Persoonlijk denk ik dat in dergelijke situaties alles te maken heeft met (reëel) perspectief, dat je een doel nodig hebt om naar toe te bouwen. Een voorbeeld hiervan is 'binnen een jaar studeren we af en dan verhuist één van beide naar de ander zijn locatie'.
Zo dat er niet is is het wel mogelijk om een relatie te hebben, maar als je geen concrete plannen maakt in dat kader zie ik LDR's echt niet goed komen.
Er zijn natuurlijk ook andere situaties waarin men een tijdlang van elkaar gescheiden is, Erasmus, bij voorbeeld.
Mijn vriend vertrok ook voor 3 maand, indien je in zo een situatie komt heb je altijd twee keuzes;
1) Je ziet het niet zitten en je maakt er een eind aan, maar dan stel ik mij de vraag of je hem/haar wel graag genoeg gezien hebt.
2) Je ziet het niet zo goed zitten, maar je maakt er toch het beste van, als je relatie dat overleeft dan kom je er toch sterker uit. Als je relatie belangrijk genoeg is, dan stel je die boven eventueel tijdelijk ongemak dat je kunt voelen. Je onderkent dat het moeilijk kan en zal worden en de ander doet dat ook.
@Beramode, iedereen bedoelt nl. dat missen. Een relatie draait bij velen - en ook bij mij - om het feit dat je elkaar in je leven kunt inbouwen. Je partner moet daarom niet het centrum van je universum worden maar wel iemand die er vaak is, niet enkel mentaal, maar ook fysiek. Gemis, vooral als het intens is, is nu eenmaal niet makkelijk - zoals niemand jou hoeft te vertellen.
.'.
3de keer?
ad: