Moeilijk gaat ook
ik had het gewoon nooit verwacht van hen.
't Gaat hen niet zo zeer om met wie ik samen ben (alhoewel ze volgens mij liever een
rechten-, economie- of geneeskundestudent of iets dergelijks hadden gezien maar soit), maar de manier waarop. Volgens hen beïnvloedt die relatie mijn studeerprestaties. Nu uit zich dat in 1 buis (in januari waren wij nochtans ook al enige maanden samen en toen waren mijn punten ook goed.. maar ook dat argument negeren ze), tegen volgend jaar ga ik zo zwak presteren dat ik mijn master nooit zal halen. In hun ogen, that is.
. Ze zijn even geschrokken van die éne buis. Jij weet dat dit niet door uw vriendin komt maar voor hun is dat efkes van 'oei en wat nu?'. Zij weten niet hoe het er binnen jouw opleiding aan toe gaat, ze willen wel het beste voor u. Laat dat gewoon even bezinken. Ouders voelen zich altijd in de machtigste positie, zij zijn de ouders, gij het kind en afhankelijk van hun waardoor zij in een discussie alles kunnen aanhalen om het gesprek naar hun hand te zetten. Knikt gewoon ja en nee en denkt er ondertussen het uwe van, het heeft geen zin in het oneindige discussies te voeren en elkaar te kwetsen met woorden die eigenlijk niet zouden vallen onder normale omstandigheden. Geef dat wat tijd en ze zullen wel bijdraaien 
