Archief - Heb je een lief: the sequel deel 16

mac-bc · 16 apr 2012

Arifiene zei:
Tis een jaar geleden en ge voelt u gekrenkt in uw eer en heel de zever erbij?
Zij heeft haar plezier mogen hebben en gij niet?
Lijkt mij dat dit meer om ego gaat dan iets anders ze mac...

Goh, ik denk dat het meer draait om rechtvaardigheid. Als je jezelf alle mogelijke pleziertjes ontneemt om niemand te kwetsen en dan krijg je tot 3 keer toe de volle laag terug recht in uw gezicht dan ervaar ik dat als onrechtvaardig.

Ik denk dat je de mensen met het te grote ego eerder zult vinden in kringen die alle korte pleziertjes met beide handen aangrijpen om op die manier zelfbevestiging te krijgen, om hun ego te strelen, omdat ze weten dat ze iemand kunnen krijgen.

Als je een klein beetje zelfrespect hebt ga je niet in op elk pleziertje maar kies je die zorgvuldig en met mate uit en vooral wanneer je daar niemand anders mee denkt te kwetsen.

f_dieleman · 16 apr 2012

mac-bc zei:
Goh, ik denk dat het meer draait om rechtvaardigheid. Als je jezelf alle mogelijke pleziertjes ontneemt om niemand te kwetsen en dan krijg je tot 3 keer toe de volle laag terug recht in uw gezicht dan ervaar ik dat als onrechtvaardig.

Ik denk dat je de mensen met het te grote ego eerder zult vinden in kringen die alle korte pleziertjes met beide handen aangrijpen om op die manier zelfbevestiging te krijgen, om hun ego te strelen, omdat ze weten dat ze iemand kunnen krijgen.

Als je een klein beetje zelfrespect hebt ga je niet in op elk pleziertje maar kies je die zorgvuldig en met mate uit en vooral wanneer je daar niemand anders mee denkt te kwetsen.

Je zet jezelf wel op een vrij hoog moreel pedastel, vergeten en vergeven is imo nochtans vrij cruciaal als je jezelf als moreel correct wil beschouwen.

Black · 16 apr 2012

mac-bc zei:
Goh, ik denk dat het meer draait om rechtvaardigheid. Als je jezelf alle mogelijke pleziertjes ontneemt om niemand te kwetsen en dan krijg je tot 3 keer toe de volle laag terug recht in uw gezicht dan ervaar ik dat als onrechtvaardig.

Ik denk dat je de mensen met het te grote ego eerder zult vinden in kringen die alle korte pleziertjes met beide handen aangrijpen om op die manier zelfbevestiging te krijgen, om hun ego te strelen, omdat ze weten dat ze iemand kunnen krijgen.

Als je een klein beetje zelfrespect hebt ga je niet in op elk pleziertje maar kies je die zorgvuldig en met mate uit en vooral wanneer je daar niemand anders mee denkt te kwetsen.

Sorry dak het zeg maar da's echt boekskespraat. Het leven is wat het is, rechtvaardig en onrechtvaardig tegelijk.

Wat wilt ge nu doen dan ?

Haar eens terugkloten door ook te bedriegen ? Fouten gemaakt in het verleden hoeven niet elk jaar herdacht te worden.

Wat ook duidelijk is, is dat ge uw vriendin niet echt vertrouwt...

Iemand · 16 apr 2012

Get over it mac-bc. Ge hebt een jaar geleden de keuze gemaakt om door te gaan met dat meisje. Moet daar nu niet op terugkomen.

Stimpy · 16 apr 2012

Sakiko zei:
Ok ik ga hier ook maar is jullie mening vragen sinds het te moeilijk is om het aan vrienden te vragen daar iedereen iedereen kent..

Toen ik nog studeerde zoals velen wss iemand leren kennen. Een semester later zaten we samen op kot. Ik studeerde af na 1.5 jaar samen op kot gezeten te hebbben (lees 5/7 dagen constant elkaar zien). Nu ik woon in het mechelse en zij in limburg, maar omdat we samen in een studentestad zaten maakte de afstand allemaal niet veel uit.
Op dit moment werk ik en zij zal, na dit jaar, haar laatste jaar ingaan, wat betekend dat we elkaar eigelijk enkel in het weekend zien, en omdat ik zaterdag moet werken amper een avond en een dag.

Meer dan drie jaar verder begin ik te twijfelen. Ze zal binnenkort afstuderen, huisje kijken, huisje kopen,.. de normale gang van zaken? Ik ben eigelijk helemaal niet meer zeker van men stuk. Ik voel niet meer de "grote liefde" die er in het begin was maar meer gewoon routine. Een wijs iemand verteld me altijd "ben je er nu geen 500% zeker van stop er dan mee, want het betert niet met de tijd".

Het ergste van al is dat er een derde persoon is bijgekomen in het verhaal. Werkt al, woont dichtbij, heeft alle eigenschappen & dingen die ik mis bij mijn huidige vriendin. Misschien is dit ook omdat ik het nu niet wil zien maar..
I mean i'm really fucked here. Echt geen idee wat te doen .

Zijn er mensen die zich in dezelfde situatie bevinden/vonden? Welke keuzes gemaakt en hoe uitgedraaid. Let me know!

herkenbaar

sterkte, 't is niet leuk..

Tha_nOn · 16 apr 2012

mac-bc zei:
Pff, naar aanleiding van de verjaardag van het slettig gedrag van m'n vriendin komt alles weer boven. Er gisteren (na lange tijd) nog eens over gepraat en ik kan mij maar niet vinden in haar (vroegere?) mentaliteit.

moest mijne vriend zo over mij praten :')

J.F. · 16 apr 2012

Black zei:
LOL ?

Dus hij is enkel goed als ze zich slecht voelt en zich op iemand moet afreageren, maar voor de rest; nee sorry dan liever niet.

Ik zou weten wat te doen, behandel mensen zoals ze u behandelen.

Heb ik dat gezegd? Nee. Hij zegt zelf dat zij hem anders ook niet als "speelbal" gebruikte, dus neem ik aan dat hij niet enkel goed is als het haar uitkomt.

beyl · 16 apr 2012

Tha_nOn zei:
moest mijne vriend zo over mij praten :')

qft. maar dan vriendin.

Lijkt me beter dat ge weggaat van je vriendin mac. Zal voor haar ook wel beter zijn lijkt me zo :wtf:

Anoniem0 · 16 apr 2012

Tha_nOn zei:
moest mijne vriend zo over mij praten :')

wat dan?

Arifiene · 16 apr 2012

mac-bc zei:
Goh, ik denk dat het meer draait om rechtvaardigheid. Als je jezelf alle mogelijke pleziertjes ontneemt om niemand te kwetsen en dan krijg je tot 3 keer toe de volle laag terug recht in uw gezicht dan ervaar ik dat als onrechtvaardig.

Ik denk dat je de mensen met het te grote ego eerder zult vinden in kringen die alle korte pleziertjes met beide handen aangrijpen om op die manier zelfbevestiging te krijgen, om hun ego te strelen, omdat ze weten dat ze iemand kunnen krijgen.

Als je een klein beetje zelfrespect hebt ga je niet in op elk pleziertje maar kies je die zorgvuldig en met mate uit en vooral wanneer je daar niemand anders mee denkt te kwetsen.

Gij hebt ervoor gekozen om haar te vergeven, maar blijkbaar kan uw ego niet vergeten.
'Waarom mocht zij wel en ik niet'.
Zo komt het over hoor.
Als ge er blijvend zo over denkt, tja, dan moet ge uw conclusies trekken. Maar ge had het beter een jaar geleden gedaan.

cura · 16 apr 2012

Black zei:
LOL ?

Dus hij is enkel goed als ze zich slecht voelt en zich op iemand moet afreageren, maar voor de rest; nee sorry dan liever niet.

Ik zou weten wat te doen, behandel mensen zoals ze u behandelen.

Of behandel mensen zoals je wil dat ze u behandelen.

Ik heb net graag dat mensen weten dat ze met hun problemen bij mij terecht kunnen zonder dat ik er iets voor terug verwacht, gaat maar weinig boven dat gevoel voor mij persoonlijk. Natuurlijk is wat Vio zegt wel zeer correct, niet teveel aan die rol hechten want ooit vinden ze iemand anders waar ze bij terecht kunnen.

mac-bc zei:
Pff, naar aanleiding van de verjaardag van het slettig gedrag van m'n vriendin komt alles weer boven.

Meen je dat nu? De verjaardag van het slettig gedrag van uw vriendin?

Kwestie van het verleden echt niet los te kunnen laten..

Ik ga akkoord met Arifiene, lijkt me meer een probleem van uw ego dan iets anders. Hoeft daarom niet een groot ego te zijn natuurlijk. Het kan zijn dat je geen egocentrisch persoon bent maar toch op dit vlak teveel aan uw ego denkt.

mac-bc · 16 apr 2012

Black zei:
Sorry dak het zeg maar da's echt boekskespraat. Het leven is wat het is, rechtvaardig en onrechtvaardig tegelijk.

Wat wilt ge nu doen dan ?

Haar eens terugkloten door ook te bedriegen ? Fouten gemaakt in het verleden hoeven niet elk jaar herdacht te worden.

Wat ook duidelijk is, is dat ge uw vriendin niet echt vertrouwt...

Vertrouwen... Het nadeel daaraan is: Hoe harder je iemand vertrouwt, hoe dieper dat vertrouwen wegzinkt als dat vertrouwen geschonden wordt.

Dat heb ik in het verleden meegemaakt en wil ik liefst nooit meer meemaken. Dus inderdaad, ik vertrouw mijn vriendin minder dan voorgaande omdat ik minder naïef geworden ben. Niet leuk maar het is een natuurlijke reflex om mezelf te beschermen indien er toch nog iets zou gebeuren.

Wat ik nu wil doen weet ik niet maar ik ben het zowat beu om die naïeve kerel te blijven. Terwijl iedereen lijkt te doen wat hij/zij wil (want je zou eens moeten weten hoeveel er bedrogen wordt) blijf ik de goede zeden prediken. Mocht ik nu (bij manier van spreken) zeker weten dat er zoiets bestaat als een hemel en een hel waar je later in terecht komt zou ik dat volhouden maar de realiteit leert ons dat als je kiest voor de korte pleziertjes dat je daar blijkbaar altijd mee wegkomt.
Het enige wat je dan nog zou kunnen weerhouden om het niet te doen is uw eigen geweten. Maar ik denk eerlijk gezegd dat er bitter weinig mensen zijn die elke nacht wakker liggen omdat ze eens vreemdgegaan zijn. Of om het met de woorden van m'n vriendin te zeggen toen ik vroeg of ze niet aan mij moest denken terwijl ze aan het neuken waren; "je blokkeert dat". Of toen ik vroeg of ze daar achteraf nog veel moest aan denken, of ze achteraf schuldgevoel had: "Ik probeer daar zo weinig mogelijk aan te denken omdat ik anders verdrietig word." En inderdaad, ze lijkt dat perfect te kunnen. Doen alsof er niets gebeurd is. Er niet over nadenken. Zo moet ze nooit verdrietig zijn over wat ze gedaan heeft. Problem solved, blijkbaar. Zoiets is ondenkbaar bij mij, het is die mentaliteit die mij stoort.

Haar gedrag wordt dus op geen enkele manier afgestraft. Het wordt integendeel beloond want ze heeft wel haar pleziertje gehad die avond. En aangezien we allemaal werken volgens het Pavlov-principe is er dus geen enkele incentive omdat ze het niet nogmaals zou doen.

Behalve als ik het zou uitmaken om die reden. Dan zal ze in het vervolg (met of zonder mij) misschien wél 2 keer nadenken voor ze iets doet.

Precies of ik moet haar opvoeden. Jammer dat ze die basic ethiek niet van thuis heeft meegekregen. Of is dat normaal en ben ik daar overgevoelig aan?

Arifiene · 16 apr 2012

mac-bc zei:
Vertrouwen... Het nadeel daaraan is: Hoe harder je iemand vertrouwt, hoe dieper dat vertrouwen wegzinkt als dat vertrouwen geschonden wordt.

Dat heb ik in het verleden meegemaakt en wil ik liefst nooit meer meemaken. Dus inderdaad, ik vertrouw mijn vriendin minder dan voorgaande omdat ik minder naïef geworden ben. Niet leuk maar het is een natuurlijke reflex om mezelf te beschermen indien er toch nog iets zou gebeuren.

Wat ik nu wil doen weet ik niet maar ik ben het zowat beu om die naïeve kerel te blijven. Terwijl iedereen lijkt te doen wat hij/zij wil (want je zou eens moeten weten hoeveel er bedrogen wordt) blijf ik de goede zeden prediken. Mocht ik nu (bij manier van spreken) zeker weten dat er zoiets bestaat als een hemel en een hel waar je later in terecht komt zou ik dat volhouden maar de realiteit leert ons dat als je kiest voor de korte pleziertjes dat je daar blijkbaar altijd mee wegkomt.
Het enige wat je dan nog zou kunnen weerhouden om het niet te doen is uw eigen geweten. Maar ik denk eerlijk gezegd dat er bitter weinig mensen zijn die elke nacht wakker liggen omdat ze eens vreemdgegaan zijn. Of om het met de woorden van m'n vriendin te zeggen toen ik vroeg of ze niet aan mij moest denken terwijl ze aan het neuken waren; "je blokkeert dat". Of toen ik vroeg of ze daar achteraf nog veel moest aan denken, of ze achteraf schuldgevoel had: "Ik probeer daar zo weinig mogelijk aan te denken omdat ik anders verdrietig word." En inderdaad, ze lijkt dat perfect te kunnen. Doen alsof er niets gebeurd is. Er niet over nadenken. Zo moet ze nooit verdrietig zijn over wat ze gedaan heeft. Problem solved, blijkbaar. Zoiets is ondenkbaar bij mij, het is die mentaliteit die mij stoort.

Haar gedrag wordt dus op geen enkele manier afgestraft. Het wordt integendeel beloond want ze heeft wel haar pleziertje gehad die avond. En aangezien we allemaal werken volgens het Pavlov-principe is er dus geen enkele incentive omdat ze het niet nogmaals zou doen.

Behalve als ik het zou uitmaken om die reden. Dan zal ze in het vervolg (met of zonder mij) misschien wél 2 keer nadenken voor ze iets doet.

Precies of ik moet haar opvoeden. Jammer dat ze die basic ethiek niet van thuis heeft meegekregen. Of is dat normaal en ben ik daar overgevoelig aan?

Ge zijt gwn gekwetst en ge denkt er teveel over na.
Zij denkt er niet over na omdat het voor haar niets betekende.

En basisethiek, ge waart nog niet samen...
Goed, ik zou zoiets niet lappen, zelfs al zijt ge nog niet samen, maar er zijn nu eenmaal mensen die daar helaas anders over denken.

Utred · 16 apr 2012

Wat ik nu wil doen weet ik niet maar ik ben het zowat beu om die naïeve kerel te blijven. Terwijl iedereen lijkt te doen wat hij/zij wil (want je zou eens moeten weten hoeveel er bedrogen wordt)

Dat boeit toch geen zak zolang het uw vriendin niet is. Wat een wijvengedoe allemaal. Je schrijft hier een hele hoop zever en het komt er gewoon op neer dat je er niet over kan dat ze u heeft bedrogen blijkbaar. Ofwel maak je het daardoor uit ofwel niet, al dat andere gemekker is belachelijk.

cura · 16 apr 2012

mac-bc zei:
Vertrouwen... Het nadeel daaraan is: Hoe harder je iemand vertrouwt, hoe dieper dat vertrouwen wegzinkt als dat vertrouwen geschonden wordt.

Dat heb ik in het verleden meegemaakt en wil ik liefst nooit meer meemaken. Dus inderdaad, ik vertrouw mijn vriendin minder dan voorgaande omdat ik minder naïef geworden ben. Niet leuk maar het is een natuurlijke reflex om mezelf te beschermen indien er toch nog iets zou gebeuren.

Wat ik nu wil doen weet ik niet maar ik ben het zowat beu om die naïeve kerel te blijven. Terwijl iedereen lijkt te doen wat hij/zij wil (want je zou eens moeten weten hoeveel er bedrogen wordt) blijf ik de goede zeden prediken. Mocht ik nu (bij manier van spreken) zeker weten dat er zoiets bestaat als een hemel en een hel waar je later in terecht komt zou ik dat volhouden maar de realiteit leert ons dat als je kiest voor de korte pleziertjes dat je daar blijkbaar altijd mee wegkomt.
Het enige wat je dan nog zou kunnen weerhouden om het niet te doen is uw eigen geweten. Maar ik denk eerlijk gezegd dat er bitter weinig mensen zijn die elke nacht wakker liggen omdat ze eens vreemdgegaan zijn. Of om het met de woorden van m'n vriendin te zeggen toen ik vroeg of ze niet aan mij moest denken terwijl ze aan het neuken waren; "je blokkeert dat". Of toen ik vroeg of ze daar achteraf nog veel moest aan denken, of ze achteraf schuldgevoel had: "Ik probeer daar zo weinig mogelijk aan te denken omdat ik anders verdrietig word." En inderdaad, ze lijkt dat perfect te kunnen. Doen alsof er niets gebeurd is. Er niet over nadenken. Zo moet ze nooit verdrietig zijn over wat ze gedaan heeft. Problem solved, blijkbaar. Zoiets is ondenkbaar bij mij, het is die mentaliteit die mij stoort.

Haar gedrag wordt dus op geen enkele manier afgestraft. Het wordt integendeel beloond want ze heeft wel haar pleziertje gehad die avond. En aangezien we allemaal werken volgens het Pavlov-principe is er dus geen enkele incentive omdat ze het niet nogmaals zou doen.

Behalve als ik het zou uitmaken om die reden. Dan zal ze in het vervolg (met of zonder mij) misschien wél 2 keer nadenken voor ze iets doet.

Precies of ik moet haar opvoeden. Jammer dat ze die basic ethiek niet van thuis heeft meegekregen. Of is dat normaal en ben ik daar overgevoelig aan?

Ik denk echt dat je iets aan uw vertrouwensissues moet doen als je nog gezonde relaties wil hebben. Je kan dit nu doen terwijl je samen bent met uw vriendin en vragen aan haar om buitengewoon veel te doen om uw vertrouwen te voeden of je kan dit op je eentje doen nadat je deze relatie beëindigd. Als uw vriendin dat eerste wil doen des te beter voor jou natuurlijk maar je kan het haar niet echt kwalijk nemen als ze dat niet wil doen.

Waarom ben je het beu om die naïeve kerel te blijven? Als je bedrogen bent zegt dit meer over de persoon die u bedriegt dan over jou, dus waarom zou je dat zo persoonlijk nemen? Het is echt geen aanval op jou als persoon dus waarom je aangevallen voelen dat er (veel) zo'n mensen zijn?
Persoonlijk geloof ik nog steeds in een bepaalde vorm van karma (maar dan zonder de reïncarnatie

) en heb al meermaals zien gebeuren dat de bedrieger uiteindelijk meer afziet dan de bedrogene. Veelal ziet de bedrieger zelf al opvoorhand meer af dan de bedrogene maar soit. Als het voor jou helpt om dat in te zien moet je het maar eens vanuit een psychologisch perspectief bekijken, zelf op een case-by-case basis. Ik ben er van overtuigd dat je tot dezelfde conclusie zal komen. Natuurlijk kom je enkel tot diezelfde conclusie als je dat bedriegen niet als een persoonlijke aanval aanziet, want dan ga je natuurlijk als bedrogene onnodig veel afzien.

In het geval met uw huidige vriendin ben je zelf niet echt bedrogen, maar je merkt toch zelf aan de antwoorden van uw vriendin dat ze er wel van afziet? Je moet niet alles dat gezegd wordt als correct aanvaarden, als ze zegt "Ik probeer daar zo weinig mogelijk aan te denken omdat ik anders verdrietig word." dan kan je er zeker van zijn dat ze zich er verdrietig over voelt.

Iemand · 16 apr 2012

Utred zei:
Dat boeit toch geen zak zolang het uw vriendin niet is. Wat een wijvengedoe allemaal. Je schrijft hier een hele hoop zever en het komt er gewoon op neer dat je er niet over kan dat ze u heeft bedrogen blijkbaar. Ofwel maak je het daardoor uit ofwel niet, al dat andere gemekker is belachelijk.

Ze waren nog niet samen. Eerder in de schemerzone voorafgaand.

Bij mij zou ze ook haar koffers kunnen pakken hebben, maar soit. Een jaar later daarop terugkomen.

Tha_nOn · 16 apr 2012

mac-bc zei:
Haar gedrag wordt dus op geen enkele manier afgestraft. Het wordt integendeel beloond want ze heeft wel haar pleziertje gehad die avond. En aangezien we allemaal werken volgens het Pavlov-principe is er dus geen enkele incentive omdat ze het niet nogmaals zou doen.

Behalve als ik het zou uitmaken om die reden. Dan zal ze in het vervolg (met of zonder mij) misschien wél 2 keer nadenken voor ze iets doet.

Precies of ik moet haar opvoeden. Jammer dat ze die basic ethiek niet van thuis heeft meegekregen. Of is dat normaal en ben ik daar overgevoelig aan?

ik vind dat ge compleet gelijk hebt
mensen zitten helemaal hetzelfde in elkaar als honden (of andere levensvormen zonder hogere cognitie), dus als ge met belonings- of bestraffingscchema's werkt gelijk daar, komt da helemaal goed

probleem nu is dat ge er al veel te veel tijd hebt laten overgaan, haar nu nog straffen laat niet meer duidelijk de link zien tussen het gestelde gedrag en de uitkomst
tenzij ge denkt natuurlijk dat uw vriendin da wel gaat inzien, maar dan heeft ze wel hogere cognitie, ...

(ik ga er trouwens maar even vanuit dat ge het over bestraffen en beloningsschema's heb, pavlov is dan een slecht voorbeeld in uw geval, das klasieke conditionering, gene operante)

Alteration · 16 apr 2012

Iemand zei:
Ze waren nog niet samen. Eerder in de schemerzone voorafgaand.

Bij mij zou ze ook haar koffers kunnen pakken hebben, maar soit. Een jaar later daarop terugkomen.

Ze waren nog niet samen, dus ik vind niet dat ze eigenlijk iets ten laste kan gelegd worden.
En in haar plaats zou hij zijn koffers mogen pakken, dat 'm daar weeral is.
Ik vind haar nog vrij tolerant.

Gonzo · 16 apr 2012

mac-bc zei:
Haar gedrag wordt dus op geen enkele manier afgestraft. Het wordt integendeel beloond want ze heeft wel haar pleziertje gehad die avond.

Als ik het mij goed herinner, vond ze het niet eens plezant, maar heeft ze hem gewoon maar laten doen. Geen probleem dus!

Iemand · 16 apr 2012

Alteration zei:
Ze waren nog niet samen, dus ik vind niet dat ze eigenlijk iets ten laste kan gelegd worden.
En in haar plaats zou hij zijn koffers mogen pakken, dat 'm daar weeral is.
Ik vind haar nog vrij tolerant.

Gohja, strikt genomen niet. Maar als ik verliefd ben op iemand, ga ik de week ervoor niet smossen met een ander en verwacht ik van mijn toekomstige partner hetzelfde.

Nu bleek wel dat bij mac-bc wat onduidelijkheid heerste over welke richting de relatie tussen beiden uitging. Daarnaast dacht ik ook dat het met de mantel der liefde bedekt ging worden in zijn relatie.

Eens je beslist het achter je te laten en verder te gaan, doe dat dan ook ipv oude koeien uit de gracht te halen. Mijn vriendin heeft ook al es tegen mij gelogen over wie ne kerel was. Eenmaal heb ik haar dat vergeven, een tweede maal is over. Ze weet dat zelf goed genoeg en dat moet niet dagelijks/wekelijks/maandelijks/jaarlijks herhaald worden. Dat is niet fijn voor haar, noch voor mij en zeker niet bevorderlijk voor de relatie.

Ik wil niet zeggen dat mac-bc niet meer magbreak-uppen omwille van die reden, tuurlijk mag hij dat, maar ik zou het wel flauw vinden. Een jaar geleden hier zeggen dat alles vergeven is (maar dat hij die andere kerel een rubberke ging geven als hij hem zag) en vandaag nog altijd met wrokgevoelens lopen, vind ik toch maar vreemd.

Archief - Heb je een lief: the sequel deel 16

Heb je een lief?

Ja, ik ben samen met iemand van het andere geslacht.

Ja, ik ben samen met iemand van hetzelfde geslacht.

Neen, ik heb nu geen lief maar ik heb er wel al een gehad.

Neen, ik heb nog nooit een lief gehad.

Neen, ik wil momenteel niemand in mijn leven.

mac-bc

Legacy Member

f_dieleman

Legacy Member

Black

Legacy Member

Iemand

Legacy Member

Stimpy

Legacy Member

Tha_nOn

Legacy Member

J.F.

Legacy Member

beyl

Legacy Member

Anoniem0

Legacy Member

Arifiene

Legacy Member

cura

Legacy Member

mac-bc

Legacy Member

Arifiene

Legacy Member

Utred

Legacy Member

cura

Legacy Member

Iemand

Legacy Member

Tha_nOn

Legacy Member

Alteration

Legacy Member

Gonzo

Legacy Member

Iemand

Legacy Member