'k Heb hier dit topic zo wat in de rapte doorgelezen en ik heb gemerkt dat hier toch een pak mensen zitten met wat levenswijsheid en levenservaring.
In de liefde vlot het bij mij niet echt, ik ben 17, wordt 18 in november en het feit dat ik nog nooit echt een lief heb gehad (behalve een paar jaar geleden maar dat was niet echt serieus) vrees ik dat ik mijn beste jaren zit te vergooien. Ik ben zeker niet asociaal maar ook geen haantje-de-voorste. Uitgaan begon bij mij redelijk laat, pas in februari dit jaar ben ik voor de eerste keer een fuifzaal binnengestapt. Een keer doet meer goesting krijgen en ik heb er juist ook al een dagje Werchter opzitten. Dus qua uitgaan zit ik wel goed denk ik.
Elke keer als ik uitga heb ik wel nu en dan oogcontact met meisjes, en ik ben vrij zeker dat het niet is omdat ik natten hond heb ofzo, ik zie hun ogen dat ze wel geïnteresseerd zijn in mijn persoon. Maar dan de volgende stap zetten lukt me totaal niet, precies alsof er dan een soort grens ligt

Verbale communicatie is blijkbaar voor mij niet besteed. Ik weet absoluut niet wat ik zou moeten zeggen tegen hen, oké ge hebt van die cliché-openingszinnen maar de manier waarop zou absoluut niet naturel zijn. Zelfs bij iemand die ik redelijk goed ken, kan ik die stap niet zetten. De laatste maanden had ik veel oogcontact met een meisje uit mijn klas, ze heeft een nogal vaste vriendenkring die niet echt iets voor mij is dus moest ik wachten op een moment waarop ze alleen was.
Soms kwamen die momenten( in de morgen bij de fietsen) maar zelfs dan breekt er iets in mijn hoofd.:doh: Ik heb wel wat in gedachten wat ik wil zeggen(bv. veel geleerd voor vandaag ? ofzo) maar dan vrees ik dat het gesprek stil zou vallen. Misschien denk ik gewoon te veel na en doe ik te weinig. Ik ben nogal filosofisch ingesteld, in januari heb ik via 'all stars' (nederlands tv serie) veel interesse gekregen in het boeddhisme en filosofie en ik begin nu ook boeken te lezen over atlantis etc... Soms spreek ik wel eens tegen haar op facebook maar dat was puur op schoolvlak. Al 2-3 maanden voel ik dat er iets is tussen ons(wederzijds, al kan je dat natuurlijk nooit 100 percent weten) maar in die maanden is er niets anders geweest dan wat internet-geklets en geflirt via oogcontact. Dit maakt me eerlijk gezegd een beetje zielig
Tijdens de examens had ik me voorgedragen niet meer aan haar te denken maar als ge dan begint aan uw eerste examen dan blijkt dat ze schuin achter u zit en dan zit ze opnieuw te staren naar u

Een paar dagen voelde ik echt een zwaar liefdesgevoel dat ik nog nooit had gevoeld, ook niet in die ene relatie ,die ik al aangehaald heb, die uiteindelijk dik is tegengevallen. Misschien daarom ook wel dat het nu zo moeilijk gaat. Die verliefdheid ebde vorige week dan wat weg doordat ze op een belangrijke bijeenkomst niet ten tonele was (waar ik toch veel van verwacht had

) Op Werchter kreeg ik vond ik zelf zo veel kansen en het feit dat ik geen enkele kans heb genomen maakt me triest en zorgde ervoor dat ik hier typ. Het doet goed om dit eens te vertellen, eigenlijk
Twee dingen die iedereen die mij wat raad wilt geven moet weten:
-Ik leef qua multimedia nog in het Neolithicum, ik heb geen GSM, als ik wegga neem ik die van mijn broer/zus mee. Ik heb geen GSM nodig, vind ik. Ik schaam mij er ook niet voor. De optie 'nummers uitwisselen' is dus bij mij niet van toepassing.
-Ik drink geen alcohol. Toen ik kind was heb ik de gevolgen van alcohol gezien bij een gezin en alcohol smaakt mij ook eigenlijk niet. Als wegga heb ik er geen problemen mee dat ik cola drink. Ik heb al veel de tip gehoord: 'drink u halfzat, dat maakt uw losser in de omgang met mensen.' Natuurlijk kan ik beginnen drinken maar ik weet niet of dit een pos/neg invloed heeft op mijzelf
P.S: Iedereen die deze tekst heeft gelezen, verdient een pluimpje