Archief - Glurende buurman

Heel subtiel een brief in zijn bus steken met het volgende:
Gluren is not done, vuile pervert

Acid.C zei:

Nekeer fappen op uw koerke. Tzal rap gedaan zijn.

Ok efkes serieus, ga gewoon eens aanbellen bij zijn appartement en vraag wat er zo interessant is aan uw terras. Dat ge echt liever hebt dat hij niet constant staat te kijken, dat ge het gevoel krijgt dat hij u aant bekijken is en dat ge dat niet aangenaam vindt.

Klik om te vergroten...

Zou ik echt niet kunnen, ben al superopvliegend

spade VI zei:

2) je kan ook gewoon helemaal stil blijven staan en hem met een enge glimlach aankijken, steeds dieper in zijn ogen...eens kijken of dat hem de chills geeft ?

Klik om te vergroten...

En dan u hand in u broek steken... En uiteraard hem blijven aanstaren...



Wij zijn in December verhuisd, en ons buurvrouw is ook zo. Ons beide opritten liggen naast elkaar, met enkel een 'draad' ertussen. Haar keukenraam kijkt recht op onze oprit, en ze kan ongeveer 3/4 van onze tuin zien. Die stond constant als wij buiten kwamen door haar keukenraam te kijken. Elke keer zwaaide ik naar haar. Als ze zag dat we opt punt stonden om te vertrekken of maar even buiten waren zwaaide ze meestal gewoon terug. Anders kwam ze naar buiten om een babbeltje te slaan. Meestal over ons zoontje "Amai, das nogal ne felle, die speelt precies wel heel graag buiten e", of over ons hondje "Das ook een hevige e, ne vree goeie waakhond". Die madam genoot er gewoon van om nog menselijk contact te hebben. Ik denk dat die haar steendood verveelde anders..
Int begin vond ik da ook niet zo leuk, maar da is echt nog een toffe madam. Haar man heeft al enkele jaren zware leukemie, dus die komt bijna nooit buiten.

Nu zijn ze 3 weken geleden verhuisd naar een appartementje(haar huis had 4 slaapkamers en 1000m² grond), en de laatste dag, toen ze aan het verhuizen waren stonden we er mee te babbelen, en begon ze te wenen. Ze zei da we enorm vriendelijke mensen waren, en da ze ons ging missen..



En omgekeerd. Op mijn werk kijk ik uit op het stationsplein van Dendermonde. Als het even rustig is, sta ik ook dikwijls door het raam naar buiten te kijken. (Om eens van mn stoel weg te zijn, mn benen te strekken, wat frisse lucht te hebben,..) Ik kan me goed voorstellen dat er al mensen gepasseerd zijn die dachten: "Wat staat die pipo daar te doen"

Wonkelrijm zei:

Ik woon hier nu een klein jaar en ik erger me echt aan de buurman die de hele tijd staat te gluren.
.....

Klik om te vergroten...

Hoe hebt ge het nu eigenlijk opgelost of trachten op te lossen?

Ik antwoord gewoon kort en ik stap direct naar binnen nu als hij begint.

Als mijn vriendin het nog eens raar vindt dat ik later een huis wil met voldoende privacy, dan laat ik haar gewoon dezen thread lezen

moustii zei:

gwn is aanspreken

Klik om te vergroten...

²

Wat hebt ge er uiteindelijk aan te verliezen, wie weet wat voor nen toffe mens is dat en heeft die gewoon wat gezelschap nodig. Wij onderhouden voor zolang ik het mij kan herinneren al goeie relaties met onze buren. Sinds mijn ouders gebouwd hebben (een drietal jaar voordat ik geboren ben was ons huis af), is enkel de relatie met één van onze buren - een oud vrouwtje dat naast ons woont, redelijk verzuurd.

Onze beste vriendin is ze nooit geweest, maar het is niet alsof we er niet mee door één deur konden. Ze stond er altijd om bekend (zeg maar berucht) dat ze een zaagtrees was, die haar man het bloed vanonder de nagels haalde. Het was zelfs zo erg dat hij vaak stond te janken toen hij zijn kippen en geiten ging verzorgen. Dat was zijn dagelijkse "escape", maar toen hij daar te oud voor werd en er soms letterlijk bij neerviel, moest hij thuisblijven en kon ze ongebreideld haar gang gaan. Toen hij stierf, ongeveer vijf jaar geleden nu, gingen pas alle remmen los.

Ze begon een ziekelijke obsessie te ontwikkelen voor properheid. Het menske - inmiddels al een goed eind over de 90 en graatmager - staat nu soms om half zeven (!) op om in haar nachtjapon blaadjes te rapen die van onze haag komen. Ze knipte tot voor kort ook met een heggeschaar de GEHELE kant van onze haag kaal die op haar hof uitkijkt, die nota bene in zijn geheel op ONZE grond staat. Tenminste, ongeveer de helft, want 't is een klein madammeke en ze kan niet hoog reiken met haar stekke-armpjes. Maar wij proberen goeie buren te zijn en zetten daar geen verdere stappen voor.

Het incident waardoor het bij ons is omgedraaid, is dat ze op een keer mijn vader trof die in de voortuin aan het werken was, wat zeer zelden gebeurt aangezien wij niet echt veel belang hechten aan onze tuin. De volgende conversatie vindt plaats:

"Ja zeg, ik heb eens met familie gepraat, en jullie haag staat 10 cm te kort bij de grens van onze grond. Den Benny (haar neefke) heeft dat eens nagemeten."

- "Tjah, als gij daar problemen mee hebt is dat uw goed recht, ik zal zelf ook eens kijken naar de grondplannen en het eens nameten, en indien nodig de haag verzetten." (dit zei hij heel bewust, wetende van haar obsessie met die haag)

"Ja, maar misschien... de haag weghalen?"

- "Nee, die haag gaat niet weg. Als ge dat voor ogen had, vrees ik dat ik u moet teleurstellen. De haag weghalen is geen optie. Wettelijk gezien hebt ge gelijk en ik kan niks tegen uw besluit inbrengen zelfs al zou ik het willen, maar denk heel goed na wat ge uzelf op de hals haalt. Dit gaat mij véél geld kosten, ze gaan met hun werkmateriaal het straat hier blokkeren, dus heel populair gaat ge u hier in 't straat al niet maken en ge staat hier al niet op een goe briefke, en ge gaat ook geen blaadje minder in uw hof krijgen. Ge zijt nog altijd zeker?"

"Ja, maar nu niet kwaad worden é?"

- "Ik word niet kwaad, 't is er u gewoon maar eens aan herinneren wat ge juist van plan zijt. Ik zal alles in orde brengen naar uw wensen, maar als ik u nog één keer aan mijn haag zie komen, procedeer ik. Dat hebben we goed verstaan, ja?"

Long story short: €2000 armer, de straat een paar dagen geblokkeerd door alle machinerie, mensen die komen vragen wat er scheelde en daardoor al snel de schuldige kenden en een verzuurde burenrelatie. Het menske leeft nu geïsoleerd en krijgt nu enkel nog heel af en toe familie op bezoek die wacht tot ze de pijp aan Maarten geeft om de erfenis op te strijken, en ik hoop dat ze beseft dat ze de kans gekregen heeft om dat te vermijden.




tl;dr: 't Is pas door ondervinding of ge kunt weten of ge goeie of slechte buren hebt

koop een jachtgeweer de volgende keer zal hij mss niet meer op zijn balkon staan ...