Archief - Heb je een lief: the sequel deel 19

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Heb jij een lief?


  • Totaal aantal stemmers
    507
  • Opiniepeiling gesloten.

Utred

Legacy Member
Wow. Iemand die daadwerkelijk is geholpen met raad uit deze thread. Ik ben er niet goed van.

Lefky

Legacy Member
Utred zei:
Wow. Iemand die daadwerkelijk is geholpen met raad uit deze thread. Ik ben er niet goed van.

Ja das uitzonderlijk...
Meestal krijgde hier alleen maar slechte hulp


Sent from my iPad using Tapatalk HD

Nerath

Legacy Member
Nt_Turon zei:
Voila ik heb met haar gepraat. Ik heb gevraagd naar waar ik stond in de relatie en ze zei dat ze niet zo aanhankelijk is zoals andere meisjes. Dus ik kan verder en Nerath merci voor de hulp ;)

Voila, dat was één van de twee mogelijke oplossingen. Mensen panikeren vrij snel - wat begrijpelijk is - in zo'n situaties, maar je moet onthouden dat geen twee mensen hetzelfde zijn.

Zélfs niet wanneer het om vrouwen gaat ;)

nixie

Legacy Member
killerk1ng zei:
echt geen andere optie?
gaat bij mij namelijk niet zo makkelijk

nekeer iets doen wa ge nog nooit hebt gedaan

-alleen op reis gaan
-met onbekende op reis gaan
-roadtripke doen

Nerath

Legacy Member
Bananarama zei:
Ik ben nu wel een jonge twintiger, maar ik zie om mij heen veel relaties op de klippen gaan als ze zo rond de twee jaar aan het duren zijn. Komt daar nog bij dat die mensen niet eens samengewoond hebben, en "in totaal" dus eigenlijk bijlange nog geen twee jaar écht samen hebben doorgebracht. Vanaf 2 jaar samen zijn, zou ik beginnen denken aan samenwonen. Dan een half jaartje/een jaar plannen en afspraken maken, de samenwoon-stap zetten en zien of het nog 2 jaar vol te houden is. En dàn kun je aan trouwen beginnen denken.
Ik zie mezelf toch ook als een jonge twintiger :p

In homorelaties zie ik dat trouwen natuurlijk net wat anders. Het is een recht dat voor ons nog niet zo enorm lang verworven is.

Mijn vriend en ik "wonen" de helft van de week wel samen. Hij heeft onlangs een eigen flat gekocht en daar ben ik meestal van vrijdagavond>zondagavond en elke woensdag>donderdag. De resterende tijd woon ik nog gewoon thuis.

Misschien heeft het ook wel te maken met mijn persoonlijke drang om binnen niet al te afzienbare tijd het huis uit te gaan.
Zodra ik effectief ga samenwonen wil ik in elk geval op relatief korte termijn wéttelijk samenwonen. Ik heb het sowieso nogal voor 1) symboliek en 2) wettelijke zekerheid (erfenis e.d., ik doe vrij veel autostrades).
Na het - succesvol - samenwonen zal ik in elk geval geen twee jaar meer wachten om de question te poppen. En "pas" na twee jaar samenwonen lijkt me ook nog vrij lang, toch als werkende persoon.

Emiel Goelen

Legacy Member
Bananarama zei:
². Anderhalf jaar is echt peanuts. Je hebt dan amper de kans gehad om elkaar doorheen goed en slecht mee te maken. Op anderhalf jaar tijd durven de meesten nog maar pas een scheet laten in elkaars bijzijn, of misschien zelfs nog niet... Pas als je scheten bij elkaar durft laten, elkaars kots opruimt, elkaars vuile onderbroeken hebt zien liggen, elkaars aambeien verzorgd hebt, elkaars rugpuisten uitknijpt, je als vrouw je beenhaar durft laten staan/je als man durft wenen tijdens een film en je elkaars diarree hebt meegemaakt, dan pas kun je zeggen dat je relatie heel misschien aan een nieuwe, permanentere stap toe is. Maar anderhalf jaar is gewoon snél.

Ik ben nu wel een jonge twintiger, maar ik zie om mij heen veel relaties op de klippen gaan als ze zo rond de twee jaar aan het duren zijn. Komt daar nog bij dat die mensen niet eens samengewoond hebben, en "in totaal" dus eigenlijk bijlange nog geen twee jaar écht samen hebben doorgebracht. Vanaf 2 jaar samen zijn, zou ik beginnen denken aan samenwonen. Dan een half jaartje/een jaar plannen en afspraken maken, de samenwoon-stap zetten en zien of het nog 2 jaar vol te houden is. En dàn kun je aan trouwen beginnen denken.

