- zich voor diepgaandere onderwerpen tot andere mensen in de groep wenden (ik krijg doorgaans onderwerpen als mode, make-up, zangers en baby's voorgeschoteld, ook al interesseren die dingen mij matig tot niet)
- hun zinnen "eenvoudiger" formuleren als ze tegen mij praten, en "moeilijke woorden" spontaan beginnen uitleggen terwijl ik die begrijp en niet om uitleg gevraagd heb
- "oh?" denken als ik zeg dat ik aan de universiteit studeer, waarop ze dan vragen "ah en valt het wat mee, jij zit nog in het eerste dan?" (ik ben momenteel met mijn master bezig en heb alles volgens standaardtraject gedaan)
- mij (hopelijk onbewust) negeren als iemand een vraag stelt en ik 5x het antwoord herhaal. De groep blijft dan voortdiscussiëren tot iemand anders hetzelfde gezegd heeft, en die krijgt dan alle lof, of de groep gelooft iemand anders (terwijl ik het antwoord vaak letterlijk kan aantonen of het gewoon wéét omdat ik er jaren aan gewijd heb voor mijn studies).
Het is ook erger geworden sinds mijn haar veel blonder is (wat mijn gezicht mooier maakt) en ik wat vaker hakjes en rokjes draag. Mensen zijn nu veel vriendelijker en leggen sneller contact met mij dan wanneer mijn haar donkerblond is en ik geen speciale moeite doe om er goed uit te zien, maar ik word tegelijk op het eerste gezicht ook al meteen geklasseerd als "die zal wel kapster of schoonheidsspecialiste zijn/willen worden" (met alle respect voor kapsters en schoonheidsspecialistes). Komt daar ook nog bij dat ik te maken heb met veel jaloezie van andere vrouwen (zowel knap als lelijk). Dus nee, voor knappe vrouwen ligt niet alles zomaar voor het grijpen.
en nah, dan moet ik dat echt gaan ontkleuren enzo. Misschien als ik ooit grijs wordt en dat moet verven 
ik probeer het mij al voor te stellen dat er zo ne ket dat tegen mij zou zeggen. hoe kan een voertuig vol vreemden die meestal arm zijn, gezellig zijn? misschien in Vlaams-Brabant zeker.