Sorasan
Legacy Member
In het weekend kwam het meisje er weer. Zo het meisje dat elk weekend afkomt, met een grote glimlach. Altijd was het goed en er kon niks mislopen, het was weekend niet waar?
Ondanks al dat gelach zag ik een boos, onzeker, verdrietig meisje.
Het meisje wilt niet aangeraakt worden, ik vind dat raar zei ze. Na mijn ex wil ik niet meer aangeraken worden, als je me een knuffel geeft, ik duw je weg.
Ik respecteer haar wens, en neem mijn afstand. Soms komt ze dan toch af en geeft ze mij een knuffel, ik ben het aan het proberen, ziet u?
Doems dag zeg maar,
Een oude ex kwam ook langs
Een knappe jong, mooi haar, zelfzeker lach. Heeft de charisma om zich alles te permiteren, enkel uit de stem snapt u?
Vreemd wat ik daar zag, het niet aanraken en het niet fijn vinden was niet aanwezig, zo konden ze op dag 1 elkaar al lekker zacht knuffelen.
De dagen verstreken, en zij waren altijd zo dicht bij elkaar, vreemd vond ik dat. Jaloerzie? misschien wel.
Plots was ik mijn handen aan het wassen, voor mij een grote grote spiegel, als je de deuren van het café openhield, zag je, alles.
Maar wat ik nu zag was vreemd, het meisje en het jongetje vlogen in elkaar armen en sloegen elkaar een tongzoen.
Mooi vond ik het, ook wel vreemd zo vreemd dat ik eigenlijk best boos was.
Het meisje keek plots paniekerig aan, en sindsdien niet meer gezien.
Nu zat ik weer aan de toog, een pintje te drinken. Lekker koel, beetje flets de leidingen moeten gespoeld worden neem ik aan.
Het meisje kwam binnen, vreemd genoeg begon ik er tegen te praten alsof ze nooit weg was geweest.
Lekker filosofisch gezwets en gezever. De fijne momenten snap je.
We gingen buiten, want zij had nood aan een sigaret, vreemd dat doet ze altijd als ze iets moet zeggen waar ze moeite mee heeft.
Plots zegt ze
ik heb je gezien,
aan die spiegel.
En ze schoot in de tranen
ik ben geen leugenaar, alles wat ik zei was waar. Ik voelde me gewoon raar bij hem, nostalgie aan vroeger... en... eenzaamheid...
Ze bleef huilen,
ik nam haar vast en we hadden alles uitgepraat, nuja vastpakken.
Ze duwde me weer weg en deed spastische bewegingen.
Ik had echter geen zin meer in die speculaties en vond dat ik haar moest confronteren. Heb haar gezegd wat mij bij haar opviel, raar was.
Ze schoot weer in de tranen
Jij bent de enigste, zei ze
De enigste
Plots gingen we in de nachtwinkel kaas kopen, lekkere kaas met lekkere bier = genot
En toen moest ze door
Ze gaf me de zachtste en warmste knuffel die ze ooit heeft gegeven aan mij,
Ik ben nog altijd aan het proberen lacht ze vriendelijk
Ge doet dat goed zei ik.
En toen stond ik daar met veel te veel kaas en nog meer bier.
Ondanks al dat gelach zag ik een boos, onzeker, verdrietig meisje.
Het meisje wilt niet aangeraakt worden, ik vind dat raar zei ze. Na mijn ex wil ik niet meer aangeraken worden, als je me een knuffel geeft, ik duw je weg.
Ik respecteer haar wens, en neem mijn afstand. Soms komt ze dan toch af en geeft ze mij een knuffel, ik ben het aan het proberen, ziet u?
Doems dag zeg maar,
Een oude ex kwam ook langs
Een knappe jong, mooi haar, zelfzeker lach. Heeft de charisma om zich alles te permiteren, enkel uit de stem snapt u?
Vreemd wat ik daar zag, het niet aanraken en het niet fijn vinden was niet aanwezig, zo konden ze op dag 1 elkaar al lekker zacht knuffelen.
De dagen verstreken, en zij waren altijd zo dicht bij elkaar, vreemd vond ik dat. Jaloerzie? misschien wel.
Plots was ik mijn handen aan het wassen, voor mij een grote grote spiegel, als je de deuren van het café openhield, zag je, alles.
Maar wat ik nu zag was vreemd, het meisje en het jongetje vlogen in elkaar armen en sloegen elkaar een tongzoen.
Mooi vond ik het, ook wel vreemd zo vreemd dat ik eigenlijk best boos was.
Het meisje keek plots paniekerig aan, en sindsdien niet meer gezien.
Nu zat ik weer aan de toog, een pintje te drinken. Lekker koel, beetje flets de leidingen moeten gespoeld worden neem ik aan.
Het meisje kwam binnen, vreemd genoeg begon ik er tegen te praten alsof ze nooit weg was geweest.
Lekker filosofisch gezwets en gezever. De fijne momenten snap je.
We gingen buiten, want zij had nood aan een sigaret, vreemd dat doet ze altijd als ze iets moet zeggen waar ze moeite mee heeft.
Plots zegt ze
ik heb je gezien,
aan die spiegel.
En ze schoot in de tranen
ik ben geen leugenaar, alles wat ik zei was waar. Ik voelde me gewoon raar bij hem, nostalgie aan vroeger... en... eenzaamheid...
Ze bleef huilen,
ik nam haar vast en we hadden alles uitgepraat, nuja vastpakken.
Ze duwde me weer weg en deed spastische bewegingen.
Ik had echter geen zin meer in die speculaties en vond dat ik haar moest confronteren. Heb haar gezegd wat mij bij haar opviel, raar was.
Ze schoot weer in de tranen
Jij bent de enigste, zei ze
De enigste
Plots gingen we in de nachtwinkel kaas kopen, lekkere kaas met lekkere bier = genot
En toen moest ze door
Ze gaf me de zachtste en warmste knuffel die ze ooit heeft gegeven aan mij,
Ik ben nog altijd aan het proberen lacht ze vriendelijk
Ge doet dat goed zei ik.
En toen stond ik daar met veel te veel kaas en nog meer bier.
