Ik ben een jaartje serieus depressief geweest en heb doorheen heel die periode mij kapot gesmoord. Maar ik denk dat weed op mij een veel positiever effect heeft dan op de meeste mensen, allé, enkel het postieve in mij komt dan boven en ik denk veel helderder dan normaal. Ben ook wel een aantal keer 'slecht' gegaan ervan, maar dat is gewoon omdat ik mijn depressiviteit dan beleef vanuit een andere toestand, dan is dat 10 minuutjes keihard blitten en dan is het dat ook weer gedaan. (in die toestand beschouw ik het ook meer als de mooiste tranen die ik kan laten)
Vorige week ook met paddo's, stond buiten met een vriend en voor het eerste keer in mijn leven voelde ik echt de negatieve, zwarte bol in mezelf (op dat moment visualiseerde ik dat zo) en hoe meer ik aan die bol dacht hoe meer tranen er over mijn wangen liepen, vriend naast mij dacht dat ik slecht aan het gaan was, maar het was eerder mijn eigen geest wat verkennen. Na een aantal minuten was ik het al volledig vergeten natuurlijk.
Belangrijk is dat als je slecht gaat dat je mentaal wat sterk moet zijn en zo snel mogelijk er niet meer over gaat nadenken (wat je slecht doet gaan). Allé, zoals ik slechtgaan toch beleef, weet niet hoe dat voor andere mensen is.
Sorry voor de misschien wat rare post maar ik wil maar zeggen dat slecht gaan van drugs relatief is.
Alcohol is voor mij dan weer een omgekeerde wereld, daar ging ik vroeger gegarandeerd slecht van. Nu niet meer godzijdank.
:applause::doh:
