't Is weer eens van dat.. Zeer vriendelijke leren kennen, ze vraagt me altijd mee om te gaan lunchen tijdens het werk, knipoogjes, wil per sé dat ik eens afkom naar haar branche, doe ik dan ook (momenteel extra training bij haar collega), vraagt ze bijna elke middag of ik niet mee ga lunchen..
Dan vraag ik haar vorige week eens uit, ze zegt ja. Anderhalve week later is ze plots bezet die avond/dag en ze zal het mij nog eens laten weten, we kunnen eens na het werk iets gaan drinken zei ze nog.
Niks meer over gehoord, wel spreek ik nog elke dag met haar, lachen we nog als tevoren, vroeg ze vandaag nog welk uur ik zou gaan lunchen zodat ze mee zou gaan,.. Alez kortom, precies alsof er niks is gebeurd. Nuja, ik amuseer mij zo ook wel met haar maar waarom kan die stap verder toch nooit. En waarom zeggen ze ja en komen ze er een week later dan op terug, alez technisch gezien is het nog altijd goed en heeft ze nooit nee gezegd maar ja zeggen en dan uitstellen = nee for me.