Sonny Crockett
Legacy Member
Pokem0ng zei:
Ik vrees dat je wat laat bent ...
https://www.google.be/search?q="huu...me..69i57j0.2462j0j7&sourceid=chrome&ie=UTF-8
Archief - Datingthread - Deel 4
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Ik vrees dat je wat laat bent ...
https://www.google.be/search?q="huu...me..69i57j0.2462j0j7&sourceid=chrome&ie=UTF-8
Pokem0ng
Legacy Member
Sonny Crockett zei:
Haha! Zoals ik zei: dit idee is begraven
En diversiteit marketen voor betaalde diensten is geen goed idee imo. Net als bv zwarte acteurs in Hollywood zelden de hoofdrol krijgen. Meestal krijgen ze een bijrol of nog minder. En gele acteurs zijn echt uitzonderlijk. Er zullen wel redenen zijn daarvoor. It is what it is.
Tha_nOn
Legacy Member
HelpYouFall zei:
Uw houding en lichaamstaal is ook zoiets waar ge u niet per se van bewust zijt. Gua ziet er blijkbaar heel open en uitnodigend uit - de keren dat ik aangesproken ben in de trein (of op straat) zijn procentueel te verwaarlozen (vergeleken met het aantal keren dat ik op nen trein zit: ik pendel al 10 jaar :v). En ik denk niet dat ik er (altijd) uitzie gelijk nen onverzorgden bum.
En dat aanpassen is misschien ook makkelijker gezegd da gedaan :v.
Kunt dan altijd zelf aanspreken natuurlijk. Gewoon ook durven stoppen met praten als ge voelt dat het wat stroef gaat. (en daar moet ge geen excuus voor geven of reden voor zoeken, soms is het gewoon iemand zijnen dag niet hé)
Guazala
Legacy Member
Tha_nOn zei:
Ja, ik heb dat wel overal nogal makkelijk. Dokterswachtkamers zijn mijn hel op aarde. Iedereen wil daar zijn pijntjes enzo tegen mij vertellen. En als ik dan eindelijk aan de beurt ben, voel ik dat dus gelijk ook allemaal en weet ik eigenlijk niet meer voor wat ik daar oorspronkelijk kwam zitten.
Gentei
Legacy Member
Lefky zei:
Ik trein quasi elke dag naar Brussel omdat ik er werk.
Werk wel in shiften dus ik zit nooit in een volle trein.
Maar toch maak je makkelijk contact.
Laatst nog een paar maanden terug zag ik een knappe conductrice op de trein, ik zat op het einde van de trein.
Ze kwam ik haalde mijn treinabo boven en vroeg even wnr de trein aankwam in Brussel, zij haalde haar papier boven keek even en zei het uur, ik gaf een grappige opmerking dat te maken had met een vertraging en we lachten allebei.
Enzo babbelden we verder.
In Mechelen ging ze even naar buiten, en toen de trein terug was kwam ze terug om verder te praten.
Was een tof gesprekje en tegen dat we in Brussel waren vroeg ik haar telefoonnummer om onze gesprek verder te zetten terwijl we iets gingen drinken.
Zonder problemen gegeven en dan ook zo een keer afgesproken.
Nu iedereen is anders en heeft een andere aanpak. Ik werk ook met treinen dus kan wel een grapje maken dat steek houdt.
Ik heb ook liever een directe aanpak dan chatten.
Freya
Legacy Member
Volgens mij is de makkelijkste manier om iemand leren te kennen nog altijd "via via" of door lid te worden van één of andere sociale bedoening (hobbygroepen, sportclubs, studentenclubs, e.d.)
Als iemand je uitnodigt voor een verjaardagsdrink, een avondje op café, een barbeque, een housewarming, een sci-fi beurs, wat dan ook... Dan kan het echt wel de moeite zijn om daar gewoon naartoe te gaan, zelfs al was dat maar een vage uitnodiging en ken je de meeste mensen die daar gaan zijn niet. Dat zijn veel natuurlijkere gelegenheden om mensen te leren kennen, dan wildvreemden te zitten aanspreken op de trein.
Ik heb al vaak gedacht: "Zou ik daar nu wel naartoe gaan, dat gaat sowieso awkward zijn want ik ga daar bijna niemand kennen, ik zit toch liever thuis op mijn gemak...", maar dan toch mijzelf geforceerd om buiten te komen, en sommige van die avonden waren dan uiteindelijk supertof. Het is vaak door zo'n spontane momenten dat je nieuwe vrienden leert kennen. En hoe meer mensen je leert kennen, hoe meer kans dat er eens iemand zal tussenzitten waarmee het klikt.
Als iemand je uitnodigt voor een verjaardagsdrink, een avondje op café, een barbeque, een housewarming, een sci-fi beurs, wat dan ook... Dan kan het echt wel de moeite zijn om daar gewoon naartoe te gaan, zelfs al was dat maar een vage uitnodiging en ken je de meeste mensen die daar gaan zijn niet. Dat zijn veel natuurlijkere gelegenheden om mensen te leren kennen, dan wildvreemden te zitten aanspreken op de trein.
Ik heb al vaak gedacht: "Zou ik daar nu wel naartoe gaan, dat gaat sowieso awkward zijn want ik ga daar bijna niemand kennen, ik zit toch liever thuis op mijn gemak...", maar dan toch mijzelf geforceerd om buiten te komen, en sommige van die avonden waren dan uiteindelijk supertof. Het is vaak door zo'n spontane momenten dat je nieuwe vrienden leert kennen. En hoe meer mensen je leert kennen, hoe meer kans dat er eens iemand zal tussenzitten waarmee het klikt.
Zaconian
Legacy Member
En wat doen al deze vlotte mensen op cafe/feestjes waar mensen toch meer met vrienden samen zijn en het al moeilijker is om iemand te vinden die ook maar alleen is om een praatje mee te doen?
En kom nu ni af met zatte pat die aan de toog hangt te zagen over hoe een pintje vroeger 20 frank kostte :naughty:
Tgohja. Maar als je dan een of twee mensen kent hang je daar toch weer meer rond?
Allez zo ervaar ik het.
En als er wat spontane mensen bij staan dan lukt het mij wel om met de vrienden van vrienden eens een babbeltje te doen.
Maar tis dan ni datk mij bij een kliek van mensen dat ik niet ken ga placeren en zo proberen om contacten te leggen.
K vind het al moeilijk om 1 tegen 1 contact te leggen, laat staan alleen in een groep van 5-6 man.
En kom nu ni af met zatte pat die aan de toog hangt te zagen over hoe een pintje vroeger 20 frank kostte :naughty:
Freya zei:
Tgohja. Maar als je dan een of twee mensen kent hang je daar toch weer meer rond?
Allez zo ervaar ik het.
En als er wat spontane mensen bij staan dan lukt het mij wel om met de vrienden van vrienden eens een babbeltje te doen.
Maar tis dan ni datk mij bij een kliek van mensen dat ik niet ken ga placeren en zo proberen om contacten te leggen.
K vind het al moeilijk om 1 tegen 1 contact te leggen, laat staan alleen in een groep van 5-6 man.
Nahrtent
Legacy Member
Freya zei:
Het sleutelwoord in heel uw verhaal is "sommige". Voor hetzelfde geld staat ge daar effectief nen hele avond alleen in een hoekje te sippen met af en toe eens wat awkward smalltalk met oninteressante mensen. Na zo 'n avonden blijft ge voor de volgende 6 maand effectief gewoon in uw zetel zitten als iemand u ergens mee naartoe vraagt waar ge niet veel volk kent.
Freya
Legacy Member
Dat is natuurlijk waar, maar zo'n avonden heb ik gelukkig nog niet te veel meegemaakt, ik kan er eerlijk gezegd maar weinig voor de geest halen. Er is toch meestal wel iemand waar je mee kan babbelen. En als het niet meevalt, ga je gewoon terug naar huis.Nahrtent zei:
Het hangt natuurlijk ook af van het soort activiteit. Het heeft geen zin om naar een discotheek te gaan als je weet dat je niet graag tussen een hoop zat volk staat te dansen. Dan is een bbq met een man of tien in iemand zijn tuin misschien een toffer idee.
Sylverscythe
Legacy Member
Voor zij die weinig sociaal zijn maar niet compleet sociaal gehadicapt is het soms beter om gewoon ergens alleen te zijn dan met vrienden. Toch als het doel is om mensen te leren kennen hé, een rustige avond op café of samen uitgaan is wat anders. Ik ben ook niet van de sociaalste/vlotste, en soort zoekt soort, dus ja de meeste van mijn vrienden zijn net hetzelfde, dus als je dan niet actief probeert om uit die groep te raken eindig je in elke activiteit met dezelfde mensen.
Lefky
Legacy Member
Sarcastr0 zei:
Dat is
Daarom dat ik ook eerst zei 'in onze samenleving'.
Wij zijn nu eenmaal gewoon om op onszelf te leven.
En dat boezemt (bij mij toch) schrik in.
Ik spreek niet van een sociale handicap ofzo want ik ken ook gewoon veel mensen, heb redelijk wat vrienden etc en denk niet dat je dat hebt als je sociaal niet zo goed bent?
Maar het zal eerder onzekerheid zijn in combinatie met wat hier de norm is.
Om een voorbeeld te geven:
Er rijden veel treinen van en naar het station waar ik de trein neem.
Elke dag zit dezelfde vrouw (sinds ik een kwart eeuw ben moet ik vrouwen zeggen tegen alles boven de 20 e
) daarop heen en terug, zitten we in hetzelfde deel van de trein en wordt er een blik uitgewisseld (al dan niet bewust).De stap van dit naar 'hey' is in mijn ogen toch wel groot. En dat om verschillende redenen.
Zoals Freya zegt is ergens naartoe gaan waar je via via iemand leert kennen idd gemakkelijker. Maar het punt dat ik in mijn eerste post eigenlijk wou maken is dat die 'ideale' situatie er niet altijd is.
En dat je dan idd nog altijd veel kans hebt tegen de muur te lopen of daar dan alleen te zitten/staan/dansen/...
Shadowfox
Legacy Member
Ik vind dat ge dat in de jongere generaties wel makkelijk ziet dat sociaal contact leggen niet echt meer gewenst is.
Een dom voorbeeld, maar het toont wel goed aan wat ik wil zeggen;
Paar weken terug was ik wat bezig in de tuin, gras maaien, wat onkruid wieden, ... langs de straatkant en mijn straat is een zeer rustige waar een stuk duinen op uit komen en er dus veel wandelaars passeren bij schoon weer. Van al die passanten zijn het de 40plusers die eens knikken of goeiendag zeggen, al wat jonger is kijkt geforceerd de andere kant uit om geen oogcontact te moeten maken.
Ik neem nooit geen openbaar vervoer meer, maar toen ik dat wel nog deed zag ik dat eigenlijk ook hoor. Al die jonge mensen zodra ze op de trein/tram/bus zitten halen de smartphone boven om maar geen contact te moeten maken, de oudere mensen zouden al eens rapper proberen oogcontact te maken.
Een dom voorbeeld, maar het toont wel goed aan wat ik wil zeggen;
Paar weken terug was ik wat bezig in de tuin, gras maaien, wat onkruid wieden, ... langs de straatkant en mijn straat is een zeer rustige waar een stuk duinen op uit komen en er dus veel wandelaars passeren bij schoon weer. Van al die passanten zijn het de 40plusers die eens knikken of goeiendag zeggen, al wat jonger is kijkt geforceerd de andere kant uit om geen oogcontact te moeten maken.
Ik neem nooit geen openbaar vervoer meer, maar toen ik dat wel nog deed zag ik dat eigenlijk ook hoor. Al die jonge mensen zodra ze op de trein/tram/bus zitten halen de smartphone boven om maar geen contact te moeten maken, de oudere mensen zouden al eens rapper proberen oogcontact te maken.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.