Archief - Heb je een lief: the sequel deel 19

W0utR zei:

3 maand stage gedaan in China, dan besloten dat ik terug wou gaan naar die streken, uiteindelijk voor Hong Kong gekozen omdat het daar voor wat ik doe toch gemakkelijker werken is. (en immens veel geluk gehad met mijn bedrijf)

Klik om te vergroten...

en piepen ze daar nu of zen der soms luide ook tussen? Ze zen met ne miljard dusja gek kan al wel es proberen e =D

Wees blij dat ge nog geen lief had dan

Zelf al 2.5 jaar samen met de madam.

@All-In, ik heb er al luide gehoord, niet om te lachen, maar ik kon die echt letterlijk horen vanuit een ander appartement.

@n9ne, dat is ook de rede waarom ik dat nu doen, wie weet had ik een jaar later een vriendin en dan zit ge vast he

RazorBlade0075 zei:

@Emiel
Ben je nog met uw Duitse geweest?

Klik om te vergroten...

Die is vorig weekend hier geweest en 't was weer plezant. Sindsdien houden we contact, ze stuurt vaak dat ze mij mist en ze wilt dat ik zsm weer naar daar ga. Misschien dat ik volgend weekend weer naar daar tuf als ik deze pukkelpop overleef.

Valt het loon in HK eigenlijk wat mee als ik vragen mag? Toch wel belangrijk voor als ge ooit terug naar huis wilt komen.

WarCry-dude zei:

Valt het loon in HK eigenlijk wat mee als ik vragen mag? Toch wel belangrijk voor als ge ooit terug naar huis wilt komen.

Klik om te vergroten...

Als junior is het natuurlijk altijd overal wat moeilijk, maar ik verdien in ieder geval meer dan in Belgie.
Natuurlijk is Hong Kong een vrij dure stad om te leven, maar ik kan elke maand voldoende sparen.

Blijkbaar is het gemiddelde loon hier maar 12K, wat echt enorm laag is, de kloof tussen arm en groot is echt één van de grootste ter wereld.

Ferm touche hier en heb het zelf ook goed zitten en natuurlijk morgenochtend vertrekken voor twee weken, perfecte timing enal. Maar soit, misschien is dat net goed, niets rushen enzo.

Is dat egoïstisch?

Ik had in de voormiddag een gesprek met mijn ex en die vertelde me dat ze me miste. Ik zei dat ik haar niet miste en dat vond ze nogal een vreemde reactie.
Toen vertelde ik haar dat iemand missen meestal uit eigen belang voort komt. Ik hoef maar naar mijn eigen te kijken vroeger. Toen we samen waren miste ik haar met momenten enorm. Dit kwam door meerdere dingen. Onzekerheid, bang om me eenzaam te voelen. Nood hebben aan affectie (een verlangen?).... Dat neemt niet weg dat ik ontzettend veel van haar hield, en nu nog steeds om haar geef.
Maar als ik het zo bekijk miste ik haar voor een groot deel dus ook uit eigen belang.

Haar tegenargument was dat mensen niet "gemaakt" zijn om alleen te zijn. En dat het dan maar normaal is dat je ook gewoon mensen mist.
Maar ook omdat je sommige mensen leuke herinneringen hebt, of er goed mee kunt praten ofzo van die dingen.

Ik begrijp haar standpunt. Maar ik vind dat zulke dingen voortkomen uit verlangens.
En 1 vd 4 edele waarheden van het Boeddhisme zegt het volgende: lijden komt omdat we verlangen naar zaken die ons onmogelijk bevrediging kunnen geven en koste wat kost aan van alles willen vasthouden. (Of dit waar is of niet maakt iedereen voor zichzelf uit natuurlijk, maar ik kan me hier wel in vinden.) Daarom dat ik de link een beetje leg.

Zo ook bij overlijdens. Dikwijls hoor ik mensen zeggen:"Ik mis die zo hard, en ik had nog dit en dat willen zeggen. Of ik had er nog graag iets mee gaan doen. Hij is veel te vroeg gestorven...."
Akkoord, het doet pijn om iemand af te moeten geven, maar waarom?
Is dat niet omdat we die persoon missen?

Persoonlijk streef ik naar volledig innerlijke rust, en voor mij voelt iemand missen aan als een verstorende emotie. Gewoon omdat ik dan het gevoel heb aan die persoon vast te hangen.

Maar ik wil jullie mening hier graag over weten. Denken jullie dat iemand missen deels, of helemaal (niet) egoïstisch is?

