over of zij dit soms voelt? We kunnen wel voor antwoord A of B kiezen maar een klein geschreven stuk tekst bevat zo vele essentiele details niet dat ons oordeel hierin vrij nutteloos is.

Bovendien denk ik niet dat het in dergelijke gevallen altijd een zaak van wit of zwart is. Je bent heel graag bij haar zeg je en je geniet er van, dan is de vraag of je er voor wil vechten om door te zetten of niet.

Wat me heel belangrijk lijkt in je pleidooi is dat ze je niet de ideale partner lijkt. Indien je dat nu reeds denkt, dan begin je er beter over te praten met haar denk ik. Raap je moed samen, schrijf desnoods je gedachten (gestructureerd) neer op een brief die je afgeeft (maar blijf er nadien wel bij om er over te spreken!) en spring.

Arifiene zei:

Je laatste argument vind ik maar bullshit.
Voor t zelfde geld heb je iemand die anders mega braf is maar u ineens wel zal bedriegen, dus dat slaat nergens op.

En not done, tja, helaas heb jij daar niets in te zeggen eh.
Ik heb da ook al gedaan, en een ex van mij heeft da ook gedaan.
En ok, dan vloek je wel even (in mijn geval) of flip je helemaal (men ex zen geval), maar veel kun je er niet aan doen.

Klik om te vergroten...

Het feit dat je er niets kunt aan doen vind ik anders ook maar weinig argument-waarde bevatten.

Net zoals je andere mensen niet nodeloos fysiek aanvalt (dat is zelfs strafbaar) moet je ook niet andere mensen nodeloos psychisch aanvallen. En dat laatste is meestal zelfs nog erger. Dus als je een klein beetje respect en verstand hebt doe je zoiets niet. Maar zoals je zegt; het feit dat niemand je kan tegenhouden het wél te doen is ook de reden waarom het zo vaak gebeurt waarschijnlijk.

Dan moet je niet verwonderd zijn dat je wel eens dergelijke, logische reacties te zien krijgt:

WeedJunk zei:

Respect mag steeds met harde hand toegediend worden!

@Nerath: Screw subtiel

Klik om te vergroten...

Boterkoek zei:

Je moet pas stoppen met slagen als ze begint te bloede.

Klik om te vergroten...

Nerath zei:

Heb je er al met haar over gepraat? Over of zij dit soms voelt? We kunnen wel voor antwoord A of B kiezen maar een klein geschreven stuk tekst bevat zo vele essentiele details niet dat ons oordeel hierin vrij nutteloos is....

Klik om te vergroten...

Ik heb het er al met haar over gehad. Niet dat ze de ideale partner zou zijn, maar over het feit dat we misschien te verschillend zouden zijn. Ze ziet bijvoorbeeld ook dat ik soms met andere meisjes, en vooral haar kotgenote dan, over veel meer dingen kan praten en we veel meer gemeenschappelijk hebben. Op die momenten ziet ze zonder twijfel in dat we iets missen. Maar ik denk dat we dat dan vaak van ons afweren en dan op zoek gaan naar wat ons wel bindt.

Ik ben ook haar eerste vriend, wat heel wat zou kunnen verklaren natuurlijk. Over-attachment en niet goed weten wat juist is.

Ik weet niet of eraan werken zin heeft. We zijn nog zo jong en zitten zonder enige verplichtingen tov elkaar. Het zou ook teveel veranderingen impliceren. Ik kan haar bijvoorbeeld niet bepaalde zaken beginnen verbieden of haar smaak trachten te wijzigen. Lijkt mij allemaal wat achterhaald.

Wat ik eventueel kan doen nu, is het nog een kans geven, en dan zien we wel. Maar dan ben ik bang om het eigenlijk steeds maar uit te stellen...

mac-bc zei:

Het feit dat je er niets kunt aan doen vind ik anders ook maar weinig argument-waarde bevatten.

Net zoals je andere mensen niet nodeloos fysiek aanvalt (dat is zelfs strafbaar) moet je ook niet andere mensen nodeloos psychisch aanvallen. En dat laatste is meestal zelfs nog erger. Dus als je een klein beetje respect en verstand hebt doe je zoiets niet. Maar zoals je zegt; het feit dat niemand je kan tegenhouden het wél te doen is ook de reden waarom het zo vaak gebeurt waarschijnlijk.

Dan moet je niet verwonderd zijn dat je wel eens dergelijke, logische reacties te zien krijgt:

Klik om te vergroten...

Tis niet omdat ge toevallig verliefd wordt dat je daarom mensen psychisch wil aanvallen.

@Nertah: Naar t schijnt

Indigoke zei:

Ik vind het net raar als mensen jarenlang bevriend zijn en opeens verliefd zijn op elkaar. Hoe kan dat opeens, die mens is nog hetzelfde als een jaar geleden en toen was je daar niet verliefd op? Tenzij het allemaal met bad timing te maken heeft (nooit op dezelfde moment vrijgezel...) ?

De eerste keer dat ik mijn huidig lief zag hebben wij dezelfde avond toch nog speeksel uitgewisseld en een week later op date geweest. Ik zag hem, vond hem ubergeil, begon er mee te praten en die klik was er onmiddellijk.
Ik val als een blok voor iemand of helemaal niet. Ik kan me niet voorstellen dat ik puur vriendschappelijke gevoelens voor iemand heb en me opeens wel aangetrokken zou voelen tot hem. Dat is er bij mij van in't begin of niet...

Klik om te vergroten...

ik vind dat ook raar
tot je het zelf meemaakt
en wees gerust, of je nu een lief hebt of niet (of de ander) als het er is is het er...

etii0 zei:

Niet echt letterlijk, maar figuurlijk denk ik, die maanden. Gewoon, het is toch gewoon not done voor zowel vrouwen als mannen (vind ik) om van in de ene relatie in de andere te stappen. Het getuigt van weinig respect voor wat je hebt gehad. En als je de gelukkige bent om de nieuwe partner te zijn van die persoon, weet je nooit of hij/zij dat bij jou ook zal lappen.

Klik om te vergroten...

stel je voor dat jij 1 jaar single bent
de ander heeft een lief
je ziet mekaar graag
de ander beindigt de huidige relatie (omdat het niet meer gaat of omdat die jou wil, laten we van dat laatste uitgaan)
je weet van elkaar hoe het zit bij de ander

ga jij mij nu zeggen dat je 5-6 maand gaat wachten eer je de ballen hebt (ook al weten jullie het al van elkaar) om iets te zeggen of te doen???

Er is een verschil tussen een half jaar en een zesde van een jaar hé.

Bovendien, is het dan zo fout om te proberen doen wat goed is? Wanneer je met wat wachten een nog veel ontzettender pijn bij je oude geliefde kunt voorkomen, is dat dan zo'n offer?

Je verliest je verleden met die mensen niet eenmaal het "gedaan" is hé. Dat is net het verschil tussen respect hebben of respectloos zijn...

@Ari: Nee, maar intenties doen er niet zo veel toe, daden en hun gevolgen wel.

Ik zou het mij niet aantrekken. Als ik een relatie heb en ben verliefd op iemand anders zou ik het uitmaken en niet wachten om bij die andere persoon te gaan. Als het dat is wat we beide willen natuurlijk.

Noem me dan maar respectloos

Nerath zei:

Je verliest je verleden met die mensen niet eenmaal het "gedaan" is hé.

Klik om te vergroten...

Ik zie het liever als "Je verliest de connectie met die mensen niet omdat je relatie in het verleden ligt". Semantics I know.

Hekje# zei:

Ik zou het mij niet aantrekken. Als ik een relatie heb en ben verliefd op iemand anders zou ik het uitmaken en niet wachten om bij die andere persoon te gaan. Als het dat is wat we beide willen natuurlijk.

Noem me dan maar respectloos

Klik om te vergroten...

Respectloos is zo'n negatief begrip. Ik zou je eerder "blind voor de invloed die je op anderen hebt" of "volledig opgaan in je verlangen" verwijten. Maar ze zeggen altijd dat liefde blind maakt zeker?

cura zei:

Ik zie het liever als "Je verliest de connectie met die mensen niet omdat je relatie in het verleden ligt". Semantics I know.


Respectloos is zo'n negatief begrip. Ik zou je eerder "blind voor de invloed die je op anderen hebt" of "volledig opgaan in je verlangen" verwijten. Maar ze zeggen altijd dat liefde blind maakt zeker?

Klik om te vergroten...

tege wie zeg je het
als ik zonder bril of lenzen loop bots ik overal tegen...

Maar voor het eventueel (dubbele) slachtoffer in de zaak berokken je die wel nog meer pijn. Respectloos mag dan negatief zijn, maar om het eufemistisch uit te gaan drukken lijkt me dan weer niet eerlijk.

Want waar eindigt en begint dergelijke illusie?

Arifiene zei:

Tis niet omdat ge toevallig verliefd wordt dat je daarom mensen psychisch wil aanvallen.

Klik om te vergroten...

Natuurlijk mag je verliefd worden, meer nog; je kan daar zelfs meestal gewoon niets aan doen. De vraag is hoe je daarmee omgaat.

Als je al in een relatie zit moet je je ten eerste afvragen of die tijdelijke verliefdheid opweegt tegen uw vaste relatie. Als je dan beslist om je huidige relatie te verbreken (wat nog altijd je volste recht is en waar ik niets op tegen heb) dan kun je dat met respect en verstandig doen of je kan het doen op een manier dat je uw ex-partner "psychisch aanvalt". Bijvoorbeeld door de ander geen enkele tijd te geven om het te verwerken, door er ostentatief mee om te gaan, enzovoort.

Het is dus over het laatste geval dat ik het had voor alle duidelijkheid.

Nerath zei:

Bovendien, is het dan zo fout om te proberen doen wat goed is? Wanneer je met wat wachten een nog veel ontzettender pijn bij je oude geliefde kunt voorkomen, is dat dan zo'n offer?

Je verliest je verleden met die mensen niet eenmaal het "gedaan" is hé. Dat is net het verschil tussen respect hebben of respectloos zijn...

Klik om te vergroten...

Er zijn geen 'juiste' beslissingen bij zo'n dingen, er is altijd wel iemand die benadeeld of gekwetst wordt.
Uw leven op pauze zetten voor iemand waarvan ge beslist hebt er niet meer bij te willen zijn (en dus geen rekenschap meer aan af te leggen hebt) is minstens even fout... Uw eigen leven krijgt nog altijd prioriteit zeker?
Ge moet het natuurlijk niet in de ander zijn/haar gezicht wrijven, maar naar mijn idee is er weinig fout met uw eigen leven te leiden.

Versta mij niet verkeerd, iemand dumpen en een uur daarna op een ander zitten is ook mijne stijl niet Maar blijven hangen bij iemand waar ik niet (meer) bij ben, evenmin. Ge zet een punt achter en ge gaat verder. Respect voor uw eigen leven.

Nuja mijne laatste ex vindt mij dan ook nen dikken eikel nu. En ik zat toen nog nie eens bij een ander

En dat lijkt mij nu net een verkeerd soort attitude dat vele mensen hebben tegenwoordig.
Dergelijke situaties zou niémand leuk vinden, dat zal iedereen toegeven. Maar de meeste mensen reageren ook a la "If you can't beat them, join them" en zo blijft het spelletje maar gespeeld worden. Een spelletje met mensen, emoties en soms zelfs levens.

Natuurlijk heeft je eigen leven prioriteit, maar dat mag niet ten koste gaan van andere mensen binnen een redelijke termijn.

Een juiste beslissing hierin bestaat wél, een juiste beslissing is hier rekening proberen houden met je ex zijn/haar gevoelens (weerom, binnen de redelijkheid).

Nerath zei:

Maar voor het eventueel (dubbele) slachtoffer in de zaak berokken je die wel nog meer pijn. Respectloos mag dan negatief zijn, maar om het eufemistisch uit te gaan drukken lijkt me dan weer niet eerlijk.

Want waar eindigt en begint dergelijke illusie?

Klik om te vergroten...

Ik zou het geen eufemisme noemen. Met de mensen die opgaan in hun verlangen of blind zijn voor het feit dat ze een invloed hebben op iedereen in hun omgeving dien je medeleven te hebben. Eenmaal je dat ook inziet ga je ook minder geneigd zijn om hun gedrag als "negatief" te bestempelen omdat je hiermee jezelf gewoon meer kwetst dan door je begripvol op te stellen.

Gonzo zei:

Er zijn geen 'juiste' beslissingen bij zo'n dingen, er is altijd wel iemand die benadeeld of gekwetst wordt.
Uw leven op pauze zetten voor iemand waarvan ge beslist hebt er niet meer bij te willen zijn (en dus geen rekenschap meer aan af te leggen hebt) is minstens even fout... Uw eigen leven krijgt nog altijd prioriteit zeker?
Ge moet het natuurlijk niet in de ander zijn/haar gezicht wrijven, maar naar mijn idee is er weinig fout met uw eigen leven te leiden.

Klik om te vergroten...

Natuurlijk moet je je leven niet op pauze zetten, maar uw eigen leven prioriteit geven vind ik ook niet bepaald de juiste actie. Eigenlijk is heel dat "prioriteit" gedoe redelijk kunstmatig. Niemand is belangrijker dan de andere. Jij bent niet belangrijker dan uw omgeving. Uw omgeving is niet belangrijker dan jou. Jij bent. Uw omgeving is. Meer dan dat is het kunstmatig compliceren.

Als je het dan toch kunstmatig wil bekijken met vergelijkingen en dergelijke, jij bent even belangrijk als de ander. Hoewel ik me dan toch schuldig maak aan een vergelijking (a = b) en vergelijkingen echt nefast zijn om hier een gezond perspectief over te krijgen.

"Don't walk in front of me, I may not follow. Don't walk behind me, I may not lead. Walk beside me and be my friend. - Albert Camus

er zal ALTIJD iemand zijn die vindt dat het erover is of die er pijn zal aan over houden
ik zeg ook niet dat je het uitmaakt en dan rechtstreeks naar iemand anders moet gaan
een paar weken wachten is meer dan genoeg

gelijk hoe lang je wacht, de ander zal gewoon altijd gekwetst zijn
dus waarom overdrijven in dat wachten?
en nee het is niet respectloos zijn
want als je vind dat wachten tot de ander er over is kan je soms heel lang wachten en ik denk niet dat dat de bedoeling kan zijn

Nerath zei:

En dat lijkt mij nu net een verkeerd soort attitude dat vele mensen hebben tegenwoordig.

Natuurlijk heeft je eigen leven prioriteit, maar dat mag niet ten koste gaan van andere mensen binnen een redelijke termijn.

Een juiste beslissing hierin bestaat wél, een juiste beslissing is hier rekening proberen houden met je ex zijn/haar gevoelens (weerom, binnen de redelijkheid).

Klik om te vergroten...

Inderdaad. Je ziet veel te veel egoïsme. Voor het kleine voordeel van de één vindt niemand het erg dat de ander in verhouding 100 keer meer nadeel ondervindt. Neem nu die tijdbuffer tussen twee relaties. Hoeveel moeite kost het om dat nog even uit te stellen? Neem x. En hoeveel minder miserie doe je uw ex aan om dat nog even uit te stellen en even te wachten tot hij er wat bovenop is gekomen? Minstens 100x.

Toch zie je mensen die bewust (en bijna trots: "noem me dan gerust respectloos") voor hun eigen x voordeel kiezen. Onbegrijpelijk en respectloos.

Zo had ik ooit een gesprek met een vriendin van een ex net nadat ze met een ander was gaan lopen. Toen zei ze; "Kijk, als je echt wil dat **** gelukkig is moet je haar nu gewoon laten doen."

Euh ja, en de rest van de wereld moet zich daarnaar schikken ofzo? Over mijn geluk mag niet gesproken worden? Nu goed, het kind kan er ook niet aan doen dat ze niet echt intelligent is maar dat bewijst toch wel de gedachtengang van sommige mensen. Egoïsme en gebrek aan empathie zijn dan ook vaak verbonden met een gebrek aan intelligentie, dat is al eens te meer gebleken.