Archief - Heb jij een lief (IRC: #9lives.lief) - Deel 3
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
bigangrymeanie
Legacy Member
Bleh, ik heb mij in de problemen gewerkt en nu betaal ik daar de prijs voor.
Zo'n 2 jaar geleden een meisje leren kennen waar ik al van in het begin compleet gek op was. En zij ook op mij zo bleek. Dit was eigenlijk ook de eerste keer dat ik eigenlijk ooit voor iemand iets voelde (en het was intussen ook al meer dan 6 jaar geleden dat ik nog eens iemand tegenkwam die enigzins iets voor mij voelde). Echter ik zat op dat moment niet zo goed in mijn vel en tegen de tijd dat ik de moed bij elkaar had gezameld om mijn kans te wagen zat ze al terug bij haar ex-vriend.
Hierna ben ik een beetje in een zwart gat terecht gekomen. Ik nam haar natuurlijk niet kwalijk dat ze terug is gegaan naar haar ex. Ik nam het mijzelf wel enorm kwalijk dat ik zo'n achterlijke idioot was geweest die gewoon niets deed. In deze periode heb ik dan ook geprobeerd om mijn leven drastisch te veranderen. Iets dat eigenlijk ook wel is gelukt, in een positieve zin. Echter gelukkiger ben ik er niet op geworden. Dingen waar ik voordien passioneel van hield zeggen mij nu eigenlijk niets meer. Er is niets waar ik ook maar enigszins een beetje plezier uit kan putten. In het begin had ik nog mijn nieuwe job die ik nog wel graag deed, maar dat begint tegenwoordig ook te minderen. Ik heb niets om naartoe te leven, niet om naar uit te kijken. Ik verdien genoeg geld maar er is niets dat ik wil wat ik met geld kan kopen.
In oktober kwam ik echter plotseling toevallig terug in contact met haar en zijn we samen een keer gaan lunchen. Dat was de eerste keer in bijna een jaar tijd dat ik nog enthousiast was om iets te gaan doen. En ook zij bleek enorm blij om mij te zien, iets wat ik niet gewoon ben. Het bleek dat ze nog bij haar ex was en dat ze blijkbaar ook samen een huis gekocht hadden. Echter toen ze mij dat vertelde leek ze niet zo enthousiast dus ik merkte al meteen dat er iets niet juist zat maar ik dacht dat het mijn verbeelding was. Toen ze mij dan ook nog eens vroeg om eens 's avonds met haar uit te gaan ben ik daar eigenlijk maar niet op ingegaan omdat ik dat eigenlijk niet zo gepast vond. Maar het was gewoon aangenaam om te merken dat we nog steeds zo goed met elkaar konden opschieten.
Dus om de 2 weken ofzo hadden we een vaste lunchafspraak, de enige 2 uren van de maand waar ik eigenlijk echt naar uitkeek. Echter iedere keer dat we gingen werd steeds duidelijker dat zij blijkbaar verliefd op mij was (en ik nog steeds op haar). Ze heeft mij dan uiteindelijk ook verteld dat het al enkele maanden niet goed ging in haar relatie. Het ging blijkbaar zelfs zo slecht dat ze niet gingen samenwonen in hun huis dat blijkbaar al enkele maanden af was.
Op een dag maakte ik dan ineens een grote promotie dus ik heb haar dit direct laten weten. Ze stelde toen voor om dit 's avonds te gaan vieren door iets te gaan drinken. Ik weet dat ik dat eigenlijk had moeten weigeren omdat toen al duidelijk was hoe de avond ging aflopen maar ik heb het toch gedaan. We zijn die avond dan iets gaan drinken. Nadien zou zij mij terug afzetten bij mij thuis (zij reed). Toen we bij mij thuis aankwamen vroeg ze of ze nog even naar het toilet mocht gaan en op die manier zijn we dan uiteindelijk bij mij op de bank terecht gekomen. Ik denk dat ik niet hoef te vertellen dat er toen van alles is gebeurd wat eigenlijk niet hoorde te gebeuren. Maar het is toch gebeurd en eigenlijk heb ik er geen spijt van hoewel iets in mij zegt dat ik dat wel moet hebben. Ik bedoel, ik weet dat ik iets heb gedaan dat niet correct is (en op het moment zelf had ik eigenlijk ook wel last van mijn geweten).
Ik dacht eigenlijk eerst dat ze die avond beschouwde als een vergissing en dat we het hele voorval gewoon zouden negeren. Echter toen ik die avond thuiskwam kreeg ik een telefoon van haar waaruit bleek dat het dan toch menens was en dat ze daadwerkelijk verliefd op mij was. Ze liet ook uitschijnen dat ze het ging uitmaken met haar vriend aangezien het toch al meer dan een half jaar niet meer ging tussen die 2. Dit is ook de eerste keer in jaren tijd dat ik mij ook nog eens gelukkig voelde. Het leek er zelfs op dat ik misschien dan toch nog eens een positieve verandering in mijn leven kon krijgen. Gewoon iets dat mij gelukkig maakte.
We hebben dat dan zo'n 2 weken volgehouden tot ik plotseling een bericht van haar kreeg dat we er beter mee stopten en dat ze dan toch ging samenwonen met haar vriend. Ik was natuurlijk niet tevreden maar op dat moment eigenlijk al blij dat we op goede voet uit elkaar konden gaan op een correcte manier.
Twee weken later staat ze plotseling weer voor mijn deur. Blijkt dat ze een week hebben proberen samenwonen maar dat dat niet wou lukken en dat ze nu terug thuis woonde. Naïef als ik ben ging ik er dus nu ook van uit dat het inderdaad gedaan was tussen die twee. Maar ik had eigenlijk kunnen verwachten dat ze dat toch niet ging doen want een paar dagen later woonde ze alweer met hem samen. Een slimme persoon zou dan ook meteen gestopt zijn met dat hele stiekem gedoe. Maar intussen zag ik haar al zo graag dat ik dat eigenlijk niet meer kon. Dit is dan ook de periode dat het allemaal helemaal verkeerd begint te lopen. Zij woont gewoon samen met haar vriend en een paar keer per week komt ze dan bij mij. Ik kom ineens terecht in een situatie waarin ik nooit verwacht had terecht te komen en eigenlijk doet het meer pijn dan het goed doet. Het is ook vanaf toen dat alles bergaf begint te gaan. Door de stress ben ik de laatste tijd weer een aantal kilo's bijgekomen en ook op mijn werk begon het achteruit te gaan.
Maar nu blijkt ook nog eens 1 van mijn berichten vorige week onderschept te zijn door haar vriend dus ik mag ervan uitgaan dat deze nu op de hoogte is van de hele situatie. Het laatste wat ik van haar heb gehoord is dat ik beter voorlopig geen berichten meer stuur of haar probeer te bellen. Iets waar ik mij meteen ook aan heb gehouden.
Echter ik ben momenteel een compleet wrak. Ik sta bijna op instorten. Op mijn werk gaat het compleet niet meer en ik ben vandaag zelfs uitgevlogen tegen mijn baas. De spanning begint mij gewoon teveel te worden. Ik weet niet waar ik sta. Gaat ze het nu eindelijk uitmaken met haar vriend? Blijven ze nu toch samen? Of nog erger, blijft ze zo hard verder liegen en steekt ze nu alle schuld op mij? Ik weet het niet en ik wordt er gek van!
Ik weet dat ik eerder had moeten stoppen voordat dingen erger werden, dat het nu te laat is en dat ik het waarschijnlijk verdien. Maar momenteel ben ik volkomen radeloos
Zo'n 2 jaar geleden een meisje leren kennen waar ik al van in het begin compleet gek op was. En zij ook op mij zo bleek. Dit was eigenlijk ook de eerste keer dat ik eigenlijk ooit voor iemand iets voelde (en het was intussen ook al meer dan 6 jaar geleden dat ik nog eens iemand tegenkwam die enigzins iets voor mij voelde). Echter ik zat op dat moment niet zo goed in mijn vel en tegen de tijd dat ik de moed bij elkaar had gezameld om mijn kans te wagen zat ze al terug bij haar ex-vriend.
Hierna ben ik een beetje in een zwart gat terecht gekomen. Ik nam haar natuurlijk niet kwalijk dat ze terug is gegaan naar haar ex. Ik nam het mijzelf wel enorm kwalijk dat ik zo'n achterlijke idioot was geweest die gewoon niets deed. In deze periode heb ik dan ook geprobeerd om mijn leven drastisch te veranderen. Iets dat eigenlijk ook wel is gelukt, in een positieve zin. Echter gelukkiger ben ik er niet op geworden. Dingen waar ik voordien passioneel van hield zeggen mij nu eigenlijk niets meer. Er is niets waar ik ook maar enigszins een beetje plezier uit kan putten. In het begin had ik nog mijn nieuwe job die ik nog wel graag deed, maar dat begint tegenwoordig ook te minderen. Ik heb niets om naartoe te leven, niet om naar uit te kijken. Ik verdien genoeg geld maar er is niets dat ik wil wat ik met geld kan kopen.
In oktober kwam ik echter plotseling toevallig terug in contact met haar en zijn we samen een keer gaan lunchen. Dat was de eerste keer in bijna een jaar tijd dat ik nog enthousiast was om iets te gaan doen. En ook zij bleek enorm blij om mij te zien, iets wat ik niet gewoon ben. Het bleek dat ze nog bij haar ex was en dat ze blijkbaar ook samen een huis gekocht hadden. Echter toen ze mij dat vertelde leek ze niet zo enthousiast dus ik merkte al meteen dat er iets niet juist zat maar ik dacht dat het mijn verbeelding was. Toen ze mij dan ook nog eens vroeg om eens 's avonds met haar uit te gaan ben ik daar eigenlijk maar niet op ingegaan omdat ik dat eigenlijk niet zo gepast vond. Maar het was gewoon aangenaam om te merken dat we nog steeds zo goed met elkaar konden opschieten.
Dus om de 2 weken ofzo hadden we een vaste lunchafspraak, de enige 2 uren van de maand waar ik eigenlijk echt naar uitkeek. Echter iedere keer dat we gingen werd steeds duidelijker dat zij blijkbaar verliefd op mij was (en ik nog steeds op haar). Ze heeft mij dan uiteindelijk ook verteld dat het al enkele maanden niet goed ging in haar relatie. Het ging blijkbaar zelfs zo slecht dat ze niet gingen samenwonen in hun huis dat blijkbaar al enkele maanden af was.
Op een dag maakte ik dan ineens een grote promotie dus ik heb haar dit direct laten weten. Ze stelde toen voor om dit 's avonds te gaan vieren door iets te gaan drinken. Ik weet dat ik dat eigenlijk had moeten weigeren omdat toen al duidelijk was hoe de avond ging aflopen maar ik heb het toch gedaan. We zijn die avond dan iets gaan drinken. Nadien zou zij mij terug afzetten bij mij thuis (zij reed). Toen we bij mij thuis aankwamen vroeg ze of ze nog even naar het toilet mocht gaan en op die manier zijn we dan uiteindelijk bij mij op de bank terecht gekomen. Ik denk dat ik niet hoef te vertellen dat er toen van alles is gebeurd wat eigenlijk niet hoorde te gebeuren. Maar het is toch gebeurd en eigenlijk heb ik er geen spijt van hoewel iets in mij zegt dat ik dat wel moet hebben. Ik bedoel, ik weet dat ik iets heb gedaan dat niet correct is (en op het moment zelf had ik eigenlijk ook wel last van mijn geweten).
Ik dacht eigenlijk eerst dat ze die avond beschouwde als een vergissing en dat we het hele voorval gewoon zouden negeren. Echter toen ik die avond thuiskwam kreeg ik een telefoon van haar waaruit bleek dat het dan toch menens was en dat ze daadwerkelijk verliefd op mij was. Ze liet ook uitschijnen dat ze het ging uitmaken met haar vriend aangezien het toch al meer dan een half jaar niet meer ging tussen die 2. Dit is ook de eerste keer in jaren tijd dat ik mij ook nog eens gelukkig voelde. Het leek er zelfs op dat ik misschien dan toch nog eens een positieve verandering in mijn leven kon krijgen. Gewoon iets dat mij gelukkig maakte.
We hebben dat dan zo'n 2 weken volgehouden tot ik plotseling een bericht van haar kreeg dat we er beter mee stopten en dat ze dan toch ging samenwonen met haar vriend. Ik was natuurlijk niet tevreden maar op dat moment eigenlijk al blij dat we op goede voet uit elkaar konden gaan op een correcte manier.
Twee weken later staat ze plotseling weer voor mijn deur. Blijkt dat ze een week hebben proberen samenwonen maar dat dat niet wou lukken en dat ze nu terug thuis woonde. Naïef als ik ben ging ik er dus nu ook van uit dat het inderdaad gedaan was tussen die twee. Maar ik had eigenlijk kunnen verwachten dat ze dat toch niet ging doen want een paar dagen later woonde ze alweer met hem samen. Een slimme persoon zou dan ook meteen gestopt zijn met dat hele stiekem gedoe. Maar intussen zag ik haar al zo graag dat ik dat eigenlijk niet meer kon. Dit is dan ook de periode dat het allemaal helemaal verkeerd begint te lopen. Zij woont gewoon samen met haar vriend en een paar keer per week komt ze dan bij mij. Ik kom ineens terecht in een situatie waarin ik nooit verwacht had terecht te komen en eigenlijk doet het meer pijn dan het goed doet. Het is ook vanaf toen dat alles bergaf begint te gaan. Door de stress ben ik de laatste tijd weer een aantal kilo's bijgekomen en ook op mijn werk begon het achteruit te gaan.
Maar nu blijkt ook nog eens 1 van mijn berichten vorige week onderschept te zijn door haar vriend dus ik mag ervan uitgaan dat deze nu op de hoogte is van de hele situatie. Het laatste wat ik van haar heb gehoord is dat ik beter voorlopig geen berichten meer stuur of haar probeer te bellen. Iets waar ik mij meteen ook aan heb gehouden.
Echter ik ben momenteel een compleet wrak. Ik sta bijna op instorten. Op mijn werk gaat het compleet niet meer en ik ben vandaag zelfs uitgevlogen tegen mijn baas. De spanning begint mij gewoon teveel te worden. Ik weet niet waar ik sta. Gaat ze het nu eindelijk uitmaken met haar vriend? Blijven ze nu toch samen? Of nog erger, blijft ze zo hard verder liegen en steekt ze nu alle schuld op mij? Ik weet het niet en ik wordt er gek van!
Ik weet dat ik eerder had moeten stoppen voordat dingen erger werden, dat het nu te laat is en dat ik het waarschijnlijk verdien. Maar momenteel ben ik volkomen radeloos
zarathustra
Legacy Member
Kluivert76 zei:
nja ik ben niet goed in balsporten, nooit geweest
Ik weet ook wel dat andere dingen kunnen leuk worden als je ze veel doet, maar ik heb geen tijd om veel te sporten door werk en door een keer in het weekend iets te doen wordt je nooit goed ehik kan pokeren >_> maar oh wacht daar hebt ge andere mensen voor nodig en die zijn atm niet echt voorhande
Net mijn punt, ik suck in het "niet functioneel zeveren", allez ik kan dat wel maar pas als ik iemand vertrouw en dat duurt nogal. Kinda een vicieuze cirkel
ik ben geen student meer
en zoals ook al gezegd, ergens heen gaan waar iets te doen/zien is cava. Maar een feestje is meestal "het er zijn" wat hetgene is dat er te doen is en dat mjeh, ik weet niet >_<NotoriousP
Legacy Member
bigangrymeanie zei:
Wow wat een emo.. dat mensen zo hun leven kunnen laten achteruit gaan over een relatie, hoe afhankelijk kan je geraken.
Nuja in mijn ogen komt het over alsof ze bij u geen zekerheid heeft en dus haar huidige vriend maar bijhoudt uit de schrik van alleen te eindigen. Laat haar duidelijk weten dat ge wilt dat er een einde aan komt tussen hun en dat ze bij u moet komen. Gebruik "als ge geen risico's neemt in het leven zult ge nooit gelukkig zijn" dan komt ge miss iets meer over als een echte vent die weet wat hij wilt.
En respect voor mezelf om heel die post te lezen.
PS: er is een reden waarom dat stukje in het vet gedrukt staat, ze zal nooit haar ex laten vallen en u serieus nemen als ge haar niet kunt duidelijk maken dat ge niet meer de labbekak zijt van x jaar geleden die niks durft.
bigangrymeanie
Legacy Member
NotoriousP zei:
Welja, mijn punt precies
Er is een tijd geweest dat dergelijke zaken mij totaal niets deden. Het kon mij allemaal gewoon aan mijn reet roesten en zo had ik het graag.En nu blijk ik plots zoiets te hebben als gevoelens en een geweten en ik heb geen idee waar die na al die jaren ineens vandaan komen. Ik ben gewoon veranderd van de ene dag op de andere veranderd in een zanikend vrouwmens en het staat mij niet aan :/
Het is erg met mij gesteld tegenwoordig
Kluivert76
Legacy Member
zarathustra zei:nja ik ben niet goed in balsporten, nooit geweest
Ah, op die manier. Maar dat laatste ligt er aan. Regelmaat heb je dan iig wel.
Het is wel gezelliger met anderen ja, maar je hebt van die cafees, waar zulk soort dingen staan. Daar zijn ook mensen, maar ja, je moet zeker niet geforceerd doen. Heeft geen zin.
Net mijn punt, ik suck in het "niet functioneel zeveren", allez ik kan dat wel maar pas als ik iemand vertrouw en dat duurt nogal. Kinda een vicieuze cirkel
Ik denk dat dat een kwestie is van wel kunnen, maar van jezelf niet zeker zijn dat je het kan. Dus voor jou geldt eigenlijk dat je eerst dat proces moet volgen om iemand snel te kunnen vertrouwen, om het maar even zo te zeggen. Want anders duurt dat te lang, volgens jezelf.
ik ben geen student meer
Dat ligt er toch maar net aan. Als je er bij bent, is het ten eerste zo dat anderen een positief beeld van je hebben en ten tweede dat die mensen je steeds meer gaan aanvaarden/vertrouwen. ( want ook van hun kant moet dat natuurlijk komen ) Zeker als je steeds maar weer komt, naar welk feestje dat dan ook mag zijn.
Maar bij een feestje wordt er eens wat gelachen enz, maar dat komt dan ook regelmatig door de pintjes.
den mind
Legacy Member
bigangrymeanie zei:
gewoon kappen met dat geval man!!
ik heb ook al heel wat meegemaakt op gebied van vrouwen (familie's die me niet wilden accepteren, vriendjes of ex vriendjes die zeiden dat ze me gingen afmaken, enz..) en ik voel me vaker eenzamer dan ooit, dus een voorbeeld moet je zeker niet nemen aan my !
maar raad geef ik je wel! ook al is het de dag van vandaag belachelijk moeilijk een deftig serieus meiske te vinden, laat u niet in zo'n situatie slepen omadt ge denkt dat ge een goei hebt gevonden, want ondertussen kan ik met zekerheid zeggen dat er meerdere goeie meiskes voor u rondlopen, ge moet gewoon een beetje geluk hebben ook..
in mijn ogen klink je als een rustig braaf manneke, en profiteert zij daar een beetje van!
jou gebruiken om haar onzekerheid te verbergen, en terwijl ze weet dat jij verliefd op haar bent geeft ze die lul waar ze al 100%zeker van is dat het toch niet kan lukken weer een kans, zo zijn de meeste vrouwen jammer genoeg nu eenmaal: mega naief, ze komen ne knappe eikel tegen en zullen heel hun leven denken dat ze hem kunnen veranderen of hopen dat hij veranderd van zichzelf... maar daardoor kwetst ze jou wel duidelijk,
doe jezelf een plezier, en tell her to fuck off
Ribos
Legacy Member
Nee ik heb geen lief, nooit gehad. Ironisch voor mijn leeftijd he. Het is niet mijn schuld dat geen enkele vrouw mij wilt. Ik heb de ergste prijs betaald dat er is namelijk geen liefde kennen. Ik ben ongelukkig, ik zie het nut niet van wat wij op aarde moeten doen als ik dat alles zo wat bekijk, ge word geboren, ge "leeft" en ge sterft dan, what's the point? Wanneer een vrouw zegt gij zijt mijn type niet dan vertaal ik die vrouwenslang naar bah gij zijt te lelijk voor mij, ik wil u niet. Geloof mij wanneer ik zeg dat ik elke vrouwentaal ken, dat ik elke truuk van de vrouw kan herkennen, ik kan door hen kijken, ik ben altijd rechtuit, ik haat het wanneer een vrouw zegt "jij bent mijn type niet" dat is zo cliché, waarom kunnen jullie nooit eerlijk zijn? Bang van iets? Is het zo moeilijk om te zeggen, gij bevalt me niet, gij zijt lelijk daarom wil ik je niet ipv rond de pot te draaien. Wat nog erger is al die vrouwen die zeggen gij hebt een hart van goud maar we kunnen alleen maar vrienden zijn of ik heb het gevoel dat ik je heel mijn leven lang ken en met je kan praten over van alles maar dan met het gedachte in haar achterhoofd we kunnen geen relatie beginnen. Vrouwen zijn egocentrisch, zelfzuchtig, wreed, wraakzuchtig, kwetsend, onlogisch en onvatbaar. Ik snap niet waarom jullie eigenlijk bestaan. Als jullie toch o zo perfect zijn en manhaters zijn, verhuist dan naar Mars he. Wat ik zo een dikke bs vind is wanneer een vrouw zegt ge zijt mijn type niet, hallo er bestaan geen types, ge valt voor iemand of niet, er zijn geen types, een fotomodel valt op een nerd, waar is de logica? Toch is het zo. De cliché ge zijt mijn type niet bestaat niet, dat is gewoon praat van een vrouw omdat ze niet weet wat ze moet zeggen daarom dat ze dat zegt. Nog een dikke zware bs is wanneer vrouwen zeggen wij kijken naar het innerlijk, het uiterlijk is ni zo belangrijk, dikke zever, jullie kijken allemaal naar het uiterlijk, velen van jullie willen dat niet toegeven om gewoon niet slecht over te komen. Vrouwen zijn wreed. Ze denken dat ze het zijn dat ze perfect zijn, terwijl zij het zwakke geslacht zijn, ze zijn niks zonder mannen en dan hebben zij nog het lef om zich zo te gedragen? Zoals ge al kunt merken ben ik pist op alle vrouwen en met goede reden. Ik heb alle reden om pist te zijn. Ik ben normaal, stil, ik laat u met gerust als gij mij met gerust laat type, ik val niemand lastig, ik heb nooit in mijn leven iemand gepest, ik ben altijd eerlijk, rechtuit, ik lieg niet, ik steel niet, ik drink niet, ik rook niet, ik heb een hart, gevoelens, ik ben een mens. (Volgens velen, familieleden, dat zijn tenminste de mensen die ik kan vertrouwen en waarvan ik weet dat ze eerlijk zijn), ben ik helemaal niet lelijk, ze zeggen dat ik een vriendelijke, warme, lieve gast ben, ik ben aardig, sympathiek en eerlijk dan begrijp ik niet waarom al die vrouwen tegen mij hebben gezegd dat ik lelijk ben of hun cliché zin ge zijt mijn type niet. Is het maar om gewoon iets te zeggen ? Omdat vrouwen zo zijn? Ik weet alleen dat ik bijna 30 ben en nog altijd single ben en dat dit niet meer zo verder kan gaan, er moet iets dringend gebeuren, ik ben het beu dat er nerds zijn, lelijke gasten, dikke gasten die vriendinnen hebben terwijl ik veel beter ben dan hen en die nog geen enkele vriendin heeft gehad. Wat is het probleem? Bevalt het jullie vrouwen niet dat een kerel te rechtuit is? Dat em de waarheid spreekt? Dat em zegt hoe de situatie is? Is eerlijkheid niet de basis in een relatie? 
Waarom schrikt dat dan jullie af? Vb. als ik een maske zou leren kennen dan ben ik direct rechtuit, ik ben eerlijk, ik ben mijn eigen van in het begin, ik acteer niet, ik fantaseer niet, ik doe niet alsof ik iemand anders ben, in mijn ogen doen enkel mietjes dat die geen zelfvertrouwen hebben. Nog iets, wat voor recht hebben jullie vrouwen om naar het uiterlijk te kijken en zo kieskeurig te zijn? Jullie zijn niks beter dan ons mannen, wat is nu het probleem? Uiterlijk of eerlijkheid? Voelen jullie vrouwen zich zo onzeker dat jullie ons mannen zo moeten behandelen? Ik wil eindelijk een antwoord, een verklaring waarom de vrouwen in mijn leven altijd rond de pot hebben gedraaid en waarom ik nog altijd geen vriendin heb gehad. Kom niet af met, ja de vrouwen vallen op bad boys, terwijl die bad boys de vrouwen slecht behandelen, hen bedriegen, hen kwetsen keer op keer en zelfs dan zijn de vrouwen stupid enough om bij die bad boys te blijve, wat is er zo speciaal aan? Is het omda ze goed in bed zijn? Denk het niet, het heeft met dominatie te maken, vrouwen vallen op bad boys, houden van gevaar, en wanneer ge hen als vuil behandelt zijn ze bang maar toch tegelijkertijd zijn ze veilig en willen ze bij de man blijven. De vrouw is een raar wezen die niet weet wat ze wilt en voor mijn part mogen ze die allemaal executeren. De vrouw is de nr1 reden dat er moorden gebeuren in heel de wereld
Waarom schrikt dat dan jullie af? Vb. als ik een maske zou leren kennen dan ben ik direct rechtuit, ik ben eerlijk, ik ben mijn eigen van in het begin, ik acteer niet, ik fantaseer niet, ik doe niet alsof ik iemand anders ben, in mijn ogen doen enkel mietjes dat die geen zelfvertrouwen hebben. Nog iets, wat voor recht hebben jullie vrouwen om naar het uiterlijk te kijken en zo kieskeurig te zijn? Jullie zijn niks beter dan ons mannen, wat is nu het probleem? Uiterlijk of eerlijkheid? Voelen jullie vrouwen zich zo onzeker dat jullie ons mannen zo moeten behandelen? Ik wil eindelijk een antwoord, een verklaring waarom de vrouwen in mijn leven altijd rond de pot hebben gedraaid en waarom ik nog altijd geen vriendin heb gehad. Kom niet af met, ja de vrouwen vallen op bad boys, terwijl die bad boys de vrouwen slecht behandelen, hen bedriegen, hen kwetsen keer op keer en zelfs dan zijn de vrouwen stupid enough om bij die bad boys te blijve, wat is er zo speciaal aan? Is het omda ze goed in bed zijn? Denk het niet, het heeft met dominatie te maken, vrouwen vallen op bad boys, houden van gevaar, en wanneer ge hen als vuil behandelt zijn ze bang maar toch tegelijkertijd zijn ze veilig en willen ze bij de man blijven. De vrouw is een raar wezen die niet weet wat ze wilt en voor mijn part mogen ze die allemaal executeren. De vrouw is de nr1 reden dat er moorden gebeuren in heel de wereld NotoriousP
Legacy Member
Ribos grow up dude.
Je bent gewoon een loser, die vrouwen wijzen u af voor uw gedrag niet uw uiterlijk. Vrouwen voelen zich niet aangetrokken tot uiterlijk maar tot status/zelfvertrouwen/persoonlijkheid. Gedraag u als ne man ipv nen zielige vrouwenhater, met dat zelfmedelijden geraak je nergens.
En ow, geen enkele vrouw denkt dat ze perfect is. Ze verbergen het zogoed mogelijk maar elke vrouw heeft enorm veel onzekerheden, dit bewijst maar weer eens hoe gebrekkig uw kennis van de "vrouwentaal" is.
