Archief - Heb je een lief: the sequel deel 16
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Black
Legacy Member
zipke zei:Dit heeft iemand al eens op mij toegepast (da waart gij toch nie e?), en ik moet zeggen dat ik gecharmeerd was. K vond het wel orgineel
Een meisje doen lachen is sowieso beter dan "Komt gij hier wel vaker?" :doh:
Bwah, gewoon al zeggen dat ze er goed uit zien helpt ook al heel veel ze...
puni
Legacy Member
dacuba zei:Jama van u wist ik al dat gij die gezegende leeftijd bereikt hebt he, van puni dacht ik nog dat hij een oude puber was
grapje he puni!
Ik ben inderdaad nog jong van geest!
Hier wordt het wrs weirdos, en uiteindelijk 7 oaks. Vast stramien. Misschien nog rector ook.
-Panda- zei:
Zever. Ik ben mentaal geen vod en sta sterk genoeg in mijn schoenen om daar geen problemen mee te hebben. Besides, er zijn genoeg relaties die vroeg of laat met een vertrouwensprobleemkampen en waar het koppel daar in de praktijk sterker uitkomt.
WarCry-dude
Legacy Member
Tah_b00nz0r zei:
Is 26 niet een beetje vroeg om uw oud te voelen? Bovendien snap ik ook niet echt wat er nu zo erg is aan ouder worden. Ik voel mij eerder gepreviligeerd omdat ik bijvoorbeeld de NES en de Gameboy heb meegemaakt in hun eigen tijd. Uiteraard heb ik de ps2 niet op dezelfde manier ervaren als degenen die toen kind waren maar toch. Zo die eerste echte doorbraak van games hebben ervaren is speciaal vind ik.
Op dezelfde manier vind ik het ook een heel cool gedacht dat mijn ouders veel hitchcock films en bijvoorbeeld de originele Star Wars of James Bond films hebben meegemaakt.
Terug on topic: Gisteren slecht gezind thuis gekomen door een ergernis op het werk maar er direct weer bovenop toen mijn lief binnen kwam.
Heel plezant dat dat na zolang samen zijn nog altijd zo'n effect heeft.Emiel Goelen
Legacy Member
Puni, laat u niet doen door die onzekere tieners hier. Ik vind dat ge meer volwassenheid en verstand aan de dag brengt dan al de mensen die hier commentaar geven samengeteld, tussen haakskes gezet en tot de 3e macht verhoffen. Zeg maar dat Emiel het gezegd heeft.
Aan de andere kant van het spectrum hebben we dan mac-bc. Door uw verhaal hangt mijn toetsenbord onder de koffie. De eerste verjaardag van het sletterig gedrag van mijn vriendin, alstublieft he. Heel het verhaal wat gij er aan vasthangt is gewoon verdoezeling en dwaze goedpraterij voor het feit dat uw ego gekrenkt is. Dàt is de essentie van de zaak, en volgens mij weet ge dat zelf ook, waardoor ge het angstvallig probeert te verbergen met allerlei rare verhalen over moraal en "eerlijkheid" in het leven. Maak uzelf (en ons) geen blaaskes wijs, het valt neig hard op.
De enige manier waarop uw relatie kans heeft op slagen is als ge het haar vergeeft en ophoudt met de verwachting te koesteren dat zij één of andere grote emotionele geste moet doen om u te sussen, en door eindelijk op te houden met haar ermee te ambeteren. Kunt ge dat niet, dan helpt ge uw relatie om zeep.
Ik vind puni zijn manier dan veel beter. Hij kiest er voor om er mee voort te gaan, hij maakt duidelijke afspraken zegt dat het goed is voor ene keer, maar geen twee en lijkt daarna ook gewoon in staat om dat incident te lossen. Misschien krijgt hij daar later spijt van, maar dat kan bij om het even wie het geval zijn. Terwijl gij (mac) zegt dat ge er mee voort wilt gaan, maar eigenlijk kunt ge er geen vrede mee nemen en u jaren na de feiten nog steeds als een pedant kind gedraagt.
@die gast die niet meer op zijn vriendin mag kruipen:
voor de ene persoon is 3x per maand en affectie en vertrouwen genoeg, voor u blijkbaar niet. Oorzaak kan biologisch of psychologisch zijn, waarschijnlijk beiden. Feit is dat ge u goed moet voelen bij uw partner, en daarvoor moet ge met elkaar babbelen en proberen tot oplossingen te komen.
