cura
Legacy Member
't Is toch niet omdat je geen drang hebt om een relatie te hebben dat je bindingsangst hebt? Zoals DesorteD zei, het is vrij logisch dat je geen relatie wil met iemand waar je niet genoeg gevoelens voor hebt.Catscratch zei:Ik dacht ergens gelezen te hebben van 1 op 3, maar dat lijkt me zelf ook iets te hoog gegrepen. In m'n vriendenkring, ken ik 3 mensen met bindings- en/of verlatingsangst. Ik heb het probleem ook, maar 'k werk eraan. Eer ik door had dat er iets scheelde, was ik toch ook een aantal jaartjes verder ...
'k heb er een relatie voor beëindigd en dan een paar jaar niets anders gehad dan avontuurtjes. Ook al wou ik een degelijke relatie, van zodra 't meer werd, voelde ik me verstikt en maakte ik een einde aan het contact. En ik gebruikte ook de cliché excuses van ... 'k lig in de knoop, ben er nog niet klaar voor, ik ben het probleem. Ge liegt er eigenlijk nie mee eh. En dan krijgt ge ne nadien weer spijt van wat ge hebt gedaan. Want als ge even terug afstand neemt van uw (mogelijke) relatie, begint ge terug helder te denken. Maar 'k heb dan ergens m'n trots en liet niets meer van mij horen, maar ge wilt stiekem wel.
Dus ja ik geloof dat het frequent voorkomt.
Uiteindelijk kan je discussiëren dat iemand die bindingsangst heeft altijd zal zeggen dat hij niet genoeg gevoelens heeft.
Ik vind ook wel dat bindingsangst iets serieus is dat een beetje wordt gebanaliseerd door mensen die het gebruiken als excuus omdat ze de ander niet willen kwetsen door eerlijk te zijn.
Ik kan natuurlijk niet weten hoe jij u voelde bij uw vorige relaties, maar volgens wat ik lees kan het volgende toch even goed zijn:
Je vond dat je niet genoeg gevoelens had voor uw vriendin, nadien ging je terug op zoek maar ook die vrouwen hadden niet hetgeen je zocht in een partner.
Je wilde een degelijke relatie, maar van zodra het meer werd zag je dat die persoon niet paste bij jou en maakte je een einde aan het contact. Als die andere persoon dan merkt dat ze je kwijt speelt en dus panikeert en je dichter probeert te trekken komt dat verstikkingsgevoel logischerwijs.
Je durfde niet eerlijk zijn tegenover die vrouwen uit schrik dat je ze ging kwetsen? Misschien maakte je jezelf echt wijs dat je in de knoop ligt en er een probleem is met jou omdat je verward bent door de tegenstrijdige gevoelens die je had. Namelijk de gevoelens dat je een vriendin moet hebben, omdat je zo opgevoed bent en iedereen rond je een relatie heeft, die conflicteren met het besef dat je gewoon niet gelukkig was in de relatie omdat ze toch niet had wat je zocht? Er zijn al films, boeken, liedjes en poëzie geschreven over die conflicterende emoties dus het is logisch dat je het zou zien als een probleem van jezelf. Want ja, je denkt dat je abnormaal bent omdat al de rest wel een relatie heeft en jij er geen kan strikken waarbij je je goed voelt.
Alleen besef je niet hoeveel mensen er niet in een relatie blijven omdat ze niet alleen kunnen zijn. Je begint twijfels te krijgen over uw beslissing want je bent alleen en je wil niet alleen zijn, je beeld je al de goeie dingen in maar de slechte dingen vergeet je op dit moment.
Om maar een andere interpretatie van die gevoelens te geven.
Wat dus niet wil zeggen dat jij die gevoelens niet kan ervaren als bindingsangst. 
Geef ze nog even de tijd. Ik moet wel zeggen dat daar soms wel 3/4de dag over gaat eer ik mijn gsm nog eens bezie.
, die krijgt toch serieus wa negatieve punten ze