Ik ben sinds oktober vrijgezel, en zit ook nog een beetje op een dwaalspoor.
Woon in een huis dat we samen gekozen hadden, enorm geïsoleerd van alles en iedereen die ik ken (dat vonden we toen plezant, omdat we elkaar toch hadden

), om financiële redenen kan ik er niet uit, verhuizen is geen optie. Ik heb wel vrienden, maar die wonen echt ver weg.
Enige sociale aspect da ik nog heb in mijn leven is mijn muziek, repeteren en optreden.
Grappig dat ik hier de Yes-man tip tegenkwam, ik heb dat eens toegepast toen ik die film gezien had maand of 2 geleden) maar daar is niet veel nuttig uit gekomen (het scheelde echter maar een haar, een meiske dat ik niet zo goed ken zei "kom morgen ne film kijken!", dus ik "ja!", maar de dag zelf bleek dat ze het niet zo meende)
Ondertussen zit ik al 8 maanden alleen in een groot huis, in een streek waar ik niemand ken.
Ik voel me eigenlijk niet slecht ofzo, want ik ben sowieso nogal op mezelf. Af en toe mis ik wel het gevoel van in een goeie relatie te zitten, maar ik verneuk zowat elk eerste contact met dames

Andere momenten ben ik blij dat ik met niemand rekening hoef te houden.
Kookles vind ik ook min of meer interessant voor mezelf, ik kook heel graag (en kan wel al interessante gerechten maken), maar ik ben héél moeilijk (ik eet NIKS dat uit de zee komt, en geen enkele koolsoort, champignons, typisch Belgische groenten, etc) dus dat wordt ook niks.