etii0 zei:
Bij mij zou het eerder te maken hebben met pijnlijke gevoelens. Ik weet niet hoe jij daar mee omgaat, maar de beste manier van verwerking, is er gewoon niet meer aan denken. Tot die gevoelens voorbij zijn. Als je blijft afspreken als vrienden, blijf je hoop koesteren. Zo zit het ineen denk ik.
Verder is het ook een teleurstelling he. Die mannen bouwen iets uit met je, vanuit een ander perspectief als jij. Hij denkt: we hebben iets moois. Jij denkt: we hebben een leuke vriendschap. De teleurstelling is soms groot als blijkt dat niets is wat het leek...
BuBbA zei:
Liever directe afwijzing en geen contact meer. Gewoon omdat die gevoelens niet plots weg zijn omdat de andere er niet op wil ingaan. Als je dan vrienden blijft ga je gewoon telkens weer geconfronteerd worden daarmee.
Ja, wat jullie zeggen snap ik wel tot op een zekere hoogte. Ik vond het natuurlijk ook niet leuk als ik afgewezen werd en daar had ik ook pijn van en dat was moeilijk en een hele miserie en gedoe... Maar ik wou die persoon nooit uit mijn leven bannen. Daarvoor vond ik die te waardevol, ook gewoon als vriend.
En dat bedoel ik net, door te zeggen dat je liever helemaal geen contact wil, zeg je eigenlijk (uit zelfbescherming, dat snap ik ook wel) dat die vriendschap eigenlijk niet zoveel waard is als die niet kan omgezet worden in een relatie. Terwijl ik het zo zonde zou vinden om daarvoor een hele vriendschap weg te gooien.
Hayrus zei:
En hoe vind je deze: eerst zeggen dat we vrienden gaan blijven en zelfs zullen afspreken, maar als het er dan uiteindelijk op aan komt niks meer van je laten horen en doen alsof die relatie er nooit geweest is, alsof ik een hele verre kennis ben. 5 maanden single nu

ad:
Anyway, ik dacht dat 'vrienden blijven' iets is dat vrouwen (onbewust) doen zodat ze er niet onmiddellijk alleen voor staan? Wetende dat uw ex-vriend je maar al te graag zal steunen als het even niet goed gaat? Dunno in hoeverre dit klopt, ik begrijp niks meer van wat zich in vrouwen hun hoofd afspeelt
Da's iets anders hé.
Als ik vrienden bleef met een ex (wat 75% van de keren ook wel gelukt is), dan was dat niet omdat ik die zijn steun nodig had of wat dan ook... Maar gewoon, omdat ik die persoon niet uit mijn leven wil? Ik heb twee ex'en waarmee ik heb samengewoond. Elke dag, bij de ene twee jaar en bij de andere een jaar. Dus ik heb die élke dag gezien, mee gepraat, mijn hele leven mee gedeeld.
En dan is het van de één op de andere dag helemaal 0,0 contact? Niet willen weten hoe het met hem gaat? Hoe hij het redt alleen? Wat hij meemaakt? Hoe het verder verloopt in zijn leven?
Dat kan ik niet hoor. Die heeft toch een plaatsje in je hart, waardoor je graag wil dat het goed met hem gaat en ook wil weten als het niet goed gaat. Je kan het verleden toch niet wissen.