Ik, als vrouw, heb ook altijd mijn deel betaald... Of het toch zeker altijd aangeboden (direct de portemonnee er bij pakken als de rekening komt, zo weet je tafelgenoot ook dat je niet verwacht dat hij zal betalen).
Je kan niet van jezelf beweren een volwassen, zelfstandige vrouw te zijn als je verwacht dat een "compleet onbekende" voor jou zal betalen, toch?
Maar ik heb vriendinnen die ontzet zijn als een man het op de eerste date niet doet.. Dat zijn ook het type vrouwen die vinden dat de man in de relatie hun deel van de vakantie betaalt, bij jubileums een juweel verwachten, super verontwaardigd zijn als de man hun mening niet vraagt over bepaalde zaken,...
Ofwel kies je er voor je te gedragen als een vrouw uit de jaren vijftig én draag je er de gevolgen van, ofwel ga je uit van gelijkheid...
Ik ben nu 4,5 jaar samen met 1 van mijn "internetveroveringen" en hij kwam me bij de eerste date thuis oppikken (want ik passeer toch aan uw deur én ik heb een bedrijfswagen met tankkaart), hield de deur voor me open van het restaurant, vroeg of ik nog een dessert wou,... Dat zijn OOK dingen die je kan doen om niet als een "lompe boer" afgeschilderd te worden
Later in de relatie hebben we het ook over de rekening gehad van de eerste date, en hij zei dat het voor hem wel een afknapper zou geweest zijn als ik er automatisch van uit zou gaan dat hij alles zou betalen. Zeker aangezien in ons geval bleek dat ik op dat moment 300 euro netto meer verdiende dan hij. Nu niet dat dat een bepalende factor moet zijn, maar van iemand die het driedubbele verdient van mij én die de bonnetjes ook nog eens in kan geven bvb spartel ik niet tegen als ze zeggen: "neenee, laat maar zitten, ik trakteer!" want dat heb ik ook meegemaakt