Archief - Heb jij een lief: The sequel deel 12

Oli4V zei:

Ik wou gewoon een wijze bijdrage leveren + wat meneer onderzondag zegt klopt ook wel.

En zo focussen op eentje als ge zin hebt in een lief is ook zo dwaas, dat kan je het best pas doen wanneer je al een soort van "vordering" gemaakt hebt bij eentje en het moet dan ook nog altijd van 2 kanten komen.

Klik om te vergroten...

Wat bedoel je daar juist mee? Das toch logisch da ge op eentje focust omdat ge daar verliefd op zijt? Dan gade toch ni meer achter een ander zoeken as ge alleen maar met die in u hoofd zit.

Nerath zei:

Dat is juist, het is de keuze van mensen om dingen al dan niet te doen. Maar vergeet hierbij nooit dat je eigen vrijheid stopt waar hij anderen begint te schaden.
Wat mensen ook zeggen, ik zal er altijd van overtuigd blijven dat je in dergelijke gevallen beter géén stappen zet, indien je dat wel doet ga je mensen (het kan dat meisje zijn, haar vriend of jezelf) pijn doen op een manier die je zelf ook niet graag zou hebben.

*edit: Als het over killer zijn situatie gaat natuurlijk, anders kan ik je enkel bijtreden

Klik om te vergroten...

Mweh, als ge de liefde van u leven tegen het lijf loopt, en ge merkt dat hij/zij in een slabakkende relatie zit en dat het wederzijds is...

Voor hetzelfde geld loopt ge met uw principes de kans van uw leven mis, en ook van zijn/haar leven... ja de zee zit nog vol vissen maar de kans is er dat ge nooit meer zo n vette gaat vangen.

Nu zou ik ook niet gaan saboteren/stoken maar ik zou mijn levensgeluk niet opofferen voor principes en gewoon eerlijk zijn. Zoals al vermeld wél enkel als het wederzijds is en je zo kan zien dat de ander niet echt gelukkig is in de relatie.
Moest ik zien dat de ander gelukkig is zou ik er ook mn handen afhouden

Maar hoe weet je dat iemand de liefde van je leven is? Je mag dat wel denken, maar dat zijn puur hormonen die spreken in het begin.

Pas wanneer die roes afneemt (na +/- 1.5 jaar dacht ik?) kun je beginnen spreken van liefde. Een persoon mag dan ideaal lijken, maar voor je er een relatie mee hebt kun je dat écht niet weten me dunkt.

Hoewel ik zelf een romanticus in hart en nieren ben denk ik niet dat er iets bestaat als één ware. Let wel, ik wil hier graag in geloven en hoop er ook op, maar het lijkt me puur vanuit mathematisch standpunt heel erg raar. Ook omdat je als mens zo vaak verandert en blijft veranderen doorheen je leven, dat bepaalde partners op een bepaald moment gewoon niet meer samen passen.

Ik wil wel een compromis sluiten en zeggen dat er wel zoiets bestaat als de ware voor het moment, waarmee ik het dan over een bepaalde levensfase gaat. Indien jij of je partner daarna verder groeien moeten de prioriteiten herbekeken worden tussen beide, indien deze overeen blijven komen of er een concencus gemaakt kan worden kun je elkaars 'ware' blijven. Zo niet ben je als koppel uit elkaar gegroeid, wat ook niet wil zeggen dat je later niet terug naar elkaar kunt groeien, wanneer de prioriteiten weer veranderen.

Hoe bepaal je dan of de ander gelukkig is in een relatie? Als "je zo kan zien dat de ander niet echt gelukkig is" vind ik dat een gevaarlijke redenering, omdat je, wanneer je verliefd bent op iemand, nu niet bepaald in de beste plaats verkeert om daarover te oordelen. Sommigen denken nogal snel dat het wederzijds is, en als je dan even voor jezelf gaat beslissen om open kaart te spelen onder het mom van "eerlijk zijn" lijkt me dat een gevaarlijke gedachtengang. Ik zeg niet dat dit bij jou het geval is hé, maar het lijkt me dat er zo genoeg mensen rondlopen; die zien wat ze willen zien en van daar gaat het alleen maar bergaf.

Imo kan niemand daar echt over oordelen, behalve zij die in die relatie zitten - en hun mening is hoe dan ook de enige die er dan toe doet. Zelfs al is de ander werkelijk niet gelukkig in hun relatie is er nog altijd zoiets als trouw. Als de ander niet gelukkig is, dan is het immers aan hen om de relatie te verbreken, niet aan jou om je kans te wagen.

Niemand maar dan ook niet kan weten hoe goed of slecht de relatie gaat, buiten de twee die een relatie hebben.

Helemaal akkoord met wat hierboven gezegd werd

klopt allemaal min of meer maar in het leven weet je niets 100% zeker, en toch moet je vooruit, keuzes maken.
Dat is een afweging, context, elk geval apart, vage begrippen maar ze kunnen je leven net die fantastische wending geven die je zocht


Hormonen, liefde, whatever het ook was/is, ik wéét hoe gelukkig ik ben nu, nog even gelukkig als op die magische eerste dagen, al dan niet gelukkiger.

Moest ik een vriend hebben die me om raad vraagt in zo n specifiek geval, ik zou zeggen ga ervoor want het is het gvd waard. En als degene waar je op valt níet gelukkiger gaat zijn met jou dan zal hij/zij wel zelf de juiste keuze maken, als hij/zij dat niet kan en alsnog de relatie verkloot en nadien met de gebakken peren zit was die relatie het imo van in het begin al gewoon niet waard, anders doorsta je toch wel een kaper op de kust zeker

Beramode zei:

klopt allemaal min of meer maar in het leven weet je niets 100% zeker, en toch moet je vooruit, keuzes maken.
Dat is een afweging, context, elk geval apart, vage begrippen maar ze kunnen je leven net die fantastische wending geven die je zocht

Klik om te vergroten...

Het leven staat niet in steen gebeiteld, dat is inderdaad waar; maar m.i. is dat geen reden om principes overboord te werpen zodra het lastig wordt om ze vol te houden. Wat is dan nog het nut ervan, als je ze alleen volhoudt als ze van pas komen en ze overboord zet bij het eerste ongemak? Als je eraan vasthoudt kunnen ze evengoed als leidraad fungeren in het leven; daarbij hoeven ze je geluk helemaal niet in de weg te staan, wel integendeel.

Beramode zei:

Moest ik een vriend hebben die me om raad vraagt in zo n specifiek geval, ik zou zeggen ga ervoor want het is het gvd waard. En als degene waar je op valt níet gelukkiger gaat zijn met jou dan zal hij/zij wel zelf de juiste keuze maken, als hij/zij dat niet kan en alsnog de relatie verkloot en nadien met de gebakken peren zit was die relatie het imo van in het begin al gewoon niet waard, anders doorsta je toch wel een kaper op de kust zeker

Klik om te vergroten...

Het spijt me, maar daar kan ik het niet mee eens zijn. Daarbij heb ik overigens wel alle respect voor jouw mening.

Naar mijn mening kan niemand oordelen over een relatie behalve zij die erin zitten, en het is aan hen om te beslissen of ze al dan niet gelukkig zijn en zo neen, om er dan een einde aan te maken. Zelfs als ze daar niet toe in staat zijn, dan nog heeft niemand het recht om zich daarmee te bemoeien, vind ik.

Het probleem wanneer je principes aan bepaalde voorwaarden onderwerpt, is dat jij zelf bepaalt waar ze aan onderworpen worden. Als je verliefd bent, is je oordeel niet steeds helder en objectief, en bestaat het gevaar dat je de situatie verkeerd beoordeelt. "Als zij niet gelukkig is" wordt dan al snel "als ik van oordeel ben dat ze niet gelukkig is", en van daar gaat het meestal bergaf. Als je nu smoorverliefd bent op iemand, denk je dan niet sowieso dat ze gelukkiger zou zijn met jou? Dat vind ik dus een gevaarlijke redenering om verdere beslissingen op te baseren.

Je mag je gevoelens dan wel willen openbaren met de best mogelijke bedoelingen en de meest verheven idealen (=haar geluk), maar uiteindelijk komt het er altijd op neer dat je de ander voor een keuze stelt die men niet altijd bereid is te nemen, en daardoor de relatie bezwaart. De relatie kan die 'kaper op de kust' dan wel doorstaan, maar niettemin is het voor beide partners in die relatie een zorg die ze wel kunnen missen.

Uiteindelijk moet je je afvragen wààrom je je gevoelens wil openbaren. Is het voor haar geluk, of voor dat van jou? In de meeste gevallen komen je eigen gevoelens op de eerste plaats: je bent ervan overtuigd dat zij gelukkiger is met jou. In feite is dat dus een egoïstische gedachte, want je vertelt het niet zozeer voor haar eigen welzijn en geluk als wel omdat je van oordeel bent dat ze gelukkiger zou zijn met jou.

Ik ga nu even de advocaat van de duivel spelen, maar als je dan werkelijk meent dat het om 'de ware' gaat, en dat we dan over onvoorwaardelijke liefde spreken en niet zomaar over een bevlieging of verliefdheid, dan houdt dat m.i. ook in dat je het geluk van de ander voor dat van jezelf kunt plaatsen. Ook als dat betekent dat ze gelukkig is bij een ander, zelfs al ben je zelf van mening dat dit niet het geval is.

Hm. Die keren (of keer) dat er een relatie verbroken werd omdat de persoon niet gelukkig was en gelukkiger zou zijn met mij, was dat geen giswerk van mijn kant hoor. Die zei gewoon rechtuit dat hij niet gelukkig was. Als die persoon zelf ook gevoelens heeft voor jou en twijfelt aan hun relatie, zal dat op een bepaald moment wel ter sprake komen. Vooraleer die gevoelens er zijn, is er meestal een vertrouwensband en dan wordt er toch over zo'n dingen gesproken? Ik bedoel, als je niet weet of iemand gelukkig is in zijn/haar relatie, dan ken je die persoon niet zo heel goed en dan zou ik niet weten waarom er sprake zou zijn van (niet-oppervlakkige) verliefdheid, laat staan wederzijdse verliefdheid.

glashelder zei:

Hm. Die keren (of keer) dat er een relatie verbroken werd omdat de persoon niet gelukkig was en gelukkiger zou zijn met mij, was dat geen giswerk van mijn kant hoor. Die zei gewoon rechtuit dat hij niet gelukkig was. Als die persoon zelf ook gevoelens heeft voor jou en twijfelt aan hun relatie, zal dat op een bepaald moment wel ter sprake komen. Vooraleer die gevoelens er zijn, is er meestal een vertrouwensband en dan wordt er toch over zo'n dingen gesproken? Ik bedoel, als je niet weet of iemand gelukkig is in zijn/haar relatie, dan ken je die persoon niet zo heel goed en dan zou ik niet weten waarom er sprake zou zijn van (niet-oppervlakkige) verliefdheid, laat staan wederzijdse verliefdheid.

Klik om te vergroten...

Dat klopt. Echter: is de ander niet gelukkig, dan is het aan hen om de relatie te verbreken, vind ik; niet aan jou om je daarmee te bemoeien. Mijn punt dienaangaande was dat het een beetje gevaarlijk is om de beslissing te nemen je zelf te gaan bemoeien omdat je denkt dat de ander niet gelukkig is in de relatie - het zou de ander moeten zijn die deze beslissing neemt, te meer omdat je zelf niet altijd een helder oordeel hebt als er gevoelens in het spel zijn.

Je kan ook wederzijds verliefd zijn terwijl je wel degelijk gelukkig bent in een relatie - die dingen gebeuren. Maar als het gebeurt terwijl je ongelukkig bent in je relatie, vind ik dat je het aan jezelf verplicht bent om die relatie stop te zetten. Als je dat niet kan of wil, dan zou ik daar mijn conclusies uit trekken.

Beramode zei:

klopt allemaal min of meer maar in het leven weet je niets 100% zeker, en toch moet je vooruit, keuzes maken.
Dat is een afweging, context, elk geval apart, vage begrippen maar ze kunnen je leven net die fantastische wending geven die je zocht


Hormonen, liefde, whatever het ook was/is, ik wéét hoe gelukkig ik ben nu, nog even gelukkig als op die magische eerste dagen, al dan niet gelukkiger.

Moest ik een vriend hebben die me om raad vraagt in zo n specifiek geval, ik zou zeggen ga ervoor want het is het gvd waard. En als degene waar je op valt níet gelukkiger gaat zijn met jou dan zal hij/zij wel zelf de juiste keuze maken, als hij/zij dat niet kan en alsnog de relatie verkloot en nadien met de gebakken peren zit was die relatie het imo van in het begin al gewoon niet waard, anders doorsta je toch wel een kaper op de kust zeker

Klik om te vergroten...

TL;DR: pss of ge hebt iets beters te doen als ge op dees uur nog op 9lives zit hippies.

Kunt ge allemaal wel zeggen e, en ge hebt effectief verhalen waar het uiteindelijk goe afloopt, ma die zijn serieus in de minderheid. Ik heb dr ook ooit gestaan. Mijn geval was vergelijkbaar me da van Hekje, alleen gene seks gehad me da meiske. Ook bij mij was (en is eig nog altij) da het meiske van m'n dromen, nooit zelf initiatief genomen uit respect voor die haar relatie. Ma ge laat da aanmodderen want da is plezant. Ik merkte dak dr gevoelens van hare kant kwamen, langs mijne kant bleef het ook ni uit.

Die zei nooit iets van hare vriend (ik wist da ze dr ene had van ander mensen), eerste keer da ze zei da ze ne vriend had was om te zeggen da ze dr ni meer mee wou samen zijn en soms eigenlijk wel op ander mensen verliefd werd. Die had dr al een relatie van 4 jaar mee. Ik, zo zat als een kanon, dee dr niks mee natuurlijk. Ma de volgende dag denkt ge dr aan terug, en begint da allemaal wa op te spelen. Zij bleef aandringen om af te spreken, we spreken af en elke keer ging het dr eig een pak over. Allez, alst mijn vriendin was en ik wist da die zoiets had me nen andere kerel, ik zou berserk worden en ik ben dan gene jaloerse mens.

Zij blijft aandringen, bepaalde avond is die een beke zat, begint zo gelijk een klein kind te vissen op wie ik verliefd ben kent ge het, ik weiger daar op in te gaan, zegt die ineens da die gevoelens heeft voor mij en op mij verliefd is. Bon boeien, zoveelste avond ga voort zoals gewoonlijk, zij wilt mij kussen, ik weiger want ik zij heeft nog altij ne vriend en dan doe ik het liever op de juiste manier. Bon zo ga da nen tijd voort, redelijk wa zever op ander vlakken dr nog bij. Op ne bepaalde moment zeggen haar drie beste vriendinnen da het dr los over ga, en da ze echt een keuze moet maken. Drie keer raden wa dr gebeurt: ze heeft een relatie van bijna vier jaar me ne kerel me wie ze enorm veel gemeenschappelijke vrienden heeft en in dezelfde sportclub zit, die kerel is daar kind aan huis, allez ge snapt me wel. Als de situatie dr ni was tussen ons, zou er geen probleem zijn om het uit te maken. Ma heel dien tijd heeft ze haar vriend eig zitten 'bedriegen' en als ze het uitmaakt, zou dn helft van haar leven direct ontploffen.

Achteraf zie ge da in, en kunt ge da ergens miss een heel klein beke begrijpen, ma op da moment zelf zit ge dr zo diep in da ge da totaal ni snapt. Bon, ik zo mindfucked als iets zeg da ze mij me rust moet laten en dak tijd nodig heb om aan m'n eigen te werken me al die zever drbij op die ander vlakken. Drie dagen later vraagt die terug half om af te spreken, ik reageer dr vrij droog op. Dag drna knallende ruzie die na een uur is bijgelegd, we houden het derop elkaar me rust te laten.

Vier weken passeren, elk moment denk ik draan. Dan ineens vraagt zij om af te spreken. Ik dacht: das hier koekenbak. Bon ik zie haar dien avond op café, zij wilt het nog altij ni uitmaken ma ze zegt uiteindelijk wel da ze het alleen ni durft uitmaken door de reactie van die vrienden/thuis/sportclub. Zij zegt da ze heel veel gevoelens voor mij heeft, nog me nooit iemand zo ne klik heeft gehad en weet ik wa nog allemaal.

Ik merk da wa ik ook zeg het allemaal niks uithaalt, we maken dr ne leuke avond van. Dag drna ist bij mij duidelijk da het zo ni ga werken. We proberen het gwn als vrienden, ik merk da da nooit ga lukken.

Af en toe zo is iets me ander grieten proberen, ma ik werd gwn misselijk want ik kreeg het gevoel dak die aant bedriegen was. Die griet heeft haar gwn mijn ballen toegeëigend gvd

Bon we laten elkaar terug zes weken gerust. Ik stuur nog is na de examens, zij vraagt om af te spreken op een of andere td. Voorda we elkaar zien ist ineens knallende ruzie via sms ffs ik was wel krel wnt mn examens waren juist gedaan, kwam allemaal vrij hard aan toen ik het dn dag drna teruglas

Dan op dien td gwn goeiendag gezegd, opt einde van dn avond ineens knallende ruzie, echt genant. Allez zo ineens wegstormen en verwachten dak drachter loop kendet. Eerste keer doe ik da nog, begint die ineens ne preek af te steken da het allemaal mijn schuld is en dak dr ni meer van moet maken en da het allemaal vriendschappelijk was en da ze nooit iets voor mij gevoeld had en blabla.

Ik zo mindfucked als iets bol het daar af, knal mn laatste bonnekes dr nog snel door, ksta opt punt te vertrekken en natuurlijk komt die daar ineens trug af. Ik was het zo beu als iets (kwas zat), echt kwaad geworden (nog nooit een verkeerd woord tegen haar gezegd), dan gezegd da het mij geen reet meer boeide en da ze het kon afbollen. Natuurlijk was da omdak zat was, dagen drna kapot van en sindsdien ni meer gehoord.

Eerlijk gezegd interesseert het mij nu ook ni meer veel, kheb dr genoeg pijn van gehad en tis eig een weggesmeten jaar geweest op da vlak. Ik wou dak dr nooit aan begonnen was.

Dan me ander griet wa beginnen zeveren die al nen tijd geïnteresseerd is, ma ik hield natuurlijk heel da jaar dn boot bij haar af wnt die interesseerde mij geen reet op da moment. Nochtans zou die mij voor heel dien zever zeker hebben aangesproken, want tis een slim meiske en het doe gene zeer om naar te zien als u me vat. Het erge is da ik nu het gevoel heb da ik da meiske da ik doodgraag zie aant bedriegen ben. Kan het nog zieliger ffs. Alpha male ftw.



Conclusie: net zoals Hekje, hoe ver ge dr ook mee geraakt, kans da het afloopt zoals ge het beoogt, is gvd klein.

Ace

ik gooi mijn principes niet overboord, ik heb gewoon dat principe niet. Ik stook niet, ik saboteer niet, ik zou gewoon eerlijk zijn en mijn gevoelens toegeven, als ik merk dat hij oprecht interesse heeft in mij(en ik dus zie dat hij niet echt gelukkig is in zijn huidige relatie). Dan zou ik het laten voor wat het is en de andere beslist. Jij vindt dat misschien egoïstisch, ik vind van niet. Het kán je beide levens ten goede veranderen.

Moest ik aan de andere kant staan, ik zou graag de keuze aangeboden krijgen.

"In de meeste gevallen komen je eigen gevoelens op de eerste plaats"

Klopt, in de meeste gevallen, maar jij gaat er precies al vanuit dat dat voor mij dus ook geldt. Ik ben een gevoelsmens, ik leef volgens mijn gevoel, en ik vertrouw daarop ja, maar ik heb weldegelijk principes. Enkel niet dezelfde als van jou.

Ik ben verschrikkelijk kritisch voor mezelf en ik zou er echt alles aan doen om dat niet te laten gebeuren, ik laat anderen ook vrij maar ik zal niet liegen over de situatie als ik merk dat er een toekomst zou kunnen inzitten.

Daar zouden we immers beiden gelukkiger van kunnen worden, enja schuldgevoel zal ook wel eens de kop opsteken in zo n geval, maar toch vind ik het nog steeds juist

sainsaw zei:

Wat bedoel je daar juist mee? Das toch logisch da ge op eentje focust omdat ge daar verliefd op zijt? Dan gade toch ni meer achter een ander zoeken as ge alleen maar met die in u hoofd zit.

Klik om te vergroten...

Ja ok, als ge reeds verliefd zijt dan ga je focussen, dat begrijp ik en dat is denk ik bij de meesten wel het geval.
Maar stel je bent gewoon op zoek, alhoewel dat op zoek zijn daar ben ik eerlijk gezegd wel wat tegen, van dat actief zoeken vind je vaak veel, maar vind je niet vaak deftig materiaal.

Ik was ook niet op zoek, maar toch werd ik van mijn sokken geblazen, nuja het kon niet echt op iets uitdraaien dusja, ik ga der ook niet om zitten wenen ze petat.

Nfxx zei:

tekst

Conclusie: net zoals Hekje, hoe ver ge dr ook mee geraakt, kans da het afloopt zoals ge het beoogt, is gvd klein.[/I][/B]

Klik om te vergroten...

Nja, uw situatie is vergelijkbaar maar ik zie eigenlijk uw bedoeling niet helemaal.

Ik zou ook ongeveer reageren zoals jij deed, al zou ik waarschijnlijk al sneller de boot afhouden want zo iemand die in een relatie blijft hangen en ondertussen half aanpappen met iemand anders, niet echt waar ik in verzeild wil raken :/
Zo iemand zou ik zelf later ook niet echt vertrouwen vrees ik

Dat zij problemen krijgt met haar vriendenkring als ze het had uitgemaakt om met jou te gaan, is ook jouw schuld niet. Tzou een harde situatie zijn maar, het is gewoon zoals het is en je moet er gewoon door

Beramode zei:

Nja, uw situatie is vergelijkbaar maar ik zie eigenlijk uw bedoeling niet helemaal.

Ik zou ook ongeveer reageren zoals jij deed, al zou ik waarschijnlijk al sneller de boot afhouden want zo iemand die in een relatie blijft hangen en ondertussen half aanpappen met iemand anders, niet echt waar ik in verzeild wil raken :/
Zo iemand zou ik zelf later ook niet echt vertrouwen vrees ik

Dat zij problemen krijgt met haar vriendenkring als ze het had uitgemaakt om met jou te gaan, is ook jouw schuld niet. Tzou een harde situatie zijn maar, het is gewoon zoals het is en je moet er gewoon door

Klik om te vergroten...

Ten eerste heb ik ni aangepapt me die ander griet, ik heb juist een heel jaar geweigerd me haar af te spreken. Ik heb haar ook geen tegenstrijdige signalen gegeven omdak haar dan in een kutsituatie zou plaatsen. Nu ben ik da wl half aant doen, en kheb het dr dan ook enorm moeilijk mee.

En ja, da zij problemen krijgt me haar vriendenkring zou wel mijn probleem zijn dan, aangezien het dan mijn vriendin zou zijn. Het zou ni mijn schuld zijn. Ma net zoals Hekje: veel mensen hebben daar schrik voor, en houden vast aan gewoonte. Ook al werkt het eig totaal ni meer.

Ik zou het normaal ook nooit zo laten aanslepen, ma da was ook gwn mijn beste vriendin. Daar breekte ni zo snel mee. Me 'ciao, de ballen en poept ze' is ni alles ineens gezegd denk ik

Ik bedoelde niet dat jij met haar aanpapte; zij blijft in haar relatie steken en hangt ondertussen al aan jou.

Imo niet eerlijk tegenover jou en haar lief


Gewoonterelaties ben ik ook tegen, meer nadelen dan voordelen.
Is mij overkomen in mijn eerste relatie maar ik zou mij er geen tweede keer aan laten vangen(hoop ik)


/edit
hm ok, ik zie nu wat je bedoelt. Dat jij niet met haar aanpapte. Maar ik heb al twee keer gezegd dat ik dat ook niet zou doen. Ik zou gewoon eerlijk zijn en voor de rest niks en zeker niet de andere achter mijn gat laten zitten terwijl het nog niet uit is.

Beramode zei:

Ik bedoelde niet dat jij met haar aanpapte; zij blijft in haar relatie steken en hangt ondertussen al aan jou.

Imo niet eerlijk tegenover jou en haar lief


Gewoonterelaties ben ik ook tegen, meer nadelen dan voordelen.
Is mij overkomen in mijn eerste relatie maar ik zou mij er geen tweede keer aan laten vangen(hoop ik)


/edit
hm ok, ik zie nu wat je bedoelt. Dat jij niet met haar aanpapte. Maar ik heb al twee keer gezegd dat ik dat ook niet zou doen. Ik zou gewoon eerlijk zijn en voor de rest niks en zeker niet de andere achter mijn gat laten zitten terwijl het nog niet uit is.

Klik om te vergroten...

Ah nee, sorry, had u idd verkeerd begrepen.

Ja, ik snap wa ge wilt zeggen, normaal zou ik ook denken da die in 'onze relatie' dan knal hetzelfde doe. Ma zo is die eig totaal ni. Die is gwn nu ni me de juiste kerel samen. Ik weet da die dr binnen vijf jaar ni meer me samen is. Ik weet alleen ni of ze dan wel me mij samen is. Die is dr al me samen sinds haar zestien, en op die leeftijd verandert ne mens nog enorm op vier jaar tijd.

Ma ik kan ook ni blijven wachten en dn boot afhouden bij die ander meiskes e, hoe graag ik die ook zie.

Triestige mens ben ik

Bleh, het is zelden eenvoudig, niks triestig aan

Nfxx zei:

Bon ik zie haar dien avond op café, zij wilt het nog altij ni uitmaken ma ze zegt uiteindelijk wel da ze het alleen ni durft uitmaken door de reactie van die vrienden/thuis/sportclub. Zij zegt da ze heel veel gevoelens voor mij heeft, nog me nooit iemand zo ne klik heeft gehad en weet ik wa nog allemaal.

Klik om te vergroten...

Bullshit, imo. Als je het niet uitmaakt voor zo'n lame reden, ben je gewoon niet verliefd genoeg. Ik ben 1x naar Nederland verhuisd voor de liefde, en 2 jaar later terug verhuisd voor een andere liefde Nu heb ik een relatie waarvan iedereen verschiet als ze er van horen en de reacties op 9lives bvb zeggen ook al genoeg over hoe er over zo'n relatie gedacht wordt. In het verleden heb ik een relatie gehad met een meisje, wat natuurlijk ook niet gemakkelijk is met momenten. En dan zou zij zich zorgen maken over vrienden/thuis/sportclub die misschien 2 weken vies zijn?

En dan nog, wat voor rare mensen zijn dat. Als ik het uitmaak met iemand heeft niemand zich daarmee te moeien en diegene die dat wel doen zijn obviously niet geïnteresseerd in mijn welzijn en kan ik dus moeilijk tot mijn vriendenkring rekenen.

Als ze met die mensen rekening houdt, is ze echt niet zo zwaar in voor een relatie. Op de koop toe zou ik niet eens een relatie willen met iemand die haar geluk opzij zet omdat ze bang is voor de reactie van andere mensen. Want voor je 't weet lapt ze jou hetzelfde en denk jij dat je al 25 jaar gelukkig getrouwd bent en is zij eigenlijk doodongelukkig "maar ja, wat zullen de mensen wel niet denken..."

glashelder zei:

Bullshit, imo.

Klik om te vergroten...

Gewoon relatief.

De ene mens is al wat meer gewoon als de andere.