De kans lijkt me klein maar ok, je weet nooit.Booka Shade zei:
Teknohol1c zei:
Zoals velen hier al gezegd hebben: leer eens aanvaarden dat er verschillende soorten mensen zijn. Sommige mensen worden even gelukkig van een avond Netflixen, aquascapen of een Ikeakast ineen steken met het lief als jij van een spontane avond met je vrienden. Als ik even onverdraagzaam en stereotyperend moet doen als jij, dan zou er zoiets uitkomen: "Wat scheelt er? Waarom heb jij altijd zo'n nood aan mensen om je heen? Kan je niet alleen zijn met jezelf? Vlucht je daarom weg in uitgaan, onnozelheden en andere oppervlakkigheden? Ga jij je hele leven zo doorbrengend, zuipend en lallend en nooit eens rust in je kop hebben en wat stilstaan bij wat écht belangrijk is? Leef eens écht, in plaats van te doen alsof."Teknohol1c zei:Zucht, zucht, als je de mening van een ander niet aankan reageer er dan niet op ipv zo hoog van de toren te blazen met zo een reactie. Ik veroordeel jullie niet omdat jullie eens Me-time nemen of willen he!
Maar goed, het is hier weer enkel zwart of wit precies...
Uiteraard moeten er momenten zijn van pure Me-time. Ik heb toch nergens gezegd dat dit niet kan/mag. Maar tegenwoordig merk ik meer en meer dat zelfs eens doodsimpel afspreken met ne maat al bijna ni meer kan zonder afspraak x-aantal weken op voorhand. Ik vind dat er ver over. Alsof we allemaal 10000 belangrijke dingen in het leven hebben te doen dag in dag uit....
Jij hebt zo nooit eens plots wat vrije tijd over? Die vul je dan altijd met Me-time? Nooit zeg je eens: "hey, het is lang geleden dat ik pier of pol gezien heb" dan is het volgens u not done om eens te bellen en te willen afspreken?
Ik leer vooral weer dat het internet veel mensen echt helemaal fucked up heeft gemaakt. Veel te veel labeltjes worden misbruikt om toch maar ne uitvlucht te hebben. "hey, ik ben zo, dus dit of dat... Dat kan niet voor mij hoor..."
Leeft es een beetje zeg.
Ik ben ook graag es op mezelf maar als ne kameraad mij belt is: "laat mij eens met rust ik wil aan mezelf denken" echt wel het laatste dat in mijn gedachten komt.
En met dat van die leukste momenten bedoelde ik gewoon dat: je had ni gedacht nog wat te doen op een avond. Jip en janneke bellen dat ze dit of dat gaan doen. Je gaat mee en bij wonder, je hebt u erg geamuseerd terwijl je dacht niks meer te doen die avond. DAT kan ook niet dan?
Teveel sociaal contact? Laat die smartphone die 100x door je pollen passeert dan eens 20x links liggen. In een haverklap heel wat minder "fake" sociaal contact. ALS je al zo een persoon bent tenminste. If not /ignore
Ja, dat is net mijn punt hé, net zoals wij ook toffe momenten hebben thuis of gewoon door in de zetel te hangen, staat voor jou buiten komen niet gelijk aan zattigheid etc.Teknohol1c zei:Ik wist trouwens ook nog niet dat "eens buiten komen" gelijk staat aan zattigheid, café hangen en lallende kameraden rond je hangen hebben... Want dat is niet mijn idee van eens afspreken met ne kameraad of vrienden. Ik ben 35, heb nooit op café gehangen, feestjes zijn ook al veel geminderd en ik zit op mijn eentje midden in een renovatie terwijl ik er dan nog een serieus relatie naast onder hou en nog kan ik bij momenten iets out of the blue doen (als de vriendin het natuurlijk niet poogt vol te plannen)
MaximumOfBass zei:Toch blij dat iemand dit hier zegt. Ik had al die indruk al meer, maar ik wist niet of het nu gewoon aan mij lag of ..
Iets wat in mijn ogen heel vervelend is aangezien ik heel hard met een mentaliteit leef van: "ik zie wel wat de week, of de dag brengt" (is waarschijnlijk wel meer typerend voor een student dan een werkende mens, maar toch). Ik snap ook niet hoe dat mensen kunnen afspreken verder dan een week vooruit, dan hebt ge toch een heel geforceerd gevoel? "ah, ja straks MOET ik naar x om y uur", zelfs als mensen mij door de week sturen om in het weekend af te spreken dan zeg ik vaak van: "ja graag, maar stuur mij donderdag/vrijdag nog eens" ..
Guazala zei:
ad:
