Ik heb een lief, al bijna 7 maand en we wonen al 4 maand samen ( ik ben 23, zij 20 .. ) ..
Ik moet eerlijk toegeven, in mijn werk ben ik een 'perfectionist', ga ik er volledig voor en heb ik dus al heel wat bereikt ( en wacht me een mooie toekomst ).
In mijn privéleven en dan vooral op relationeel vlak bak ik er tot nu toe heel weinig van ..
Met vriendin A 2 jaar samen geweest in 2 verschillende periodes, heel weinig tijd tussen, haar 'bedrogen' met vriendin B waar ik ook 2 jaar samen mee geweest ben, weliswaar in 4 verschillende periodes ( met minimum 1 week en maximum 1 maand tussen ). Dan een weekje single geweest om met vriendin C 6 maanden samen te zijn, enkele weken uit elkaar te gaan, iemand anders leren kennen maar toch met vriendin C nog eens proberen ( en het enkele weken volhouden ). Om dan uiteindelijk voor vriendin D te kiezen ( direct na vriendin C ) en daar toch iets meer dan één jaar mee samen geweest, dan uit elkaar gegaan voor 3 maanden en terug samen geweest voor 4 maanden. Dan een week alleen geweest om met de huidige vriendin E samen te zijn en dus zoals reeds gezegd, na 2-3 maanden al samen te gaan wonen ...
Ge ziet, het trekt er totaal nie op .. Vriendin A was gewoon een big mistake, maja, 16-17 jaar, je eerste 'lief', je bent naief & je weet niet beter. Vriendin B, daar was ik gewoon stapelzot van, superverliefd, echt echt verliefd ... Ik haatte mezelf voor de keren dat ik ze heb laten vallen en zo heb gekwetst ( tot zij mij uiteindelijk de laatste keer zelf de 'bons' gegeven heeft ). Nog steeds denk ik soms aan haar. Vriendin C was ook beetje een mistake en vriendin D was ook weer echte, pure liefde .. Ook aan haar denk ik nog veel ( en tis ook nog nie zo lang geleden eh ). Nu woon ik samen met vriendin E en ik ben echt verward .. Ik weet 'nooit' echt wat ik wil .. Ben ik met meisje C samen, dan wil ik liever D .. ben ik bij D samen, dan hunker ik naar het vrijgezellenleven .. ben ik 2 maand vrijgezel dan mis ik iemand ( en ga ik mss te rap terug naar een ex-vriendin ) .. En nu ook weer, int begin zo gelukkig, nu al heel wa minder ... En ik denk, naarmate de tijd vordert ( en we elkaar echt leren kennen, want ja, veel te rap gaan samenwonen, da besef ik nu maar al te goe ) gaan we elkaar vast ook meer ergeren .. Tis nu al soms zo .. Maar wat dan .. We gaan uit elkaar ( wie weet ? ) en ik blijf hier wonen ( alhoewel, huur € 725, tzou gaan ma kzou nie meer mijn luxeleventje van nu kunnen leiden ) of ik ga terug naar Casa Del Mammie & Pappie ( ^^ ). Ma dan ? Dan ga ik op den duur weer iemand missen, ga ik het vrijgezellenleven niet meer zo tof vinden .. Mss vind ik dan een nieuwe liefde maar als ik dan met haar samen ben, wie weet wil ik dan terug single zijn ... Kweet het soms echt zelf nie, mss wil ik het beste van both worlds ( Hannah Montana

) ma ik wil echt iets kunnen betekenen voor iemand .. Als ik single ben, dan ben ik natuurlijk nen supermaat voor mijn vrienden, want dan bel/sms ik dagelijks om iets te doen, maar mis ik soms wel het echt 'iets betekenen' ... Als ik naar een meisje kan kijken, in haar ogen kijk en kan zeggen 'Schat, gij zijt echt mijn hele wereld', dan ben ik ook heel gelukkig .. Ah, tis allemaal niet gemakkelijk eh .. En soms zeggen ze wel dat 'het gras altijd groener is aan de overkant' en da aan een relatie ook 'gewerkt' moet worden ...
En dan heb je nog vriendin F, die is gewoon een hele goeie vriendin, die kende ik in de periode van lief B & lief C en daar kon ik het echt goe mee vinden. En der was toen sprake van gevoelens, aan beide kanten maar zij liet da nooit blijken waardoor ik op den duur het nie meer wist en met persoon C verder ging .. En ik denk heel veel dat vriendin F de ware is, maar we zijn nu enkele jaren verder, we komen nog steeds goed overeen ma mss is het 'vuur' bij haar al gaan liggen ?
Nu, ik heb heel veel respect voor mijn (ex-)lieven en ik ben het ook steeds beu dat ik de hartbreker moet zijn ( uitgezonderd die ene keer .. ). Ik kan er soms moeilijk mee om dat een meisje huilt om mij en dat ik al zoveel keer de boe-man geweest ben .. En ook in het huidge vriendin-E-scenario ga ik vast weer de boeman moeten zijn want zij is stapelzot van mij en ik tja .. we wonen samen, da loopt wel wat ( ze enerveert zich wel aan het feit dat ik amper iets doe in het huishouden maja .. als ik elke dagv an 7u tot 20u weg ben om te gaan werken, tot 60u of meer doe in een week, en zij werkt 35u waarvan nog halve dagen, dan vind ik da ergens ook wel normaal .. Want ik breng dan qua loon ook bijna het dubbele binnen )..
Nuja, om al die 'zever' hier af te ronden .. Ik ben Isabelle A niet en ik weet dus echt niet wat ik wil .. en ik heb een beetje een 'vrees' dat ik binnen enkele jaren hier kan komen vertellen over vriendin G, H, I, J & ... ( if you get the point )
Iemand die ooit hetzelfde meegemaakt heeft ( of ongeveer, want echt hetzelfde lijkt me beetje moeilijk

) ..
Grtz !