Het gevaar is dan weer dat er teveel een issue van wordt gemaakt, en dat seks en onweerswolk wordt die boven uw relatie hangt, zeg maar een verplichting, en dat is dan ook weer niet goed
Dat is een lastig spelleke waar ik ook al een keer mee te maken heb gehad en wat helaas niet goed is afgelopen. Gelijk glashelder zegt, denk ik ook wel dat vrouwen het gemakkelijk aanvoelen als ge speciaal dingen gaat regelen/doen met als uiteindelijke doel om seks te hebben, zeker als ze al weten dat dat voor u een issue is, dus let daar mee op. Als ge iets wilt doen met haar, zorg dan dat ge het doet om de juiste redenen.
Komt ge niet tot een oplossing dan moet ge uit elkaar gaan. Heeft weinig zin om hele dagen gefrustreerd rond te lopen in mijn ogen. De puberachtige bronstigheid van het begin blijft niet duren, maar er zijn genoeg koppels die na 15 jaar huwelijk er nog steeds een plezant seksleven op nahouden (hoop ik
).
Aan de andere kant van het spectrum hebben we dan mac-bc. Door uw verhaal hangt mijn toetsenbord onder de koffie. De eerste verjaardag van het sletterig gedrag van mijn vriendin, alstublieft he. Heel het verhaal wat gij er aan vasthangt is gewoon verdoezeling en dwaze goedpraterij voor het feit dat uw ego gekrenkt is. Dàt is de essentie van de zaak, en volgens mij weet ge dat zelf ook, waardoor ge het angstvallig probeert te verbergen met allerlei rare verhalen over moraal en "eerlijkheid" in het leven. Maak uzelf (en ons) geen blaaskes wijs, het valt neig hard op.
De enige manier waarop uw relatie kans heeft op slagen is als ge het haar vergeeft en ophoudt met de verwachting te koesteren dat zij één of andere grote emotionele geste moet doen om u te sussen, en door eindelijk op te houden met haar ermee te ambeteren. Kunt ge dat niet, dan helpt ge uw relatie om zeep.
Ik vind puni zijn manier dan veel beter. Hij kiest er voor om er mee voort te gaan, hij maakt duidelijke afspraken zegt dat het goed is voor ene keer, maar geen twee en lijkt daarna ook gewoon in staat om dat incident te lossen. Misschien krijgt hij daar later spijt van, maar dat kan bij om het even wie het geval zijn. Terwijl gij (mac) zegt dat ge er mee voort wilt gaan, maar eigenlijk kunt ge er geen vrede mee nemen en u jaren na de feiten nog steeds als een pedant kind gedraagt.
@die gast die niet meer op zijn vriendin mag kruipen:
voor de ene persoon is 3x per maand en affectie en vertrouwen genoeg, voor u blijkbaar niet. Oorzaak kan biologisch of psychologisch zijn, waarschijnlijk beiden. Feit is dat ge u goed moet voelen bij uw partner, en daarvoor moet ge met elkaar babbelen en proberen tot oplossingen te komen.
Het gevaar is dan weer dat er teveel een issue van wordt gemaakt, en dat seks en onweerswolk wordt die boven uw relatie hangt, zeg maar een verplichting, en dat is dan ook weer niet goed
Dat is een lastig spelleke waar ik ook al een keer mee te maken heb gehad en wat helaas niet goed is afgelopen. Gelijk glashelder zegt, denk ik ook wel dat vrouwen het gemakkelijk aanvoelen als ge speciaal dingen gaat regelen/doen met als uiteindelijke doel om seks te hebben, zeker als ze al weten dat dat voor u een issue is, dus let daar mee op. Als ge iets wilt doen met haar, zorg dan dat ge het doet om de juiste redenen.Komt ge niet tot een oplossing dan moet ge uit elkaar gaan. Heeft weinig zin om hele dagen gefrustreerd rond te lopen in mijn ogen. De puberachtige bronstigheid van het begin blijft niet duren, maar er zijn genoeg koppels die na 15 jaar huwelijk er nog steeds een plezant seksleven op nahouden (hoop ik
).mac-bc
Legacy Member
Emiel Goelen zei:
Natuurlijk voel ik mij daardoor in m'n eer gekrenkt. Zou jij niet dat gevoel hebben dan? Moet je een te groot ego hebben om door dat voorval in uw eer gekrenkt te zijn? Ik denk dat dat een heel normale reactie is.
En inderdaad, ik denk veel na over moraal in het leven. Moraal, je weet wel, hetgeen jij "rare verhalen" en "dwaze goedpraterij" noemt. Omdat ik daar veel over nadenk doe ik ook nooit zo'n domme dingen zoals zij toen gedaan heeft. Misschien zouden er dus wel eens meer mensen aan "dwaze goedpraterij" moeten doen.
Ik dacht dat dat een goede manier van leven was maar het heeft me eigenlijk alleen maar ellende gebracht. Dat heeft alleen het gewenste mooie effect als mensen in je omgeving zich aan dezelfde moraal houden. Indien niet krijg je teleurstellingen als deze.Emiel Goelen zei:
Denk je dat ik haar daarmee ambeteer voor mijn plezier? Ik probeer ook moeite te doen om het niet telkens boven te halen, ik bijt ook telkens op mijn tanden. Ik wil niet dat de relatie er onder lijdt. Ik haal het enkel (heel voorzichtig) boven als ik denk dat het kan helpen in mijn verwerkingsproces om er definitief vanaf te komen. Met weinig resultaat voorlopig. En toch wil ik een relatie met haar. De vraag is maar wat er op lange termijn zwaarder doorweegt; de wil om een relatie te hebben met haar of dat voorval dat door mijn hoofd blijft spoken. Want wat dat laatste betreft kan ik u verzekeren dat dat absoluut geen pretje is.
De ene helft hier op 9lives zegt dat ze direct haar koffers zou mogen pakken na dat voorval, de andere helft hier zegt dat er haar niets te verwijten valt. Ik zweef daar ergens tussen blijkbaar.
cura
Legacy Member
mac-bc zei:En inderdaad, ik denk veel na over moraal in het leven. Moraal, je weet wel, hetgeen jij "rare verhalen" en "dwaze goedpraterij" noemt. Omdat ik daar (te?) veel over nadenk doe ik ook nooit zo'n domme dingen zoals zij toen gedaan heeft. Misschien zouden er dus wel eens meer mensen aan "dwaze goedpraterij" moeten doen.
Keer op keer opnieuw wanneer ik uw posts lees gaat er bij mij een alarmbelletje af dat zegt "Vermijden! Vermijden!". Ik krijg echt de indruk dat je ofwel ooit wel zo'n domme dingen zal doen en uw toekomstige acties probeert goed te spreken door de acties van anderen, ofwel een ongezonde behoefte hebt aan bevestiging van anderen dat je één van de weinige overblijvende morele lichtpunten bent in onze samenleving. Hopelijk heeft uw vriendin niet diezelfde indruk.
In beide van die indrukken hecht je trouwens teveel waarde aan de acties van anderen of de bevestiging van anderen om uw zelfbeeld en geluk te vormen.
Al bij al komt het er dus op neer dat je mijns inziens geen te groot ego hebt, gewoon een zeer ongezonde fundering van uw ego.
Hornymoose
Legacy Member
Ik zou ook wel hetzelfde probleem hebben als u hoor, ik zou dat ook niet snappen dat mijn vriendin zoiets zou doen dan en eerlijk gezegd zou ik ook niet weten wat ik moest doen. Ma zoiets is wel nefast voor u relatie natuurlijk.
Moet er niet aan denken dat er een andere op mijn vriendin kruipt vlak voor ze iets met mij begint, dan is mijn ego ook goed naar de klote
Voor de rest zitten hier teveel wannabe psychologen.
Moet er niet aan denken dat er een andere op mijn vriendin kruipt vlak voor ze iets met mij begint, dan is mijn ego ook goed naar de klote
Voor de rest zitten hier teveel wannabe psychologen.
Emiel Goelen
Legacy Member
mac-bc zei:
Ja, ik zou ook op mijn pik getrapt zijn, en ik weet zelfs niet of ik nog veel zin zou hebben om er mee voort te gaan als ik zoiets te weten kom in dat prille stadium van een relatie. Als ik dan toch beslis dat ik er wel mee door wil, bijvoorbeeld omdat het meisje in kwestie een nymfomane is met een poetsverslaving en een rijke papa, dan zet ik mij daar ook over.
Dat gaat misschien niet op een week gebeurd zijn, maar ik zou echt niet weten wat ge een jaar na de feiten nog wilt vragen over het onderwerp. Dat zou al lang volledig uitgepraat, uitgeklaard en afgehandeld moeten zijn. Gij blijft vissen naar die ene uitleg waardoor ge het allemaal gaat kunnen begrijpen en klasseren, maar die is er niet.
Elk detail dat naar boven komt, zal nieuwe vragen doen rijzen, zal nieuwe ergernissen teweegbrengen bij u én bij haar, en zal enkel bijdragen tot verdere afbrokkeling van jullie relatie.
Ze heeft het gedaan, en hoogstwaarschijnlijk heeft ze er op dat moment ook echt haar plezier van gehad, like it or not. Sommige mensen kunnen daar niet mee om, sommigen wel en krijgen er achteraf spijt van, nog anderen kunnen er mee om en worden samen nog oud, gelukkig en laten een kroostrijk gezin achter.
mac-bc zei:En inderdaad, ik denk veel na over moraal in het leven. Moraal, je weet wel, hetgeen jij "rare verhalen" en "dwaze goedpraterij" noemt. Omdat ik daar (te?) veel over nadenk doe ik ook nooit zo'n domme dingen zoals zij toen gedaan heeft. Misschien zouden er dus wel eens meer mensen aan "dwaze goedpraterij" moeten doen.
Het is goed dat gij zoiets nooit zou doen en dat ge principes hebt etc. Maar wat wilt ge dat we zeggen ? Veel mensen zijn geen lange-termijndenkers en als puntje bij paaltje komt ook nog eens egoïstisch. Als ge wilt vasthouden aan uw "goede" manier van leven dan siert u dat, zolang ge het doet omdat ge dat zelf wilt en niet om een gevoel te krijgen van morele superioriteit.
Gelijk gij het zegt op de vorige pagina's komt het vooral over dat ge nijdig zijt omdat gij "action" mist omwille van uw principes en kunt ge er slecht tegen dat anderen niet zo nobel zijn.
mac-bc zei:
Nee. Nogmaals, ge vist naar details. Irrelevante details zelfs. En elke keer als ze plooit, haar schaamte moet inslikken en u toch iets vertelt over die avond zult gij er geen troost in vinden. Het gaat u enkel kwader of triestiger maken. En haar ook. Verder zal ze ook over bepaalde heel erg intieme zaken nooit volledig eerlijk zijn met u. Ze heeft het belangrijkste bekend, dat siert haar. Dat gij nu tot in de donkerste hoeken gaat graven over het voorval, een jaar na datum, zorgt ervoor dat ze volgende keer wel 2 keer nadenkt voordat ze dat nog eens doet.
mac-bc zei:
Kan ik mij inbeelden dat het niet fijn is. Ze heeft geen zin in seks ? -> spookt door uw hoofd. Ze doet kortaf ? -> spookt door uw hoofd. Ze spreekt af met een kerel van haar klas ? -> spookt door uw hoofd. Niemand heeft gezegd dat het simpel zou zijn, maar ge hebt een keuze gemaakt, alles wat erover te zeggen is is gezegd geweest, en als ge er nu nog altijd niet over zijt dan twijfel ik of ge wel sterk genoeg in uw schoenen staat en genoeg geloof hebt in uw relatie om er mee voort te kunnen. Maar goed, helemaal zeker weet ik dat niet. Het enige dat ik wél zeker weet is dat het zoveelste gesprek over het onderwerp uw relatie geen goed zal doen en ook niet zal bijdragen tot het verwerkingsproces.
mac-bc
Legacy Member
cura zei:Keer op keer opnieuw wanneer ik uw posts lees gaat er bij mij een alarmbelletje af dat zegt "Vermijden! Vermijden!". Ik krijg echt de indruk dat je ofwel ooit wel zo'n domme dingen zal doen en uw toekomstige acties probeert goed te spreken door de acties van anderen, ofwel een ongezonde behoefte hebt aan bevestiging van anderen dat je één van de weinige overblijvende morele lichtpunten bent in onze samenleving. Hopelijk heeft uw vriendin niet diezelfde indruk.
Je hebt gelijk, het kan overkomen alsof ik hier de heilige ben. Ik zal het anders proberen verwoorden: Als ik wat minder "moraal" had gehad en ik zou in diezelfde periode iets gelijkaardig gedaan hebben was er helemaal geen probleem.
En zoals ik al bedoelde met dat Pavlov-principe (al dan niet de juiste term); als je gedrag niet "beloond" wordt krijg je inderdaad de neiging om je gedrag aan te passen. Ik weet dat het absoluut geen gezonde gedachte is maar ik heb me inderdaad al afgevraagd of die problemen niet onmiddellijk zouden opgelost zijn als ik ook eens een scheve schaats zou rijden, dat ik het ook zou zeggen en als ze mij kon vergeven. In het ideale geval ben ik dan van mijn probleem verlost, hoeft zij zich ook niet meer schuldig te voelen over haar (kleinere) misstap, heeft onze relatie er niet meer onder te lijden en leven we lang en gelukkig samen.
Ware het niet dat dat natuurlijk verschrikkelijk hypocriet zou zijn en dat mijn actie uiteraard ook erger zou zijn omdat we al in een relatie zitten.
Ik ben mij ervan bewust dat ik hier nu een hele golf aan verontwaardigde reacties zal krijgen dat ik daar nog maar durf aan denken na mijn gepreek over moraal. En jullie hebben gelijk. Maar een mens wordt blijkbaar soms wanhopig in het zoeken naar oplossingen wanneer hij zijn moraal dreigt te verliezen.
cura zei:In beide van die indrukken hecht je trouwens teveel waarde aan de acties van anderen of de bevestiging van anderen om uw zelfbeeld en geluk te vormen.
Al bij al komt het er dus op neer dat je mijns inziens geen te groot ego hebt, gewoon een zeer ongezonde fundering van uw ego.
Stof tot nadenken.
Emiel Goelen
Legacy Member
mac-bc zei:
Ik zou ten eerste al stoppen met alles in te delen in gradaties van "ergheid". Verder, als ge dat doet zijt ge niet zozeer hypocriet maar gewoon, zoals ik al eerder gezegd, heb een pedant klein kind dat het niet kan verkroppen en nu zijn vriendin een kloot wilt aftrekken.
cura
Legacy Member
Je denkt dat er geen probleem zou zijn als je toen iets gelijkaardigs gedaan had omdat je momenteel uw gedrag vergelijkt met haar gedrag en je in die vergelijking vanuit uw perspectief er "beter" uitkomt. Het probleem daarmee is echter dat je niet weet hoe je je zou voelen mocht je dat gedaan hebben en je ook niet weet hoe zij zich voelt. Het enige beeld dat je hebt van hoe zij zich voelt is het beeld dat haar woorden (1) vormen in uw perspectief (2). Dat zijn dus 2 zaken waar je geen absolute objectieve feiten op kan bouwen, woorden zijn maar een uitlaatklep van wat er bij een mens omgaat en uw perspectief is reeds gevormd en gaan die woorden ook subjectief interpreteren.mac-bc zei:Je hebt gelijk, het kan overkomen alsof ik hier de heilige ben. Ik zal het anders proberen verwoorden: Als ik wat minder "moraal" had gehad en ik zou in diezelfde periode iets gelijkaardig gedaan hebben was er helemaal geen probleem.
En zoals ik al bedoelde met dat Pavlov-principe (al dan niet de juiste term); als je gedrag niet "beloond" wordt krijg je inderdaad de neiging om je gedrag aan te passen. Ik weet dat het absoluut geen gezonde gedachte is maar ik heb me inderdaad al afgevraagd of die problemen niet onmiddellijk zouden opgelost zijn als ik ook eens een scheve schaats zou rijden, dat ik het ook zou zeggen en als ze mij kon vergeven. In het ideale geval ben ik dan van mijn probleem verlost, hoeft zij zich ook niet meer schuldig te voelen over haar (kleinere) misstap, heeft onze relatie er niet meer onder te lijden en leven we lang en gelukkig samen.
Ware het niet dat dat natuurlijk verschrikkelijk hypocriet zou zijn en dat mijn actie uiteraard ook erger zou zijn omdat we al in een relatie zitten.
Ik ben mij ervan bewust dat ik hier nu een hele golf aan verontwaardigde reacties zal krijgen dat ik daar nog maar durf aan denken na mijn gepreek over moraal. En jullie hebben gelijk. Maar een mens wordt blijkbaar soms wanhopig in het zoeken naar oplossingen.
Het is trouwens een zeer ongezonde houding om te denken in de termen van "beloning en straf". Zeker wanneer jij tracht een beloning of straf uit te delen aan uw naastte. Mijns inziens moet je een relatie nooit beëindigen omdat je de ander wil straffen maar omdat je ongelukkig bent in uw relatie. Net zoals je niet in een relatie moet blijven omdat je de ander wil belonen voor haar trouw en liefde maar omdat je gelukkig bent in uw relatie. Net zoals in m'n vorige paragraaf is beloning en straf trouwens iets heel relatief. Ik kan me mensen inbeelden die ik zou belonen door m'n liefde bij wijze van spreken te geven terwijl ik anderen zou straffen door diezelfde liefde te geven.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.