Y-Ssin zei:
Wow kheb u post tochis ne keer moete herlezen om zeker te zijn, 21 jaar man! xD
Ach op liefde staat geen leeftijd zeggen ze dan, kweetni of ik het zou kunne, mrja da kunde ni zegge coor ge zelf in die situatie hebt gezete...
Hopelijk lukt het u wel.

Ps: lullen veel mensen daarover tegen jullie, want in deze maatschappij kan ik me da wel voorstelle -_-
Meeste problemen bevinden zich in de familiale kring die lullen er het meest over. Vreemden zijn echter wel benieuwd en stellen soms vragen

Wat ze achter onze rug zeggen kan ons eigenlijk niet veel schelen het zijn wij die met elkaar moeten leven en niet andersom
Mijn grootouders willen eigenlijk nog kleinkinderen meemaken en door het
leeftijdsverschil kan dit niet meer.
Mijn moeder kan er niet mee leven dat men vriendin even oud als haar en ze moet er dus niets van weten.
Voor mijn moeder is ze niet normaal in haar hoofd en met mij scheelt er niets terwijl ik wel samen ben met haar. Ik ben even abnormaal als haar maarja probeer dat maar eens aan haar uit te leggen.
Nuja als het dat niet is zal het wel anders zijn.
Ik begrijp wel de bezorgdheid van mijn familie maar is het niet belangrijker dat iemand gelukkig is en zelf dingen ondervind dan me de vinger gewezen worden met "vooroordelen" ?
Ik heb dan ook bewust zelf die keuze gemaakt om geen kinderen te moeten.
Ik wist al een hele tijd dat ik anders was dan men leeftijdsgenoten mijn leeftijdsgenoten keken naar de dochters ik naar de moeders.
21 jaar is niet niets dat weet ik maar moet ik dan mezelf voorliegen en samen zijn met iemand waar ik me niet goed bijvoel om toch maar de familie te "behagen".
Hoeveel homo's zijn er niet die trouwen voor de familie en dan na een tijd dan toch met een man samen zijn?
Een homo valt nu éénmaal op mannen ik val op de rijpere vrouwen.
Op geen enkele relatie heb je een garantie of die zal slagen of niet maar wat je wel kan doen is het beste ervan maken en zien waar je samen uitkomt!
Hopelijk heb je hier wat aan gehad
