Archief - Heb je een lief: the sequel deel 17
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Lorim
Legacy Member
WarCry-dude zei:
Ik wil geen kinderen later, en dat heb ik haar 'pas duidelijk gemaakt' na 3 jaar. Hoewel het er nooit écht concreet over ging tot vorige week, en dan is het dus beginnen mislopen. Zoals ik eerder zei was dat de reden die ons uiteindelijk deed beslissen dat we uit elkaar gaan, daarvoor liep het al af en toe mis omdat we elkaar eigenlijk niet altijd even goed begrepen en niet echt zo goed bij elkaar passen als we wouden.
Het is dus mijn schuld dat het gedaan is, ik zou haar ook aan het lijntje gehouden hebben door zolang met een voor haar nutteloze relatie te hebben doorgedaan.
Ik kan het allemaal wel relativeren, maar ze heeft natuurlijk wel een punt, vandaar het schuldgevoel. Ik ben ook wel iemand die altijd schuldgevoel heeft naar iemand als ik nog maar iets mis doe, dus daar kan ik niet veel aan doen
.WarCry-dude
Legacy Member
Lorim zei:Ik wil geen kinderen later, en dat heb ik haar 'pas duidelijk gemaakt' na 3 jaar. Hoewel het er nooit écht concreet over ging tot vorige week, en dan is het dus beginnen mislopen. Zoals ik eerder zei was dat de reden die ons uiteindelijk deed beslissen dat we uit elkaar gaan, daarvoor liep het al af en toe mis omdat we elkaar eigenlijk niet altijd even goed begrepen en niet echt zo goed bij elkaar passen als we wouden.
Het is dus mijn schuld dat het gedaan is, ik zou haar ook aan het lijntje gehouden hebben door zolang met een voor haar nutteloze relatie te hebben doorgedaan.
Ik kan het allemaal wel relativeren, maar ze heeft natuurlijk wel een punt, vandaar het schuldgevoel. Ik ben ook wel iemand die altijd schuldgevoel heeft naar iemand als ik nog maar iets mis doe, dus daar kan ik niet veel aan doen
Langs de andere kant heeft zij uw ook 3 jaar nooit gezegd dat ze wel kinderen wil.
Anoniem15
Legacy Member
Ik vind als je na je 25 een serieuze relatie begint met iemand die ook ongeveer dezelfde leeftijd heeft of ouder je dat onderwerp toch eens moet aankaarten.
Als één van de twee een kinderwens heeft en de andere heeft dat duidelijk niet dan is het belangrijk dat over zoiets gesproken heeft. Wat doet het uit om als persoon met een kinderwens jarenlang bij iemand te blijven die geen kinderen wil hebben of er nog niet over gesproken heeft.
Als de moment er is en je bent beide rond de 30 en één iemand komt uit voor de kinderwens dan gaat die relatie gewoon stuk als de andere totaal geen kinderen wilt. En dan gooi je echt een relatie van x aantal jaar weg. En begin op je 30 dan nog maar eens iemand te zoeken die in dezelfde situatie zit.
Mijn mening hierover...
Als één van de twee een kinderwens heeft en de andere heeft dat duidelijk niet dan is het belangrijk dat over zoiets gesproken heeft. Wat doet het uit om als persoon met een kinderwens jarenlang bij iemand te blijven die geen kinderen wil hebben of er nog niet over gesproken heeft.
Als de moment er is en je bent beide rond de 30 en één iemand komt uit voor de kinderwens dan gaat die relatie gewoon stuk als de andere totaal geen kinderen wilt. En dan gooi je echt een relatie van x aantal jaar weg. En begin op je 30 dan nog maar eens iemand te zoeken die in dezelfde situatie zit.
Mijn mening hierover...
beyl
Legacy Member
Bitchplease zei:Als een vriendin ineens uit het niks je aanspreekt met liefje en smsjes stuurt ala ik mis je, ik heb je nodig en gisteren I love you... Is dit typisch vrouwen of is er meer aan de hand?
Of ze is aant trollen of ze wilt ne vleesboom in haar grot.
Zeker dat het echt uit het niets komt?
Delirium
Legacy Member
Bitchplease zei:Als een vriendin ineens uit het niks je aanspreekt met liefje en smsjes stuurt ala ik mis je, ik heb je nodig en gisteren I love you... Is dit typisch vrouwen of is er meer aan de hand?
Misschien de verkeerde nummer.
Had zo ook ooit eens een bericht gekregen van "have fun en indien nog energie over call me." Dat was ook duidelijk
Wonkelrijm zei:
Op die leeftijd mag dat wel ter sprake komen, maar dat moet bespreekbaar zijn voor beide partijen zoals WarCry-dude zegt.
Op mijn 25 had ik ook zo het gevoel van ik moet geen kinderen hebben.
Nu denk ik er ook wel anders over. Da's iets waar ik later samen met mijn partner zal over beslissen. Maar om daarom je relatie direct stop te zetten, gaat voor mij ook te ver.
Lulukai
Legacy Member
Delirium zei:
sluit ik me volledig bij aan. Ik ben er 23 en ik vind kinderen eng en ik kan me niet inbeelden dat ik er ooit eentje van mezelf zou willen. Maar aan de andere kant besef ik wel dat dat misschien ooit wel verandert. Misschien ook niet.
Maakt dat dan zoveel uit voor je relatie? Als ik morgen iemand zou leren kennen is niet het eerste dat ik zeg 'ik ben 23 en wil waarschijnlijk nooit kinderen'. Ik dacht dat we al voorbij het tijdperk waren dat een man en een vrouw samen zijn om kindjes te krijgen... Ik vind het ook niet logisch dat die vriendin van hem er zomaar vanuit ging dat dat wel snor zat.
ILIQUID
Legacy Member
Nu een meisje leren kennen, veel gechat heen en weer, zie haar nu ook bijna elke dag, maar altijd en passant,altijd wel erg leuk 
.
Ik had haar dus een jaar geleden voor het eerst gezien op een avond met enkele maten, maar heb haar dus vorige week pas durven aanspreken.
Gisteren biechtte ze mij als het ware een beetje op dat ze eigenlijk echt wel blij was dat ik tegen haar was beginnen praten
Ze woont wel een eindje van mij, dus we gaan op verschillende plekken uit, maar morgen zou ik haar mss wel nog zien op een feestje..
Ik wil wel meer van haar, maar weet niet wat zij eigenlijk wil, of er wel iets inzit voor haar.
Bovendien is het me toch al vaker opgevallen dat het leeftijdsverschil tussen ons beiden toch wel gek is: haar mentaliteit is helemaal anders dan de mijne, zij is namelijk 16.
Hoe pak ik dit nu het best aan? Beter een beetje afstand nemen of er toch de volle 100% voor gaan?
.Ik had haar dus een jaar geleden voor het eerst gezien op een avond met enkele maten, maar heb haar dus vorige week pas durven aanspreken.
Gisteren biechtte ze mij als het ware een beetje op dat ze eigenlijk echt wel blij was dat ik tegen haar was beginnen praten
Ze woont wel een eindje van mij, dus we gaan op verschillende plekken uit, maar morgen zou ik haar mss wel nog zien op een feestje..
Ik wil wel meer van haar, maar weet niet wat zij eigenlijk wil, of er wel iets inzit voor haar.
Bovendien is het me toch al vaker opgevallen dat het leeftijdsverschil tussen ons beiden toch wel gek is: haar mentaliteit is helemaal anders dan de mijne, zij is namelijk 16.
Hoe pak ik dit nu het best aan? Beter een beetje afstand nemen of er toch de volle 100% voor gaan?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.