Nog nooit écht een serieuze relatie gehad, alleen nog maar wat flirten, heb wel al genoeg kansen gehad om met die meisjes een relatie te beginnen maar door een of andere reden begin ik altijd veel te veel na te denken over de negatieve dingen, en dan is het altijd al gedaan met zingen in de "beginperiode"

Nu heb ik de moed opgegeven in mezelf opgegeven voor iemand te vinden.
Voorlopig gewoon storten op school/werk/hobby, want denk niet dat er snel iemand zal komen in m'n leven

Nuttiez zei:

Nog nooit écht een serieuze relatie gehad, alleen nog maar wat flirten, heb wel al genoeg kansen gehad om met die meisjes een relatie te beginnen maar door een of andere reden begin ik altijd veel te veel na te denken over de negatieve dingen, en dan is het altijd al gedaan met zingen in de "beginperiode"

Nu heb ik de moed opgegeven in mezelf opgegeven voor iemand te vinden.
Voorlopig gewoon storten op school/werk/hobby, want denk niet dat er snel iemand zal komen in m'n leven

Klik om te vergroten...

Negatieve ZAK!!!!!!!!!! Get out there and show em BOSS TIEM :applause:

Nuttiez zei:

Nog nooit écht een serieuze relatie gehad, alleen nog maar wat flirten, heb wel al genoeg kansen gehad om met die meisjes een relatie te beginnen maar door een of andere reden begin ik altijd veel te veel na te denken over de negatieve dingen, en dan is het altijd al gedaan met zingen in de "beginperiode"

Klik om te vergroten...

Dat klinkt bekend. Ik deed dat vroeger ook constant. Mijn huidig lief was ook weer niet goed want ze was van een ander land en als ons erasmusjaar over was zou ik ze niet meer zien en blablabla. Op een bepaald moment heb ik gewoon foert gezegd en ben ik ervoor gegaan.

Goh, het hangt er vanaf welk motief er achter zit. Je kan iemand missen doordat je deze persoon iets gaf, zoals vertrouwen. Dit betekent niet dat je zelf niets voor deze persoon betekent! Het is wel waar dat de mens niet "gemaakt" is om alleen te zijn, we zijn zijn allemaal sociale wezens. Als je iemand mist kan je dat zien als egoïsme, maar ook als waardering die je aan iemand toehecht. Het lijkt me daarbij redelijk eentonig om te zeggen dat iemand dan egoïstisch is. Wie heeft er nu nog niemand gemist? Als die uitspraak juist zou zijn, is 90% van de mensen egoïstisch.

Ik haat dat overdenken en overanalyseren echt zo hard. Net zoals alles op voorhand plannen.

Dus als ik het lees... heb jij fameuze goedmaakseks misgelopen?

Niks wat niet met alcohol te compenseren valt.

Vraag gewoon om met wederzijdse toestemming om eens goed van bil te gaan iedere keer bij het "ik mis je gevoel", zonder meer.... ge gaat u al veel beter voelen dan er filosofisch over te doen!

dacuba zei:

...

Klik om te vergroten...

Sinds wnr zijde gij terug van straat ?

Nuttiez zei:

Nog nooit écht een serieuze relatie gehad, alleen nog maar wat flirten, heb wel al genoeg kansen gehad om met die meisjes een relatie te beginnen maar door een of andere reden begin ik altijd veel te veel na te denken over de negatieve dingen, en dan is het altijd al gedaan met zingen in de "beginperiode"

Nu heb ik de moed opgegeven in mezelf opgegeven voor iemand te vinden.
Voorlopig gewoon storten op school/werk/hobby, want denk niet dat er snel iemand zal komen in m'n leven

Klik om te vergroten...

Ha, ik heb daar ook wat problemen mee.

tuurlijk is dat egoistisch
liefde ook
ge kunt van iemand houden maar uiteindelijk is dat omdat ge uzelf er beter bij voelt als die persoon bij u is of whatever.

Waarschuwing: Als je Yimah z'n post al te filosofisch/spiritueel of wat dan ook vond, raad ik je aan mijn post gewoon over te slaan.

Yimah zei:

Toen vertelde ik haar dat iemand missen meestal uit eigen belang voort komt. Ik hoef maar naar mijn eigen te kijken vroeger. Toen we samen waren miste ik haar met momenten enorm. Dit kwam door meerdere dingen. Onzekerheid, bang om me eenzaam te voelen. Nood hebben aan affectie (een verlangen?).... Dat neemt niet weg dat ik ontzettend veel van haar hield, en nu nog steeds om haar geef.
Maar als ik het zo bekijk miste ik haar voor een groot deel dus ook uit eigen belang.

Haar tegenargument was dat mensen niet "gemaakt" zijn om alleen te zijn. En dat het dan maar normaal is dat je ook gewoon mensen mist.
Maar ook omdat je sommige mensen leuke herinneringen hebt, of er goed mee kunt praten ofzo van die dingen.

Ik begrijp haar standpunt. Maar ik vind dat zulke dingen voortkomen uit verlangens.
En 1 vd 4 edele waarheden van het Boeddhisme zegt het volgende: lijden komt omdat we verlangen naar zaken die ons onmogelijk bevrediging kunnen geven en koste wat kost aan van alles willen vasthouden. (Of dit waar is of niet maakt iedereen voor zichzelf uit natuurlijk, maar ik kan me hier wel in vinden.) Daarom dat ik de link een beetje leg.

Zo ook bij overlijdens. Dikwijls hoor ik mensen zeggen:"Ik mis die zo hard, en ik had nog dit en dat willen zeggen. Of ik had er nog graag iets mee gaan doen. Hij is veel te vroeg gestorven...."
Akkoord, het doet pijn om iemand af te moeten geven, maar waarom?
Is dat niet omdat we die persoon missen?

Persoonlijk streef ik naar volledig innerlijke rust, en voor mij voelt iemand missen aan als een verstorende emotie. Gewoon omdat ik dan het gevoel heb aan die persoon vast te hangen.

Maar ik wil jullie mening hier graag over weten. Denken jullie dat iemand missen deels, of helemaal (niet) egoïstisch is?

Klik om te vergroten...

Kan je het verleden wel correct interpreteren? Als ik uw interpretatie van iemand te missen nu lees zie ik de interpretatie van iemand die het nu best ok vindt om niemand te missen, maar kan je eerlijk zeggen dat die interpretatie de absolute volledige waarheid is?

De oorzaak van iemand te missen is niet steeds te herleiden naar negatieve zaken zoals onzekerheid. Inherent aan de mens is het streven naar geluk, zelf in het Boeddhisme komt dat terug onder de vorm van het wegwerken van verlangen en "suffering". Als je dus iemand hebt die jou gelukkiger maakt is het logisch dat je op momenten dat die persoon er niet is, wenst dat die persoon er wel zou zijn. Dat is dan ook mijn definitie van iemand te missen. Ik zeg mijn definitie van iemand te missen aangezien iedereen daar een andere definitie aan kan geven.

Het Boeddhisme zegt dan ook dat die "suffering" (dukkha) onder andere veroorzaakt wordt door een verlangen naar iets dat niet ingelost kan worden. Maar jij bent volledig meester van het al dan niet inlossen van dit verlangen, als ik iemand mis kan dat verlangen voor mij ingelost worden door stil te staan bij een mooie herinnering, misschien een sms te sturen of eens te bellen of iets neer te schrijven. Voor mij lost dat dat verlangen in, dus is er geen sprake van dukkha.
Zo wordt mijn streven naar geluk voldaan zonder dat ik of iemand anders er enig nadeel van ondervindt, zeker als ik weet dat de persoon die een sms of telefoontje krijgt dat graag heeft.

Is dit egoïstisch?
Hangt af van uw definitie van egoïstisch. Interpreteer je het streven naar geluk als egoïstisch? Dan is het egoïstisch, maar dan vrees ik voor jou dat het willen wegwerken van uw dukkha, het streven naar verlichting of volledige innerlijke rust, eveneens egoïstisch is. Zelf het willen wegwerken van uw ego is dan egoïstisch.
Ik zie het liever als het uitbreiden van uw ego zodat het alle mensen rondom u omvat, rekening houden met jezelf EN met alle anderen. Zolang uw intenties en acties dus jezelf noch u medemens schaadt plaats ik die intenties of acties niet onder de algemene definitie van egoïstisch, omdat egoïsme een zeer negatieve connotatie heeft.
Als je echter iemand mist en uw verlangen kan niet ingelost worden door stil te staan aan een mooie herinnering of je per se moet bellen of sms'en en dit je de ander lastig valt of bij deze persoon negatieve energie veroorzaakt, valt dit volgens mij meer onder een verlangen naar iets dat onbereikbaar is of niet ingelost kan worden dan gewoon een gemis. Dit schaadt dan wel uzelf en misschien zelf de ander.

Het probleem met Boeddhisme (en eigenlijk eender wat) is dat het gebruik maakt van woorden, deze woorden moeten gedefiniëerd worden en die definities zijn afhankelijk van de interpretatie van de mensen die deze woorden lezen. Dat maakt het nogal moeilijk om je vraag te beantwoorden.
Houd er ook rekening mee dat er in het Boeddhisme ook een onderscheid gemaakt wordt tussen de richtlijnen voor monniken en leeken.