Archief - Een ander leven

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

libaros

Legacy Member
Als officier in het Duitse leger bij het begin van de eerste WO om er voor te zorgen dat het Schlieffen plan slaagt. Zoveel leed zou de mensheid bespaard blijven en hopelijk dan ook geen Dolf met zijn SS.

KenSpectre

Legacy Member
Faun zei:
Waarom zou je in godsnaam die persoon willen zijn of in hem willen volgen.
Elke dag meerdere vrouwen verkrachten, een gans leven lang. Met zo iemand wil ik niks te maken hebben. Niet voor niets stamt ongeveer 0.5% van de wereldbevolking af van Genghis Kahn.

Niet willen zijn maar volgen. Zien waarom hij geworden was wat hij was.
Hoe een mens zo verkeerd kan gaan.

Karre

Legacy Member
libaros zei:
Als officier in het Duitse leger bij het begin van de eerste WO om er voor te zorgen dat het Schlieffen plan slaagt. Zoveel leed zou de mensheid bespaard blijven en hopelijk dan ook geen Dolf met zijn SS.

Hier is al eens een discussie rondom geweest dacht ik. Wanneer WW2 niet gebeurd zou geweest zijn of we nu beter af zouden geweest zijn. En je moet wel rekening houden dat de Duitsers de medische kennis er enorm op vooruit gebracht hebben. Misschien was de toekomst wel nog somberder zonder WW2 dan met.

OT:

Bill Gates. Het verleden is fantastisch maar als je de levensomstandigheden weet dan heb ik toch liever iets in het nu. Overigens moet het enorm leuk zijn om met 4 (ik dacht toch 4) volop in een garage te zitten programmeren waarbij IBM je dan komt vragen of men je OS op hun PC's mag zetten. Enkele jaren later en je behoort dan al tot één van de rijkste mensen ter wereld en je kan doen waar je zin in hebt.

Thorfin

Legacy Member
ok, geld voor uw basisbehoeften heb je voldoende geld zeker nodig,
maar je zal even gelukkig zijn als je een coole volvo hebt dan als je een dure mercedes zou hebben, op langere termijn natuurlijk, luxe graak je snel gewend...

eyes147

Legacy Member
Het is wel zo... Het maakt het leven makkelijker, maar niet gelukkig

Sent from my GT-I5500 using Tapatalk

Eoz

Legacy Member
Avondland zei:
Of net de herontdekking ervan, omdat je in extremen leeft.

Hmm, je stelt het veel te romantisch voor imo. Oorlog vernietigt persoonlijkheid altijd volgens mij, anders kan je gewoon niet functioneren in die molen van destructie en depressiviteit. Natuurlijk kan je oorlog nooit begrijpen als je er niet in bent geweest, maar de film Stalingrad van '93 geeft wel een goeie impressie ervan.
Als je uw fysieke, mentale en spirituele grenzen op een productieve manier wilt verleggen, sommige competitieve gevechtsporten zijn daar uitstekend voor. Het zelf-actualiserende, plus het respect van competiteurs voor elkaar, maken dat het ondanks het brutale geweld en de pijn, juist het verst van echte oorlog is dat je in je leven kunt geraken.

DéWé

Legacy Member
wild bass zei:
ok, geld voor uw basisbehoeften heb je voldoende geld zeker nodig,
maar je zal even gelukkig zijn als je een coole volvo hebt dan als je een dure mercedes zou hebben, op langere termijn natuurlijk, luxe graak je snel gewend...

'iets heeft pas waarde als de mogelijkheid van een minderwaardig alternatief reëel is'

Om even de inhoud van mijn cursus levensbeschouwing hier toe te passen :)

Battou

Legacy Member
Gewoon als mezelf, maar dan weten wat ik nu weet =)
En ook nog een paar goeie winnende nummers!

En anders iemand in de verre toekomst!

Avondland

Legacy Member
Eoz zei:
Hmm, je stelt het veel te romantisch voor imo. Oorlog vernietigt persoonlijkheid altijd volgens mij, anders kan je gewoon niet functioneren in die molen van destructie en depressiviteit. Natuurlijk kan je oorlog nooit begrijpen als je er niet in bent geweest, maar de film Stalingrad van '93 geeft wel een goeie impressie ervan.
Als je uw fysieke, mentale en spirituele grenzen op een productieve manier wilt verleggen, sommige competitieve gevechtsporten zijn daar uitstekend voor. Het zelf-actualiserende, plus het respect van competiteurs voor elkaar, maken dat het ondanks het brutale geweld en de pijn, juist het verst van echte oorlog is dat je in je leven kunt geraken.

