Natuurlijk hebben wij niet in uw situatie gezeten, weten we niet wat jij gezegd hebt, hoe jij het gezegd hebt, wat uw ex gezegd heeft en hoe ze het gezegd heeft. Dus wij kunnen steeds uw ex (of jou) gelijk geven maar dit kan er mijlen naast zitten of "spot on" zijn. Uiteindelijk is de kans groot dat wij met onze interpretatie van de gebeurtenissen een stukje gelijk hebben maar veel minder dan wij denken. Daartegenover staat ook een zeer grote kans dat jij, hoe je alles geinterpreteerd hebt bij de gebeurtenissen, gelijk had maar eveneens minder dan je oorspronkelijk dacht. Dus m'n posts moet je niet opnemen alsof ik hier even ga zeggen hoe het gebeurd is, maar eerder proberen een mogelijkheid te verwoorden met als enige doel het promoten van inleven in uw medemens om in de toekomst open te staan voor het standpunt dat ik aanhaal. Niet enkel mac-bc natuurlijk hoewel de kans groot is dat enkel jij zo'n gigantische posts zal lezen omdat het voor de rest een ver van hun bed show is (terwijl dit hen de dag erna kan overkomen).
mac-bc zei:
De "communicatie beter verzorgen" is nogal een understatement om iemand met een kluitje in het riet te sturen en ondertussen achter m'n rug actief op zoek te gaan naar een nieuwe relatie. Puur uit eigenbelang zodat zij nooit alleen komt te staan (want daar is het haar uiteindelijk om te doen).
Je bent zo zeker dat het haar echt te doen is om het feit zodat zij nooit alleen komt te staan? Die kans bestaat, want er zijn ontzettend veel mensen die niet alleen kunnen te staan. Maar hoe zeker kan je zijn over de motivaties die iemand heeft bij het nemen van beslissingen? Bestaat de kans ook niet dat ze zielsveel van jou hield en zo gekwetst was omdat ze zag dat de relatie niet meer is wat ze was, haar vriendinnen (of een innerlijk stemmetje, haar ervaring, haar opvoeding, haar moeder) haar vertelden dat ze verder moest gaan met haar leven en de relatie moest afsluiten?
Natuurlijk loop ik hier het risico dat ik iemand verdedig die het niet "verdient" verdedigd te worden, maar aan de hand van wat jij ons vertelde wat ze gezegd heeft en wat de gebeurtenissen geweest zijn zie ik zo'n verloop wel als een mogelijke optie.
mac-bc zei:
Los van dat was ze ook akkoord met de pauze en was het dus niet alleen "slechte communicatie" maar ook gewoon flagrant liegen. Ze was blijkbaar niet akkoord met de pauze. Tevens was ze onze afspraken "vergeten".
Zoals non al aanhaalde, zijn er twee grote groepen van mensen. De ene groep zal "akkoord" gaan met de pauze en hier enorm onder lijden, de andere groep zal beseffen dat het een verloren zaak is en uit elkaar gaan. De eerste groep is de groep die zichzelf gemakkelijk opstelt voor mentaal af te zien, doordat ze nog gebonden zijn aan een beeld van een relatie die ze voordien hadden zonder te beseffen dat zo'n zaken nu eenmaal veranderen en vervagen.
mac-bc zei:
Dit terwijl als je me zou kennen je wel zou beseffen dat ik open sta voor elk probleem en bereid ben om over alles te praten. Zeker als het om zulke belangrijke zaken gaat. Open en eerlijk communiceren kan praktisch alle problemen oplossen.
Ik ken jou natuurlijk niet (denk ik) maar als je met een persoon zoals ik hierboven beschreven heb een relatie hebt doet het er weinig toe hoe jij bent maar bijna volledig hoe zij is. Volgens haar mogelijke interpretatie van de feiten was ze je aan het kwijtspelen en paniekeerde ze, want dat is het laatste dat ze wilde. Door te communiceren dacht ze het enkel erger te maken want dan ging jij het misschien volledig gedaan maken. Ze zag gewoon geen oplossing voor het probleem en communiceren ging volgens haar het probleem enkel duidelijker maken en versterken.
Ik verwoord het hier natuurlijk alsof het zeker zo was hé, maar het is eerder een hypothetische situatie die ik aanhaal.
mac-bc zei:
En dan nog; mocht het gewoon voor haar eigen mentale gezondheid zijn zou ik dat nooit ten koste laten gaan van iemand anders zijn mentale gezondheid in het kwadraat. Voor haar was het de twijfel, voor mij was het (op dat moment) mijn levensgezellin die ik definitief zag vertrekken constaterend dat ze mij een half jaar aan het lijntje had gehouden met leugens, net op een week voor de blok waarna ze van vandaag op morgen alle contact verbrak. Ik kan u verzekeren dat mijn mentale gezondheid op een dieptepunt zat die zij niet eens voor mogelijk had gehouden.
Qua verhouding kan dat wel tellen. Zoiets zou ik niemand aandoen, zeker niet de persoon waar je zolang een relatie mee had en op een moment dat we nog supergoed overeen kwamen (althans, dat dacht ik toch). Dat sterkt me opnieuw in de overtuiging dat ze haar relaties (in de brede zin van het woord) willekeurig kiest uit eigenbelang. Kan ik niet meer van belang zijn voor haar? Ijskoud dumpen. Ofwel ben ik de uitzondering in de maatschappij die een veel te naïef, romantisch beeld heeft van menselijke relaties ofwel is zij de uitzondering.
Je hebt volledig gelijk in je eerste paragraaf hoor, maar het is niet omdat het lijden voor u zwaarder aanvoelde dat het voor haar ook zo leek. Misschien dacht zij wel exact hetzelfde? Als ik dit zo herlees komt dit zeer abstract over zonder dat ik veel empathie toon voor hetgeen wat jij toen meegemaakt hebt, maar dat is niet m'n bedoeling. Ik weet niet hoe ik anders kan verwoorden dat "afzien" altijd relatief is. Het probleem met het relativeren van lijden is dat dit altijd overkomt als een gebrek aan empathie, vind ik.
Uiteindelijk zijn er zeer veel mensen (iedereen?) die zaken kiezen uit eigenbelang. Wetenschappers hebben een (algemeen aanvaarde?) theorie dat er niets bestaat als puur altruïsme, dat alle keuzes vanuit eigenbelang gemaakt worden maar als iemand kan kiezen tussen twee keuzes waaruit het individu goed uitkomt maar 1 van die keuzes ook voordelig is voor anderen, zullen de meesten wel de meest "altruïstische" keuze nemen. Klinkt zeer pessimistisch maar dat is het eigenlijk niet. Dit is ook de reden waarom bvb. het Boeddhisme wil duidelijk maken aan de mensen dat de keuze waarbij onze medemens baad bij heeft ook de keuze is waar het individu baad bij heeft. Dat is ook de enige reden waarom het Boeddhisme zo'n opkomt maakt, maak maar eens aan het individu wijs dat ze iets moeten doen voor anderen waar ze zelf geen eigenbelang aan hebben. Maar we geraken off-topic.
uiteindelijk wil ik gewoon zeggen dat zowel jij als uw ex helemaal geen uitzonderingen zijn. Gewoon twee mensen met een ander perspectief op een gebeurtenis en beiden kunnen ze gelijk hebben. Iets dat filosofen zoals William James al lang weten natuurlijk "Truth is an event, and only through experience can the veracity of a truth be verified."
mac-bc zei:
Het feit dat zij met geen enkele ex nog overeen komt (zelfs ruzie heeft) en ik met alle ex'en nog overeen kom, en haar "moeilijke jeugd" (ze had geen thuisgevoel door haar ouders en had er een zeer slechte band mee) doen me er bijna 100% zeker van zijn dat zij de uitzondering is die extreem koude gedachten heeft bij menselijke relaties. Achteraf bekeken dus maar goed dat ik er niet mee verdergegaan ben.
Ik vind het bijvoorbeeld vrij absurd en zelfs abnormaal dat je na zo'n lange, goede relatie waarin je zoveel meegemaakt hebt je absoluut alle contact wil verbreken. Ik zou dat simpelweg niet kunnen.
Het resultaat dat ze met geen enkele ex nog overeenkomt kan ook bevestigen dat ze gewoon lijdt onder aanhankelijkheid van haar partners, dat wanneer ze doorheeft dat ze een fout gemaakt heeft om aanhankelijk te zijn de schuld op haar exen steekt "Je hebt me iets wijsgemaakt, ik dacht dat het forever and ever was maar dat was niet zo!". Misschien is dat wel een zeer romantische visie van haar? Tot het slecht afloopt natuurlijk.
Uiteindelijk is uw ex ook geen uitzondering die met geen enkele ex nog overeen komt hoor. Hoewel er nu zeker reacties zullen komen van de dommerikken die deze hele tekst gelezen hebben "Jamaar ik kom ook met al m'n exen nog overeen!!!".
tl;dr: Sorry voor de gigantische tekst maar als je enkel verhalen wil lezen van mensen hun liefdesproblemen skip je dit best, wat je waarschijnlijk al ging doen zonder deze tl;dr.
. Het stond op dat postpakket dat ik u eens moest verzenden 
ed. 2 veralgemeningen in dezelfde zin. Eerst zeggen dat meisjes altijd in for rebound zijn en dan zeggen dat alle mannen janken. Veralgemeningen zijn altijd slecht! 
.