Pas wanneer ge een vriendin hebt gevonden die in staat is haar onderbroeken niet excessief te bevuilen, die geen drang voelt om uw aambeien te verzorgen, die na al die jaren samen nog steeds de minieme moeite doet om haar beenhaar af te doen en het niet op allerlei andere momenten het constant moet kunnen "laten hangen" kunt ge zeggen dat ge toe zijt aan nieuwe, permanentere stap.

Gij vangt ze.
(mijn mening)

glashelder

Legacy Member
Emiel Goelen zei:
Pas wanneer ge een vriendin hebt gevonden die in staat is haar onderbroeken niet excessief te bevuilen, die geen drang voelt om uw aambeien te verzorgen, die na al die jaren samen nog steeds de minieme moeite doet om haar beenhaar af te doen en het niet op allerlei andere momenten het constant moet kunnen "laten hangen" kunt ge zeggen dat ge toe zijt aan nieuwe, permanentere stap.

Gij vangt ze.
(mijn mening)

:lol:

Ik begon mij al af te vragen of ik nu moest beginnen wachten op vuile onderbroeken, rugpuisten en aambeien voor ik mag samenwonen.

Stimpy

Legacy Member
Die fase zult gij overgeslagen hebben hé Glas

Maar die diarree verzorgen komt nog wel, very soon :evil:

Tha_nOn

Legacy Member
Bananarama zei:
Komaan zeg :lol: Als koppel hoor je je toch niet te schamen voor elkaar? En een mens wordt nu eenmaal ziek en laat nu eenmaal scheten. Als je dat niet in elkaars bijzijn durft, dan stel ik mij toch vragen over je relatie hoor (of het moest allemaal nog heel pril zijn natuurlijk).

ge moogt dat hier niet zeggen :p
imo is uw partner net diegene waarbij ge u voor niets (of zo goed als niets) moet schamen

voor er een of andere grappigaard op reageert, daarmee bedoel ik niet dat ge op den eerste date alles moet lossen en compleet onverzorgd op appel verschijnen

en voor de rest: dat betekent ook niet dat ge na x-aantal jaar, constant onverzorgd thuis rondloopt (en vol haar, want een vrouw die haar wekelijkse benen-scheerbeurt eens overslaat ziet er uit als een aap!), het is gewoon geen probleem als dat nekeer gebeurt
kvraag me af wat er zou gebeuren als 1 van beide dan met een genante ziekte te maken heeft, weglopen?
al die eisen dat ge precies aan uw partner moet stellen, is dat niet vermoeiend -_-

Booka Shade

Legacy Member
Inderdaad, wij schamen ons daar niet voor, maar het is nu ook niet dat we het voor expres gaan doen :p
Mijn vriendin is daar wel nog iets timider in dan ik, maar dat lijkt me vrij normaal.

Toen ik op intensieve lag en ze iedere dag, ondanks dat ze toen zeer hard aan't werken was, 2x/dag 15 minuten aan mijn bed stond met de tranen in haar ogen terwijl ik niks kon doen buiten af en toe in haar hand te knijpen, toen wist ik dat ze de ware was ;)

Emiel Goelen

Legacy Member
I
Tha_nOn zei:
ge moogt dat hier niet zeggen :p
imo is uw partner net diegene waarbij ge u voor niets (of zo goed als niets) moet schamen

(voor er een of andere grappigaard op reageert, daarmee bedoel ik niet dat ge op den eerste date alles moet lossen en compleet onverzorgd op appel verschijnen)

Als gij iemand zijt die vindt dat scheten laten in de zetel inherent deel uitmaakt van uw prachtige persoonlijkheid en dat ge u beknot voelt in uw vrijheid door die zaken bijvoorbeeld te doen terwijl ge uw partner een fris pintje gaat halen in de frigo dan is dat uw zaak maar wat voor uzelf geldt is niet noodzakelijk waar voor iemand anders en ik vind dat nu persoonlijk ook geen graadmeter voor hoe goed ge u voelt in een relatie.

Edit : ziekte is natuurlijk iets anders.

Hekje#

Legacy Member
Booka Shade zei:
Inderdaad, wij schamen ons daar niet voor, maar het is nu ook niet dat we het voor expres gaan doen :p
Mijn vriendin is daar wel nog iets timider in dan ik, maar dat lijkt me vrij normaal.

Toen ik op intensieve lag en ze iedere dag, ondanks dat ze toen zeer hard aan't werken was, 2x/dag 15 minuten aan mijn bed stond met de tranen in haar ogen terwijl ik niks kon doen buiten af en toe in haar hand te knijpen, toen wist ik dat ze de ware was ;)

:lol: Ma lotti'ke toch, de ware dat bestaat toch niet?!

Tha_nOn

Legacy Member
Emiel Goelen zei:
Als gij iemand zijt die vindt dat scheten laten in de zetel inherent deel uitmaakt van uw prachtige persoonlijkheid dan is dat uw zaak maar wat voor uzelf geldt is niet noodzakelijk waar voor iemand anders en ik vind dat nu persoonlijk ook geen graadmeter voor hoe goed ge u voelt in een relatie.

ik zie nergens staan waar ik dat gezegd heb (het zelfde geldt voor bananarama)

ik stoor mij niet aan het feit dat mijn partner scheten laat (als in, dat is iets wat elke mens doet, of gaat ge later uw baby ook vies bekijken daarvoor -_-), dat hij dat zou doen in mijn gezicht/met opzet/waar gasten bij zijn, dat is iets anders

Booka Shade zei:
Inderdaad, wij schamen ons daar niet voor, maar het is nu ook niet dat we het voor expres gaan doen :p
Mijn vriendin is daar wel nog iets timider in dan ik, maar dat lijkt me vrij normaal.

Toen ik op intensieve lag en ze iedere dag, ondanks dat ze toen zeer hard aan't werken was, 2x/dag 15 minuten aan mijn bed stond met de tranen in haar ogen terwijl ik niks kon doen buiten af en toe in haar hand te knijpen, toen wist ik dat ze de ware was ;)

maar gij hebt uw aandeel van genante ziekte ook wel ^^, sinds ik ziek ben is er echt ver niets meer wat mij nog zou storen denk ik (wel schamen, maar mijn partner gaat er dan ook fantastisch mee om ^^)

Stimpy

Legacy Member
ik zou het wel jammer vinden als mijn lief geen scheet durft laten bij mij
precies of dat ik ze dan niet meer graag zou zien

nu ook ni da ze da vollembak moet doen ma als't gebeurt is da toch geen ramp ook ni é ^^ dan laat ge er gewoon ene die 2x zo hard is terug

Booka Shade

Legacy Member
Hekje# zei:
:lol: Ma lotti'ke toch, de ware dat bestaat toch niet?!

Das waar, ik was weer de emotionele kloot aan't uithangen.
Laten we zeggen dat ze het meest in de buurt van de ware komt.

Emiel Goelen

Legacy Member
Tha_nOn zei:
ik zie nergens staan waar ik dat gezegd heb (het zelfde geldt voor bananarama)

ik stoor mij niet aan het feit dat mijn partner scheten laat (als in, dat is iets wat elke mens doet, of gaat ge later uw baby ook vies bekijken daarvoor -_-), dat hij dat zou doen in mijn gezicht/met opzet/waar gasten bij zijn, dat is iets anders



maar gij hebt uw aandeel van genante ziekte ook wel ^^, sinds ik ziek ben is er echt ver niets meer wat mij nog zou storen denk ik (wel schamen, maar mijn partner gaat er dan ook fantastisch mee om ^^

Ik heb gewoon zoiets van, als ge die zaken gemakkelijk kunt vermijden dan doet ge dat gewoon. Alles laten hangen bij elkaar omdat ge u o zo op uw gemak voelt is voor mij geen liefde, na vele jaren blijven moeite doen voor elkaar op elk vlak (en dus ook dat vlak) des te meer.

Tha_nOn

Legacy Member
Emiel Goelen zei:
Ik heb gewoon zoiets van, als ge die zaken gemakkelijk kunt vermijden dan doet ge dat gewoon. Alles laten hangen bij elkaar omdat ge u o zo op uw gemak voelt is voor mij geen liefde, na vele jaren blijven moeite doen voor elkaar op elk vlak (en dus ook dat vlak) des te meer.

ik denk niet dat ik of bananarama iets zo verschillend beweren ze
gij legt de nadruk op moeite doen, ik leg de nadruk op u niet slecht moeten voelen als ge nekeer iets voor hebt

ik zie niet in waar dat elkaar uitsluit?

ik doe nog altijd graag moeite voor mijn partner, maar als dat nekeer niet gaat (om puur lichamelijke redenen, medische redenen, planning, emotionele toestand, wat ge maar wilt), dan is dat ook geen probleem

Emiel Goelen

Legacy Member
Tha_nOn zei:
ik denk niet dat ik of bananarama iets zo verschillend beweren ze
gij legt de nadruk op moeite doen, ik leg de nadruk op u niet slecht moeten voelen als ge nekeer iets voor hebt

ik zie niet in waar dat elkaar uitsluit?

ik doe nog altijd graag moeite voor mijn partner, maar als dat nekeer niet gaat (om puur lichamelijke redenen, medische redenen, planning, emotionele toestand, wat ge maar wilt), dan is dat ook geen probleem

Ja ok maar dat vind ik weer een beetje open deuren intrappen :) wat bananarama zegt klinkt heel anders dan hetgeen gij hier beweert.

beyl

Legacy Member
Den dag dat mijn vriendin ne scheet laat met opzet in mijn gezicht EN ze heeft haar op haar benen, noem ik haar Freddy.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan