Archief - Heb je een lief: the sequel deel 20
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Muscleduck
Legacy Member
Black
Legacy Member
glashelder zei:Ja, ik zeg ook niet dat je maanden of jaren moet blijven aanrommelen terwijl je ziet dat het nergens heen gaat, maar die post die ik hier gelinkt heb was van gisteren...Maar nogmaals, geen probleem hoor, 't is ook moeilijk voor jou nu en 't is logisch dat je het ene moment X zegt of denkt, en het volgende Y. Het grote verschil in houding viel mij gewoon op
Ik heb niks te vertellenAllez, toch niet nieuws. Maar als je iets wil weten, vraag je het maar
Ja gisteren of eergisteren dacht ik van ja we zien wel etc, maar vandaag heb ik meer nagedacht en nog eens met haar gesproken.
Ik sta nu gwn op mijn strepen en vind dat ik haar al krediet genoeg gegeven heb om te wachten of weet ik wat. Ik kan u wel zeggen dat mijn beslissing nu wel definitief is en ik morgen niet ga posten dak haar terugwil...
Uw verhaal van Mark, ik heb het nooit helemaal kunnen lezen eigenlijk, weet enkel dat hij in het ziekenhuis lag en jullie elkaar hebben leren kennen in de sauna ofzoiets ? (of het was gedaan en toch terug aan door de sauna?)
Vertelt nekeer uw verhaal int uitgebreid, ik hou van details
Stimpy
Legacy Member
All-In zei:Kdenk nie dak voor zo'n kleinen zou kunnen zorgen. Mss wel 26 maar dan nog. Kgan em per ongeluk wss iets aandoen zodat ie voor de rest van ze leven der iets aan overhoudt(d of t dno
)
hij = stam + t
overhouden
we doen de "en" weg en ge hebt uw stam : overhoud (houden is nu wel een moeilijk voorbeeld)
We zetten de t er bij: hij houdt over
En als ge het niet weet, vervang uw werkwoord dan door werken.
hij werkt over --> tadaa, er verschijnt een t
nervevar
Legacy Member
Vandaag gemerkt dat men crush haar gsm zakje op men achterbank had laten liggen dit weekend! Zag ik als een kans om er een ''lief briefje'' in te steken (wat erin staat is niet belangrijk maar heb het er zeker niet vingerdik opgelegd dat ik ze wel zie zitten) en gaan afleveren bij haar. Ben benieuwd of er iets van antwoord zal komen, heb toch niks te verliezen
Kennaah
Legacy Member
Lorim zei:
Is vaak wel waarheidsgetrouw:
Helaas is het precies bij mij ook zo
.Vooral ook omdat het er achteraf om neerkwam dat zij eigenlijk iemand anders is dan dat ze tijdens onze relatie was. Dus al die jaren waren een leugen langst haar kant. Dat ze een maand nadien al bezig was met een andere confirmeert dat ook (althans zo voelt het).
Dacht ook dat makkelijker ging zijn. Feit dat ze bij mij op de gang zit op kot doet er ook geen goed aan. Zie ze dus 4/5 dagen in de week.
Zal ooit wel overgaan. Ander en beter he.
glashelder
Legacy Member
Haha, weet waar je om vraagt!Black zei:Uw verhaal van Mark, ik heb het nooit helemaal kunnen lezen eigenlijk, weet enkel dat hij in het ziekenhuis lag en jullie elkaar hebben leren kennen in de sauna ofzoiets ? (of het was gedaan en toch terug aan door de sauna?)
Vertelt nekeer uw verhaal int uitgebreid, ik hou van details
Maar je slaat inderdaad een beetje alles door elkaar.
Voor we samen waren liepen we allebei rond in de sauna, maar we hadden nog nooit echt met elkaar gepraat of contact gehad of zo. Het was meer iemand die ik kende van zien. Ik was daar meestal samen met een andere man (ook een ouwe zak, haha, beetje minder oud, maar was niks serieus, gewoon soort fuckbuddy). In dat hele milieu worden ook wel eens privé-feestjes georganiseerd, en zo was er eens een feestje bij iemand die daar een ganse boerderij voor heeft omgebouwd, met jacuzzi en zolder en bar en weet ik veel wat.
Mark en ik waren allebei op dat privé-feestje en zo zijn we toevallig aan de praat geraakt, en het bleek heel erg te klikken. Ik was meteen gecharmeerd door hem, eigenlijk
Omdat het zo goed klikte hebben we na dat feestje nog een paar keer afgesproken, gewoon samen dingetjes doen, zoals naar een verjaardag van een gemeenschappelijke vriendin, eens naar een andere club, eens naar 't Boekenfestijn, nou ja, je kent dat wel. Dat was langs beide kanten niet echt met bijbedoelingen, gewoon voor de leuk. Maar na een paar keer bleek toch dat we wel héél goed overeen kwamen...En toen zaten we dus met een probleem, want je begint niet zomaar een relatie met iemand die 34 jaar scheelt met je. Dus eerst dachten we van we zien wel hoe het loopt, maar ja, als je de hele tijd afspreekt en dan ook alles doet wat een koppel doet, is het zo onnozel om jezelf geen koppel te noemen... Maar vooral Mark had grooooote problemen met het leeftijdsverschil. Hij valt helemaal niet op jongere vrouwen, nooit gedaan en hij zag zichzelf dus ook niet als 'iemand die op jongere vrouwen valt.' Hij zat dus heel erg in de knoop met zichzelf op dat moment, en het eerste jaar was het constant aantrekken en afstoten, knipperlichtrelatie van jewelste. Ik zag dat op zich wel allemaal zitten, jong en naïef en ik dacht van "we pakken de problemen wel aan als ze zich stellen", maar Mark zag al allerlei doemscenario's voor zich.
Tegelijk was (allez, is
) hij ook heel verliefd op mij dus hij had héél veel zwakke momentjes waarbij hij mij dan tóch kwam halen en ik toch bij hem bleef slapen en dat dan toch weer alles goed ging en 3 dagen later was het weer om zeep, zoiets. En dat bleef zichzelf maar herhalen en na een maand of 7 was ik dat gedoe eigenlijk wel grondig beu. Ik stuurde een sms naar hem om te zeggen dat ik alleen naar de sauna ging die avond, tegelijk wetende dat hij daar boos om zou zijn en nou ja, 't was beetje zelfsabbotage van mijn kant uit, denk ik. Hij was daar ook effectief boos om en voor hem 'hoefde het allemaal niet meer' en ik vond het ook wel prima want ik was het helemaal zat.Toen zijn we toch een maand of 3 uit elkaar geweest, denk ik. In die periode had ik dan ook nog eens een verschrikkelijke rebound (schaam me er nog voor, wat was dat een vies ventje en ik was eigenlijk ook helemaal niet verliefd op hem, was meer voor de afleiding). Mark en ik hadden nog wel sporadisch contact, maar dat was vooral van mijn kant (ik hoopte stiekem nog dat het goed kwam), bijvoorbeeld een sms'je voor zijn verjaardag of met mijn examenuitslagen. Ik vroeg hem steeds om nog eens af te spreken maar hij wilde nooit. We hadden dus zelfs zo'n schema waarbij we om de beurt naar de sauna gingen, zodat we elkaar zeker niet zouden tegen komen
En toen was er dus een misverstand en waren we daar allebei tegelijk... En dat was super awkward en ik was echt helemaal overstuur, stond te trillen op mijn benen. Ik heb toch een uurtje moeten bekomen. Maar op een bepaald moment zat Mark bij een gemeenschappelijke vriend van ons (ik was daar met hem, denk ik) en ik vond het zo onnozel om dan alleen te moeten gaan zitten dus ben ik er gewoon bij gaan zitten. Via iemand anders had ik nog gehoord dat zijn schoonbroer overleden was, dus ik condoleerde hem daar nog even mee (die was al ziek toen we nog bij elkaar waren).
Het ijs was dan zo'n beetje gebroken en hij pakte mij vast en hij zei dat we elkaar niet meer zo'n pijn mochten doen
En ik was superlabiel op dat moment, haha. Weer zo'n beetje hart-verstand en nou ja, zoals meestal het geval is gaf ik ook weer toe aan mij hart 
Toen bleek ook dat we eigenlijk allebei al 3 maanden elkaar ontzettend misten en hij zei nog allemaal van die domme dingen als dat hij in z'n hoofd al hele boeken naar mij had geschreven en tja, dramatisch romantisch gedoe allemaal Daarna ging het op zich eigenlijk wel prima, we hebben nooit meer zo van die hysterische periodes gekend met knipperlichttoestanden. Alleen belandde hij dus een half jaar later in het ziekenhuis... Heeft nog een hele tijd geduurd voor ze wisten wat het was, bleek uiteindelijk evenwichtsstoornissen ten zijn als gevolg van een te lang onbehandelde oorontsteking (of kraakbeenontsteking, weet het niet meer). Hij (en de dokter) was al maanden bezig om hem te behandelen tegen sinusitis... En die ziekte werkte ook op zijn gemoed en tja, dat waren wel hele zware tijden voor ons allebei.
Door die evenwichtsstoornissen en door het strenge regime van dat ziekenhuis mocht hij daar niet zomaar weg, alleen op vaste avonden en dat hele verhaal is wel bekend voor iedereen hier denk ik... We zagen elkaar alleen maar op woensdagavond (en soms ging dat zelfs niet door en dan was ik weer helemaal teleurgesteld). Dan was er nog dat dramatisch gedoe met het ziekenhuis zelf, ik vond dat hij daar zo geheimzinnig over deed. Ik mocht daar niet op bezoek komen en z'n verhalen klopten niet helemaal en nou ja, ik vond het allemaal wel héél verdacht.
En toen stond ik daar onverwachts aan de voordeur van dat ziekenhuis, waar ze zeiden dat hij daar niet was opgenomen, en toen ik hem opbelde wilde hij ook niet naar buiten komen en tja, da's nu ongeveer een jaar geleden, denk ik. Was ook heel plezant hier op 't forum, ontzettend drama. Ik had helemaal geen vertrouwen meer in hem, wist niet wat ik nu wel of niet moest geloven. Uiteindelijk heb ik wel bewijzen voor ogen gekregen dat hij daar effectief zat toen, of toch op z'n minst in behandeling was. Maar omdat hij dat niet wilde tonen of zeggen op dat moment en omdat hij daar zo geheimzinnig over deed wist ik het ook allemaal niet goed meer. Toch 'gekozen' om verder te doen, tegen het advies van velen hier in, maar ik wou het ZELF ondervinden, en niet steeds denken 'wat als'...
Nu, uiteindelijk is hij met z'n domme evenwichtsstoornis kop van de trap gesukkeld, en toen in een ánder ziekenhuis beland, waar hij moest revalideren en opnieuw leren lopen want hij had z'n enkel gebroken tijdens die val en het was een ontzettend complexe breuk. Hij heeft zeker 6 weken in dat ziekenhuis gelegen, waardoor het ánder ziekenhuis het ook weer zo raar vond om weer heel de therapie en ziekenhuistralala bij hén weer op te starten, waardoor hij uiteindelijk (eindelijk!) toch naar huis mocht... Na 1,5 jaar.
Dat was in juni. In augustus is hij nog eens geopereerd geweest aan zijn pootje, en nu in februari (1 jaar na de val) moet hij nog een laatste keer geopereerd worden, om de vijzen en platen en toestanden uit zijn voet te halen. En dan hoop ik toch wel van een paar stapjes vooruit te zetten (heh) in onze relatie, want dat werkt nu óók weer op m'n zenuwen, dat er maar geen schot in de zaak komt
Bovendien zien we elkaar tegenwoordig ook niet zo veel, want het komt telkens niet uit. Ik zit met school waardoor ik vroeg moet opstaan of pas laat thuis ben, hij gaat vaak naar zijn mama om daar een beetje te helpen, er zijn allerlei afspraken, er komt vanalles tussen de hele tijd... En dat werkt ook allemaal een beetje op mijn zenuwen en mja. Het zou leuk zijn moest het eens allemaal gewoon en normaal verlopen bij ons, zonder dramatische toestanden of rare dingen, maar ja, moest ik maar een normale relatie begonnen zijn zeker Hij is niet de meest simpele man om een relatie mee te hebben, er zit vanalles schots en scheef, ik vind dat hij te veel afstand houdt in vanalles... Maar ja. Liefde en zo hé.f33db4ck
Legacy Member
glashelder zei:
... neen, je bent net zoals men moeder.. die heeft ook stront in haar ogen...
(en die scheelt vergeleken met jouw relatie maar 21 jaar met mijn vader en ze hebben al 30 jaar een relatie).
Nu ik kan je alvast 1 ding zeggen.... verlaten gaje die man nooit, en als je dat al doet zul je zeer wss altijd iets voelen voor hem.
Good luck.
Edit: en het is een welgemeende good luck fyi
Krikke
Legacy Member
Orchidee_x zei:Samen met iemand van het andere geslacht
Wel tof om dat te mogen aanklikken, in de vorige poll was het echt zo van: 'meh, waarom zijn we nog nie samen'. Gelukkig was het wederzijdse verliefdheid en het heeft dan wel een poosje mogen duren, uiteindelijk toch samen geraakt.
f33db4ck
Legacy Member
glashelder zei:Je hebt wel het record gebroken in "hoe snel krijg ik spijt van mijn post"
Maar ja. Ik wéét het allemaal. Echt. Maar toch wil ik zien wat er gebeurd, en of het misschien echt wel zo mooi kan zijn als (heel erg enorm) vaak is.
Heh, ik heb nergens spijt van. Ik vind het jammer dat je bepaalde dingen zei over me... maarja, geen gezeik meer in deze post daarover.
Black
Legacy Member
@ Glas: wow wat een verhaal, laat dat verfilmen !
Ik ben ook wel iemand die niet gemakkelijk is qua karakter, maar het is altijd eens zo boeiend om dan ook iemand te hebben die op z'n minst zo gestoord is als jijzelf...
Nuja meestal zijn dat ook de moeilijkste relaties, maar ook de leukste...
Ik ben ook wel iemand die niet gemakkelijk is qua karakter, maar het is altijd eens zo boeiend om dan ook iemand te hebben die op z'n minst zo gestoord is als jijzelf...
Nuja meestal zijn dat ook de moeilijkste relaties, maar ook de leukste...
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.