Ik romantiseer oorlog niet, maar ik laat me inspireren door Ernst Jünger die zelf in de loopgraven heeft gezeten en de hoogste onderscheiding heeft behaald in het Duitse leger. Zijn boek 'In Stahlgewittern' is het dagboek dat hij na de oorlog heeft uitgegeven, mits enkele aanpassingen. Hij maakte in de oorlog net een uniek verwerkelijkingsproces door.

'Im Westen nichts neues' van Remarque is een anti-oorlogsroman uit de Eerste Wereldoorlog, maar de schrijver heeft zelf maar héél kort aan een ongevaarlijk stuk van het front verbleven.



Over Genghis Khan: naar onze normen is hij 'verkeerd' gegaan, maar in die tijd was het normaal dat je plunderde en verkrachtte. Kwestie van 'de mannen' in het leger iets te gunnen. Andere tijden, andere zeden. Vandaar wellicht ook het legendarische citaat van Conan de Barbaar: "To crush your enemies, see them driven before you and to hear the lamentation of their women!"

DéWé

Legacy Member
Avondland zei:
Over Genghis Khan: naar onze normen is hij 'verkeerd' gegaan, maar in die tijd was het normaal dat je plunderde en verkrachtte. Kwestie van 'de mannen' in het leger iets te gunnen. Andere tijden, andere zeden. Vandaar wellicht ook het legendarische citaat van Conan de Barbaar: "To crush your enemies, see them driven before you and to hear the lamentation of their women!"

Sociale aanvaarding in een maatschappij beschouw ik niet als een geldige morele verantwoording. Geef mij dan maar periodes zoals de bloeiperiodes van stromingen zoals het confucianisme waarbij ethisch handelen centraal stonden...

Avilowca

Legacy Member
Als ik kon kiezen zou ik het liefst geboren zijn eind jaren '20 in Amerika.

Op 18-jarige leeftijd de US Air Force in, net na de 2de wereldoorlog. Het overgangstijdperk van de piston fighter naar de fast jet mogen meemaken. Met de F4 mogen vliegen boven Vietnam. Terugkomen na de oorlog en dan deel mogen uitmaken van het NASA X-series programma als testpiloot. Na mijn vliegjaren mijn loopbaan afmaken binnen de USAF en NASA als instructeur, de jonge gasten mogen opleiding.

Dan op pensioen en genieten van de gouden jaren onder Bill Clinton om dan uiteindelijk omringt door familie en vrienden het loodje te leggen net voor deze shit waar we nu al 10 jaar in leven begint.

Zucht.

glashelder

Legacy Member
Eoz zei:
Hmm, je stelt het veel te romantisch voor imo. Oorlog vernietigt persoonlijkheid altijd volgens mij, anders kan je gewoon niet functioneren in die molen van destructie en depressiviteit. Natuurlijk kan je oorlog nooit begrijpen als je er niet in bent geweest, maar de film Stalingrad van '93 geeft wel een goeie impressie ervan.

Ik weet het niet.

Het is nog maar sinds kort dat we de effecten van oorlog op de menselijke psyche kennen (PTSD). Ik vroeg onlangs aan mijn vriend hoe het dan zat: al de vikingen en zo vroeger die leden toch ook niet massaal aan PTSD na een oorlogje hier en daar?

Hij zei dat we nu veel geïndividualiseerder denken. Nu ga "ik" naar de oorlog, en "ik" vecht en als "ik" gedaan heb met vechten, ga "ik" naar huis om mijn leven verder te zetten. Die vikingen dachten niet over "ik", die dachten enkel in "wij"-termen, over hun stam en zo. Het was heel normaal om dat soort dingen te doen en daar werd verder niet zo bij stilgestaan. Het was goed en eervol en goed voor de stam/het volk.

Mijn vriend heeft ook meegevochten in oorlogen. Ik heb hem wel eens gevraagd of hij daar geen trauma's aan over gehouden heeft, hij heeft tenslotte hele erge dingen gezien, meegemaakt of zelf gedaan. Hij zei dat hij er, voor zover hij weet, absoluut geen last van heeft. Als je nu terugkomt uit een oorlogsgebied word je gedebriefed, blijf je eerst een tijdje onder medisch toezicht, heb je hordes psychologen en artsen ter beschikking,... Toen hij terugkwam, was het gewoon "goed zo" en dat was het, hij ging naar huis naar zijn vrouw en zijn dochter en de volgende dag stond hij om 9u bij de bakker achter pistolets. Hij stond er niet eens bij stil, zijn opdracht was gedaan en dat was het dan.

Muscleduck

Legacy Member
Ik zou Calligula zijn

/thread :p

Serieus, ik zou in de Middeleeuwen willen geleefd hebben, maar dan wel iemand van stand, want het gepeupel dat was echt straatarm. Waarom de Middeleeuwen? Ik zou Gent in die tijd wel willen gezien hebben. het Gravensteen zoals het toen was, inclusief inwoners, Gerard de Duivel, de nonnekes,...
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan