Archief - Heb je een lief: the sequel deel 19
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
senjeno
Legacy Member
samenloop van omstandigheden..
kindje= drukker leven, waarin de kleine uw leven regelt en niet omgekeerd.
de een kan daarmee blijkbaar beter om dan de ander...
+ wat meer werk in het huishouden enzo...
en doordat ik fulltime werk, + zo'n 3/4 van het huishouden doe..
zie ik het niet zitten om nog veel meer op mij te nemen
zij vindt dan dat ik nog steeds niet genoeg doe...
onze karakters die botsen.
onze kijk tegenover de toekomst (vb: ik wil eigen huisje, zij vind het gneoeg om een dak boven je hoofd te hebben ook al moet je dan maar huren)
ambitie naar werk toe..
zo wat de belangrijke pijlers in het leven om het als gezin draaiende te houden staan we lijnrecht tegenover elkaar...
en dat uit zich aan mijn zijde dat ik wat stiller ben geworden en mij wat concentreer op m'n werksituatie enzo
en voor haar uit zich dat om commentaar te geven op alles wat ik al dan niet doe..
dit resultaat dan terug in ruzies, en zo is het neerwaartse spiraal waar je op de duur niet meer normaal met elkaar kan praten..
(dit in een notendop)
kindje= drukker leven, waarin de kleine uw leven regelt en niet omgekeerd.
de een kan daarmee blijkbaar beter om dan de ander...
+ wat meer werk in het huishouden enzo...
en doordat ik fulltime werk, + zo'n 3/4 van het huishouden doe..
zie ik het niet zitten om nog veel meer op mij te nemen
zij vindt dan dat ik nog steeds niet genoeg doe...
onze karakters die botsen.
onze kijk tegenover de toekomst (vb: ik wil eigen huisje, zij vind het gneoeg om een dak boven je hoofd te hebben ook al moet je dan maar huren)
ambitie naar werk toe..
zo wat de belangrijke pijlers in het leven om het als gezin draaiende te houden staan we lijnrecht tegenover elkaar...
en dat uit zich aan mijn zijde dat ik wat stiller ben geworden en mij wat concentreer op m'n werksituatie enzo
en voor haar uit zich dat om commentaar te geven op alles wat ik al dan niet doe..
dit resultaat dan terug in ruzies, en zo is het neerwaartse spiraal waar je op de duur niet meer normaal met elkaar kan praten..
(dit in een notendop)
senjeno
Legacy Member
Het is inderdaad re'delijk vlug gegaan:
Na een jaartje samenwonen hebben we besloten te gaan voor een kindje
En dit kom je niet altijd te weten op voorhand...
Laat ons zeggen dat sinds de zwangerschap veel veranderd is.
Omdat de zwangerschap niet altijd even vlot verliep heb ik alles van het huishouden op mij genomen zodat zij wat meer kon rusten (zij ging toen ook niet meer werken).
Blijkbaar eens bevallen vond zij dat het best ging gaan moest ik alle taken blijven doen + de zorg van de kleine op mij nemen in de uren dat ik thuis ben.
Daarvoor zijn er nu eenmaal niet genoeg uren op één dag, of ik moet ook part-time gaan werken.
wat financieel gezien niet haalbaar is.
maar laat ons duidelijk zijn, m'n dochter zie ik zeker niet als een vergissing. of heb ik ook niet de minste twijfel ofdat we beter gewacht hadden ofzo..
want m'n dochter is m'n alles, en zou ze voor geen geld op de wereld nog kunnen missen.
Na een jaartje samenwonen hebben we besloten te gaan voor een kindje
En dit kom je niet altijd te weten op voorhand...
Laat ons zeggen dat sinds de zwangerschap veel veranderd is.
Omdat de zwangerschap niet altijd even vlot verliep heb ik alles van het huishouden op mij genomen zodat zij wat meer kon rusten (zij ging toen ook niet meer werken).
Blijkbaar eens bevallen vond zij dat het best ging gaan moest ik alle taken blijven doen + de zorg van de kleine op mij nemen in de uren dat ik thuis ben.
Daarvoor zijn er nu eenmaal niet genoeg uren op één dag, of ik moet ook part-time gaan werken.
wat financieel gezien niet haalbaar is.
maar laat ons duidelijk zijn, m'n dochter zie ik zeker niet als een vergissing. of heb ik ook niet de minste twijfel ofdat we beter gewacht hadden ofzo..
want m'n dochter is m'n alles, en zou ze voor geen geld op de wereld nog kunnen missen.
Saphira
Legacy Member
Kvraag mij eigenlijk ook af, of je wel genoeg 'ballen' hebt om je standpunt te maken ten opzichte van haar. Daje niet te veel met haar gevoelens inzit, en daardoor je eigen ergernissen inslikt en hier komt plaatsen. Kzou toch wel duidelijk je punt maken ten opzichte van haar.
Emiel Goelen
Legacy Member
Boterkoek zei:
Inderdaad. Veel meer dan bij een relatie waar geen kinderen bij zijn komen kijken zou ik echt wel proberen te vechten om dit te redden. Het is een ziekte van deze tijd dat mensen te gemakkelijk opgeven vind ik.
Het is gemakkelijk om te zeggen dat het niet meer gaat, maar ik vind dat als ge er voor kiest om kinderen samen te hebben dat ge voor elkaar kiest, goede en slechte kanten en dat ge moet proberen om compromissen te maken.
Dat gaat niet altijd, maar ik zou wel proberen om het onderste uit de kan te halen en ik krijg niet het idee dat dat nu gebeurd is. Doe iets fijns onder u twee, neem de tijd om alles eens tegoei te bespreken... Zij zal ook wel aanvoelen dat het op dees moment niet is wat het moet zijn maar wilt dat daarom zeggen dat ge daar niet naartoe kunt werken?
senjeno
Legacy Member
@ saphira: na ettelijke ruzies krijg je op een bepaald punt ook wel door dat het echt geen zin heeft om nog voor de 176e keer je ergernissen op een rijtje te zetten (dewelke nog altijd dezelfde zijn als in het begin)
@ Boterkoek: klopt enigzins wel, maar net zoals ik hierboven zei... op den duur krijg je echt het gevoel dat het gewoon geen zin meer heeft om je standpunten duidelijk te maken...
@emiel Goelen:
Ik heb begin deze maand (in m'n verlof) gevraagd om eens samen roadtrip te doen, de kleine meid zou dan een dag of 2-3 bij de oma verblijven (was geregeld).. Maar dan heeft ze achter m'n rug een maat opgetrommeld om met me mee te gaan omdat ze het niet zag zitten...
Gaan eten wil ze niet: ze staat op dieet (volgens haar)
iets leuks doen: heeft ze geen energie voor
avondmarktje aan de kust: ze wilt vroeg gaan slapen
's morgens ergerns naartoe: ze wilt uitslapen
sorry ze maar mijn trucendoos is ook op...
en ik deed eigenlijk ook een tijd over die vocabulair van Gonzo, but i lolled
@ Boterkoek: klopt enigzins wel, maar net zoals ik hierboven zei... op den duur krijg je echt het gevoel dat het gewoon geen zin meer heeft om je standpunten duidelijk te maken...
@emiel Goelen:
Ik heb begin deze maand (in m'n verlof) gevraagd om eens samen roadtrip te doen, de kleine meid zou dan een dag of 2-3 bij de oma verblijven (was geregeld).. Maar dan heeft ze achter m'n rug een maat opgetrommeld om met me mee te gaan omdat ze het niet zag zitten...
Gaan eten wil ze niet: ze staat op dieet (volgens haar)
iets leuks doen: heeft ze geen energie voor
avondmarktje aan de kust: ze wilt vroeg gaan slapen
's morgens ergerns naartoe: ze wilt uitslapen
sorry ze maar mijn trucendoos is ook op...
en ik deed eigenlijk ook een tijd over die vocabulair van Gonzo, but i lolled
Tha_nOn
Legacy Member
senjeno zei:
er wordt inderdaad te vaak en vel te snel een label gegeven aan alles wat er ook maar een beetje op trekt
maar een postnatale depressie is iets wat effectief wel kan voorkomen, en dat heeft dan ook vooral te maken met het compleet omgooien van de hormonenhuishouding na de bevalling
dus ja, bij pasbevallen vrouwen is het belangrijk dat int oog te houden
maar neen, ik ga ni beweren dat uw vriendin daar last van heeft, maar ipv te zeggen dat er een breuk zal komen als het zo blijft, moet ge mss nekeer met haar praten en zien wat zij er van vindt/of er een wezenlijk probleem is en zo ja wat ge er aan kunt doen (als ge dat wilt)
senjeno zei:
en daarvoor ging het samenwonen wil goed? (als in , zij deed wel een deel van het huishoudelijk werk?)
vind het nog steeds vreemd dat uw toekomstbeeld zo verschilt en dat ge da pas nu merkt
Bl3ssTheFall
Legacy Member
Trouwens, wat ik je vrouw zou aanraden is naar de kinesist te gaan. Een post-natale depressie komt eigenlijk voort uit lichamelijke klachten, geen psychische, zoals verondersteld wordt. Tijdens de geboorte is je lichaam in een vorm waar het niet voor gemaakt is. Er is een enorm grote druk op de ruggengraat.
Een druk op de ruggengraat geeft een druk door naar je nek en je hoofd => dit werkt op je druk op het hersenvocht. Deze heeft een heel grote impact op je psychisch welzijn...
Als je het wil weten hoe ik dit weet, mijn relatie is kapot gegaan omdat ik enorm veel last had van mijne rug en dag in dag uit (2 maanden aan een stuk) slecht liep. Bij specialisten ben ik onder andere ook dit te weten gekomen.. Ik ben nie 100% zeker dat het dit is hé, maar er is heel veel kans. Er zijn speciale sessies bij kinesisten, gemaakt voor post natale depressies. Wat ze daar doen is alles dat niet meer op zijn plaats zit, weer op de goeie plaats steken
Zodat de druk vermindert en je je uiteindelijk weer goed voelt.
Een druk op de ruggengraat geeft een druk door naar je nek en je hoofd => dit werkt op je druk op het hersenvocht. Deze heeft een heel grote impact op je psychisch welzijn...
Als je het wil weten hoe ik dit weet, mijn relatie is kapot gegaan omdat ik enorm veel last had van mijne rug en dag in dag uit (2 maanden aan een stuk) slecht liep. Bij specialisten ben ik onder andere ook dit te weten gekomen.. Ik ben nie 100% zeker dat het dit is hé, maar er is heel veel kans. Er zijn speciale sessies bij kinesisten, gemaakt voor post natale depressies. Wat ze daar doen is alles dat niet meer op zijn plaats zit, weer op de goeie plaats steken
Zodat de druk vermindert en je je uiteindelijk weer goed voelt.
glashelder
Legacy Member
Bl3ssTheFall zei:
Het lichaam van een vrouw is niet gemaakt voor een geboorte?
No offence, maar als wat je zegt klopt, dan zou een postnatale depressie ook natuurlijk zijn (gevolg van) en een functie hebben (want anders zou het al weggeselecteerd zijn). Misschien om de papa's bezig te houden 
Dat klinkt mij toch niet zo logisch in de oren, dat de natuurlijke gevolgen van een geboorte een postnatale depressie is. Lijkt me nogal contraproductief, zit je daar met een pasgeborene maar mama moet eerst een beetje depressief zijn van de natuur.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.