Tis nu al vijf maand gedaan bij mij. Relatie van twee jaar. Woonden al een jaartje samen. Waren verloofd, gingen gaan voor kindjes en zo. Waren al aan het uitkijken voor een huisje.
We gaan een weekske naar de ardennen en ze was constant met een kameraad bezig. Ik natuurlijk jaloers en twas bijna elke dag ambras. Als diene kameraad wel bij haar in de otto mag zitten en ik bij een andere maat onder andere, tja sorry, da vind ik niet normaal ze.
Altijd volgehouden tegen een vriendin van haar dat het niks te betekenen had en dat ze me nog altijd graag zag en niet twijfelde aan mij, tot op de laatste dag.
Het weekend daarop kwam dan uit dat die kameraad gevoelens voor haar had en ze is beginnen twijfelen. Met die gast gaan klappen, natuurlijk die gast was gekwetst, maar em heeft toch blijven voortdoen om ze binnen te krijgen. En ze wou em niet kwijt als maat.
Ze heeft het plotsklaps gewoon uitgemaakt op een week tijd omdat ze ook gevoelens had voor mijn beste maat. En een week later was ze er al mee, terwijl dat ze altijd beweerde dat die gast niks voor haar was, dat het een klein kind was en bla bla bla.
En dan heeft ze eigenlijk alles kapotgemaakt voor mij. Vrienden tegen mij opgezet, haar ouders met verschillende leugens over mij.
Ik ben zo snel mogelijk bij mijn ouders terug ingetrokken dat ik daar weg was, want met een ex samenwonen, nee bedankt. En ik had mij vernomen om uit haar leven te blijven. Ik liet haar gerust, maar zij stopte maar niet met smsen. Ze beweerde wel tegen haar vrienden dat ik haar niet gerust liet.
Op een avond kwam ze weer af met smsen dat ik een nieuw lief had en dat ik haar bedrogen had. Serieus beginnen flippen (mijn vader lag dan ook nog niet lang in het ziekenhuis voor zijn hart en het zag er op dat moment niet goed uit, dus ik kon die zever efkes er niet meer bij pakken, hij ligt er nog steeds btw) en naar haar kot gevlamd. Schelden voor dood en dan beslist dat ik alles van haar ging wissen. En als ze nog smste, gewoon negeren.
Een maand haar niet gehoord en gezien. Ne maat nodigt iedereen uit voor bij hem te blijven eten, dus ook mijn ex en haar vriendje. Nog een deftige avond gehad buiten dat ze constant over haar leventje moest opscheppen hoeveel beter het allemaal niet ging enzovoort. Mij zo weinig mogelijk van aangetrokken want ik wist dat ze dat deed om mij te kwetsen. En weer gaat er een maand voorbij dat ik ze niet meer hoor en zie.
Deze week spreek ik eens met een koppel af waar ze goed mee overkomt. Die gaan altijd gaan fitnessen waar ik fitness en ze willen nog eens afspreken. Komt dan uit dat ze de laatste tijd mijn ex ook niet veel meer horen of zien, maar dat ze wel elke keer gevraagd worden of ze mij gezien of gehoord hebben. Vind ik wel raar, want ze moet niks meer van mij hebben. Ook babbelt ze blijkbaar nog veel over mij... Nogmaals, ik vraag niks over mijn ex, omdat ze me niet meer interesseert (ge zou voor minder, moeste het allemaal eens weten wat ze uitgestoken heeft om mij te kwetsen, met een blad kom ik niet toe), maar die mensen hebben vanalles verteld dat mij het idee geeft dat ze toch niet zo gelukkig is als ze beweert. Maar waarom vertellen ze me dat dan?
Ben zelfs te weten gekomen dat de dag voor ik mijn meubels kwam halen, ze met die gast, mijn bed een beurt heeft gegeven terwijl dat ik haar gevraagd had om dat niet te doen. Dat ze het gvd in haar zetel deed waar, maar nee, tmoest perse nog in mijn bed gebeuren ook, de trut. Respect is blijkbaar het laatste wat in haar kopke zat. En zo herken ik haar dus totaal niet. Die is op korte tijd vreed negatief veranderd. Terug beginnen roken, terwijl ze voor mij gestopt was, terwijl die andere gast ook een antiroker is. Liegen voor dood over alles tegen haar vrienden en haar ouders.... Snap het niet hoe iemand zo kan veranderen...
Ik weet niet wat ik er moet van denken, alleen weet ik wel dat ze uit mijn leven moet blijven en over mij moet zwijgen, want zij heeft er wel voor gekozen voor het allemaal kapot te maken.
Ze weet me gelukkig niet wonen, want het heeft weinig gescheeld. Ik ben alleen gaan wonen en het moest lukken dat het dicht bij haar grootouders was. En ze is daar eens met haar moeder gepasseerd en ze had natuurlijk mijn auto zien staan en ja, ze vroeg aan haar moeder waar ik woonde. Gelukkig heeft zij dat niet willen vertellen, want ik vermoed dat mijn ex anders nog wel eens aan mijn deur zou kunnen staan.
Zucht, hoe alles in zo korte tijd kon veranderen.
Alé bon, ik ben wel over haar, maar de leugens en het bedrog, dat blijft wel een tijdje hangen in je hoofd en de schrik is natuurlijk dat ik bij een nieuw meisje ook zou kunnen tegenkomen. Wat ik natuurlijk niet mag doen, maarja...
Daarvoor heb ik toch wel nog wat meer tijd nodig...
Alé, bon, da was mijn rant voor vandaag eens. Kga maffen en morgen gaan we weer eens gaan werken...
'k Vind het zelf raar, ma ge kiest da nie zeker...
Ik kwam gewoon altijd iemand beters tegen 