Archief - Dit moet van mijn hart

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

2s2k

Legacy Member
daar nie te veel aan denken, en meer uitgaan.

en vooral nieuwe dingen proberen

mudsliptones

Legacy Member
alvast bedankt voor de steun. Ik ben echter niet echt sportief aangelegd. Buiten die fitness dan. ach, we zien wel, bedankt

Avondland

Legacy Member
dacuba zei:
Een heel lange reis?

Zou ik ook doen. Als je 'rock bottom' bereikt (een traumatische gebeurtenis waarbij je alles lijkt te verliezen), is het eens tijd om iets te doen waarbij je genoeg tijd hebt om alles op een rijtje te zetten en onderweg nog eens een stuk van de wereld te zien. Existentieel reizen noem ik dat, omdat je niet zomaar een toerist bent maar een avonturier.

bluecooper

Legacy Member
hey

heb dit anderhalf jaar geleden ook meegemaakt... na zeven jaar werd ze verliefd op iemand anders en is onze relatie stuk gelopen. we hadden ook net een huis gekocht dus het financiele aspect kwam ook nog es in het gedrang voor mij.

ik kan u wel een paar tips geven ze, hoe moeilijk het nu mss zal klinken maar denk dat het zowiezo best is dat je helemaal breekt met haar, want zoals er ook veel zeggen het contact zal op termijn toch verwateren dan ben je nog beter af met de korte pijn.

de eerste weken zullen mss wat zwaar zijn maar op één of andere dag zal je er zowiezo wel overgeraken, en daar moet je je nu aan proberen vast te houden. probeer gewoon te profiteren van het single zijn (theeft ook zijn voordelen ze) en focus u niet teveel op het vinden van iemand anders, wat moet komen zal wel komen... profiteer van het mooie weer, ga es uit, er zijn zoveel leuke hobby's, noem maar op... als de tijd rijp is zul je zeker iemand anders vinden maar nogmaals staar je er niet op blind.

kweet dat het wat cliché klinkt, maar vrienden hebben me het toen ook gezegd... wat moet zijn, zal zo zijn... je moet maar denken dat er iets veel beters op uw levensweg ligt... tligt ondertussen al een heel eind achter mij, en heb ondertussen iemand gevonden, al vijf maandjes samen en nog nooit zo gelukkig geweest... dus kwil maar zeggen, geef de moed nooit op en focus u op de goede dingen int leven!!!

véél sterkte nog!!!

Xoliul

Legacy Member
Avondland zei:
Zou ik ook doen. Als je 'rock bottom' bereikt (een traumatische gebeurtenis waarbij je alles lijkt te verliezen), is het eens tijd om iets te doen waarbij je genoeg tijd hebt om alles op een rijtje te zetten en onderweg nog eens een stuk van de wereld te zien. Existentieel reizen noem ik dat, omdat je niet zomaar een toerist bent maar een avonturier.

Vind ik ook. Echt gewoon een hele ommeslag doen.
Hier, laat dit je inspireren;
One Tandem, One Camera, Twenty Thousand Miles Of Possibilities :: Take A Seat

Time

Legacy Member
Vrienden blijven na zoiets... misschien op langere termijn, maar nu toch niet? Lijkt me onmogelijk. Je hebt sowieso je tijd nodig om te onthechten.

Uit je redenen voor het onbreken van het vriendenkring kan ik een beetje opmaken dat je op sociaal vlak serieus op haar 'leunde'. Niks mis mee, maar als het slecht afloopt maakt dat de klap nog serieus erger.
Als je een piekeraar bent, doe jezelf dan een plezier, zorg dat je minstens 1 iemand hebt waarvan je weet dat je - zonder remmen - altijd je hart kan luchten. Heb je die niet ga dan desnoods naar een psycholoog ofzo, is niks mee, daar zit volk van elk alooi. Praten is o zo belangrijk.

En mensen leren kennen, het belangrijkste nu is afleiding. Probeer nieuwe dingen en leer daarbij mensen kennen, niet op zoek gaan om 'iemand te hebben', werkt niet. Leer een sport (ik denk dat fitness zowat de meest asociale sport moet zijn die er is, minstens 3 kwart concentreert zich (terecht) op zichzelf en loopt met een headset of oortjes), volg een cursus, zoek een bijbaantje in de horeca, neem een huisdier, ... Maak een nieuwe start. :) En dat reizen: als je het kan (tijdsgebrek, andere verplichtingen), zeker doen, reizen kan spotgoedgkoop, zeker niet laten tegenhouden door sociale gebreken die je denkt te hebben.

