Even binnendringen in de thread als dat niet erg is. Echt een sos is het niet, tis maar een klein probleem.
Ik heb 3j geleden op zomerstage iemand leren kennen. We zijn zo'n 3w 'stage'liefkes geweest. Ik had ook wel door dat hij meer 'speelde' dan serieus wilde zijn, ik liet uitschijnen dat ik daar wel oké mee was, echt op zoek was ik toch niet, we hadden fun gehad. Maar hij beweerde anders, wilde me terugzien, zeker binnen de maand afspreken, uitgenodigd op zijn verjaardag, blabla. Ik begon er in mee te gaan. We hebben echter niet meer afgesproken. Hij zette altijd de eerste stap, maar als t erop aankwam, haakte hij af met echt doorzichtig idiote excuses. Hij heeft dus serieus met mn voeten gespeeld toentertijd. 3j gingen voorbij en ook in die 3j was hij telkens degene die om de zoveel maand terug kort contact opnam, liet weten dat m wilde afspreken, en als er iets werd afgesproken, haakte hij af... Op zich niet erg als m niet geinteresseerd was in me, maar ik haatte hem voor het feit dat hij precies n spelleke met me speelde, ik wist niet hoe het zat, en dat is uberfrustrerend.
In augustus dit jaar vreemd genoeg toch plots 1e keer afgesproken sinds toen. Sindsdien liet hij me niet meer los. We zijn nu 3maand zelfs een supergelukkig koppel, en hoewel mijn verliefdheid na die 3j wel weg was, er is iets in de plaats gekomen, en ik kan me geen betere vriend voorstellen. Hij is indien mogelijk nog veel enthousiaster. Ik heb hem wel aangesproken over vroeger, en hij lijkt zich ook wel schuldig te voelen. heb uitleg gevraagd, en heeft een uitleg gegeven, waardoor ik nu weet dat hij toen nog minder oprecht was dan ik al dacht. Hij weet precies ook nog vrij weinig over die periode, van wat hij heeft gezegd ed. maar soit, alles was nu toch super.
Nu is dat gister per ongeluk terug ter sprake gekomen, en door iets dat hij zei, ben ik die berichten van vroeger terug beginnen lezen. Ik weet dat dat fout is. Ik moet het verleden laten voor wat het is. Maar ik had ineens zo'n goesting om te zeggen "Beun, EIKEL, ik haatte je". Ik wil hem niet weer opnieuw met de neus op de feiten drukken, dus ik vermijd het onderwerp liever. Ik kan het ook terug vergeten, maar ik heb gewoon schrik dat het om de zoveel tijd terug de kop op steekt zonder geldige reden. En dat is zo idioot en wenerig van mij :/
Dus ja, 't zal zoeken worden. En misschien ook wel een beetje compromissen sluiten, want ik zou het wel jammer vinden om een goeie relatie weg te gooien of een goede 'potentiële' partner af te wijzen omdat er enkele dingen niet helemaal overeenkomen. Allez, in grote lijnen moet het plaatje kloppen hé, maar een kloon van jezelf ga je sowieso niet tegenkomen 
wub wub
.
