Ik heb gevoelens voor een studente. We kennen elkaar een tijdje, maar redelijk oppervlakkig. Ik zou haar graag mee uitvragen op een date om haar beter te leren kennen. En hier begint mijn onzekerheid. Tot nu toe heb ik me niet echt aangetrokken gevoeld tot iemand anders, en heb ik ook nooit echt gevoelens gehad of ben ik ook nooit verliefd geworden. Daarnaast was ik nooit echt actief op zoek naar iemand om op verliefd te worden. En bijgevolg heb ik eigenlijk totaal geen ervaring met dating en dan voornamelijk met de toch wat intieme/kwetsbare situatie tussen juist twee personen. Het is niet hetzelfde als op stap gaan met meerdere mensen waarbij awkward stiltes eigenlijk nooit voorkomen.
Op zich ben ik ook realistisch, ik kan haar altijd mee uitvragen, maar ik weet niet of ze dit überhaupt zou zien zitten. Indien niet moet ik me niet te veel zorgen maken, aangezien er helaas maar uiteraard dan nooit een date zal plaatsvinden. Indien ze dit echter toch zou zien zitten, heb ik echter een “probleem” , aangezien ik totaal geen idee heb hoe een leuke spontane en niet-ongemakkelijke eerste uitstap er zou kunnen uitzien. Indien er iets zou zijn tussen ons, lijkt het me eenvoudiger om iets te bedenken, maar aangezien we elkaar redelijk oppervlakkig kennen, lijkt alles zoveel complexer. Ik heb continu het gevoel dat er op een bepaald moment een doodse stilte zou vallen die niet meer voorbijgaat. (Ik denk ook dat we allebei redelijk verlegen zijn.)
Origineel dacht ik dat een uitstapje naar Planckendael ofzo wel leuk zou zijn. Het lijkt me een combinatie van wandelen wat redelijk rustgevend is en anderzijds nodigt het ook uit tot gesprekken over van alles en nog wat. Aan de andere kant, is Planckendael niet onmiddellijk bij de deur voor twee Leuvense studenten en is die stap voor een eerste date misschien toch wel een tikkeltje te groot? Leuven zelf heeft helaas niet echt iets gelijkaardigs. De kruidtuin bijvoorbeeld lijkt me toch wat statisch en klein? En de paar parkachtige domeinen die hier zijn, lijken wat gewoontjes (we zitten al heel de week in de buurt van het Arenberg park)? Naar de cinema gaan, lijkt me verre van ideaal als je iemand wilt leren kennen. Tijdens het bowlen of poolen kan je al een gesprek voeren, maar het lijken me iets te repetitieve activiteiten. En misschien is het “competitieve” aspect wat delicaat afhankelijk van haar karakter. We hebben ook geen gemeenschappelijke vriendenkringen, dus ik kan ook gewoon niet vragen wat ze graag zou willen doen. Ik dacht ook om te reserveren in een restaurant (Welk restaurant? Exotisch of toch eerder klassiek menu? Is ze een vegetariër of niet?), maar dan na een eerste activiteit of zo (aangezien je een soort gevoel kan hebben dat je vastgenageld zit aan je stoel). Of is dit ‘te’ voor een eerste date? En uiteraard is het onmogelijk om de controlefreak te gaan uithangen. Zonder randomness en spontaniteit is er niets aan hè, maar ik wil het moment gewoon niet verpesten
.
En of ik nog niet onzeker genoeg ben, moet ik er nog aan toevoegen dat ik Nederlandstalig ben en zij Franstalig. Haar Nederlands is echter fantastisch, maar toch zou ik echt willen proberen om alleen maar Frans te spreken (Dit ging lang geleden echt vlot, maar aangezien ik het niet regelmatig gebruik, neemt het verval steeds meer toe.).
Als ik het nu zelf allemaal nalees, besef ik ook wel dat dit toch wel een zeer hopeloze zaak is (of misschien beter; ik ben gewoon zelf zeer hopeloos
). Maar ik heb al dagen het idee (ik lig er letterlijk van wakker zowel ’s nachts als overdag), dat ik het moet proberen om haar mee uit te vragen, aangezien ik ook besef dat we elkaar anders nooit meer zullen terugzien.
Iemand tips en suggesties?
ad: