Archief - Heb jij een lief (IRC: #9lives.lief)? - deel 4
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
ozl
Legacy Member
Ik denk dat je als jongere niet beslist om in een lange relatie te stappen hé. Je stapt in een relatie en als dat goed blijft gaan dan duurt dat zolang het goed gaat. Is dat nu 2 maand of 3 jaar, hangt er gewoon vanaf hoe ge u in die relatie voelt.
En achteraf kan je misschien zeggen dat je bepaalde dingen in u jeugd gemist hebt maar ik vind dat nogal zever eigenlijk. Ik heb ook een groot deel van mijn jeugd in een relatie gezeten (15 - 18 jaar) en ik heb er nu toch geen spijt van. Ik heb eigenlijk nog nooit spijt gehad dat ik bepaalde dingen niet heb kunnen doen. Nuja, de meeste zeggen hier van: ghebt ni kunnen uitgaan, onnozel doen met u vrienden, ... Wel, zo'n dingen spreken mij sowieso al minder aan dus ik vind het niet erg dat ik dat allemaal heb moeten 'missen'. (Wat niet wil zeggen dat ik geen dingen kon doen moet vrienden.)
Langs de andere kant heb ik wel al meer kunnen genieten van de dingen die een relatie zo mooi maken, terwijl andere vrienden dat totaal nog niet hebben kunnen doen. In een relatie zitten ook dingen waarvan je tijdens je jeugd kan genieten. Ik heb met die 3,5 jaar alleszinds gelukkig gevoeld, en sinds het uit is heb ik datzelfde gelukzalig gevoel nog niet teruggevonden. Ik kan mij soms amuseren, maar het gevoel dat je hebt tijdens een goede relatie, kan je niet terug krijgen buiten een relatie.
En achteraf kan je misschien zeggen dat je bepaalde dingen in u jeugd gemist hebt maar ik vind dat nogal zever eigenlijk. Ik heb ook een groot deel van mijn jeugd in een relatie gezeten (15 - 18 jaar) en ik heb er nu toch geen spijt van. Ik heb eigenlijk nog nooit spijt gehad dat ik bepaalde dingen niet heb kunnen doen. Nuja, de meeste zeggen hier van: ghebt ni kunnen uitgaan, onnozel doen met u vrienden, ... Wel, zo'n dingen spreken mij sowieso al minder aan dus ik vind het niet erg dat ik dat allemaal heb moeten 'missen'. (Wat niet wil zeggen dat ik geen dingen kon doen moet vrienden.)
Langs de andere kant heb ik wel al meer kunnen genieten van de dingen die een relatie zo mooi maken, terwijl andere vrienden dat totaal nog niet hebben kunnen doen. In een relatie zitten ook dingen waarvan je tijdens je jeugd kan genieten. Ik heb met die 3,5 jaar alleszinds gelukkig gevoeld, en sinds het uit is heb ik datzelfde gelukzalig gevoel nog niet teruggevonden. Ik kan mij soms amuseren, maar het gevoel dat je hebt tijdens een goede relatie, kan je niet terug krijgen buiten een relatie.
Terrorist_Hell
Legacy Member
Interessante opmerking. Ik weet niet 'ander niveau' een betere woordkeuze is, maar persoonlijk voel ik het wel als een hoger niveau, omdat ik dieper nadenk over (nutteloze) zaken in het leven. Misschien maak ik mij iets wijs, gelijkaardig aan de mensen op deze planeet die in God, Allah, Boeddha, etc. geloven. En als je die lijn doortrekt, maakt iedereen zichzelf wat wijs, door een pad doorheen zijn/haar leven te trekken, berust op fundamenten en dogma's. Al sta ik daarentegen wel met begrip open voor andere visies.NotoriousP zei:
Waarom leven wij, waarom reageren mensen volgens emoties, waarom hebben mensen weinig tot geen verstand, waarom moet er mysterie zijn in een relatie om van elkander te houden, etc. Duizenden vragen. Beetje begrijpelijk dus dat ik geen relatie kan aangaan met iemand die hier niks van wil begrijpen.Kluivert76 zei:Het zou gemakkelijk zijn als je die zogenaamd 'hogere zaken' eens wat zou toelichten, anders begrijpt niemand hier er ook maar iets van.
Of moet dat geheim blijven?
Misschien niet nee. Sommigen mensen willen dat effectief niet, ik kan ze geen ongelijk geven in hun vertrouwde omgeving te blijven.Parnakra zei:
Tuurlijk ben ik de idioot in de relatie, ik besef dat ook wel, dat ik niet kan functioneren zoals een ander. Dat doet zeer vanbinnen, ma ik probeer het meer & meer te aanvaarden, en niet langer een meiske op te dringen met mijn gedachten of dingen te willen veranderen naar mijn beeld. Als het niet van de eerste keer kan, dan is het maar zo. Ik zal proberen gelukkig te zijn met m'n eigen.Hellrabbit zei:Jama terre, ff gene zever nu
Ge weet toch da gij eigenlijk den idioot in de relatie zijt (gelijk welke relatie) en dat het al een klein mirakel is dat gelijk welke vrouw al da hippiegezever van u tolereert?
En dan gaat gij eisen beginnen stellen?
Maar even kort over Huasheng, zij heeft wel degelijk open gestaan voor mijn visie, véél meer dan ik ooit had durven hopen. Al voelde ze niet hetzelfde vanbinnen als ik dat deed/doe, hoewel ze er begrip voor had (wat jullie tekortschieten). Maar bij mij was dat niet voldoende om iemand graag te zien. Da's ook mijn grootste fout/probleem, ik ben constant met iets anders bezig, en zie het nut niet in van iemand graag te zien.
Alleen sterven is op zich niet zo erg. Ik denk zelfs dat heel veel mensen vanbinnen verdrietig sterven omdat ze iets hebben gemist in hun leven, dat ze zo stereotiep zijn geweest om te voldoen aan hun dichte omgeving (cfr. "wat zullen mijn familie, vrienden, buren denken als ik dit of dat doe?").BlaDe zei:
Al vind ik dat laatste wel overdreven. Dat je die handtasdieven die een vrouw hersendood meppen, uitschot noemt, ok tot daar aan toe. Maar ik kan toch geen uitschot zijn omdat ik met mijn leven geen blijf weet?
Ik drink niet.CuRv3 zei:
Onze relatie was dan ook de perfecte symbiose. Het is mijn 'schuld' dat ik daarmee niet overweg kon op een of andere manier. Mijn eerste relatie toen ik 14 was, had ik ook dergelijke gevoelens, maar ik zat dan nog in het vaste stramien van "ik doe zoals iedereen".Savage zei:
Hmgrwngd. Qua basis komen wij wel ietwat overeen ja, maar Democracy heeft een pak meer gelijkaardige aspecten met mezelf. Ik vind het eigenlijk normaal dat je begint over universele liefde of het universum. Niet dat het een vast gespreksonderwerp moet zijn voor iedereen met een 'first date', maar als de vraag gesteld wordt, waarom dan raar reageren? Ik vind dat verademend. Het is een gesprek van mens tot mens, al denk ik dat jij het begrip 'mens' kwijt bent. Het reikt verder dan het Westerse gedachtengoed, van wie de nieuwste GSM heeft of wat er op het werk is gebeurd. De wijsheid van de indianen of de Maya's bv. dat is gelijkaardig met de vragen die ik dan stel. Maar da's even wereldvreemd voor velen. Dan vraag ik mij af, is het mijn schuld dat ik daarmee bezig ben, of zijn zij van een ander niveau?bartreligion zei:Beetje een hmgrwndgd vibe die gozer
Maar seriously, als iemand doodserieus begint over 'universele liefde vanuit het hart en reptielmensen' gaat bij de meeste mensen zo'n alarmpje af "wackowackowackowacko"
Nah, zij heeft mij nooit overhaald anders te doen. Ik daarentegen haar wel.Parnakra zei:Maar niet bij Huasheng, zij hield zich serieus en probeerde hem te overhalen normaal te doen. Want zo'n persoon is Huasheng, liefdevol en lief.
Arifiene
Legacy Member
Hellrabbit zei:Jama terre, ff gene zever nu
Ge weet toch da gij eigenlijk den idioot in de relatie zijt (gelijk welke relatie) en dat het al een klein mirakel is dat gelijk welke vrouw al da hippiegezever van u tolereert?
En dan gaat gij eisen beginnen stellen?
*ahum*
NotoriousP
Legacy Member
Terrorist_Hell zei:
Dude, zowat iedereen denkt hier over na... ga om met wat intelligent gezelschap en je vindt direct mensen die hierover eens discussiëren. Ik kan mij weinig van mijn vrienden indenken die hier nog nooit over hebben zitten nadenken/filosoferen.
Maar je moet er natuurlijk niet over gaan obsederen...
lordfett
Legacy Member
qua jeugd vergooien door op jonge leeftijd in een relatie te stappen, denk dat dat toch echt afhangt van bij wie je gaat hoor. heb van mijn 17 tot 18,5 ook verkeerd me iemand en ik vind ni echt dat ik die tijd vergooid heb, en ok als vrijgezel kun je mischien "nu net iets meer" uit je jeugd halen als je van dat gedacht uitgaat. maar dat is toch echt persoons afhankelijk denk ik.
ben van men 18 ook al meteen gaan werken, en ben toch al 2 jaar verder. soms vraag ik mezelf toch wel af van "hoe zou het geweest zijn moest ik verder zijn gaan studeren en op kot geweest zijn ". ik zou wrs wel een hele toffe periode in mijn leven tegemoet zijn geweest, maar ik heb nu eenmaal men keuzes gemaakt toen.
en geen enkele van men relaties was hetzelfde, heb ook nog maar 1x mij echt "verbonden" me iemand gevoeld als ik er zo achteraf over nadacht en da was toch eigenlijk wel iemand waar dak het totaal ni erg mee zou gevonden hebben om van jongs af aan (20 jaar) de rest van mijn leven bij te slijten want dat is nu toch net de reden waarom je een relatie met iemand aangaat? omdat je er een leven verder mee wilt uitbouwen omdat die persoon je gelukkig maakt en omgekeerd en omdat het klikt.
en ik ben nu mischien wel een beetje te hopeloos romantisch maar de gelukkigste periode van mijn leven was toch wel toen ik samen was met die 1ne speciale persoon, en ook ik heb mijn wilde vrijgezellen tijd gehad en daar zitten ook nog momenten bij diek de rest van men leven me veel plezier zal herrinneren later
maar nu momenteel ga ik toch wel het beetje me een gedacht van "waarom op jonge leeftijd een relatie aangaan (19-25 periode zo iets)". omdak toch wel zo iets heb van "da blijft op die leeftijd ni duren" omdat je je op die leeftijd meestal nog ontwikkeld en er een hele andere wereld voor je opengaat zoals gaan werken, ouderlijke huis verlaten, overgang van karakter en persoonlijkheid van kind naar volwassene. en dan zie je meestal mensen uit elkaar groeien voor die redenen.
al zijn er natuurlijk meer dan genoeg voorbeelden van koppels die wel samen blijven en zelfs een gezin met kindjes starten, dus ik staar me niet echt zwart op dat gedacht, al zit het er toch wel bij mij, denk op latere leeftijd ook dat relaties toch anders zullen zijn als in die jong volwassene periode omdat je ook een beter gevormd beeld hebt dan van "wie ben ik,wat voor iemand wil ik en wat vind ik belangrijk in mijn leven" en je normaal gezien al iets rustiger bent geworden.
ni verwacht dak zo veel ging typen maar bij deze dus mijn bijdrage aan de 9-lives heb jij een lief community :doc:
ben van men 18 ook al meteen gaan werken, en ben toch al 2 jaar verder. soms vraag ik mezelf toch wel af van "hoe zou het geweest zijn moest ik verder zijn gaan studeren en op kot geweest zijn ". ik zou wrs wel een hele toffe periode in mijn leven tegemoet zijn geweest, maar ik heb nu eenmaal men keuzes gemaakt toen.
en geen enkele van men relaties was hetzelfde, heb ook nog maar 1x mij echt "verbonden" me iemand gevoeld als ik er zo achteraf over nadacht en da was toch eigenlijk wel iemand waar dak het totaal ni erg mee zou gevonden hebben om van jongs af aan (20 jaar) de rest van mijn leven bij te slijten want dat is nu toch net de reden waarom je een relatie met iemand aangaat? omdat je er een leven verder mee wilt uitbouwen omdat die persoon je gelukkig maakt en omgekeerd en omdat het klikt.
en ik ben nu mischien wel een beetje te hopeloos romantisch maar de gelukkigste periode van mijn leven was toch wel toen ik samen was met die 1ne speciale persoon, en ook ik heb mijn wilde vrijgezellen tijd gehad en daar zitten ook nog momenten bij diek de rest van men leven me veel plezier zal herrinneren later
maar nu momenteel ga ik toch wel het beetje me een gedacht van "waarom op jonge leeftijd een relatie aangaan (19-25 periode zo iets)". omdak toch wel zo iets heb van "da blijft op die leeftijd ni duren" omdat je je op die leeftijd meestal nog ontwikkeld en er een hele andere wereld voor je opengaat zoals gaan werken, ouderlijke huis verlaten, overgang van karakter en persoonlijkheid van kind naar volwassene. en dan zie je meestal mensen uit elkaar groeien voor die redenen.
al zijn er natuurlijk meer dan genoeg voorbeelden van koppels die wel samen blijven en zelfs een gezin met kindjes starten, dus ik staar me niet echt zwart op dat gedacht, al zit het er toch wel bij mij, denk op latere leeftijd ook dat relaties toch anders zullen zijn als in die jong volwassene periode omdat je ook een beter gevormd beeld hebt dan van "wie ben ik,wat voor iemand wil ik en wat vind ik belangrijk in mijn leven" en je normaal gezien al iets rustiger bent geworden.
ni verwacht dak zo veel ging typen maar bij deze dus mijn bijdrage aan de 9-lives heb jij een lief community :doc:
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.