mac-bc zei:
Dus misschien kan het werken maar het is zeer riskant en de grenzen zijn flinterdun.
Ik zou een repke geven, voor het herkenbare verhaal, maar blijkbaar werken deze net niet meer.
Ik heb hier een gelijkaardig verhaal als cetn gepost, ongeveer een jaar geleden. Enkel had ik de stap al gezet en maakte ik er geen probleem meer van, dit werd hier dan ook niet echt positief onthaald (terecht). Doch zag ik nog steeds niet in wat het probleem was, seks en liefde liepen al heel apart in mijn relatie, ook al was de seks met mijn geliefde nog steeds heel goed (dacht ik), en dit na 5 jaar.
Ik deed alles wat ik niet laten kon, dacht dat het nooit kon eindigen en zei ironisch genoeg nog (wat ik achteraf pas herkende als enorm foute uitspraken) dat ze me nooit kon verlaten, dat ze nergens heen kon. Enkele weken later stapte ze het af, van de ene dag op de andere, na 5 jaar, een week later zat ze bij een ander. Soit, een half jaar later (en -15 kg lichter
) kan ik de toenmalig situatie al nuchter analyseren... en besefte ik dat het allemaal mijn eigen fout was. Ik had net dezelfde gedachten als u, Cetn, exact dezelfde... het is geen oorzaak, maar een gevolg in mijn ogen, ergens dieper zit er iets fout in u relatie hoor, ook al zie je het niet en ontken je het.
Maar als je met gedachten als die zit, kan je er beter mee stoppen, want da gaat nooit overgaan, wat ge ook doet. 1 meisje, 5 meisjes, 10 meisjes, nekeer ge dieje drempel overgegaan en mee weggeraakt zijt, is er geen weg meer terug.
soit, kben nie zo nen wordsmid, kan hier geen lange lyrische teksten schrijven over pros en cons en hoe ge de situatie moet aanpakken, kan alleen zeggen, doe het niet hoor. Van twee kwaden, is leven met u scumbag brain nog steeds minder erg dan leven met u scumbag geweten...
Also; 5 jaar lang niet van mijn zijde geweken, dag in dag uit, en een half jaar later ook niet meer weten of ze nog leeft of niet... ja mac, piekte toch even toen ik dat las
.