Je bent gewoon een loser, die vrouwen wijzen u af voor uw gedrag niet uw uiterlijk. Vrouwen voelen zich niet aangetrokken tot uiterlijk maar tot status/zelfvertrouwen/persoonlijkheid. Gedraag u als ne man ipv nen zielige vrouwenhater, met dat zelfmedelijden geraak je nergens.
En ow, geen enkele vrouw denkt dat ze perfect is. Ze verbergen het zogoed mogelijk maar elke vrouw heeft enorm veel onzekerheden, dit bewijst maar weer eens hoe gebrekkig uw kennis van de "vrouwentaal" is.
Kluivert76
Legacy Member
dacuba zei:Ik moet deze gewoon quoten om 'm voor eeuwig te bewaren.. (kheb dan ook maar wa alinea's toegevoegd)
Maar het is toch veel mooier om die tekst uit te printen en in te lijsten?
:applause:
Edit: ik zit met een meisje te chatten dat een fantastisch karakter heeft. Dat is niets bijzonders, maar nu stuurde ze me een fototje. Zo verbluffend knap. Knapper dan een combinatie van Ana Ivanovic, Daniëlla Hantuchova en Julia Roberts.
Ribos
Legacy Member
NotoriousP zei:
Waarom ben ik een loser? Welk gedrag? Omdat ik eerlijk ben? Ik ben een serieuze gast, eerlijk, ben geen klein kind die met alles lacht en nooit serieus is. Ik heb zelfvertrouwen en persoonlijkheid, ik gedraag me gelijk een man, dat zielige vrouwenhater gedeelte is pas later gekomen DOOR die vrouwen omdat ze mij zo behandelen, ik heb daarvoor niet gevraagd. Ik begrijp niet waarom geen enkele vrouw mij wilt. Ik ben zelfzeker, rechtuit, eerlijk, ben helemaal niet bang, ik zeg wat ik wil. Dus waarom ben ik dan een loser? Omdat elke vrouw mij ni wilt? lol Wie is hier nu de loser? Het is zo makkelijk om mensen uit te maken voor van alles en nog wat op het internet omdat ze zich o zo machtig voelen, maar in het echt is het andere koek
dat begrijp ik 
ipv beleefd te antwoorden begin jij al met beledigingen en vooroordelen ah wa verwacht ge van de mentaliteit van dit forum den mind
Legacy Member
dacuba zei:
lol zwaar overdreven reactie van ribbos idd, het zijn mensen zoals hij die ik liever niet tegen kom op deze kut aardbol!
maar toch zijn er wel enkele punten waar ik akkoord mee ben, veel vrouwen doen zichzelf precies echt wel graag pijn, misschien is het omdat ik in antwerpen stad woon, maar ik vind groot deel van de vrouwen hier 1 pot nat, ze hebben niet genoeg inhoud voor my en vallen steeds op macho's om daarna te klagen hoe slecht alle mannen wel niet zijn!
en als je dan toch een deftig serieus meiske tegenkomt is ze (in mijn geval spijtig genoeg) al bezet omdat ze tenminste wel doorheen de gemiddelde man zijn praatjes ziet en uiteindelijk al een goeie jongen heeft gevonden..
maar ik wacht af, ooit zal er wel eens een goeike mijn pad kruisen
Kluivert76
Legacy Member
den mind zei:lol zwaar overdreven reactie van ribbos idd, het zijn mensen zoals hij die ik liever niet tegen kom op deze kut aardbol!
maar toch zijn er wel enkele punten waar ik akkoord mee ben, veel vrouwen doen zichzelf precies echt wel graag pijn, misschien is het omdat ik in antwerpen stad woon, maar ik vind groot deel van de vrouwen hier 1 pot nat, ze hebben niet genoeg inhoud voor my en vallen steeds op macho's om daarna te klagen hoe slecht alle mannen wel niet zijn!
en als je dan toch een deftig serieus meiske tegenkomt is ze (in mijn geval spijtig genoeg) al bezet omdat ze tenminste wel doorheen de gemiddelde man zijn praatjes ziet en uiteindelijk al een goeie jongen heeft gevonden..
maar ik wacht af, ooit zal er wel eens een goeike mijn pad kruisen
Op ieder potje past een dekseltje.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.