Archief - Heb jij een lief: The sequel deel 11
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
spade VI
Legacy Member
Oli4V zei:
Nou, daar ben ik niet zo zeker van, kben altijd al optimist geweest en met mij is het altijd wel lachen, buiten m'n depri gedoe vantijd op dit forum. Maar ik zei het al, soms zeg je hier dingen die je niet zo makkelijk daarbuiten in het leven kwijt kan eh, en je kan niet voor eeuwig de trieste clown achter de lach zijn. Soms moet je wel eens je hart luchten.
Bart Religion zei:'k Wou dat mijn vriendin dat zei. Dat zou alles zo simpel maken hé
Je bent toch met twee in de relatie, niet alleen de vrouw hoeft altijd te zeggen dat het voorbij is. Als je als man begrip kan opbrengen voor het standpunt van je vrouw, kan dat andersom toch zeker ook?
PinkyNTheBrain zei:Welk engels?
Slang, dog
PinkyNTheBrain zei:Johnny Deb
Nee, jij bedoelt johnny DERP,,,ze hebben al eens een image gepost omtrent deze grap, volgens mij in dit zelfde topic dus
Kvond het wel lachen, hahahaAce of Spades
Legacy Member
spade VI zei:Wat kan ik zeggen, gotta a lotta love to share (verdomme nu ga ik echt stoppen met dat engels, want ik weet dat sommigen het tapijt van irritatie kunnen uitrekken
Ik bekijk het leven ook anders en wil altijd klaarstaan. Stel je ontmoet iemand en neem nu, dat ze na een maand ofzo ernstig ziek valt of ze krijgt een accident ofzo waardoor haar levenskwaliteit vermindert. Dan wil ik daar staan, niet alleen in goed maar ook in kwaad. Laten zien dat ze met mij echt een goeie keuze gemaakt heeft. D'accord er moet wel iets zijn waardoor ik op haar val (ogen, glimlach, figuur, borsten, billen,,,,gelijk welke van dit opgesomde, hoe meer er zijn, hoe leuker, maar dat hoeft niet, één ervan is al goed genoeg), maar ik wil laten zien dat ik van haar houd, snap je
Want ik weet een beetje wat het is als je leven verandert en je jezelf zo alleen voelt....en daar zou zij nooit door moeten dan, want de liefde is TE groot
Ik meng me niet zo vaak meer in discussies (lees vooral), maar nu wil ik toch even reageren. Enerzijds heb je een nobele ingesteldheid die ik ten zeerste bewonder. Je bent duidelijk een gevoelig persoon met een nobele inborst die inderdaad veel liefde te geven heeft.
Anderzijds kan ik me niet van de indruk ontdoen dat je beeld van wat 'liefde' is, een beetje geïdealiseerd is en dat die 'liefde' nog moet gelouterd worden door ervaring. Ik ben namelijk niet helemaal zeker of je de enormiteit van de verbintenis die je in zo'n geval zou aangaan, en de implicaties ervan, wel ten volle kan doorgronden. Niettemin denk ik niet dat dit je ervan zou weerhouden om de verbintenis toch aan te gaan - daarin lijken we op elkaar.
Ik meen (en dat is slechts mijn subjectieve mening) dat je pas ten volle kan beseffen wat zo'n verbintenis inhoudt eenmaal de volledige reikwijdte daarvan je geopenbaard wordt, en dat is niet na één maand, of zelfs na een jaar. Ik denk dat de meesten wel met een dergelijke ingesteldheid aan een relatie beginnen, maar eenmaal je voor een dergelijke situatie komt te staan is het al snel een ander paar mouwen.
Begrijp me niet verkeerd, het is helemaal niet mijn bedoeling je te onderschatten - je hebt er duidelijk over nagedacht en zelf blijkbaar al het één en ander meegemaakt. Ik wil maar zeggen: met wat voor idealen je er ook aan begint, het is pas als je het doormaakt dat je weet hoe je werkelijk reageert. Ik denk dat de meesten wel met verheven idealen aan een relatie beginnen, maar het valt nog te bezien of die idealen mettertijd de eventuele hindernissen kunnen doorstaan en of de relatie dat dan overleeft. Het zal alleszins niet aan die idealen liggen dat zoveel relaties op de klippen lopen.
Zelf ben ik nu meer dan twee jaar samen met een aseksuele vrouw. Toen ik er iets mee begon wist ik dat, en ook al was zij nogal terughoudend vanwege haar eerdere ervaringen op dat vlak was ik bereid het er op te wagen, ook al wist ik eigenlijk niet waar ik juist aan begon.
Ook nu heb ik daar geen moment spijt van, ik zou het onmiddellijk opnieuw doen; maar het is een grote opoffering die je maakt. Toen ik eraan begon deed ik dat ook met mooie idealen van liefde en trouw, maar toen besefte ik niet, kón ik niet beseffen wat dat precies inhield. Je kunt het je wel proberen voorstellen, en daar ga je op voort (op basis daarvan maak je je besluit) maar de realiteit is toch steeds weer anders, elke dag opnieuw. De liefde tussen twee personen wordt er ontegensprekelijk door verdiept, zij het tegen een prijs.
Toch maak ik die opoffering graag, want, zoals je zegt, je krijgt er zoveel moois voor terug. Ik zie mijn vriendin doodgraag en ik denk dat ik na twee jaar wel kan zeggen dat de kans dat ik haar ga bedriegen, vrij klein is (wat mij betreft is die onbestaande). Maar dat kon ik niet weten toen ik er twee jaar aan begon, ook al deed ik dat met mooie en verheven idealen van trouw en liefde.
Als er iets met mijn vriendin zou gebeuren waardoor ze bv. invalide wordt zou ik, net als jou, nog steeds voor haar kiezen uit liefde en trouw, maar ik zou niet weten wat dat precies inhoudt tot ik ervoor sta. Dat is een nieuwe opoffering die je maakt, die ervoor kan zorgen dat de liefde nog wordt verdiept - maar de prijs die je daarvoor betaalt kan wel eens hoog zijn.
Je begint een relatie met iemand omdat je op hem/haar valt (innerlijk en/of uiterlijk), je blijft bij die persoon omdat je van hem of haar houdt. Maar mensen veranderen, en liefde verandert ook. Uiteindelijk kies je voor iemand in goede en in slechte dagen - maar wat als de slechte dagen vaker voorkomen dan de goede? En wat als er bijna geen of helemaal geen goede dagen zijn (bv. met een demente partner)? Ik denk dat de meesten dan zouden afhaken, en ik kan het ze niet kwalijk nemen; ook al zouden jij en ik dat daarom niet onmiddellijk doen.
Soit, ik wou hier zeker niet met het belerend vingertje preken, zoals ik al zei bewonder ik je ingesteldheid ten zeerste. Je bent een bedachtzaam persoon; zo zouden er meer moeten zijn. Ik wou er maar even mijn (subjectieve) ervaring tegenover stellen - voor wat dat waard is.
spade VI
Legacy Member
Ace of Spades zei:
Eerste stukje tekst:
Deel je mening maar en dankjewel.
Tweede stukje tekst:
Dat is jouw mening erover, ik hoor vaak dat men zegt of ik het allemaal niet idealiseer, maar mensen, je moet ook begrijpen. Ieder interpreteerd liefde anders. Tuurlijk zijn er wel gelijkenissen, maar niet iedereen heeft lief op dezelfde manier eh. Voor de ene is dat gewoon intenser en oprechter dan de andere, niet dat ik wil zeggen dat de ander zijn liefde daardoor minder is, maar je weet wel. Oh god, ik vind de juiste woorden niet. Ik hoop dat je een beetje snapt wat ik bedoel. Tuurlijk kan ik het pas ten volle begrijpen als ik er eenmaal ben geweest, maar ik raak de argumentatie van "Je hebt nog nooit een relatie gehad, je romantiseerd het teveel en blablabla". Dikke bullshit gewoon. Een relatie gehad hebben is geen vereiste om zielsveel van iemand te houden. Ik vind het gewoon de dag van vandaag allemaal zo jammer. De wereld veranderd maar liefde blijkbaar ook. Te snel word er niet tevreden gesteld, gedumpt, gescheiden of veel erger. Men leeft gewoon niet meer met idealen en beleefd de liefde veel lakser precies. Net of het maar een spel is ofzo. En ja, als er dan iemand passeert die jouw of mijn instelling heeft dan is het allemaal maar te dreamy of onrealistisch. De meesten zitten dan te wachten op hun droomman of vrouw maar missen die constant vanwege hun fixatie op het materialistische en oppervlakkige. Erg spijtig.
Tot slot: jij denkt dan misschien dat ik die verbintenis onderschat en niet zou aangaan, maar ik wel, ik ben zeer zeker en dat is het enige wat telt voor mijn toekomstige en ik. Doorgronden en ervaren niet, maar aangaan en zeker zijn WEL. En natuurlijk hoop ik dat als ik haar aan mijn zijde heb, haar natuurlijk niets overkomt, maar als er iets is, me kwijt zijn zal ze nooit. MAAR ik begrijp wat je me zeggen wil.
Derde stukje tekst:
Ik begrijp je mening maar dat schrikt me niet af. Ik ben wie ik ben en weet waar ik aan toe ben. Zoals ik al eerder heb gezegd, ik weet wat één van die noodlottige paden kan zijn en begrijp de pijn en smart die ermee gepaard gaat. Maar dat stopt me niet om er voor eeuwig voor m'n eventuele vriendin te zijn. Als dergelijke situatie voorkomt, ben ik er klaar voor. Zoals ik zeg "Ik kies voor HAAR, in GOED en KWADE dagen. Ook al zouden die er meer zijn.
Vierde stukje tekst:
Ik snap wat je zeggen wil, maar het enige wat de liefde zou stoppen is HAAR EIGEN WOORD. En zelfs nog moet ze het menen. Als ik zie dat ze het niet meent en denkt dat ze daardoor mijn leven zou behoeden van miserie of gelijk wat, dan vertel ik haar meteen dat ik voor haar koos, better or worse.
Vijfde, zesde en zevende stukje tekst:
Erg nobel en mooi van je kerel. Niets zo mooi als sterke, echte liefde. Erg knap man dat je zo zeker bent van je stuk. Ik snap wel dat je het niet kon weten wat het nu is, en dat kan ik evenmin. Maar ik ben gewoon van mening dat als je gedreven word door liefde. Tuurlijk kunnen we niet weten wat het word, maar het feit dat we die opoffering willen maken en de god weet hoe hoge prijs kost wat kost willen betalen is toch al een zeer goed voorteken.
Achtste stukje tekst:
Ik begrijp het ten zeerste, maar niemand kan weten hoe ik voel over mijn capaciteit om lief te hebben buiten mij en mijn toekomstige partner. Ze kunnen een idee ervan hebben of het zich proberen voorstellen, maar een echt idee hebben ze er niet van. Net zoals nu, iedereen denkt dat ik alles maar veels te rooskleurig inzie. Maar zo is het niet. Ik weet waar ik aan toe ben. M'n omgeving verteld me ook steeds "de vrouw die jou ooit zal hebben, omg, wat een lucky girl". Ik vat dat op als compliment.
Slot stukje tekst: Ik ben het gewoon beu dat iedereen de dag van vandaag alles maar beoordeeld op ervaring. Ik antwoord vaak op de vraag "romantiseer je het niet teveel"...Nee, want die verhaaltjes over mooie liefdes die je hoort, zijn niet alleen verhaaltjes. Er zijn nog zo'n gasten, en ik ben er één van. Bedankt voor het delen en dankjewel.
SORRY VOOR DE WALL OF TEEEKST !!!
:applause::applause:
glashelder
Legacy Member
Spade, ik denk dat het er meer over gaat dat iedereen zo'n dingen denkt voor hij z'n eerste relatie heeft. Als je jong bent denk je dat je eerste relatie voor altijd zal duren en idealiseer je het en denk je dat liefde echt "het" is. Als de dan eenmaal een (of een paar) relaties hebt meegemaakt, besef je dat liefde ook gewoon kapot kan gaan of kapot gemaakt kan worden.
Dus het is mooi dat je zo denkt en ik ga je zeker niet tegenhouden want vroeger dacht ik ook zo (en ergens stiekem vanbinnen ook nog hoor ^^). Het is zo'n beetje als je ouders tegen je zeggen "later zal je daar anders op terugkijken" en op dat moment denk je "hah, nooit!" en dan 10 jaar later denk je dat het uiteindelijk toch wel zo uitgedraaid is zoals je ouders voorspelden. Dus jij zal nu ook gewoon denken "hah, nooit!", terwijl wij allemaal (of toch meer dan één iemand) onszelf herkennen in wat jij zegt, zoals wij 10-15 jaar geleden waren.
Beetje warrig stukje van mezelf, maar goed
Dus het is mooi dat je zo denkt en ik ga je zeker niet tegenhouden want vroeger dacht ik ook zo (en ergens stiekem vanbinnen ook nog hoor ^^). Het is zo'n beetje als je ouders tegen je zeggen "later zal je daar anders op terugkijken" en op dat moment denk je "hah, nooit!" en dan 10 jaar later denk je dat het uiteindelijk toch wel zo uitgedraaid is zoals je ouders voorspelden. Dus jij zal nu ook gewoon denken "hah, nooit!", terwijl wij allemaal (of toch meer dan één iemand) onszelf herkennen in wat jij zegt, zoals wij 10-15 jaar geleden waren.
Beetje warrig stukje van mezelf, maar goed
spade VI
Legacy Member
glashelder zei:Spade, ik denk dat het er meer over gaat dat iedereen zo'n dingen denkt voor hij z'n eerste relatie heeft. Als je jong bent denk je dat je eerste relatie voor altijd zal duren en idealiseer je het en denk je dat liefde echt "het" is. Als de dan eenmaal een (of een paar) relaties hebt meegemaakt, besef je dat liefde ook gewoon kapot kan gaan of kapot gemaakt kan worden.
Dus het is mooi dat je zo denkt en ik ga je zeker niet tegenhouden want vroeger dacht ik ook zo (en ergens stiekem vanbinnen ook nog hoor ^^). Het is zo'n beetje als je ouders tegen je zeggen "later zal je daar anders op terugkijken" en op dat moment denk je "hah, nooit!" en dan 10 jaar later denk je dat het uiteindelijk toch wel zo uitgedraaid is zoals je ouders voorspelden. Dus jij zal nu ook gewoon denken "hah, nooit!", terwijl wij allemaal (of toch meer dan één iemand) onszelf herkennen in wat jij zegt, zoals wij 10-15 jaar geleden waren.
Beetje warrig stukje van mezelf, maar goed
Nee, je mist mijn punt
Tuurlijk besef ik dat je eerste relatie vrijwel niet je perfecte en waarschijnlijk eewigdurende relatie kan zijn, maar dat weet je niet. Anderen hebben ons dat al genoeg bewezen. MAar ik begrijp dat die liefde stuk kan gaan en dergelijke, maar alleen...Niet voor mij (en nou niet gaan denken dat ik een creepy vent ben of in geval van afwijzing een stalker ben eh, want dat is niet, als de vrouw niet meer wil, dan heb ik geen keuze dan erbij neer te leggen en dat te respecteren). Maar als het op liefde aankomt, weet ik dat ik daar op dat vlak tot zeer grote dingen in staat ben.Ik weet niet goed hoe ik dit moet uitleggen, of hoe ik er moet aan beginnen om dit duidelijk te maken. Maar ik ben niet zoals de algemen regel. Ik wil alleen ook een beetje duidelijk maken dat mijn toewijding, vertrouwen en liefde van onmetelijk niveau zouden zijn. En binnen tien a twintig jaar is dat nog steeds zo. Ik wil een goeie echtgenoot en eventueel als het er van komt een goeie papa zijn. Meer niet. En het maakt niet uit wat men denkt of hoe men mij interpreteerd, mijn idealen zullen niet veranderen, evenwel mijn capaciteit om een vrouw graag te zien.
You may say i'm a dreamer, but i'm not the only one
om het zo cliché te zeggen.Duckwhisperer
Legacy Member
spade VI zei:Wat kan ik zeggen, gotta a lotta love to share (verdomme nu ga ik echt stoppen met dat engels, want ik weet dat sommigen het tapijt van irritatie kunnen uitrekken
Ik bekijk het leven ook anders en wil altijd klaarstaan. Stel je ontmoet iemand en neem nu, dat ze na een maand ofzo ernstig ziek valt of ze krijgt een accident ofzo waardoor haar levenskwaliteit vermindert. Dan wil ik daar staan, niet alleen in goed maar ook in kwaad. Laten zien dat ze met mij echt een goeie keuze gemaakt heeft. D'accord er moet wel iets zijn waardoor ik op haar val (ogen, glimlach, figuur, borsten, billen,,,,gelijk welke van dit opgesomde, hoe meer er zijn, hoe leuker, maar dat hoeft niet, één ervan is al goed genoeg), maar ik wil laten zien dat ik van haar houd, snap je
Want ik weet een beetje wat het is als je leven verandert en je jezelf zo alleen voelt....en daar zou zij nooit door moeten dan, want de liefde is TE groot
Shit man, als vrouw zou ik echt bang hebben van u.
spade VI
Legacy Member
Duckwhisperer zei:
Locatie: Aalst/Gent...nuff said
Dat is dan jouw keuze, dan loop jij als vrouw iets goed mis. Niet mijn probleem. Ik verwacht ook niet dat je dit begrijpt. Ik denk alleen dat jij ook een beetje te hard bent meeveranderd met de wereldstandaard. De wereld is veranderd en de instelling en het beeld van liefde volgens mij ook er mee mee...Noem me van de oude stempel of een dromer of gelijk wat, maar dat is hoe ik erover denk.
Ook als ik een gesprek met iemand van boven de veertig aanga, zij het een volwassene of een ouwe vent/vrouw dan zeggen ze het me ook. "Ja jong, den dag van vandaag zien ze mekander toch nimier zo geirn,,,tegenwoordig met al dien tralalie en tralala, de jonkheid is dik de mist in gegaan" en dan zeg ik gewoon "groot gelijk jong, laat mij dertig jaar vroeger geboren worden en meeklagen"
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.