Archief - Heb je een lief: the sequel deel 17
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Saphira
Legacy Member
Iemand zei:
jawel, maar ik heb er lange tijd voor nodig gehad om te denken hoe ik moet reageren (of beter gezegd hoe ik het kan verwoorden).
Maar eerst enkele vraagjes: heb je het er met haar al over gehad hoe jij het ziet en hoe belangrijk het is voor zowel jou als je ouders?
Ik snap dat je haar wel de keuze wilt laten en dat het haar beslissing moet zijn. Maar als ze niet beseft hoe belangrijk het is voor jou, dan denk ik dat het wel het beste is om dit toch duidelijk te maken aan haar. Want als die dag effectief aanbreekt en ze is er niet, zal dit toch wel duidelijk een invloed op jou hebben.
In dit geval, zou ikzelf mij afzonderen van het feit de keuze volledig aan haar laten, maar er gewoon over praten waarom het voor jou wel belangrijk is, maar op zo'n manier dat je haar nog altijd de keuze laat. Dan heb je jezelf niets te verwijten
Iemand
Legacy Member
Saphira zei:
Ik heb het er een paar weken met haar al over gehad dat ik liefst zou hebben dat ze er bij zou zijn. Een babysit vinden is niet zoo moeilijk vermoed ik en de jubileum is voor mijn ouders ook een once in a lifetime. En na 2 jaar samenzijn lijkt mij dat ook gewoon logisch dat ge op grotere feesten met uw lief meegaat. Een jubileum is toch al wat groter dan een verjaardagsfeest bijvoorbeeld.
Maar goed, ik ga haar laten doen. Na een ambetante vragenronde van waar is uw lief, zal ik mij ook wel amuseren hoor. Ik vind het gewoon ambetant, voor mezelf en even ambetant voor mijn ouders. Surtout omdat ze het ook niet verwacht hadden en het een weinig gegronde reden vinden.
n9ne
Legacy Member
Iemand zei:Morgen 2 jaar samen, maar nu stelt ze me toch wel enigszins teleur.
Een goede 3 weken geleden hebben mijn ouders de uitnodigingen voor hun jubileum weesten aanbieden aan de mensen. Op 7 juli is het een receptie in de tuin en nadien zullen we ons begeven naar een restaurant. Ale, the usual stuff dus.
Blijkbaar had ze al een maand of 5 geleden een vraag gehad of ze kon babysitten op een familielid die dag omdat de ouders naar een trouw moeten. Ze heeft daarop toegezegd. Nu, ik heb zoiets van, een babysit is geen onoverkomelijke zaak, zeker niet wanneer het in de familie is. Punt is dat ze nogal verknocht is aan diene kleinen en daardoor de afspraak niet zal opzeggen (ondanks dat ge op een maand sowieso wel een ander familielid kunt strikken), waardoor ze niet naar de jubileum van mijn ouders zal komen.
Ze komt hier nu al twee jaar, slaapt hier quasi elke week en eet hier ongeveer 2x in de week. Ik heb er niets op gezegd omdat ik vind dat je zoiets zelf moet weten waar je plicht is. Ik denk dat mijn ouders het nogal als een affront gaan opnemen, en ik kan ze geen ongelijk geven.
Inderdaad een wat lastige situatie. Ik zit ook redelijk veel bij de schoonfamilie (soms zelf meer dan hier thuis bij mij, omwille van persoonlijke redenen). Ik zal dan ook altijd tijd maken voor die mensen. Die hun deur staat ook altijd open voor mij, dus verdienen ze dat. Ik heb zo ook al iets afgezegd om naar het verjaardagsfeest van de schoonmama te kunnen gaan. Een jubileum is dan zelfs nog groter.
Ik zou het haar gewoon eens zeggen dat ge het niet tof vindt en zien hoe ze dan reageert. Lijkt mij wel dat gij een kalme persoon zijt die zoiets rationeel kan uitleggen.
Ik ga dus akkoord met Saphira
Iemand
Legacy Member
Saphira zei:
Heb het haar 3x gevraagd ofzo gespreid over de laatste weken. Ik denk dat mijn intentie wel duidelijk was naar haar toe.
Jup, en ze zei dat ze die plezant vond. Maar goed, ik ga er geen ambras voor maken ook. Eventjes een wat minder moment.
Ik ben er wel van overtuigd mocht het omgekeerd zijn ze een paar dagen not amused zou zijn (om het zacht uit te drukken ), maar goed. Ik moet daar mijn manier van reageren niet op afstemmen. Saphira
Legacy Member
Iemand zei:Heb het haar 3x gevraagd ofzo gespreid over de laatste weken. Ik denk dat mijn intentie wel duidelijk was naar haar toe.
Jup, en ze zei dat ze die plezant vond.
kdacht mss dat 't uit schrik kon zijn dan. Naah, als het echt zoveel belang heeft voor u dan zou ik echt mijn best doen om haar te overhalen (mocht ik in jouw plaats staan eh). Het is zoals je zegt: babysitten kan ze echt wel nog vaker doen, maar zo'n jubileum gebeurt maar 1x in 't leven
(en ja ik weet dat er nog andere jubilea zijn). Maar het is zowel van belang voor je ouders en voor jezelf.Wat kan het dan kwaad mocht je haar toch proberen te overtuigen met duidelijke argumentatie?
En van wat ik gelezen heb, denk ik dat je wel heel goede argumentatie kan aanbrengen dat haar op andere gedachten kan brengen.
Kzou gewoon voluit gaan voor wat jij wil
glashelder
Legacy Member
Iemand: goh, op 't eerste zicht kan ik wel begrijpen waarom ze voorrang zou geven aan die babysit want dat was nu eenmaal al eerder vastgelegd en dat is een verplichting waar ze zich op toegelegd heeft. Maar, zoals je zelf al zegt, het is in de familie dus die zijn wel wat makkelijker op dat vlak en het is nog een maand weg. En een jubileum is inderdaad redelijk belangrijk, ik kan snappen dat je haar daar bij wil hebben.
Ik heb zelf overigens een hekel aan van die verplichte familiefeestjes. (Heb ik even geluk met Mark) Eén van mijn ex'en had een enorm plichtsbesef op dat vlak en ik moest dus iedere keer meegaan naar zijn grootouders omdat die pannenkoeken gebakt hadden of weet ik veel wat. En als ik dan 2 keer na elkaar niet mee wou, dan was het al boel want "ze gaan achter je vragen hoor, vorige keer was je er ook niet" en gah, 'k voelde me zo verplicht om mee te gaan iedere keer, dat was gewoon niet leuk meer.
Ik heb zelf overigens een hekel aan van die verplichte familiefeestjes. (Heb ik even geluk met Mark
) Eén van mijn ex'en had een enorm plichtsbesef op dat vlak en ik moest dus iedere keer meegaan naar zijn grootouders omdat die pannenkoeken gebakt hadden of weet ik veel wat. En als ik dan 2 keer na elkaar niet mee wou, dan was het al boel want "ze gaan achter je vragen hoor, vorige keer was je er ook niet" en gah, 'k voelde me zo verplicht om mee te gaan iedere keer, dat was gewoon niet leuk meer.Iemand
Legacy Member
Saphira zei:kdacht mss dat 't uit schrik kon zijn dan. Naah, als het echt zoveel belang heeft voor u dan zou ik echt mijn best doen om haar te overhalen (mocht ik in jouw plaats staan eh). Het is zoals je zegt: babysitten kan ze echt wel nog vaker doen, maar zo'n jubileum gebeurt maar 1x in 't leven
Wat kan het dan kwaad mocht je haar toch proberen te overtuigen met duidelijke argumentatie?
En van wat ik gelezen heb, denk ik dat je wel heel goede argumentatie kan aanbrengen dat haar op andere gedachten kan brengen.
Kzou gewoon voluit gaan voor wat jij wil
Ik zie ze morgen of vrijdag nog. Zal het nog es face to face aan trachten te brengen. Thanks voor de reply Saphira, n9ne en Glas
n9ne
Legacy Member
Mijn antwoord als laatste op de pagina= iedereen leest erover 
/edit: ah toch niet 
Btw, fkes iets soortgelijks: het ligt al maanden vast dat ik met mijn club naar de wedstrijd van nen maat ga gaan kijken op het einde van de maand. Nu komt mijn vriendin af dat ik mee 'mag' naar een of ander feestje van een van haar beste vriendinnen. Ik heb na een dikke 2 jaar nog altijd niet deftig de moeite genomen om met die vriendinnen te socializen. What to do?
/edit: ah toch niet Btw, fkes iets soortgelijks: het ligt al maanden vast dat ik met mijn club naar de wedstrijd van nen maat ga gaan kijken op het einde van de maand. Nu komt mijn vriendin af dat ik mee 'mag' naar een of ander feestje van een van haar beste vriendinnen. Ik heb na een dikke 2 jaar nog altijd niet deftig de moeite genomen om met die vriendinnen te socializen. What to do?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.