Preske zei:
Ik ken mijn grenzen. Fysiek en mentaal. Vroeger ging ik trouwens veel vaker naar meetings (chat.to.be, voor het populair werd en er dus geen pedo's zaten). Maar er is iets veranderd in mezelf. Ik kan niet meer om met druktes, met sociale omgangen. Een gesprek aanknopen of onderhouden met iemand die ik niet ken, dat is een ramp.
Nochtans, die mensen van CTB kende ik even "goed" als sommige die ik op de meeting heb gezien. Hell, ik "ken" arifiene nu al meer dan 10 jaar en dat was de 1ste keer dat ik haar nu in de levende lijve zag. En ik wist zelfs niet wat te zeggen tegen haar.
Er is wel iets wat ik niet snap. Ge beschouwd uzelf als superintrovert maar ge hebt geen probleem om naar parenclubs te gaan. Waar dus ook veel volk kort opeen zit (no pun intented). Hebben we wel de zelfde definitie van introvert?
Ik weet niet of we dezelfde definitie hebben?
Ik ga niet graag uit, hou niet van drukte, lawaai, groepsdingen (scoutsachtige dingen), wilde mensen, geroep, luide muziek, veel verplichtigen hebben tegenover mensen (als ze bijvoorbeeld hele tijd zagen om af te spreken of weg te gaan) en niet op m'n gemak ergens kunnen zitten. Ik hou wel van op m'n gemak thuis zijn, alleen zijn, 'saaie' dingen zoals lezen, beetje op internet zitten, filmpje kijken, gewoon mijn eigen dingetje doen zonder hysterisch gedoe. De dingen uit de eerste lijst vind ik trouwens sóms wel leuk hoor, ik ga ook wel eens naar een festival en op café gaan vind ik ook niet erg, maar niet elke week of 3 festivals na elkaar of naar een discotheek gaan. Ik ben ook altijd erg moe na zo'n activiteit en moet dan even alleen zijn en herladen. Op een familiefeestje en zo ga ik na een paar uurtjes ook even buiten een sigaretje roken, of ergens apart gaan zitten, gewoon omdat ik dan doodop ben van het lawaai, drukte, gesprekken, toestanden,... Ik heb eigenlijk gewoon niet zo'n behoefte aan altijd andere mensen rond mij te hebben. Je hebt van die mensen die zot komen van verveling als ze alleen zijn, ik kom juist zot van andere mensen
Dat is dus niet echt ontspanning voor mij.
Zo'n meeting is dus voor mij ook een beetje 'moeilijk' aangezien je daar met een man of 10 zit die allemaal door elkaar praten, allemaal nieuwe mensen dus ook nieuwe indrukken, ook een beetje goed willen overkomen natuurlijk en een beetje zenuwen. Maar ik ben niet angstig (ik ben niet bang om iets te zeggen) en ik ben niet verlegen (ik praat ook gewoon veel, of toch normaal, op zo'n meeting). Ik ga mij bijvoorbeeld wel beperken tot 1-op-1 gesprekken, en niet een discussie houden met de ganse groep. En na een tijdje val ik gewoon stil (zoals op die familiefeestjes) en vind ik het prima om gewoon te luisteren en te observeren, dan hoef ik niet echt gesprekken meer, maar vind ik het wel nog gezellig hoor. En dan word ik moe en wil ik naar huis
Ik weet dat ik dán niet moet blijven doorgaan want ofwel vind ik het écht niet leuk meer (als er nog uitgegaan wordt in luide café-discotheekgedoe, of als ik gewoon te moe ben), ofwel krijg ik migraine.
In een parenclub zitten mensen niet zo dicht opeen hoor
Allez, boven wel
Maar da's gewoon seks, daar heb ik niet zo'n last van. Ik heb wél mijn voorkeuren voor parenclubs. Geen dingen met alleen een bar en een dansvloer beneden, dan zit ik gewoon constant in het lawaai en licht en wilde gedoe (maar ik wil daar best zitten als ik mij een beetje kan afzonderen, dus een rustiger hoekje). Je hebt clubs waar er aparte ruimtes zijn met een dansvloer, daar kom ik dan gewoon niet. De grootste parenclub van de Benelux (of wat het ook is), de Acanthus, daar ga ik bijvoorbeeld niet graag, dat is mij te massaal. De sauna waar ik het meesta ga, is eigenlijk ideaal. Qua sfeer is dat gewoon een café, met muziek op de achtergrond maar niet zo luid dat je moet roepen om elkaar te verstaan. En verder gewoon zeteltjes waar je op je gemak kan zitten en een rustig gesprek kan hebben, en een bar waar je met wat meer mensen tegelijk kan spreken maar ook geen hysterisch gedoe.
ad:
