Archief - Datingthread - Deel 4

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

FlatSix

Legacy Member
jawadde001 zei:
Iedereen die een opeenvolgende relatie heeft gehad, was op een gegeven moment "bezet", maar vond het toch interessant om van partner te wisselen. :)

Het is niet omdat je iemand hebt, dat dit een nieuwe relatie in de weg staat.

Je gaat niet aan iemand vragen of die bezet is of zij/hij eens wil uitgaan met duidelijke romantische bedoelingen. Dat heet respect hebben voor de derde persoon in die relatie.

En als die persoon zelf naar u komt dan kan je duidelijk afleiden dat die zijn partner wil bedriegen, anders maak je het eerst uit, en dan kom je naar de ander.

Sylverscythe

Legacy Member
jawadde001 zei:
Iedereen die een opeenvolgende relatie heeft gehad, was op een gegeven moment "bezet", maar vond het toch interessant om van partner te wisselen. :)

Het is niet omdat je iemand hebt, dat dit een nieuwe relatie in de weg staat.

Ik ben in de war, van "ik durf mijn collega niet uitvragen" naar "misschien kan ik haar van haar huidige partner wegsnoepen"?

Ik zou beginnen met single vrouwen, zeker als je inzit met wat de andere collega's misschien denken :)

jawadde001

Legacy Member
xTwL- zei:
Je gaat niet aan iemand vragen of die bezet is of zij/hij eens wil uitgaan met duidelijke romantische bedoelingen. Dat heet respect hebben voor de derde persoon in die relatie.

En als die persoon zelf naar u komt dan kan je duidelijk afleiden dat die zijn partner wil bedriegen, anders maak je het eerst uit, en dan kom je naar de ander.

In de ideale wereld maak je het inderdaad eerst uit, leer je vervolgens als vrijgezel iemand nieuw kennen en start je zo een nieuwe relatie, maar zo loopt het natuurlijk maar zelden.

Meestal heb je een relatie waar wat sleur op zit of die regelrecht vierkant draait en leer je op het werk, via vrienden of een hobby iemand nieuw kennen en start je dus rechtstreeks vanuit je huidige relatie een nieuwe.

Voor alle duidelijkheid, ik heb niet gezegd dat ik een "move" zou doen naar een vrouw in relatie, alleen dat een bestaande relatie niet alle deuren sluit.

Odin

Legacy Member
HUSKE zei:
Ik heb langere tijd gedatet met een vrouw met een kind en uiteraard had ze nog contact met haar ex. Dat was allerminst een probleem, ben je zo onzeker van jezelf dat je een ex als een bedreiging ziet dan?
Net zoals ik ook contact heb met mijn ex, 2x per week dan nog. Want een 6-jarige laat je nu niet eenmaal alleen naar de andere ouder lopen (al kan die dat perfect aangezien er maar 300 meter tussen zit). Dat zal altijd zo blijven. Ook ik doe in de week dat ik mijne zoontje heb niks s'avonds want die heeft nu eenmaal voorrang op de bloemetjes buiten zetten.

Dat je geen kind wil opvoeding van iemand anders is uw goed recht, maar de rest van uwe post is er wel over.

ik wil enkel financiële risico's voorkomen in de toekomst.

LaBuenaVida

Legacy Member
jawadde001 zei:
Ik vraag mij af hoe sommigen daar zo lichtzinnig overheen kunnen stappen en zeggen dat je bij verliefdheid op een collega dit gewoon kenbaar moet maken.

Afgewezen worden is niet prettig, maar afgewezen worden op het werk is toch nog net dat tikkeltje erger, want jij moet wel verder blijven werken met die vrouw, maar hoe moet je je in godsnaam nadien gedragen? Als je (te) vriendelijk bent tegen haar, kan ze dit opvatten als iemand die opnieuw probeert (een tweede poging waagt), negeer je haar wat meer dan komt dit de professionele werkrelatie dan weer niet ten goede.

En dan zwijg ik nog over het eventuele geroddel, want zoiets lekt toch uit naar de rest van de groep.

Jep, naast mijn weinig zelfvertrouwen is dit de andere reden waarom ik het niet durf.
We komen elkaar toch redelijk veel tegen op de dag..

Dilemma's, dilemma's..

Sir WarCry III

Legacy Member
Streaker zei:
Ik ben ook enorm introvert en snap de mensen hier wel, maar ik ben toch van plan daar wat aan te doen want ik bezie het echt als een belemmering voor mijn leven. Ik denk dat 90% van de mensen wel last heeft van public speaking, of naar een knap iemand toestappen en uw "mogelijke" interesse uitspreken, maar als je telkens toegeeft aan dat ontwijken ervan wordt het gewoon erger en erger. En ergens is het volgens mij iets zoals leren fietsen of rekenen enz...
Niemand doet dat graag in het begin, elke kleine die valt wil er de brui aan geven, maar als ouder push je je kind om opnieuw te proberen en plots lukt het en begrijp je uw angst en verdriet van voorheen niet meer. Dus aan alle verlegen zieltjes, oefenen en begin met kleine stapjes. Zeg eens hallo tegen een wildvreemde van het andere geslacht zonder meer. En bouw zo op.

Ik wil hier efkes aan toevoegen dat het heel belangrijk is om uw eerst over uw "faalangst" te zetten. Daarmee bedoel ik niet het gevoel krijgen dat wanneer ge een wildvreemde aanspreekt, daar een goed gesprek uit moet voortkomen of anders hebt ge gefaald. Wanneer ge uw in het begin over uw introversie zet, is het makkelijk om te veel met uw eigen "prestatie" bezig te zijn maar die wildvreemde is ook maar een mens. Als die niet enthusiast deelneemt aan het gesprek moet ge beseffen dat die daar eender welke reden voor kan hebben die hoogstwaarschijnlijk niets met uw te maken heeft.

Daar dan niet zwaar aan tillen en niet verder aandringen is de boodschap. ;) Neem het aan van iemand die vroeger ook heel onhandig was in sociale situaties maar nu met het grootste gemak contacten legt.

vertex13

Legacy Member
Sir WarCry III zei:
Ik wil hier efkes aan toevoegen dat het heel belangrijk is om uw eerst over uw "faalangst" te zetten. Daarmee bedoel ik niet het gevoel krijgen dat wanneer ge een wildvreemde aanspreekt, daar een goed gesprek uit moet voortkomen of anders hebt ge gefaald. Wanneer ge uw in het begin over uw introversie zet, is het makkelijk om te veel met uw eigen "prestatie" bezig te zijn maar die wildvreemde is ook maar een mens. Als die niet enthusiast deelneemt aan het gesprek moet ge beseffen dat die daar eender welke reden voor kan hebben die hoogstwaarschijnlijk niets met uw te maken heeft.

Daar dan niet zwaar aan tillen en niet verder aandringen is de boodschap. ;) Neem het aan van iemand die vroeger ook heel onhandig was in sociale situaties maar nu met het grootste gemak contacten legt.

Dit!!!!

Was vroeger ook verlegen en beschaamd. Voelde mij nooit hoed genoeg voor diegen waar ik interesse in had, en een zeer laag zelfbeeld.

Over de jaren, en zeker na een relatie, is dit veranderd naar het kompleet tegenovergestelde.
Ik ga niet zeggen dat ik feestjes in gang trek of alle aandacht naar mij trek, maar waar het op neerkomt is dat als ik ergens naartoe ga waar ik niemand ken, ik sneller zal beginnen “zeveren” tegen wildvreemden.

Nu tegenwoordig denk ik gewoon: ik wil leute laken in het leven, en ik handel er ook naar. Zo heb ik ook mijn dochter van haar schaamte geholpen door in een supermarkt gewoon het kieken uit te hangen. Toen mijn dochter zei dat ze haar eigenlijk schaamde was mijn antwoord: schamen waarom? Omdat jij het op het einde wel leuk vond en mensen stonden te kijken, wie je toch nooit meer gaat zien? Ze gaf mij gelijk en een paar weken later begon zij zich als een kieken te gedragen.

Ik liet wel zeggen dat zowel ik als mijn dochter een zeer rare vorm. Van humor hebben die weinigen snappen, maar op het einde van de rit kijk ik terug en ween stilletjes voor al die verloren jaren dat ik mij schaamde en niks durfde te zeggen.

Z3r0

Legacy Member
Hier terug single na een relatie van 14 jaar en ik ben er nu 30 dus het doet veel pijn.

Ben eigenlijk de helft van mijn leven samen geweest met haar en een mooie tijd beleefd.

Ik heb dus ook nooit moeten daten of single geweest dus ik weet nu niet goed waar ik op 30 jarige leeftijd een nieuwe vriendin ga moeten vinden.

Zijn er nog leuke 9Lives vrouwen single ? :p

xAnyana

Legacy Member
Tailball zei:

:( :( :(

tenor.gif

Gentei

Legacy Member
Z3r0 zei:
Hier terug single na een relatie van 14 jaar en ik ben er nu 30 dus het doet veel pijn.

Ben eigenlijk de helft van mijn leven samen geweest met haar en een mooie tijd beleefd.

Ik heb dus ook nooit moeten daten of single geweest dus ik weet nu niet goed waar ik op 30 jarige leeftijd een nieuwe vriendin ga moeten vinden.

Zijn er nog leuke 9Lives vrouwen single ? :p

Get tinder.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan