als de dingen, de kleinste dingen, die een persoon voor jou doet, je eeuwig bijblijven, en je ze nooit 'vanzelfsprekend' vind, maar er elke keer, keer op keer dankbaar voor zijt, en die persoon ook voor jou,
...
als je 24/7 samen kunt doorbrengen, (in dezelfde ruimte zonder perse aan elkaar te plakken de hele tijd), dezelfde feestjes, dezelfde vrienden, en alles samen doet, gewoon omdat dat vanzelfsprekend is, zonder dat in vraag te stellen of dat een van de twee zich 'verstikt' voelt...
als je midden in een ruzie, of vlak na een woordwisseling, gewoon met elkaar lacht en terug samen kunt zitten, omdat je alletwee beseft hoe banaal die ruzie was,
...
Niets van elkaar verwachten, niets vanzelfsprekend aanvoelen, en voor elkaar dankbaar zijn, en als dat er niet is, dan is het gewoon de moeite niet waard om erbij te blijven.