D@M^rV$ zei:
Ik beschik gewoon niet over de emotionele vaardigheden die ervoor nodig zijn. Nu, een mens heeft er aanleg voor of niet, daar ben ik van bewust.
Maar het is gewoon zo frustrerend dat langzaam aan haast alles er rond begint te draaien. Eén van de eerste vragen die je krijgt is "En heb je een lief?" "Neen" en dan zoiets van "Achja, alles op zijn tijd.". En dan sterft het gesprek al meteen in zijn kiem alsof er niets meer interessants bestaat. Wanneer je er dan wat kritiek tegenover zet word je bijna vergeleken met een kind omdat je "het gewoon niet begrijpt". Maar als het dan fout afloopt kun je wel raden bij wie ze het komen uitjanken.
Ik hoop dat je ergens mijn frustraties begrijpt.
Het "onderliggend probleem" waar patatten achter vroeg lijkt je frustratie te zijn die veroorzaakt wordt door anderen die jou niet begrijpen, alleen reageer je hier misschien wel iets té negatief op? Ik zie je punt, maar je moet hieruit toch niet concluderen dat fijne, echt goede relaties niet kunnen bestaan?
Dat ze al dan niet in de minderheid zijn is een andere zaak
En ja, gewoon niet verwachten dat andere mensen je begrijpen, de wereld loopt nu eenmaal vol met kortzichtige idioten

Laat je plezier daardoor niet vergallen en probeer je eigen ding te doen.
Heb je je ook niet teveel door die zever laten beïnvloeden? Dat je je hebt laten aanpraten dat je er de capaciteiten niet voor hebt? Sommigen zijn nu eenmaal meer einzelgangers, of gewoon minder mainstream en matchbaar... of minder snel verliefd.
(en ja ik heb hier bepaalde dingen min of meer herhaald, Cura, Patatten

)