En ja, ik weet dat het niet zo simpel is als het hier staat. :p

meino

Legacy Member
godvermiljaarde... dan zal ik het maar zeggen:

Ménage à trois!
en als dat ander wicht een paardenkop heeft:
Manège à trois, een zadel erop en JUU!

tubbiekoekie

Legacy Member
Probeer eens zo'n jongerenreis (bv. kriskras)?
Niet te grote groepen en wsl nog wel mensen die het als een gelegenheid zien om anderen te leren kennen... En, ge zijt er eens even tussenuit.
Ik denk dat mensen die behoefte op heel uiteenlopende momenten in hun leven kunnen voelen en niet noodzakelijk als er iets mis is gelopen.

InStInCt900

Legacy Member
Zoal de meeste hier zeggen gwn u afleiding zoeken,nie blijven stil zitten en piekeren...praat erover,gezult zien da ge niet de enige zijt die dit soort zaken al eens meegemaakt heeft.

Ik las ook dat je aan fitness doet,al eens gedacht om wa zwaarder te trainen?Meer kracht gericht,kan je goed u woede/ergernis in weg ;)


Keep ya head up!

Naradia

Legacy Member
Xoliul zei:
Vind ik ook. Echt gewoon een hele ommeslag doen.
Hier, laat dit je inspireren;
One Tandem, One Camera, Twenty Thousand Miles Of Possibilities :: Take A Seat

Nog niet van gehoord, maar ik denk als ge dit doet, dat ge echt geleefd hebt. Dan hebde alles meegemaakt hé. Dat is altijd een jongensdroom geweest van mij, gewoon alles achterlaten en op avontuur gaan, maar misschien zijn idee stelen en na mijn studies hetzelfde doen :love:

Ontopic: Inschrijven in 1 of andere cursus, en dan leer je mensen kennen die je zullen aanstaan. Doe zoals in Yes man, op alles ja zeggen (wat redelijk is) en dan leer je zowiezo nieuwe mensen kennen.

Runkle

Legacy Member
Fireflies zei:
Ik mag niet klagen qua vriendenkring, maar ik zie mezelf ook niet een café binnenstappen voor mensen te leren kennen. Ik ben zeker niet verlegen, maar dat zie ik me gewoon nooit doen. De meeste vrienden die ik heb leer ik kennen via andere vrienden.

Wat je misschien kan doen is inderdaad een sportclub zoeken. Fitness, voetbal (desnoods als supporter?), tennis, etc. opzoeken en daar wat de sociale janus uithangen.

:love:

Thorondor

Legacy Member
Op café alleen gaan drinken en voor get weet zevert er wel iemand tegen u. Gebeurt wel vaker als ik ergens vroeger ben dan men maten en zo toch al wa interessante mensen leren kennen.

Morrissey

Legacy Member
Thorondor zei:
Op café alleen gaan drinken en voor get weet zevert er wel iemand tegen u. Gebeurt wel vaker als ik ergens vroeger ben dan men maten en zo toch al wa interessante mensen leren kennen.

De enige mannen die dan tegen mij beginnen zijn zatte 30'ers die ik liever een peer op hun muil geef dan echt bevriend mee te raken. :p

mudsliptones

Legacy Member
We zijn nu 6 dagen verder en ik voel me echt leeg. Bijna niks eten, overgeven, wenen.
Ben gisteren en vandaag voor meubels moeten gaan zien (moet toch een bed hebben). Dat is gewoon niet te doen. Niet qua geld, maar ik kan het niet aan. Ik snap haar gewoon niet... 9 jaar dag in dag uit plezier en nu dit. Wie mijn vrienden zijn weet ik nu ook. 1 iemand heeft me gecontacteerd, iemand die ik al jaren niet meer had gezien, maar die ons beiden wel op zijn facebook heeft staan en had gezien dat haar status veranderd was... verder niemand.
Soms komt ze thuis (ze is appartementje aant zoeken) en dan houd ik me sterk, of probeer ik toch. Maar ik kan het echt niet aan. Haar gaat het voor de wind, nieuwe job, nieuwe vriendin dan, en vrienden die haar steuenen, haar gsm staat niet stil, terwijl de gebeten hond weer willoos alleen achterblijft. Mensen zijn gewoon van nature klootzakken en dan bedenk ik mij waarom ik eigenlijk zoveel afzie. In heel mijn leven heb ik 1 iemand tegen gekomen waarvan ik echt dacht van, dit is nu een pracht persoon, eerlijk, geen leugens, geen achterbaks gedoe. Ik dat is ze ook, maar nu ben ik ze kwijt en zit ik weer alleen. Vraag me echt af waarvoor ik nog verder moet. Werken, slapen en dan terug werken. Vrienden maken zint me eigenlijk niet, want dan krijgen we weer hetzelfde gedoe, eens je eens een weekje geen initiatief neemt vergeten ze je al. Ik kan dat niet meer aan.

ik zie wel wat ik doe

jens_vc

Legacy Member
mudsliptones zei:
Vrienden maken zint me eigenlijk niet, want dan krijgen we weer hetzelfde gedoe, eens je eens een weekje geen initiatief neemt vergeten ze je al. Ik kan dat niet meer aan.

Als ze uw al na een week laten zitten dan zijn het volgens mij ook geen echte vrienden hé?:unsure:

Mja probeer gewoon aan de positieve dingen uit het leven te denken, ook al is het gemakelijker gezegt dan gedaan..

mudsliptones

Legacy Member
wat positief?? ik heb niks meer buiten mijn werk.
zal blij zijn dat ik er ben dan voel ik me iets beter. Ik zit hier gewoon zo slecht, mijn maag, mijn benen, mijn hoofd. Ik hou zoveel van haar. mensen die zo breken na 4 jaar als het al een jaar echt niet goed gaat hebben het al moeilijk, voor mij is dit echt hel, ik zag haar nog even graag als toen en dacht echt samen oud te worden

firemen

Legacy Member
Probeer u zover mogelijk van een depressie vandaan te houden ...

DesorteD

Legacy Member
mudsliptones zei:
We zijn nu 6 dagen verder en ik voel me echt leeg. Bijna niks eten, overgeven, wenen.
Ben gisteren en vandaag voor meubels moeten gaan zien (moet toch een bed hebben). Dat is gewoon niet te doen. Niet qua geld, maar ik kan het niet aan. Ik snap haar gewoon niet... 9 jaar dag in dag uit plezier en nu dit. Wie mijn vrienden zijn weet ik nu ook. 1 iemand heeft me gecontacteerd, iemand die ik al jaren niet meer had gezien, maar die ons beiden wel op zijn facebook heeft staan en had gezien dat haar status veranderd was... verder niemand.
Soms komt ze thuis (ze is appartementje aant zoeken) en dan houd ik me sterk, of probeer ik toch. Maar ik kan het echt niet aan. Haar gaat het voor de wind, nieuwe job, nieuwe vriendin dan, en vrienden die haar steuenen, haar gsm staat niet stil, terwijl de gebeten hond weer willoos alleen achterblijft. Mensen zijn gewoon van nature klootzakken en dan bedenk ik mij waarom ik eigenlijk zoveel afzie. In heel mijn leven heb ik 1 iemand tegen gekomen waarvan ik echt dacht van, dit is nu een pracht persoon, eerlijk, geen leugens, geen achterbaks gedoe. Ik dat is ze ook, maar nu ben ik ze kwijt en zit ik weer alleen. Vraag me echt af waarvoor ik nog verder moet. Werken, slapen en dan terug werken. Vrienden maken zint me eigenlijk niet, want dan krijgen we weer hetzelfde gedoe, eens je eens een weekje geen initiatief neemt vergeten ze je al. Ik kan dat niet meer aan.

Met zelfbeklag komt ge er niet hoor makker.

jens_vc

Legacy Member
mudsliptones zei:
wat positief?? ik heb niks meer buiten mijn werk.
zal blij zijn dat ik er ben dan voel ik me iets beter. Ik zit hier gewoon zo slecht, mijn maag, mijn benen, mijn hoofd. Ik hou zoveel van haar. mensen die zo breken na 4 jaar als het al een jaar echt niet goed gaat hebben het al moeilijk, voor mij is dit echt hel, ik zag haar nog even graag als toen en dacht echt samen oud te worden

ja ik begrijpen dat ge nix nimeer positief wilt bekijken enzo, maar daar hebde ook nix aan he.. alé jah het is heel erg enzo wa gy meemaakt maar om het zo cru te zeggen het is ni het einde van de wereld hé :). Probeert gewoon dingen te doen da ge uw gedachten wa kunt verzetten :)

BleKKie

Legacy Member
Kan je niet naar je ouders ofzo? Desnoods voor een paar daagjes daar blijven slapen/wonen? Met hen eens praten, zij zullen je wel kennen en wat tot rust kunnen brengen.
Probeer zelf eens wat initiatief te nemen en iemand te contacteren om eens ééntje te gaan drinken en eens wat te praten, desnoods die persoon die jouw contacteerde.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan