Archief - Heb je een lief: the sequel deel 17
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Tritser
Legacy Member
Man man man wat een onwetende mensen hier. Ik weet ik ben niet zo'n prater, maar lees veel mee. Maar hier moet ik echt op reageren.
Eens het zo ver is zul je allemaal wel anders piepen, "ongelukje" of niet, je zal van dat kind houden en heel uw wereld zal veranderen, en je zal er alles aan doen om dat kind gelukkig te maken...
Ik was misschien ook nog niet zeker, en ok we waren niet lang samen en hadden al problemen. Dan is het gebeurd ook al waren er anticonceptie middelen bij, we hebben besloten om er het beste van te maken. Abortie is nooit bij ons opgekomen en god daar ben ik blij om. Je zal me niet horen zeggen dat het allemaal makkelijk is, want dat is het absoluut niet. Maar geloof me, de glimlach en de lieve woordjes "papa ik hou van je" maakt alles al een heel pak mooier!
De eerste 3 uren van mijn dochter haar leven heeft ze doorgebracht bij mij op de arm, wachtend in een lege ziekenhuiskamer op haar mama. Die 3 uren waren fenomenaal, lag ze daar met haar hele handje rond mijn kleine pink...
Geloof me vrij mensen, eens het zo ver is....... Zal je wel zien
Ik ga er verder niet over uitweiden of ik ga nog gans emotioneel worden
Eens het zo ver is zul je allemaal wel anders piepen, "ongelukje" of niet, je zal van dat kind houden en heel uw wereld zal veranderen, en je zal er alles aan doen om dat kind gelukkig te maken...
Ik was misschien ook nog niet zeker, en ok we waren niet lang samen en hadden al problemen. Dan is het gebeurd ook al waren er anticonceptie middelen bij, we hebben besloten om er het beste van te maken. Abortie is nooit bij ons opgekomen en god daar ben ik blij om. Je zal me niet horen zeggen dat het allemaal makkelijk is, want dat is het absoluut niet. Maar geloof me, de glimlach en de lieve woordjes "papa ik hou van je" maakt alles al een heel pak mooier!
De eerste 3 uren van mijn dochter haar leven heeft ze doorgebracht bij mij op de arm, wachtend in een lege ziekenhuiskamer op haar mama. Die 3 uren waren fenomenaal, lag ze daar met haar hele handje rond mijn kleine pink...
Geloof me vrij mensen, eens het zo ver is....... Zal je wel zien
Ik ga er verder niet over uitweiden of ik ga nog gans emotioneel worden
Beramode
Legacy Member
Lulukai zei:
Dat op dag 1 in iemand zijn gezicht smijten is gewoon raar, in Lorim zijn geval ging het dan ook over na 3 jaar he
En ja als je de rollen omdraait, moest jouw lief zich na een tijdje terloops laten ontvallen "ik wil ZEKER 2 kinderen en liefst meer" zou dat veel uitmaken voor jouw relatie?
lantaarnpaal
Legacy Member
tritser zei:Man man man wat een onwetende mensen hier. Ik weet ik ben niet zo'n prater, maar lees veel mee. Maar hier moet ik echt op reageren.
Eens het zo ver is zul je allemaal wel anders piepen, "ongelukje" of niet, je zal van dat kind houden en heel uw wereld zal veranderen, en je zal er alles aan doen om dat kind gelukkig te maken...
Ik was misschien ook nog niet zeker, en ok we waren niet lang samen en hadden al problemen. Dan is het gebeurd ook al waren er anticonceptie middelen bij, we hebben besloten om er het beste van te maken. Abortie is nooit bij ons opgekomen en god daar ben ik blij om. Je zal me niet horen zeggen dat het allemaal makkelijk is, want dat is het absoluut niet. Maar geloof me, de glimlach en de lieve woordjes "papa ik hou van je" maakt alles al een heel pak mooier!
De eerste 3 uren van mijn dochter haar leven heeft ze doorgebracht bij mij op de arm, wachtend in een lege ziekenhuiskamer op haar mama. Die 3 uren waren fenomenaal, lag ze daar met haar hele handje rond mijn kleine pink...
Geloof me vrij mensen, eens het zo ver is....... Zal je wel zien
Ik ga er verder niet over uitweiden of ik ga nog gans emotioneel worden
Ik heb schrik van baby's en ik haat kinderen, volgens mij gaat het er niet van komen
Eagle` zei:den dag da er griet zegt ik ben zwanger van u, ik maak men eige wrs van kant. Het idee alleen al
ik zou wegvluchten uit Europa om mijn "verantwoordelijkheid" niet te hoeven nemen.
@ hieronder: sorry + fixed, mijn "humor" is soms nogal niet voor iedereen weggelegd en ga ik een beetje te ver
Tritser
Legacy Member
Beste Lantaarnpaal, U daalt zééééér diep in mijn achting, niet enkel omdat U aangeeft dat U kinderen haat, maar ik raad U ten STERKSTE aan om de tekst die U van mij quote NIET te wijzigen!
Bij deze bent U gereported
@hierboven, vriendelijk bedankt voor de "fix", en jawel ik heb een hoog gevoel voor humor, maar zeker niet voor iets dat seksueel getint is tegenover kinderen, en al helemaal niet over men eigen kind
Maar zoals ik eerder aanhaalde, dat zal U ooit zelf wel merken...
Bij deze bent U gereported
@hierboven, vriendelijk bedankt voor de "fix", en jawel ik heb een hoog gevoel voor humor, maar zeker niet voor iets dat seksueel getint is tegenover kinderen, en al helemaal niet over men eigen kind
Maar zoals ik eerder aanhaalde, dat zal U ooit zelf wel merken...
rscaboy
Legacy Member
tritser zei:
Er zijn meer dan genoeg ouders die niet van hun kinderen houden of hun relatie op de klippen zien lopen door de kinderen. Het is overigens ook egoïstisch om een kind op te voeden als je er niet toe in staat bent(slaat niet op u), de rechten van het kind zijn meer waard dan die van de ouders.
Je kan perfect gelukkig zijn zonder kinderen en als jij beweert dat dat niet mogelijk is dan ben je gewoon onwetend.
IllumSphere
Legacy Member
Nu we toch bezig zijn over zwangerschappen en ouder worden. Ik denk dat ik pas op mijn 30ste vader wil worden. Ik wil tussen mijn 20ste en 30ste toch wel veel dingen bereiken en ik denk niet dat ik het zal kunnen verwezenlijken als ik een kind zou hebben.
Ik kijk ook soms af en toe naar het kind van mijn zes jaar oudere zus en ik kan er wel naar kijken en ik speel er af en toe mee, maar de verantwoordelijkheid en de tijdsinvestering die je er in moet steken, daar ben ik absoluut nog niet klaar voor. En ik kan geen zware dingen combineren met elkaar en ik weet zeker dat ik hier niet de enigste in ben.
Moest een meisje zeggen tegen mij dat ze zwanger van me is, dan zou ik er alles voor doen op dat ze abortus zou plegen. Het klinkt grof en egoïstisch, maar ik denk dat het de beste optie zou zijn. Nu zorg ik er wel voor dat de kans heel klein is dat zoiets kan gebeuren. Ik vrij heel erg veilig en gebruik altijd een condoom, ookal zegt het meisje of neemt ze effectief de pil. Ik vertrouw het gewoon niet. Ik ken dat, dan is ze zwanger en wilt ze geen abortus plegen. Dan verlaat je haar omdat je het gewoon niet kan en dan sleuren ze je voor de rechter om alimentatie te betalen. Dan staat ge daar gescheten..
Wat ik wel ondervind is die zogenaamde druk. Ik ben nog jong, maar toch is het alsof het van moeten is. Ik ben ook de enige jongen in mijn familie die de familie kan laten bestaan, dus dat levert ook nog een immense druk op. Gelukkig heb ik zo een sterk karakter dat ik nog steeds zelf mijn normen en waarden kan hanteren.
Moest een meisje zeggen dat ik moet kiezen, oftewel een kind oftewel de relatie stop zetten, dan zou ik kiezen voor dat laatste. Hoe graag ik haar ook mag zien, dat is iets dat ge onmogelijk kunt vragen van iemand.
Ook is die hele mentaliteit van een kind hebben een beetje overdreven. Iedereen is er mee bezig en als er iemand dan zegt dat hij het niet wilt, dan is het een egoïst of een zielig persoon. Net alsof het tegenwoordig nog zo een taboe is om van mening te zijn dat ge geen kinderen wilt..
Ik kijk ook soms af en toe naar het kind van mijn zes jaar oudere zus en ik kan er wel naar kijken en ik speel er af en toe mee, maar de verantwoordelijkheid en de tijdsinvestering die je er in moet steken, daar ben ik absoluut nog niet klaar voor. En ik kan geen zware dingen combineren met elkaar en ik weet zeker dat ik hier niet de enigste in ben.
Moest een meisje zeggen tegen mij dat ze zwanger van me is, dan zou ik er alles voor doen op dat ze abortus zou plegen. Het klinkt grof en egoïstisch, maar ik denk dat het de beste optie zou zijn. Nu zorg ik er wel voor dat de kans heel klein is dat zoiets kan gebeuren. Ik vrij heel erg veilig en gebruik altijd een condoom, ookal zegt het meisje of neemt ze effectief de pil. Ik vertrouw het gewoon niet. Ik ken dat, dan is ze zwanger en wilt ze geen abortus plegen. Dan verlaat je haar omdat je het gewoon niet kan en dan sleuren ze je voor de rechter om alimentatie te betalen. Dan staat ge daar gescheten..
Wat ik wel ondervind is die zogenaamde druk. Ik ben nog jong, maar toch is het alsof het van moeten is. Ik ben ook de enige jongen in mijn familie die de familie kan laten bestaan, dus dat levert ook nog een immense druk op. Gelukkig heb ik zo een sterk karakter dat ik nog steeds zelf mijn normen en waarden kan hanteren.
Moest een meisje zeggen dat ik moet kiezen, oftewel een kind oftewel de relatie stop zetten, dan zou ik kiezen voor dat laatste. Hoe graag ik haar ook mag zien, dat is iets dat ge onmogelijk kunt vragen van iemand.
Ook is die hele mentaliteit van een kind hebben een beetje overdreven. Iedereen is er mee bezig en als er iemand dan zegt dat hij het niet wilt, dan is het een egoïst of een zielig persoon. Net alsof het tegenwoordig nog zo een taboe is om van mening te zijn dat ge geen kinderen wilt..
Lulukai
Legacy Member
rscaboy zei:
hier volg ik volledig in.
Ik ken zo van die grietjes die persé een kindje zouden en moesten hebben op hun 18e, die nu amper hun rekeningen kunnen betalen, moeten aankloppen bij het OCMW, die (geloof ik) haar kinderen echt geen goeie opvoeding geeft (moesten blijven zitten ook in't 1e leerjaar).... Bleh, dat maakt me gewoon boos op de één of ander reden.
Kinderen zijn inderdaad niet voor iedereen weggelegd, maar iedereen heeft er wel "het recht" op. Ik kan me nog wel inbeelden dat de maatschappij ooit meer gaat evolueren naar hoe het in China is, of zelfs nog extremer, dat je een soort "voortplantbewijs" moet halen, zoals een rijbewijs
Natuurlijke selectie een handje toesteken Achja, klinkt allemaal heel onmenselijk, maar k denk niet dat dat echt ondenkbaar is (voor pakweg het volgende millenium), gezien de overbevolkingsproblematiek e.d. Dan nog 10x erger dat ge voor een kind te krijgen op natuurlijke manier een volslagen idioot moogt zijn, maar voor te adopteren dat ze zo superstreng zijn, en dat het zo superlang duurt, dat bijna niemand het er voorover heeft.
