Manu zei:
En waarom zouden je ouders niet mogen zien wat je op facebook zegt of doet?

Nooit begrepen wat het probleem is, tenzij je een 15-jarige puber bent die zich voor allerlei zaken schaamt.
glashelder zei:
Dat, ja. Ik doe geen dingen die mijn ouders niet mogen weten. Allez, jawel, maar dat zijn ook geen dingen om op Facebook te zetten
Amai, een cirkelredenering om u tegen te zeggen.
Het probleem is inderdaad ontstaan met mensen zoals jullie die hun ouders beschouwen als (beste) vrienden.
Vroeger, in het prille begin, was Facebook een nieuwe, hippe, zorgeloze plek om met
vrienden alles te delen zonder veel te moeten nadenken over privacy. Een plaats waar studenten onder elkaar hun dagelijkse verhalen deelden, foto's deelden van zatte avondjes (ook al waren die niet om aan te zien), waar zelfs communicatie gericht naar één persoon gewoon via de wall verliep zodat iedereen kon meelezen (zolang het geen geheimen bevatte uiteraard), enzovoort.
En zoals met alle zaken die hip zijn komt langzaam aan ook de grote massa overgewaaid. In eerste instantie middelbaartjes, dan de gorde marginalen die van Netlog kwamen, vervolgens de in midlife-crisis verzonken wannabe-hippe ouders die ook de dolle fratsen van de jeugd willen meebeleven door over hun schouder toe te kijken, enzovoort. (Overlapping en/of andere volgorde is mogelijk en wellicht bij iedereen anders)
Bij elke stap begon ik minder actief te worden op Facebook en de grootste afkeer is er gekomen bij de golf van 40+'ers en "de ouders". Ouders van vrienden weliswaar, want de mijne heb ik in het algemeen belang tenminste weg kunnen houden van Facebook. Ik hield namelijk wel van die soort ongeschreven bro-code "what happens in de vriendenkring stays in de vriendenkring" en ruimer bekeken geldt dit ook voor onze generatie. Why the fuck zouden uw ouders alles moeten weten wat er zich afspeelt in uw studentenstad of in de Overpoort, met welk meisje je (maat) aan het flirten was in dat café, op welk telefoonkotje je met je zatte botten stond te dansen en daardoor de ware toedracht van je valpartij bekend werd, welk kleur uw kots had op vrijdagmorgen, hoe stoned je eruitzag na die 25 joints, ... (soms overdrijf ik hier een beetje om m'n punt duidelijk te maken). Terwijl ik dit niet erg vind als een maat, kennis of zelfs een wildvreemde medestudent dit allemaal zag. Ja hoor, in het prille begin kon dit nog allemaal schaamteloos op Facebook. Facebook was toen nog voor en door studenten en dat bracht een bepaalde dynamiek met zich mee.
Conclusie, nadat ik even de origine heb geschetst van het medium:
De redenering "Alles wat op Facebook komt mogen mijn ouders weten, zoniet zet ik het niet op Facebook" is er natuurlijk enkel en alleen gekomen
omdat je ook weet dat uw ouders op Facebook zitten.
Je zag gewoon recht-evenredig de foto's veranderen, deftiger worden en verminderen naarmate er meer ouders op Facebook kwamen. Ik stel vast dat de leukste foto's nu, net weer zoals vroeger, bewaard blijven in de (virtuele) kast. Leuk idee, die ouders toevoegen. Alleen jammer dat iedereen daar de gevolgen van draagt. Een beetje zoals je ongevraagd uw ouders meeneemt naar een festival met uw maten; de ouders gaan daar in de fout door mee te willen, niet te beseffen dat ze dit beter aan de jeugd overlaten en de persoon die z'n ouders toelaat om mee te gaan gaat in de fout door ze niet tegen te houden.