Beramode zei:Dat op dag 1 in iemand zijn gezicht smijten is gewoon raar, in Lorim zijn geval ging het dan ook over na 3 jaar he
En ja als je de rollen omdraait, moest jouw lief zich na een tijdje terloops laten ontvallen "ik wil ZEKER 2 kinderen en liefst meer" zou dat veel uitmaken voor jouw relatie?
Het is net die "ZEKER" dat dan parten speelt. Ik heb zoiets van: "ik zie wel" momenteel heb ik alleszins TOTAAL geen behoefte aan kinderen, en ik zie mezelf die behoefte ook niet krijgen, ik ben niet zo'n kindjes-persoon. En ik denk ook niet dat ik een geschikte ouder zou zijn (da's eigenlijk één van de voornaamste redenen), aangezien ik mijn carrière (denk ik) te veel eerst zou zetten. Ik zou dat niet eerlijk vinden tov een kind, dat die u nooit zien en praktisch opgevoed worden door een creche, naschoolse opvang, etc.
Als de tegenpartij je dan voor een ultimatum zet en zegt dat hij/zij binnen de 2jaar kinderen ofzo wilt, dan stel ik me daar toch wel vragen bij, over de houdbaarheid van de relatie, da's waar. Maar voor mij zou dat niet meteen het einde betekenen, je moet het een beetje van twee kanten bezien dan: is de ander bereid om af te wachten en te zien of jij ooit kindjes wilt? ziet hij/zij je daarvoor graag genoeg? waarom heeft hij/zij die nood, uit conformisme?
Het is inderdaad misschien wel wenselijk om daar ooit eens over te praten, maar ik heb zoiets van "ik zie wel".
tritser zei:Man man man wat een onwetende mensen hier. Ik weet ik ben niet zo'n prater, maar lees veel mee. Maar hier moet ik echt op reageren.
Eens het zo ver is zul je allemaal wel anders piepen, "ongelukje" of niet, je zal van dat kind houden en heel uw wereld zal veranderen, en je zal er alles aan doen om dat kind gelukkig te maken...
Ik was misschien ook nog niet zeker, en ok we waren niet lang samen en hadden al problemen. Dan is het gebeurd ook al waren er anticonceptie middelen bij, we hebben besloten om er het beste van te maken. Abortie is nooit bij ons opgekomen en god daar ben ik blij om. Je zal me niet horen zeggen dat het allemaal makkelijk is, want dat is het absoluut niet. Maar geloof me, de glimlach en de lieve woordjes "papa ik hou van je" maakt alles al een heel pak mooier!
De eerste 3 uren van mijn dochter haar leven heeft ze doorgebracht bij mij op de arm, wachtend in een lege ziekenhuiskamer op haar mama. Die 3 uren waren fenomenaal, lag ze daar met haar hele handje rond mijn kleine pink...
Geloof me vrij mensen, eens het zo ver is....... Zal je wel zien
Ik ga er verder niet over uitweiden of ik ga nog gans emotioneel worden
Da begrijp ik, maar zoals ik hierboven al zei: ik heb liever geen kinderen, dan dat ik een slechte moeder zou zijn.
Ik merk dat wel met mijn kat bijvoorbeeld (ge gaat nu vast zeggen dat dat totaal onvergelijkbaar is, maar ik vind van niet
): ik zie dat beestke doodgraag, natuurlijk is een kat meer "vervangbaar" dan een kind (hoewel ik elke kat dat we al gehad hebben die dood is gegaan, nog steeds betreur en mis). En als die gelukkig is en die ligt te spinnen op mijn schoot, dan maakt mij dat ook echt gelukkig. Dus ik begrijp wel wat je bedoelt hoor. maar daarom wil ik nog altijd geen kinderen
Saphira
Legacy Member
Lorim zei:Succes
"ja ma
Terug thuis, hoera...
Haha tzelfde hier ook. Ik weet nu al wat ze me allemaal zal zeggen. Eens kijken of ze vandaag origineel kan zijn en mij verrassen. But I doubt it
Tritser
Legacy Member
rscaboy zei:
Ik zal zeker en vast niet zeggen dat je zonder kind niet gelukkig kan zijn...
Het enige dat ik bedoel is dat, moest het er toch van komen en je zou beslissen om het te houden ook al vind je het eigenlijk nog te vroeg, en denk je dat je er niet klaar voor bent. Eens het er dan effectief is, zal je alles anders bezien...
iamhollywood
Legacy Member
IllumSphere zei:
Ind
, daar krijg ik het ook enorm van op mijn heupen. Ik ben afgestudeerd, heb een deftige stabiele job, sta volledig op eigen benen.. iedereen verwacht daar precies een partner bij en zo snel mogelijk een dak boven mijn hoofd in vast eigendom en een bende kinderen etc. Maar zelf heb ik daar allemaal geen behoefte aan. Ik ben gelukkig met wat ik ben/heb. Kan doen en laten wat ik wil, kom ruim toe, hoef niemand om hulp te vragen. Ik wil zoveel nog bereiken, ben te ambitieus om te buigen naar huisje/tuintje/kindje. Ik wil zoveel nog zien. En toch doet die druk u soms breken in 'ja ok misschien toch' blabla.
Om eerlijk te zijn boeit het mij allemaal niet. Er zijn genoeg leuke jongens die wel interesse tonen, maar goh ergens heb ik zoiets van 'leuk maar geen zin in meer'. Tot als ge die immense druk weer voelt en dan toch denkt van 'hmm misschien moet ik toch maar eens instemmen met een date'. Hoo ik word er allemaal zo ambetant van
. Ik weet ook helemaal niet wat ik wil qua partner, ik voel mij ergens wel tot bepaalde geïnteresseerden aangetrokken maar ik wacht lijk precies op die 1e grote klik, louter omdat ik zo perfect gelukkig ben met wat ik heb/ben. Gooh laat een mens toch eens doen 
. Lulukai zei:Ik merk dat wel met mijn kat bijvoorbeeld (ge gaat nu vast zeggen dat dat totaal onvergelijkbaar is, maar ik vind van niet
maar daarom wil ik nog altijd geen kinderen
Ik merk net bij mijn kat dat ik helemaal niet klaar ben voor kinderen. Dat lijkt nu zo banaal, maar ge moet daar ook continu rekening mee houden (zien dat er altijd eten en drinken staat, op tijd kattenbak verversen, regeling als ge weg moet, etc). Dat zijn kleine dingen die ge CONTINU moet doen, en dat vormt geen probleem eh, verre van ma dan beseft ge toch.. shit wat een hel moet de continue verantwoordelijkheid voor een kind wel niet zijn
. Een kat heeft nog een ruime zelfstandigheid, een kind daarentegen... Al heb ik wel het ideale gezinnetje voor u eh mie
. Eigen appartementje met binnen 4 weekjes mijn 2de poezel! Fuck who needs men! 
Saphira zei:
Haaa ik versta u volledig
. Lorim zei:Succes
"ja ma
Terug thuis, hoera...
En dees komt ook zo bekend voor
. Alleen al daarom wou ik na mijn break-up alleen gaan wonen en niet terug het ouderlijk huis betrekken. Die opmerkingen als 'jama dien stofzuiger was ne cadeau van ons eh, zie maar dat dien terug naar u komt', 'zou ge ni vlug alle facturen bij elkaar verzamelen dat ge concrete bewijzen hebt van wie wat is', 'zou ge uw sloten niet zo snel mogelijk gaan vervangen, straks is hij er met die slaapkamer die ge van ons gekregen hebt vandoor'.. DAT VAN DAG 1 EH . Die onzin was het laatste waar ik toen behoefte aan had, een goede knuffel was zoveel gepaster geweest 
.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.